இறந்தவன் திரும்பி வந்தான்

 

ராமசுப்பு இப்படி போவான் என்று யாரும் எதிர்பார்த்திருக்க முடியாது. இந்தியாவின் ஜனத்தொகையில் ஒன்று குறைந்து விட்டது என்று மற்றவர்கள் நினைத்துக்கொள்ளலாம், ஆனால் ராம சுப்பு ஒரு இந்திய குடிமகனாய் எல்லாவிதமான சட்ட திட்டங்களையும் சரிவர பின்பற்றி இருப்பவன், அவனைப்போய்….

வாசகர்கள் ஆவலுடன் இருக்கலாம், இவனுக்கு என்னதான் ஆயிற்று?

அதற்கு முன்னால் நம் ராமசுப்பு எப்படிப்பட்டவன் என்று மேலோட்டமாய் சொல்லி விடுவோம். சிக்னலில் சிவப்பு விளக்கு எரிந்து எல்லோரும் பாதையை கடந்து செல்ல்லாம் என்று தெரிந்தாலும் நம் ராமசுப்பு மட்டும் கடக்கும் போதும் எதிர் வண்டியை பார்த்து இரண்டு கைகளையும் விரித்து நான் கடக்கிறேன், நான் கடக்கிறேன் என்று இரண்டு முறை சொல்லிவிட்டுத்தான் கடப்பான்.

அதுவரை சிக்னல் எரிச்சலில் நின்று கொண்டிருப்பவர்கள் கூட இவனின் முன்னெச்சரிக்கையை கண்டு ஒரு நிமிடம் மனதை ரிலாக்சாகிக்கொள்வார்கள்.

அடுத்ததாக ரேசன் கார்டில் பெயர் சேர்ப்பதோ, நீக்குவதோ முதல் ஆளாய் செய்து முடித்துவிட்டுத்தான் மறு வேலை பார்ப்பான். அதுக்குத்தான் ஆட்கள் இருக்கிறார்களே என்று காதோடு சொன்னாலும் ஒத்துக்கொள்ள மாட்டான், நம் கடமை, அதை செய்யவேண்டியது என்று ஒரு இந்திய குடிமகனாய் சொல்வான். எல்லாவற்றையும் முடித்து விட்டு அவர்கள் மனசு சங்கடப்பட்டுவிடக்கூடாதே என்று கையூட்டும் கொடுத்து விடுவான். இப்படி ஒரு இளிச்சவாயனா என்று அவர்கள் நினைத்துக்கொண்டாலும்.

பான் கார்டு ஆகட்டும், தேர்தல் கார்டு ஆகட்டும் எல்லாவற்றையும் கனகச்சிதமாய் வைத்திருப்பான். ஏன் வண்டி இவனிடம் இல்லையென்றாலும், ஓட்டுநர் உரிமம் கூட வைத்திருப்பான், ஆனால் நடந்துதான் செல்வான். அப்புறம் எதுக்கு ஓட்டுநர் உரிமம் என்று கேட்டுவிட்டீர்கள் என்றால் ஒரு சிரிப்பு சிரித்து வைப்பான். சில நேரங்களில் நடந்து போறவங்க கிட்டேயும் கேட்டாங்கன்னா? என்று அப்பாவியாய் கேட்பான்.பேசாமல் அரசாங்கம் நடப்பவர் உரிமம் ஒன்றை எல்லோரும் வாங்கியாக வேண்டும் என்று அறிவித்து விட்டால் ராமசுப்புவுக்கு வசதியாக போய் விடும்.

அரசாங்கம் அறிவிப்பு ஒன்றை அதிரடியாய் வெளியிட்டது, ஆதார் கார்டு அவசியம் என்று. இந்திய குடிமகன் ராமசுப்பு உடனே அதை செயல்படுத்த அவர்கள் வீட்டில் இருந்த ஒன்பது உருப்படிகளுக்கும் வாங்கிவிட்டுத்தான் மறு வேலை பார்த்தான். இந்த காலத்தில் ஒன்பதா என்று உங்களுக்கு சந்தேகம் வரலாம், அவன் குடும்பத்தில் அவனுடைய சகோதர சகோதரிகள் குடும்பம், இவன் குடும்பம், இவர்களை தன் சொந்த செலவில் ஆட்டோ பிடித்து சென்று ஆதார் எடுத்து விட்டுத்தான் ஓய்ந்தான்.

