கதைத்தொகுப்பு: நகைச்சுவை

756 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

என் மேலே தப்பு இல்லை

 

 அண்ணே நீங்க எப்படி… இந்த ஜெயிலுக்கு வந்தீங்க? நான் இங்கே வந்ததுக்கு போலீஸ் தான் காரணம் அவங்ககிட்டே மாட்டிக்கிட்டேன், அழைச்சி வந்து இங்கே விட்டுட்டாங்க. தப்புப் பண்ணினா அப்படித்தானே செய்வாங்க? தப்பு செய்யறதுக்குப் பல சமயம் நாமளும் காரணம், சில சமயம் இந்த சமூகமும் காரணம். அதெல்லாம் இருக்கட்டும், தப்பு பண்றதுக்கு நம்ம உடம்பிலுள்ள துத்த நாகமும் ஒரு காரணம்னு சொல்றாங்க. அப்படியா? ஆமாம்! நம்ம உடம்பிலே துத்த நாகம் குறைச்சலா இருந்தா நாம தப்புப் பண்ணுவோமாம்.


போன மாமா திரும்பி வந்தார் வீடு கட்ட…!

 

 (2004ல் வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) எந்தப் பிரச்னைக்கும் அலட்டிக் கொள்ளாமல் எப்போதும் சித்தர்கள் போல இருக்கும் எங்கள் குடும்பத்தினரை, ரயில்வே பாஸ் இருக்கும் தைரியத்தில், வருடத்துக்கு ஒரு தரமாவது பெட்டி படுக்கை ப்ளஸ் ஏதாவது ஒரு பூதாகாரமான பிரச்னை சகிதமாக வந்து வைரஸ் போலத் தாக்குவார் என்னுடைய நாக்பூர் ‘நாணா’ (நாராயணன்) மாமா! வந்த கையோடு தனது பனங்காய் பிரச்னைகளை எங்கள் குருவித் தலையில் போட்டுவிட்டு எங்கள் நிம்மதியைக்


அண்ணன் ஆறுச்சாமியின் அயல் நாட்டு பயணம்

 

 அரசியல் களத்தில் ஆறுச்சாமிக்கு இப்படி ஒரு அதிர்ஷ்டம் அடிக்கும் என்று கனவிலும் நினைக்கவில்லை. இதற்கும் அவனுக்கு நீண்ட நாட்களாக இருந்த கனவு இது. கட்சி தலைமையிடம் இதற்காக நீண்ட நாள் மன குறையுடன் இருந்திருக்கிறான். அவர்களும் இவனை கண்டு கொண்டதாகவே தெரியவில்லை. அதற்கெல்லாம் இப்பொழுதுதான் ஒரு விடிவெள்ளியாய் இந்த செய்தி கிடைத்திருக்கிறது. அவனை “ஜிங்காங்க்” என்னும் நாட்டுக்கு ஏதோ பயிர் வளர்ப்பை பற்றி அறிந்து கொள்வதற்காக சென்று வர சொல்லியிருக்கிறார்கள். இதற்கும் இவனுக்கு பயிர் வளர்ப்பை பற்றி


பாப்ஜி

 

 (2003 வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) யாருளர் களைகண் அம்மா அரங்கமா நகருளானே! – திருமலை அமெரிக்கா சென்றிருந்தபோது 1999இல் பெர்க்லி பல்கலைக் கழகத்தில் தமிழ் இருக்கையைத் துவக்கிவைத்துப் பேசச் சொன்னார்கள். ஜார்ஜ் ஹார்ட் போன்ற அறிஞர்களும் பல அமெரிக்கத் தமிழர்களும் தமிழ் மாணவர்களும் வந்திருந்தனர். தேநீர் இடைவெளியின்போது ஒருவர் என்னையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். என் வயசுதான் இருக்கும். ‘இவரை எங்கேயோ பார்த்திருக்கிறேளே…’ என்று என் அத்தனை நியுரான்களிலும் தேடினேன். அவரே


தூங்கும் ஆறு

 

 (1990 வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்). பண்டைக் காலத்தில் மாணவர்கள் கல்வியையும் பலவித கலைகளையும் கற்றுக் கொள்வதற்கு ஆசிரியர் இருக்குமிடத்தைத் தேடிச் செல்வார்கள். ஆசிரியருடனேயே தங்கியிருப்பார்கள். பகலும் இரவும் அவரையே பின்பற்றி செல்வார்கள். ‘எழு’ என்றால் எழுந்து, ‘இரு’ என்றால் இருந்து மிகவும் கவனத்துடன் கற்றுக் கொள்வார்கள். தங்கள் ஆசிரியர் இருப்பிடத்திலேயே தங்கி அவருக்கு வேண்டிய பணிவிடைகளையெல்லாம் பய பக்தியுடன் செய்து மாணவர்கள் அக்காலத்தில் கற்றுக் கொண்ட முறைக்கு குரு


