கதையாசிரியர் தொகுப்பு: வசந்தி முனீஷ்

5 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஓட்டலாட்டு

 

 “ஓ!பாண்டி மச்சான் கூப்பிட்டீயராம…ஒம்ம தங்கச்சி சொன்னா.என்ன விசியம்?” என்றான் முத்துராஜ். “டூவீலர் ஒன்னு வாங்கனும் மாப்ள.” “வாங்கிட்டாப்போச்சி. தென்காசி-ஆலங்குளம் இல்ல அஞ்சுகிராமத்துக்கு போலாம்.” “மாப்ள ஒரு பைக்கு வாங்க பாடுரு விட்டு பாடுரு போனுமா?” “இல்ல மச்சான் அங்கப்போனா செகனண்டுல நல்ல வண்டியாப்பாத்து தூக்கிட்டு வரலாம். அதான் சொன்னேன்.” “நம்ம மூலைக்கரைப்பட்டியிலத்தான் இப்பும் சோரூமு இருக்காம,அப்பறம் எதுக்கு?அவ்வளவு தூரம் போனும்.செகனண்டு வேண்டாமோய். புதுசாவே எடுத்துருலாம்.” “சரி மச்சான்.நாளைக்குப்போறோம். பல்சரோடு வாறோம்.” “பல்சரா…?ஏ…மாப்ள வண்டி எனக்கில்ல அப்பாக்கு!வெளியூர்ல இருக்குற


சுடுகாட்டு ஆலமரமும் வெள்ளாட்டு ஆறுமுகமும்

 

 “வீடுவரை உறவு வீதிவரை மனைவி காடுவரை பிள்ளை கடைசிவரை யாரோ!” தான் எழுதிய வரிகளுக்கு கீழே தந்தம்போன்ற வெண்பற்களால், பிணமெரிக்கும் மயானக்கூரை அருகே நின்ற மய்யவண்டியில் வரைந்த ஓவியத்தில் பிச்சிப்பூவாய் சிரித்துக்கொண்டிருந்தார் கண்ணதாசன். வெயில் தாங்காத தன் வெள்ளாட்டங்குட்டிகளோடு,தானும் இளைப்பாற சுடுகாட்டு ஆலமரத்தின் நிழலில் ஒதுங்கினான் ஆறுமுகம்.இசைக்கேட்டு மயங்குவதுபோல் ஆடுகள் அசைப்போட்டு உறங்கின. ஆறுமுகத்துக்கும் கண்கள் சொக்கின.சுடுகாடு என்பதால் பயம் அவனை உறங்கவிடாமல் உசுப்பிக்கொண்டே இருந்தது. “ஏ!தூங்குப்பா.ஏன் முழிச்சிட்டு இருக்க?” திடுக்கிட்டு எழுந்தான் ஆறுமுகம். “யாரு?யா…ரு பேசுறது?”


வாயில்லா ஜீவன்கள்

 

 அழகானப்பொண்ணுக்கு அசிங்கமாய் மீசைமயிர்கள் முளைத்திருப்பதுபோல,பூச்செடிகளும் பழந்தரும் மரங்களும் நெறஞ்ச தோட்டத்து நடுவுல ஊம சித்தப்பாவின் பாழடைஞ்ச பழைய ஓட்டுவீடு. வீட்டைச்சுற்றி பெரிய மதில்சுவர். உள்ளே யாருமேறி குதித்திட முடியாது.குதித்தவனை கடித்து குதறாமல் செவலையும் விட்டது கிடையாது. சித்தப்பாவுக்கு கூடப்பொறந்தவங்க மொத்தம் நாலுப்பேரு.மூணு ஆம்பள.ஒரு பொம்பள.அத்தத்தான் எல்லாத்துக்கும் மூப்பு.அவுங்க எல்லாருமே பொழைக்கப்போன பாம்பேலயே வீடுவாசக்கெட்டி, அங்கேயே செட்டிலாகிட்டாங்க.கோயில் கொடைக்கி, இல்ல ஏதாவது நல்லதுக்கெட்டது நடந்தா மட்டும் ஊருக்கு வருவாங்க.அந்த வரத்தும் போவப்போவ ரொம்ப கம்மியாடுச்சி… ஆச்சியும் தாத்தாவும்,நாம போனப்பின்ன


துணி

 

 “வணக்கம்!பண்ண.” “வாடா!வெள்ள,மண்டய சொரியாத. என்ன வேணுஞ்சொல்லு.” “பண்ண,ரெண்டு மாடு வாங்கிருக்கேன்.” “அப்படியா!மாட்ட வேணா…நம்ம தோட்டத்துல மேய்ச்சிக்கோ,வேற என்ன?” “சரி பண்ண,மேய்ச்சுக்கிறேன்”னு மீண்டும் மண்டய சொரிஞ்சான் வெள்ளைத்துரை. “கழுதப்பயலே!மறுபடி ஏண்டா சொறிஞ்சிட்டு நிக்குற.சோலி நெறய கெடக்கு.சொல்லி தொலடா?” சளித்தொண்டையை இருமி,விழி ரெண்டை உருட்டினார் பண்ணையார். “மாட்டுக்கு வைக்கப்படப்பு அடய எடமில்ல பண்ண.” “இதென்னடா!ஆனைய வாங்குனவென் தொரட்டிய வாங்காத கதையாயிருக்கு.” “வீட்டுக்கு பின்னால ரெண்டுசென்ட்டு கெடந்துச்சி பண்ண.அதுலத்தான் தம்பி வீடு கெட்டிட்டு இருக்கான்.” “ஓந்தெருவுல எவன் எடமாவது சும்மாருந்தா,பண்ண சொன்னாருன்னு


ரெக்கார்ட் டான்ஸ்

 

 “யய்யா எப்பும் வந்த?ஒன் பொண்டாட்டிப்புள்ளய சொவமாயிருக்காவளா?” “எல்லாரும் நல்லாயிருக்கோம்.நீ எப்படியிருக்க பெரிம்ம…ஒன்பேர சொல்லி நல்லாயிருக்கேன்யா.” “யப்பா! ஒன்ன ஆச்சி சாப்பிடக்கூப்பிடுது.” “ஏலே! ஐய்யா…நீ எப்பும் வந்த?” என்று கேட்ட பெரிம்மயிடம் “இன்னைக்குதான் எட்டுமணி கேட்டிசி பஸுக்குக்கு”வந்தோமென்றான் மகன். “என்னய்யா?எல்லாருமா வந்துருக்கிய?” “இல்ல பெரிம்ம.அவ வரல நானும் புள்ளையிலும்தான் வந்திருக்கோம்,காலாண்டு பரிட்சை முடிஞ்சி, அதான்…லீவுக்கு இவங்கள உடவந்தேன்”. “சரிச்சரி…அப்பும் இந்த பத்து நாளும் தெருக்காட்ட புழுதிக்காடாக்கிரானுவ” என்றவள் மகனிடம் “ஒங்க ஆச்சி தோசகீச சுட்டுவச்சிருப்பா ஆறீரப்போவுது போங்க போய்