Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

தாய்

 

”என்னங்க! சாப்பிட வாங்க.” அழைத்தாள் மனைவி மரகதம்.

”அம்மாவுக்கும் போடு.” என்றேன்.

அம்மா காலையில்தான் கிராமத்திலிருக்கும் தம்பி வீட்டிலிருந்து வந்தாள். வந்து இரண்டு நாட்கள் தங்குவாள். நல்லது கெட்டது சாப்பிட்டுவிட்டு கிளம்புவாள்.

அம்மாவிற்கு இங்கு கக்கூஸ் போகக் கஷ்டம். கிராமத்தில் காற்றாடச் சென்றவள். அடுத்து அவளுக்கு இங்கு பேச்சுத்துணைக்கு ஆளில்லை. அக்கம் பக்கம் பழக்கமில்லை. அவள் வாழ்ந்த கிராமம் அவளுக்கு எல்லாவிதத்திலும் வசதி. அதனால் அம்மாவிற்கு இங்கு இரண்டு நாள் இருப்பு என்பதே அதிகம்.

”அத்தையும் நானும் அப்புறம் சாப்பிடுறோம்.”

”ஏன் ? ”

”ஒ….ஒன்னுமில்லே.” அவள் முகம் மாறி மருகினாள்.

”ப்ச்! நாம ரெண்டுபேரும் தனியாய்த்தான் இருக்கோம் விசயத்தைச் சொல்லு ? ”

”ஒ…ஒன்னுமில்லே. அம்மாவுக்கும் பிள்ளைக்கும் கறி, மீனுன்னு எது வைச்சாலும் சரியாய் வைச்சு குறையில்லாம பரிமாறுறேன். நீங்க என்னடான்னா உங்களுக்கு வைச்சதை எடுத்து அம்மா தட்டுல தாராளமா வைச்சி சாப்பிடுன்னு சொல்லி சாப்பிடுறீங்க. மனசுக்குக் கஷ்டமா இருக்கு.” முகம் தொங்கி தரை பார்த்தாள்.

”அடச்சே! இதுக்கா வருத்தப்படுறே.?! தாய் என்கிறவள் தனக்காக உண்டு, அதில் தேவையானச் சத்தை தன் வயிற்றில் வளரும் குழந்தைக்கும் தர்றாள். பிறந்த பின்னும் தன் ரத்தத்தைப் பாலாக்கித் தர்றாள். தனக்கு விருப்பமானது கிடைச்சாலும் தின்னாமல் குழந்தைக்கு வேணும்ன்னு தன் விருப்பத்தைத் தியாகம் செய்றாள். அப்போ இப்படி வளர்த்தத் தாய்க்கு இப்போ நாம உண்ணும் உணவில் கொஞ்சத்தைப் பிரிச்சுக் கொடுத்து அவளை மகிழ்விக்கிறது அவள் தியாகத்துக்குச் சோளப்பொறி. புரியுதா, தப்பா, செய்யக்கூடாதா ? ” பார்த்தேன்.

மரகதம் முகம் மலர்ந்தது.

”வாங்க அத்தையும் நீங்களும் சேர்ந்து சாப்பிடலாம்.” அழைத்து அகன்றாள். 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
குழந்தைகள் இரண்டையும் டியூசனுக்கு அனுப்பிவிட்டு ஒரு முடிவுடன் கணவன் வருகைக்காக காத்திருந்தாள் சகுந்தலா. கதிர் அலுவலகம் விட்டு ஆறுமணிக்கு சரியாக வந்தான். உடை மாற்றி கைகால் முகம் கழுவி வந்தவனுக்கு டிபன் காபி கொடுத்து உபசரித்தவள் ‘‘என்னங்க ஒரு விசயம்!‘‘ நெருங்கி அமர்ந்தாள். ‘‘சொல்லு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
எதிர் வீட்டில் வழக்கம் போல் இன்றும் சண்டை. எப்போதும் போல் பெண்ணின் குரலே ஓங்கி ஒலித்தது. கேசவன் நூத்துக்குப் பத்து வார்த்தைகள் ஆரம்பத்தில் பேசினான். இப்போது ஒரு வார்த்தைகூட பேசவில்லை. குரல் கேட்கவில்லை. "நீங்க ரோசபாசமில்லாதது போல இப்படி மௌனமா இருந்தே என் கழுத்தை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
எதிர்பாராதது.! இப்படி நடக்குமென்று நான் கொஞ்சமும் நினைத்துப் பார்க்கவில்லை. சில விநாடிகளுக்கு முன்தான் அழகேசன் கைபேசியில் தொடர்பு கொண்டான். இவன் என் நண்பன். பால்ய காலம் முதல் பழக்கம். கைபேசியை எடுத்துக் காதில் வைத்து, '' என்ன ? '' என்றேன். '' உன் பேச்சை நம்பி என் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நவீன் கல்லூரி ஓய்வறையைவிட்டு கடைசியாக வெளியே வந்த போது வாசலில் காயத்ரி. இவனுக்குள் லேசான மின்னதிர்ச்சி. அவளுக்குள்ளும் சின்ன சங்கடம், சங்கோஜம். ''.....நா..நான் உங்ககூட கொஞ்சம் பேசனும்.....'' தட்டுத்தடுமாறி மென் குரலில் சொன்னாள். நவீனுக்குள் இவள் என்ன பேசப்போகிறாள் ?! என்பது புரிந்தது. அது நேற்று ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நான் அண்ணன் வீட்டு வாசல்படி தாண்டி உள்ளே நுழைந்த அடுத்த வினாடி எதிரே தரையில் அமர்ந்திருந்த அண்ணி செண்பகத்தின் கண்கள் குபுக்கென்று கொப்பளித்து.... கண்ணீர் அருவியாகக் கொட்டியது. ' ஏன்...ஏன்....? ' எனக்குள் பதற்றம் பெட்ரோல் மீது பட்ட தீயாய்ப் பற்றியது. நான், அண்ணன் அர்ச்சுனன் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மாறனும்!
மூத்தவள்
அவன்…அவள்…அது ….!
மாணவியா?!… மனைவியா..?!
கணவன்…!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)