கதைத்தொகுப்பு: நகைச்சுவை

471 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

அப்பளம் சதுரமானது

 

 “என்ன ஓர் அலட்சியமிருந்தால் நீ இப்படிச் செய்து இருக்கவேண்டும்? அதை எத்தனை வருஷமாக வைத்திருக்கிறேன் தெரியுமா? உன்னுடைய டைஜஸ்ட் பத்திரிகைகளைப் பதிலுக்குப் பதில் நான் இதே பாய்லரில் போட்டுச் சுடச்சுட வெந்நீர் காயவைத்துக் குளிக்கவில்லையானால் என் பெயர் அப்புசாமி இல்லை” என்று கோபமாகச் சூளுரைத்தார் அப்புசாமி. அவரது வாக்கிங் ஸ்டிக்கை, ஏதோ சாதாரணக் கோலென்று நினைத்து, தவறுதலாகப் பாய்லரில் போட்டுவிட்டிருந்தாள் சீதாப்பாட்டி. அப்புசாமியின் கோபத்துக்குக் காரணம் அதுவே. “ஆயிரத்தெட்டு முறை ‘ஸாரி’ சொல்லி அபாலஜி கேட்டுவிட்டேன். அப்புறமும்


சிதெய்ங் அப்புங்சாம்ங்

 

 ‘கொல்லன் பட்டறையில் ஈக்கு என்ன வேலை?’ என்று சீதாப்பாட்டியின் கண்கள் அப்புசாமியை வினவின எரிச்சலுடன். வேறொன்றுமில்லை. அப்புசாமி வழக்கமாகத் தான் படிக்கும் தமிழ் தினசரியைப் படிக்காமல் ஆங்கிலப் பேப்பரைத் தரையில் தாள் தாளாகப் பரத்திக் கொண்டு அதன் மேலேயே ஏறக்குறைய தவழ்ந்தவாறு செய்திகளை மேய்ந்து கொண்டிருந்தார். பேப்பர் கசங்கி இருந்தால் சீதாப்பாட்டிக்குப் படிக்கவே பிடிக்காது. பாட்டி பல்லைக் கடித்துக்கொண்டு. “நான் இன்னும் பேப்பர் பார்க்கவில்லை. அதற்குள் யாரைக் கேட்டுக் கொண்டு எடுத்து இப்படி மர்டர் செய்கிறீர்கள்?” என்றாள்.


சுத்தம் சுகம் அப்புசாமி

 

 கிரீச் கிரீச் என்ற சப்தம். ராத்திரி மணி பன்னிரண்டு. சுவர்க் கோழிகள் அல்ல. அப்புசாமி மும்முரமாக அன்றைய கணக்கை எழுதிக் கொண்டிருந்தார். மாவிலைச் சருகுகள் : இருபத்தெட்டரை. பால் கவர்கள் : மூன்று. கசங்கிய பொட்டலக் காகிதம் : ஒன்பது. சிகரெட் துண்டுகள் : ஆறு. கார் கிளீன் பண்ணின துணிக் கந்தல் : இரண்டரை அடி. லாட்டரி சீட்டுக் கிழிசல்கள் : ஐம்பத்தேழு. கதவு லேசாகத் திறந்தது. சீதாப்பாட்டி மிகுந்த அக்கறையுடன்(கணவன் மீது 1%, கரெண்ட்


எல்

 

 “என்ன பிரசிடென்ட்ஜி! உங்களுக்கே இது நன்றாக இருக்கிறதா?” என்றாள் அகல்யா தேவி. பா.மு.கழக செயலாளி. “ஐ டோண்ட் காச் யூ.. என்ன சொல்கிறீர்கள் அகல்யா தேவி…?” என்றாள் சீதாப்பாட்டி. அகல்யா தேவி இன்னோர் அங்கத்தினரிடம் அதற்குள் காதில் என்னவோ கிசுகிசுத்தாள். அந்த அங்கத்தினர் புன்சிரிப்புடன் இன்னொரு சக கிழவியிடம் கிசுகிசுத்தாள். புறப்பட்ட சீதாப்பாட்டியைச் சுற்றிலும் பா.மு.க அங்கத்தினர்கள் சூழ்ந்துகொண்டு அரைச் சிரிப்புடன் என்னவோ மறியல் செய்யாத குறையாக வழியில் நின்றார்கள். “நோ குவெஸ்சன் அப் மை மிஸ்டேகிங்


ஸயண்டிஸ்ட் அப்புசாமி

 

 அப்புசாமிக்கு அரசாங்கத்திடமிருந்து அழைப்பு வந்திருந்தது. சாதாரண அழைப்பு அல்ல, அவசர அழைப்பு. அடிக்கடி நடக்கும் ரயில் விபத்துகளைத் தடுப்பதற்கு அவர் என்ன திட்டங்கள் தரமுடியும் என்பதை அறியவே அப்புசாமியை டில்லி அழைத்திருந்தது. ரயிலில் ஏர்கண்டிஷன் கோச்சில் அப்புசாமி பிரயாணமானார். முகத்தில் விஞ்ஞானிகளுக்கே உரிய சிந்தனை. கண்களில் அறிவு முதிர்ச்சியின் ஒளி வெறும் விஞ்ஞானி மட்டுமல்ல, பல நுட்பத்தொழில்களின் அதிபர். லட்சாதிபதி. மினுமினுவென்று ஜொலித்தார். இவ்வளவு சின்ன வயசில் இப்படிப்பட்ட புகழும் அறிவுமா என்று வியக்காதவர்கள் இல்லை. முப்பது