9.45

 

 காலை 9.45 மணிக்குள் போகவில்லை என்றால் ‘ஆப்சென்ட்’ போட்டுவிடுவார்கள். நியாமான காரணத்தால் தாமதம் என்றாலும் ஏற்றுக் கொள்ளப்படாது. நான் படித்த பள்ளிகூடத்தைப் பற்றி சொல்லவில்லை. நான் வேலை செய்யும் அலுவலகத்தில் அண்மைக்காலத்தில் தோன்றிய வி(யா)தி இது. ஒன்பது நாற்பத்தைந்து என்றால் ஒன்பது நாற்பத்தைந்து தான். ஒரு நொடியும் தாமதம் ஆகக் கூடாது. முன்பெல்லாம் வருகைப் பதிவேட்டில் கையெழுத்து போட்டால் மட்டும் போதும். இப்போது ‘ஃபினக்கில்’ மென்பொருளில் லாகின் செய்ய வேண்டும். அலுவலகம் மூன்றாவது மாடியில் இருந்தது. லிப்ட்


மல்டிப்ளெக்சும் மஸ்தான் பாயும்

 

 (2012ல் வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) குன்றத்தூர் ரோடில் போனீர்களானால் பெரிய பணிச்சேரி என்று ஒரு பகுதி வரும். அந்தப் பகுதியில் போய் வாப்பாகடை என்று கேட்டால் யாரும் காட்டுவார்கள். காதர் பாய் அந்தக் கடையின் சொந்தக்காரர். இமிடேஷன் நகைகளை விற்கும் கடை அது. இப்போது பரவிக் கிடைக்கும், ஒரு கிராம் கோல்ட் கடைகளுக்கு முன்னாலேயே ரோல்ட் கோல்ட் கடைகள் சென்னையில் பிரசித்தம். அப்படி ஒரு கடைதான் காதர் பாயின்


கொரோனா நாட்கள்

 

 ஒன்று வண்டி ஓட்டுவது என்றாலே கப்பல் ஓட்டுவது போல் தான் எனக்கு. கப்பல் ஓட்டுவது கடினமான வேலையா என்று தெரியாது. அவ்வளவு பெரிய கடலில் மிதந்து போவதை நினைக்கும் போது பயமாக தான் இருக்கிறது. அதனால் கப்பல் ஓட்டுவது கடினமான வேலை என்று மனதில் நிலைத்துவிட்டது. நம்மை பயமுறுத்தும் விஷயங்கள் எல்லாமே நமக்கு கடினம் தான் போல! வண்டி ஓட்டும் போதெல்லாம் யாராவது வந்து இடித்து விடுவார்களா, அல்லது நான் யார் மேலேயாவது இடித்து விடுவேனா என்ற


கின்னஸில் கிச்சா!

 

 (2004ல் வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) தமிழ்ப் புத்தாண்டுக்கு டி.வி.யில் போட்ட ‘லிஃப்டில் மாட்டிக் கொண்டு கின்னஸில் இடம்பெற்ற’ மௌலியின் நாடகத்தை ரசித்த நமது கிச்சாவை, கின்னஸ் ஆசை கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொண்டது! கின்னஸ் புத்தகத்தில் ‘அட, அட்லீஸ்ட் அச்சுப்பிழையாகவாவது தன் பெயர் இடம்பெறாதா…?’ என்ற ரீதியில் கிச்சாவுக்கு உண்டான அல்ப ஆசை, அன்று சாயங்காலத்துக்குள் கின்னஸ் புத்தகத்தின் அட்டைப் படத்தையே தான் எப்பாடுபட்டாவது அலங்கரித்து விடவேண்டும் என்ற அளவுக்கு


அட்டிகை எங்கே..?

 

 அக்பருடைய ஆட்சிக்காலத்தில் தலைநகரில் பெயர் பெற்ற நகை வியாபாரி ஒருவர் இருந்தார். அவரிடம் வைர அட்டிகை செய்து தருமாறு அக்பரின் பட்டத்துராணி கேட்டுக் கொண்டிருந்தார். அக்பருடைய ஆட்சிக்காலத்தில் தலைநகரில் பெயர் பெற்ற நகை வியாபாரி ஒருவர் இருந்தார். அவரிடம் வைர அட்டிகை செய்து தருமாறு அக்பரின் பட்டத்துராணி கேட்டுக் கொண்டிருந்தார். ராணியின் வேண்டுகோளுக்கிணங்கி, அந்த நகை வியாபாரி திறமை வாய்ந்த நகைத்தொழிலாளிகளை வைத்து அட்டிகை செய்ய ஏற்பாடு செய்தார். வேலை சிறப்பாக நடந்து கொண்டிருந்தது. அட்டிகைக்கு மெருகு