குரு மக்குராஜ்!

 

”எங்க குருவுக்கு ஐ க்யூ துளியும் கிடையாது. ஜெனரல் நாலட்ஜ் அடியோடு கிடையாது. சும்மா என்னவோ காஜா அடித்துண்டிருக்கிறார்.

உருப்படியான பொன்மொழியோ உபதேசமோ ஏதாவது செய்கிறாரா, செய்திருக்கிறாரா, ஊஹ¥ம்.

குழந்தைகளுக்குக் கதை சொல்ற மாதிரி ரொம்ப ரொம்ப சிம்ப்பிளாக ஏதாவது சொல்கிறார்.

சூரியன் கிழக்கே உதிக்கும், ஆடிப் பெருக்குக்கு சித்ரான்னம் செய்வார்கள். பிள்ளையார் மூஞ்சூறு வாகனத்தில் ஊர்ந்து போவார். விஷ்ணுவுக்குக் கருட வாகனம்.

இப்படி ஏதாவது சொல்கிறாரே தவிர…. எப்பேர்ப்பட்ட ஆன்மீக லெக்சரெல்லாம் ஸிடியில் யார் யாரோ வந்து நடத்துகிறார்கள். கூட்டம் நெரிகிறது.

நம்ம ஆள் என்னடான்னா…. ஊஹ¥ம்… சரியில்லை. இவரை குரு மகராஜ் என்பதைவிட குரு மக்குராஜ் என்றுதான் சொல்லவேண்டும்.!”

எலெக்ட்ரிக் டிரெய்னில் ஆபீஸ் நண்பர்கள் வீடு திரும்பும்போது ஜாலியான அரட்டையில் கிண்டல் கிச்சுடு பிளந்து கட்டிக்கொண்டிருந்தான்.

அவன் எது பேசினாலும் எல்லாருக்கும் சிரிப்பு வந்துவிடும்.

அவன் செய்கிற அங்க சேஷ்டைகளும் நாடகத்தில் ஏற்ற இறக்கக் குரலில் வசனங்களைப் பேசுவது – ரயிலில் ஒன்றே கால் மணி நேரப் பொழுது போவதே தெரியாது.

எல்லா விஷயத்திலும் அவன் கிண்டலடிப்பான். அன்றைக்கு அவனது பெரு மதிப்புக்குரிய – இல்லை இல்லை சிறு மதிப்புக்குரிய குருவைப் பற்றிய சப்ஜெக்ட்டில் எல்லாருக்கும் சிரிப்பு மூட்டிக் கொண்டிருந்தான்.

அந்தக் கும்பலின் குதூகலத்தை அடுத்த பெட்டியிலிருந்து கேட்டுக் கொண்டிருந்த ஒரு ரிடயர்டு மாமா தன் பகுதியிலிருந்து நண்பர்களின் சங்கத்துக்கு வந்தார். ”கொஞ்சம் நகர்ந்துகொள்கிறார்களா? உங்கள் அரட்டை ரொம்ப சுவாரசியமாக இருக்கிறது. மே ஐ ஸிட் ஹியர்!” என்று பெஞ்சு நுனியைக் காட்டினார்.

”தாராளமாக. ரயில் எங்களுடையது இல்லை சார்! நம்முடையது!” என்று கிண்டல் கிச்சுடு தானே இடம் ஒதுக்கித் தந்தான். அந்த ரிடய்ர்டு ஆசாமியைப் பார்த்தால் வெகு வருடம் முன்பு ஓய்வுபெற்ற பள்ளிக்கூட ஹெட் மாஸ்டர் மாதிரி இருந்தது. ஜிப்பா, அங்க வஸ்திரம், பளிச்சென்ற முகம், நெற்றியில் அப்போதுதான் போட்டது மாதிரி பளீர் விபூதிப் பட்டை.

”சார் ரொம்ப நல்லாப் பேசறார். எனக்கு கயாவிலே ஏற்பட்ட ஒரு அனுபவம் சாரோட பேச்சுக்கு ரெலவன்ட்டா இருக்கும்னு நினைக்கிறேன். அதைச் சொல்லலாமா, வில் யூ பர்மிட் மீ..”

”சொல்லுங்க. சொல்லுங்க. ஓடற ரயிலிலிருந்து குதித்துவிடவா முடியும்!” கிண்டல் கிச்சுடுவின் கிண்டல்.