மீண்டும் அரசாங்கம் அதிரடி அறிவிப்பு ஒன்றை வெளியிட்டது, ஆதார் எண்ணை உங்கள் செல்போனில் இணைத்துக்கொள்ளுங்கள். விடுவானா நம் ராமசுப்பு, மீண்டும் ஒன்பது உருப்படிகளுக்கு தன் செலவில் அரசாங்க கடமைகளை செய்து முடித்தான்.

எல்லாவித கார்டுகளையும், பராமரித்து தான் ஒரு இந்திய குடிமகன் என்று வாழ்ந்து கொண்டிருந்த ராமசுப்பு ஒரு நாள் எதிரில் வாகனத்தில் வந்த ஒருவனால் மோதப்பட்டு மருத்துவமனையில் கொண்டு போய் சேர்த்த அரை மணி நேரத்தில் மருத்துவர் உயிர் போய் விட்டதாக அறிவித்து விட்டார்.

சுற்றத்தார் எல்லோரும் கதறிக்கொண்டிருக்க நம் ராமசுப்பு மட்டும் புகையாகி சந்தோசமாய் வான் வெளியில் பறந்து, பூமியை பார்த்து ஆஹா என்ன உலகம், என்ன உலகம், என்று வியந்து மேலே..மேலே போய்க்கொண்டிருந்தான்.

சட்டென ஒரு வலை போல் தடுக்கப்பட்டு இரண்டு புகை உருவங்களால் யார் நீ? எங்கிருந்து வருகிறாய் என்று மிரட்டப்பட்டான். திடுக்கிட்டவன் நான் இந்தியாவிலிருந்து வருகிறேன் என்று நெஞ்சை நிமிர்த்தி சொல்ல,அப்படியா என்ன ஆதாரம்? நீ இந்தியன் என்பதற்கு? எங்கள் நாட்டில் நான் இந்தியன் என்பதற்கு எல்லா கார்டுகளையும் வைத்திருக்க்கிறேன். பெருமையுடன் சொன்னான்.

அப்படியா? அதைக்காட்டு. இந்த கேள்விக்கு என்ன பதில் சொல்வது என்று விழித்தான்.

என்ன விழிக்கிறாய், எல்லாவற்றையும் வைத்திருப்பதாக் சொன்னாயே அதை கொண்டு வந்து காட்டினால்தான் இங்கு வரமுடியும், போய்விடு இங்கிருந்து என்று விரட்டப்பட்டான்.

நம்முடைய உடலை எரித்திருப்பார்களோ என்று தலைதெறிக்க திரும்பி வந்த ராமசுப்பு உடல் இன்னும் மருத்துவமனையிலேயே இருப்பதை கண்டவுடன்தான் பெருமூச்சு விட்டு உடலுக்குள் புகுந்தான். அந்த பெருமூச்சு வெளிவர கண் விழித்தவனை பார்த்த மருத்துவர்கள் முதல் அனைவரும் அதிர்ச்சி கூட்டல் ஆச்சர்யமும் அடைந்தனர்.

