கதைத்தொகுப்பு: நகைச்சுவை

467 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஸயண்டிஸ்ட் அப்புசாமி

 

 அப்புசாமிக்கு அரசாங்கத்திடமிருந்து அழைப்பு வந்திருந்தது. சாதாரண அழைப்பு அல்ல, அவசர அழைப்பு. அடிக்கடி நடக்கும் ரயில் விபத்துகளைத் தடுப்பதற்கு அவர் என்ன திட்டங்கள் தரமுடியும் என்பதை அறியவே அப்புசாமியை டில்லி அழைத்திருந்தது. ரயிலில் ஏர்கண்டிஷன் கோச்சில் அப்புசாமி பிரயாணமானார். முகத்தில் விஞ்ஞானிகளுக்கே உரிய சிந்தனை. கண்களில் அறிவு முதிர்ச்சியின் ஒளி வெறும் விஞ்ஞானி மட்டுமல்ல, பல நுட்பத்தொழில்களின் அதிபர். லட்சாதிபதி. மினுமினுவென்று ஜொலித்தார். இவ்வளவு சின்ன வயசில் இப்படிப்பட்ட புகழும் அறிவுமா என்று வியக்காதவர்கள் இல்லை. முப்பது


அப்புசாமி செய்த கிட்னி தானம்

 

 “சீதே! அப்புசாமி பல்லை நறநறத்தார். “நீ என்னை ரொம்பக் கேவலப்படுத்தறே! ஒவ்வொருத்தன் தாஜ்மகால் கட்டினான். நான் கேவலம் ஒரு பாத்ரூம் கட்ட ஆசைப் படறேன் … அதுக்கு வக்கிலையா எனக்கு?” “நத்திங் டூயிங்!” என்ற இரண்டு வார்த்தைகளோடு சீதாப்பாட்டியின் பதில் அமைந்திருந்தால் பரவாயில்லையே. அப்புசாமிக்கு இனிமேல் அவுட் ஹவுஸீலுள்ள பாத்ரூம் தான் என்று உத்தரவு போட்டு விட்டாள். “சீதே! என்னை அழுக்குப் பக்கெட்டைத் தூக்கிட்டு, மலேரியா கொசுவுக்கு எண்ணெய் அடிக்கிறவன் மாதிரி அவுட் ஹவுஸ் பக்கம் காலையிலே


பேரம்

 

 “ஏம்மா, கூடையிலே என்ன?” “கத்திரிக்காய்! நீ வாங்கமாட்டே.” “ஏன் நான் வாங்கமாட்டேன்?” “விசை ஒரு ரூபா சொன்னால் நாலணாவுக்குக் கேட்பியே மகராஜி.” “பின்னே நீ கேட்டபடியே கொடுத்துடக் கொட்டியா வைத்திருக்கிறது இங்கே? விலையைச் சொல்லு.”” “அதான் சொன்னேனே?” “கூடையை இறக்கு முன்னே? பிஞ்சோ முத்தலோ? நல்ல இளசாக இருக்குமா?” “எவ்வளவு வேணும்?” “எனக்கு ஒரு ரெண்டு விசை வேணும். அதைப் பற்றி என்ன?” “அப்புறம் நீ வம்பு பண்ணுவே, பத்து பலம் போதும்னு.” “அட! நான் வாங்குகிறேனா


அம்மா வா..ரம்

 

 “அம்மா தெய்வம்டி! எங்க அம்மா தெய்வம்டி!” அப்புசாமி உணர்ச்சி வசப்பட்டுக் கத்தினார். “ஸோ வாட்?” என்றாள் சீதாப்பாட்டி சர்வ அலட்சியத்துடன். “நீயெல்லாம் ஒரு பொம்பிளையா?” என்று அடுத்த கணையை ஏவினார் அப்புசாமி. சீதாப்பாட்டி, “ஐ திங்க் ஸோ..” என்றாள். மகாபாரத டி.வி. யுத்தக் காட்சியில் கோணாமாணா அம்புகளை முக்கிய நபர்கள் ஒருத்தர் மேல் ஒருத்தர் விட்டுக் கொள்வார்களே. அந்த மாதிரி சீதாப்பாட்டிக்கும் அப்புசாமிக்கும் ஒரு சொற்போர் நடந்து கொண்டிருந்தது. “சீதே! நான் பொல்லாதவன்! தாலி கட்டிய உன்


அப்புசாமியின் ஜு ஜு ஜி ஜீ!

 

 அப்புசாமி தெற்காசிய நாடுகளால் சூழப்பட்டிருந்தார். அவரது இந்திய ரத்தம் ஜிவுஜிவென்று சூடேறிக் கொண்டிருந்தது. இடம் : வேளச்சேரி பப்பள பளபள புதிய நீச்சல் குளம். நேரம் : மண்டை பிளக்கும் வெய்யில். அப்புசாமியின் கைகள் பரபரத்தன. வலப்பக்கம் பாகிஸ்தானை முறைத்தார். இடப்பக்கமிருந்த ஸ்ரீலங்காவை உறுத்து நோக்கினார். நேப்பாள், பூட்டான் ஆகியவற்றின் மீதும் கடுமையான பார்வையை ஏவினார். பங்களாதேஷையும் மாலத்தீவையும் கறாராகக் கவனித்தார். அவனவன் என்னமாக ஆட்டிக் கொண்டிருக்கிறான். வண்ண வண்ணத் தொளதொள சட்டைகளென்ன, கொடிகளென்ன, கத்தல் என்ன,


