ரசிகன்

 

“சாவித்திரி! சாவித்திரி” எல்லையற்ற கோபத்தோடு கத்திக் கொண்டே உள்ளே நுழைந்தார் பத்மனாபன்.

கோபமாக இருந்தாலொழியப் பத்மனாபன் இப்படிக் கத்த மாட்டார் என்று அவளுக்குத் தெரியும். பயந்த படியே சுருதி குறையக் கேட்டாள்.

“என்னங்க?”

“ராதா எங்கே? கல்லுhரியிலிருந்து வந்து விட்டாளா? இல்லையா?”

“வந்து விட்டாள். இதோ கூப்பிடுகிறேன்”

உள்ளுக்குள் சென்று, “ராதா, ராதா. அப்பா கூப்பிடுகிறார் பார், சீக்கிரம் வா” என்றாள்.

ராதா வந்தாள்.

“ராதா, இந்தக் கோலத்தோடு தான் கல்லுhரிக்குப் போனாயா?”

“அப்படியென்றால்?”

“இந்த உடையோடு தான் கல்லுhரிக்குப் போனாயா?”

“ஆமாம், ஏன்?”

“உனக்கு வெட்கமாக இல்லை? உடலெல்லாம் தெரிய ஒரு புடவை. லோ கட், லோ ஹிப்புமாக நீ படிக்கப் போகிறாயா? அழகுப் போட்டிக்குப் போகிறாயா? எனக்கு மானமே போகிறது. போகிறவன், வருகிறவன் எல்லாம் உன்னை ரசித்துக் கொண்டு, சே! சே! ஏம்மா இப்படி?”

“அம்மா, அம்மா அப்பா சொல்வதைக் கேட்டாயா? என் தோழி சீதா இதே உடையோடு அன்று இங்கு வந்த பொழுது அப்பா அவளை எப்படிப் பாராட்டினார், ரசித்தார். அவருக்கு இந்த உடை ரொம்ப பிடிக்கிறது என்பதினால் தானே நானும் அது மாதிரி போட்டுக் கொண்டேன். இப்ப என்னை அப்பா இப்படித் திட்டுகிறாரே?”

“சீதா இன்னொருவர் வீட்டுப் பெண், நீயோ அவர் பெண்ணாச்சே ராதா. ஆண்கள் எல்லாம் ரசிகர்கள் அம்மா. மற்றவர்கள் வீட்டுப் பெண்ணை ரசிப்பார்கள். ஆனால் தன் மனைவியையும், பெண்ணையும் மற்றவர்கள் ரசிப்பதை விரும்பமாட்டார்கள். அவர்களால் அதைப் பொறுத்துக் கொள்ளவும் முடிவதில்லை.”

பத்மனாபன் உண்மை சுட, விக்கித்து நின்றார்.

- சாவி 9-12-1984 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
கண் விழிக்கும் போது காலம் அழகாய்த்தானிருந்தது பூரணிக்கு. வழக்கம்போல பம்பரமாக ஆடி, ஓடி உழைத்து மகனையும், மகளையும் கல்லுhரிக்கு அனுப்பிவிட்டு ஓய்வெடுக்க நினைக்கையில்தான் - காலிங்பெல் சத்தத்துடன் அவளைக் கலங்கவைக்கவே வந்தது ஏர்மெயில் தபால் ஒன்று. நயம் துலங்கும் பொன்னின் மெருகைப்போல் கையில் எடுக்கும்போதே, ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"பார்வதி ,நான் சொல்றேன்னு தப்பா நினைக்காதே சாயங்காலம் கிளம்பி போற உன் கணவர் நைட்டுதான் திரும்பி வரார். உன்னைக் கேட்டால் கோவிலுக்கு போயிருக்கார்னு சொல்றே ....ஆனால் ......" அம்புஜம் இழுத்தாள் "என்ன ஆனால் ...சொல்லு அம்புஜம்" "நானும் தினமும் என் மகனுக்காக வேண்டிகிட்டு கோவிலுக்குப்போறேன். அங்கே ...
மேலும் கதையை படிக்க...
“என்னம்மா சொல்றே?” ராமதாஸ் கேட்டான். “பின்னே என்னடா? ஒவ்வொருத்தன் ஒரு மணி நேரத்துக்கு நுhறு, ஐம்பதுன்னு வாங்கறான்கள். நீ என்னடா என்றால் தம்படி இல்லாமல் ஓசிக்கேஸ்களுக்காக உயிரைக் கொடுக்கிறே. இதுகளும் ஓசின்னதும் கரெக்டா ஐந்து மணிக்கே வந்துடறதுகள். ஆதாயம் இல்லாமல் எதுக்கு இதுகளைக் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கவியரங்கம் களை கட்டியது. வழக்கமான கவிஞர்களுடன் இன்று பல புதுக்கவிஞர்களும் உற்சாகமாகக் கவிதைத்தேரை உருட்டினார்கள். கடைசியாகத் தமிழ்நேசன் மேடையேறினான். மைக்கின் முன்னாள் கைகளை அசைத்து, ஆண்களின் அடிமைகளா பெண்கள் . . .? என ஆரம்பித்து ஆவேசமாகக் கவிதை பாடினான். பெண்கள் பரம்பரைத் தளைகளை உடைத்தெறியும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வானத்திலிருந்து உதிர்ந்துவிட்ட நட்சத்திரங்களைப் போல் இறைந்து கிடந்தன அந்த மகிழம்பூக்கள். ரங்கத்திற்கு சிறுவயது முதலே மகிழம்பூக்கள் என்றால் உயிர். பொறுமையாக எத்தனை வேலையிருந்தாலும் அத்துடன் மகிழம் பூக்களைப் பொறுக்கி நாரில் கோர்த்துத் தலையில் சூடிக்கொள்வாள். திருமணம் ஆகி இரண்டாண்டுகளுக்குள் அவள் பூச்சூடிக்கொள்ளமுடியாமல் செய்துவிட்டது தெய்வம். ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தீக்குச்சிகள்
கோவில்
பணம் வந்தால்
இலட்சிய அம்புகள்
வைராக்கியம்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)