மருத்துவர்கள் இன்னும் “it’s miracles” என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். உறவினர்களும், நண்பர்களும் ஆயுசு கெட்டி என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். ராமசுப்பு மட்டும் ஆதார் கார்டு இல்லாததால் அனுப்பிவிட்டார்கள் என்ற உண்மையை கடைசி வரை சொல்லவே இல்லை. காரணம் சொன்னால் தலை வெடித்து விடுமாமே, உங்களுக்கு தெரியுமா இதை பற்றி? 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
சோர்ந்து போய் உட்கார்ந்து இருந்தேன், அலுவலகம் பரபரப்பாக இருந்தது. அலுவலகத்தில் வருவோர் போவோர் என சலசலத்துக்கொண்டு இருந்தது. காலை வெயில் கொடுமை வேறு அதிகமாக இருந்ததால் நடந்து வந்த களைப்பு அதிகமாக சோர்வு அடைய வைத்தது. நான் பார்க்க வேண்டிய கிளார்க் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பேருந்தின் அந்த மதிய நேரத்து பயணம் சுகமான தூக்கத்தை வரவழைப்பதாக இருந்தது. அதுவும் வளைந்து வளைந்து அந்த மலை மேல் ஏறிக்கொண்டிருந்த பேருந்து அளவான வேகத்தில் சென்று கொண்டிருந்ததில் அப்படியே தூங்கி விட்டேன் போலிருக்கிறது. சட்டென விழிப்பு வந்து பார்த்த பொழுது பக்கத்தில் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கண்ணபிரான் காலை பத்துமணிக்குள் ஐந்தாறுமுறை வாசலுக்கு வந்து எட்டிப் பார்த்து சென்று விட்டார், தபால் இன்னும் வரவில்லை. ஆனால் செய்தி வந்துவிட்டது. இன்று தபாலில் அனுப்பி வைக்கிறோம் என்று சொல்லியிருந்தார்கள். இவரின் நண்பர்கள் அதற்குள் செய்தியை கேள்விப்பட்டு செல்போனில் அழைத்துக் கொண்டே ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பார்வதி தன் மகள் பிரசவ வலியில் துடித்துக்கொண்டிருப்பதை மனம் பதைபதைக்க பார்த்து கொண்டிருக்கிறாள். அவளை பக்கத்தில் உள்ள மருத்துவமனைக்கு கூட்டி செல்ல வேண்டும். என்ன செய்வது? யாரும் அருகில் இல்லை, அவரவர்கள் வீட்டில் பதுங்கிக்கொண்டுள்ளார்கள். இவளுக்கும் ஆண் துணை இல்லை. யாராவது ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அலுவலகத்தில் ஒரு மணி நேரம் முன்னதாக போக அனுமதி கேட்டு நின்ற தேவசகாயத்திடம் ‘அக்கவுண்டண்ட்’ கேட்டார், எப்படி இருக்கு உங்க அப்பாவுக்கு? அப்படியேதான் இருக்கு சார், இரண்டு மூணு நாள் கழிச்சுத்தான் சொல்ல முடியும்னு டாக்டர் சொல்லியிருக்காரு. வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போயிடறெயா? இல்லை சார் வீட்டுல ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நிசப்தமாய் இருந்த அந்த பெரிய ஹாலில் சுற்றிலும் பிரதம மந்திரி முதல், இராணுவ மந்திரி முதற்கொண்டு, அனைத்து இராணுவ அதிகாரிகளும் உட்கார்ந்திருந்தனர். நடுவில் ஒரு இராட்சச கண்ணாடி தொட்டி அமைக்கப்பட்டு முழுவதும் தண்ணீர் நிரப்ப்பட்டு இருந்தது. அதன் அருகில் ஒரு பெரிய ...
மேலும் கதையை படிக்க...
எதிர்த்த வீட்டு பையனை பாரு, அவன் பையன். உன்னைய மாதிரியா, ஸ்கூல் விட்டதும் “டாண்ணு” வீட்டுக்கு வந்துடறான், அவனும் விளையாடத்தானே போறான், போய் ஒரு மணி நேரத்துல வீட்டுக்கு வந்து படிக்க உட்கார்ந்துடறானுல்ல ! நீயும் இருக்கியே, புக் எடுப்பனான்னு அழிச்சாட்டியம் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கந்தசாமி தலையில் கை வைத்து உட்கார்ந்து கொண்டிருந்தான். உள்ளே அவன் மனைவி இவனை அர்ச்சனை செய்து கொண்டே வேலைகளை கவனித்துக்கொண்டிருந்தாள். ஒரு வேலை செய்ய துப்பிருக்கா ? எனக்குன்னு வந்து சேர்ந்திருக்கே ! யாராவது ஏதா கேட்டாங்கன்னா துக்கி கொடுத்திக்குடுவாரு, இவரு பெரிய ...
மேலும் கதையை படிக்க...
எங்கள் காலனியில் சுமார் இருநூறுக்கு மேற்பட்ட வீடுகள், அல்லது பங்களாக்கள் கொண்டது. பெரும்பாலும் என்னைப்போல ஓய்வு பெற்றவர்கள்தான் அதிகமாக இருப்பர். எங்கள் தெருவின் ஒரு பகுதியை தவிர, மற்ற பகுதிகள் அமைதியாகத்தான் இருக்கும் எங்கள் காலனியில் படித்தவர்கள் அதிகம். பெரிய பெரிய ...
மேலும் கதையை படிக்க...
இந்த கதை நடைபெற்ற காலம் 1975 லிருந்து 1985க்குள் நாயர் கடையில் கூட்டம் அலை மோதியது, அவர் கடையில் காலையில் போடும் போண்டா, வடை,பஜ்ஜி, போன்றவகைகளை வாங்க போட்டா போட்டி இருக்கும். அதே போல் நாயர் டீ ஆற்றும் அழகே தனி! எத்தனை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தொடரும் கதை
கோபத்தை கட்டுப்படுத்து!
சாகித்ய அகாடமி
இறைவனால் அனுப்ப பட்ட உதவி
நிம்மதி வேணும்
விஞ்ஞானியின் காதல்
யாரை நோக முடியும்?
இவர்களின் அன்பு வேறு வகை
சில இடங்களில் கூச்சல்கள் கூட சுகமே
வெற்றி பெற்று தோற்றவன்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)