கொள்ளைக்கார அப்புசாமி

 

 அப்புசாமி ஒவ்வொரு நகையாக அணிந்து கொண்டார். சங்கிலி, தோடு, புல்லாக்கு, ஒட்டியாணம், கடகம், சடை பில்லை – சுருக்கமாகச் சொன்னால் சர்வாலங்கார பூஷிதனாகிக் கண்ணாடியில் தன் அழகைப் பார்த்துப் பார்த்து வியந்தார். டி.வி.யில் செய்திகளைத் தொகுத்துச் சொல்ல அவ்வப்பொழுது முளைக்கும் சில திடீர் அழகிகளை விடத் தான அழகாகவும் லட்சணமாகவும் இருப்பது போன்ற கர்வம்கூட அவருக்கு ஏற்பட்டது. நிலைக் கண்ணாடிக்கு நெருக்கமாக முகத்தை வைத்துக் கொண்டு மூக்கில் அணிந்து கொண்டிருந்த புல்லாக்கை ஆராய்ச்சி மணி போல அடித்துப்


பந்தியும் ப·ப்வேயும்

 

 இப்போதெலலாம் கல்யாண வீடுகளுக்குப் போனால் முன் மாதிரி ‘பந்திக்கு முந்திக்கோ’ என்று அநாகரிகமாக விழுந்தடித்தவாறு ஒருத்தர்மேல ஒருத்தர் இடித்துக் கொண்டு, மியூஸிகல் சேரில் இடம் பிடிப்பதுபோல் டைனிங் ஹாலில் காலி நாற்காலியை நோக்கிப் பாயவேண்டிய அவசியமே இல்லை. முதலில் சாப்பிட்ட எச்சில் இலைகளை எடுக்குமுன் நாற்காலியில் உட்காந்து கொண்டு எச்சசொச்சங்களை அருவருப்புடன் பார்க்கும் அபாக்கியங்கள் இல்லை. பிரபல சமையல் காண்ட்ராக்ட் விற்பன்னர்களெல்லாம் இப்போது ப·ப்வே முறைக்குத் தாவிவிட்டார்கள். இது ரொம்ப ஆறுதலான விஷயம்தானென்றாலும் எல்லா ப·ப்வே விருந்துகளிலும்


அப்புசாமியின் ‘வால்’ நாளில்…

 

 அனைத்து சென்னை வாசிகளின் காதுகளிலும் அந்த இரவு நேரத்தில் கொசுக்களின் ரீங்காரம் ‘நொய்ய்ய்ங்’ துன்பமாகச் சத்தமிட்டுக் கொண்டிருக்க அப்புசாமியின் காதில் மட்டும் வேறொரு வகை சத்தம் இன்பமாக ரீங்கரித்துக் கொண்டிருந்தது. ‘காலை எட்டு மணிக்கு நாம் ஓர் இடத்துக்குப் போகிறோம். ‘அன்டில் ஈவினிங்’ அங்கேயே நாம் இருந்துவிட்டுத் திரும்புகிறோம். நாளைக்கு என் பிறந்த நாளில்லையா? முதல்வர்-கவர்னர் உறவு முறையிலிருந்து மனைவி சீதேயும் அவரை மதித்து அவருக்கு ஒரு ‘நாம்’ அந்தஸ்து முதல் முதலாகக் கொடுத்துப் பேசியிருக்கிறாள். அப்புசாமி


அப்புசாமியின் தாலி பாக்யம்

 

 அப்புசாமிக்குக் கை துறுதுறுத்தது – அரசியல் கட்சிக்காரர்களுக்கு ஏதாவது மறியல், பொறியல் செய்ய அவ்வப்போது துடிக்குமே அதுபோல. ஆனால் துடிப்பைக் கட்டுப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டியிருந்தது. காரணம் அவர் துடைக்க நினைத்து ஓர் இளம் அழகிய பெண்மணியின் கண்ணீரை அதுவும் சீதாப்பாட்டியின் எதிரில் நடக்கிற காரியமா? (அப்புசாமியின் கணக்குப்படி ‘இளம்’ என்பது நாற்பதிலிருந்து நாற்பத்தைந்து அகவைக்குட்பட்ட பருவத்தினர்,) வந்த பெண்மணியின் பெயர் மிஸ் துளசி. நிறமும் நல்ல சி(வப்பு). கட்டவுட்டான சரீரம். பெட்டியிலே வந்து இறங்கிய பெரிய சைஸ்


அதிரடிக் குரலோன் அப்புசாமி

 

 ஆறாத சுடச்சுட பொங்கலை ஆற அமர அமர்ந்து அப்புசாமி ஒரு வாய் எடுத்துச் சுவைத்திருப்பார். “ஸைலேன்ஸ்!” என்ற மாபெரும் கத்தல் அவரைத் தூக்கிவாரிப்போட வைத்தது. அவரை என்பதைவிட அவர் கையிலிருந்த பொங்கலை. அவருக்கு ஏற்பட்ட அதிர்ச்சியில் பொங்கல் பொட்டலம் துள்ளி மண்ணில் விழுந்து புரண்டது. ஐயோன்னா வருமா, அப்பான்னா வருமா? சுண்டலாக இருந்தாலும் பொறுக்கி எடுத்துத் துடைத்துக் கிடைத்து, குழாய்த் நீரில் அலம்பிக் கிலம்பி, உலகத் தமிழ் மாநாட்டுத் தமிழ் மொழி பெயர்ப்பாளர்கள் போல் தட்டுத் தடுமாறித்