அப்புசாமி செய்த கிட்னி தானம்

 

 “சீதே! அப்புசாமி பல்லை நறநறத்தார். “நீ என்னை ரொம்பக் கேவலப்படுத்தறே! ஒவ்வொருத்தன் தாஜ்மகால் கட்டினான். நான் கேவலம் ஒரு பாத்ரூம் கட்ட ஆசைப் படறேன் … அதுக்கு வக்கிலையா எனக்கு?” “நத்திங் டூயிங்!” என்ற இரண்டு வார்த்தைகளோடு சீதாப்பாட்டியின் பதில் அமைந்திருந்தால் பரவாயில்லையே. அப்புசாமிக்கு இனிமேல் அவுட் ஹவுஸீலுள்ள பாத்ரூம் தான் என்று உத்தரவு போட்டு விட்டாள். “சீதே! என்னை அழுக்குப் பக்கெட்டைத் தூக்கிட்டு, மலேரியா கொசுவுக்கு எண்ணெய் அடிக்கிறவன் மாதிரி அவுட் ஹவுஸ் பக்கம் காலையிலே


பேரம்

 

 “ஏம்மா, கூடையிலே என்ன?” “கத்திரிக்காய்! நீ வாங்கமாட்டே.” “ஏன் நான் வாங்கமாட்டேன்?” “விசை ஒரு ரூபா சொன்னால் நாலணாவுக்குக் கேட்பியே மகராஜி.” “பின்னே நீ கேட்டபடியே கொடுத்துடக் கொட்டியா வைத்திருக்கிறது இங்கே? விலையைச் சொல்லு.”” “அதான் சொன்னேனே?” “கூடையை இறக்கு முன்னே? பிஞ்சோ முத்தலோ? நல்ல இளசாக இருக்குமா?” “எவ்வளவு வேணும்?” “எனக்கு ஒரு ரெண்டு விசை வேணும். அதைப் பற்றி என்ன?” “அப்புறம் நீ வம்பு பண்ணுவே, பத்து பலம் போதும்னு.” “அட! நான் வாங்குகிறேனா


அம்மா வா..ரம்

 

 “அம்மா தெய்வம்டி! எங்க அம்மா தெய்வம்டி!” அப்புசாமி உணர்ச்சி வசப்பட்டுக் கத்தினார். “ஸோ வாட்?” என்றாள் சீதாப்பாட்டி சர்வ அலட்சியத்துடன். “நீயெல்லாம் ஒரு பொம்பிளையா?” என்று அடுத்த கணையை ஏவினார் அப்புசாமி. சீதாப்பாட்டி, “ஐ திங்க் ஸோ..” என்றாள். மகாபாரத டி.வி. யுத்தக் காட்சியில் கோணாமாணா அம்புகளை முக்கிய நபர்கள் ஒருத்தர் மேல் ஒருத்தர் விட்டுக் கொள்வார்களே. அந்த மாதிரி சீதாப்பாட்டிக்கும் அப்புசாமிக்கும் ஒரு சொற்போர் நடந்து கொண்டிருந்தது. “சீதே! நான் பொல்லாதவன்! தாலி கட்டிய உன்


அப்புசாமியின் ஜு ஜு ஜி ஜீ!

 

 அப்புசாமி தெற்காசிய நாடுகளால் சூழப்பட்டிருந்தார். அவரது இந்திய ரத்தம் ஜிவுஜிவென்று சூடேறிக் கொண்டிருந்தது. இடம் : வேளச்சேரி பப்பள பளபள புதிய நீச்சல் குளம். நேரம் : மண்டை பிளக்கும் வெய்யில். அப்புசாமியின் கைகள் பரபரத்தன. வலப்பக்கம் பாகிஸ்தானை முறைத்தார். இடப்பக்கமிருந்த ஸ்ரீலங்காவை உறுத்து நோக்கினார். நேப்பாள், பூட்டான் ஆகியவற்றின் மீதும் கடுமையான பார்வையை ஏவினார். பங்களாதேஷையும் மாலத்தீவையும் கறாராகக் கவனித்தார். அவனவன் என்னமாக ஆட்டிக் கொண்டிருக்கிறான். வண்ண வண்ணத் தொளதொள சட்டைகளென்ன, கொடிகளென்ன, கத்தல் என்ன,


கொள்ளைக்கார அப்புசாமி

 

 அப்புசாமி ஒவ்வொரு நகையாக அணிந்து கொண்டார். சங்கிலி, தோடு, புல்லாக்கு, ஒட்டியாணம், கடகம், சடை பில்லை – சுருக்கமாகச் சொன்னால் சர்வாலங்கார பூஷிதனாகிக் கண்ணாடியில் தன் அழகைப் பார்த்துப் பார்த்து வியந்தார். டி.வி.யில் செய்திகளைத் தொகுத்துச் சொல்ல அவ்வப்பொழுது முளைக்கும் சில திடீர் அழகிகளை விடத் தான அழகாகவும் லட்சணமாகவும் இருப்பது போன்ற கர்வம்கூட அவருக்கு ஏற்பட்டது. நிலைக் கண்ணாடிக்கு நெருக்கமாக முகத்தை வைத்துக் கொண்டு மூக்கில் அணிந்து கொண்டிருந்த புல்லாக்கை ஆராய்ச்சி மணி போல அடித்துப்