சிரிப்பு அடங்கிய பின் புதியவர் சொன்னார். ”நான் ரெண்டு வருஷத்துக்கு முன் கயா போயிருந்தேன்.
இப்படித்தான் கும்பலாக யாத்ரா ஸ்பெஷலில் எங்க கம்பார்ட்மெண்டிலே… இதோ சார் மாதிரி ரொம்ப வேடிக்கையாகப் பேசுகிற ஒரு சார். அவருக்கு ஹிந்தி ரொம்ப நல்லாத் தெரியும். வடக்கே போகப் போக பேசிப் புழங்க இந்தி நன்றாகத் தெரிந்த ஒருத்தர் எங்களோடவே வர்ரதுலே எல்லாருக்கும் ஒரே சந்தோஷம். ஆந்திரா தாண்டறதுக்குள் அவர் ஏறக்குறைய தலைவராயிட்டார். எதற்கெடுத்தாலும் ‘இந்தி சாரைக் கேளுங்கள்’ என்று ஆகிவிட்டது.

கயாவில் பிரயாணிகள் அனைவரையும் யாத்ரா ஸ்பெஷல் நிர்வாகி பெரிய பங்களாவில் தங்க வைத்தார்.

மேலும் கீழுமான பிரம்மாண்ட பங்களா. ஏராளமான ரூம்கள்.

திதி கொடுக்க விரும்புகிறவர்களுக்கு மாடியில் இடவசதி செய்யப்பட்டிருந்தது.

திதி கொடுக்க உட்கார்ந்திருந்தவர்களில் எங்கள் இந்தித் தலைவரும் ஒருத்தர்.

அனைவருக்கும் அவரவருக்குத் தனியாக ஹோம குண்டம், வாத்தியார்கள் என்று அனைத்தையும் ஒரு புரோகிதர் ஏற்பாடு செய்திருந்தார்.

புரோகிதர் அந்த பங்களாவுக்கு வந்து தங்குகிற யாத்ரா ஸ்பெஷல்காரர்களுக்கு திதி செய்து வைப்பவராம்.

சின்ன வயசு. எளிமையான தோற்றம். சவுண்டிப் பிராமணர் என்று இளக்காரம் செய்வீங்களே அந்த மாதிரியான பேர்வழி. அவர்தான் புரோகிதராம். களையே இல்லை. எதிரே போய் தோட்டத்தில் பறித்தால்தான் களை. திவச ஏற்பாடுகள் நடந்துகொண்டிருந்தன. இந்தி மாமா திவசத்துக்கு ரெடியாக உட்கார்ந்துவிட்டார்.

அந்த புரோகிதர், ”உங்கள் சம்சாரத்தையும் மேலே வரச் சொல்லுங்கள்,” என்றார்.

இந்திகாரர், ”மாடி கீடியெல்லாம் அவளால் ஏறி வரமுடியாது,” என்றார். அத்தோடு நிறுத்திக் கொள்ளாமல், ”நீர்தானே எல்லா ஏற்பாடும் செய்திருக்கிறீர். உமக்கு மூளை வேணாம். வயசானவர்களால் மாடி ஏறமுடியாது. கீழேயே எல்லா இழவையும் வைத்துக்கொள்ள ஏன் ஏற்பாடு செய்யவில்லை. பணம் வாங்கிக்கிறீங்க இல்லே” என்றார்.

இந்தியில் பேசிக்கொண்டதால் பெரும்பாலானவர்களுக்குப் புரியவில்லை. புரோகிதர் சின்ன வயசாக இருந்தாலும் – பளபள பர்சனாலிடி இல்லாவிட்டாலும் தொழிலில் கெட்டிக்காரர் போல.

”நான் சிரத்தையாக நடத்தற சிரார்த்தம் பற்றிச் சொல்லுகிறேன். நீங்க சம்பந்தமில்லாமல் ஏதோ காசு கீசுன்னு பேசறீங்க” என்றார்.

”தெரியுமய்யா உங்க யோக்யதை. காசுன்னா என்ன வேணும்னாலும் செய்வீங்க. எப்படி வேணும்னாலும் நடப்பீங்க. கொள்ளை அடிக்கிறீங்க.”

புரோகிதர் இங்கிலீஷில் சொன்னார். ”யூ டாக் டூ மச்! ஐ’ம் குரு. நாட் ஆர்டினரி பர்ஸன்.”

”ஏமாந்தவன்கிட்டே துட்டு பறிக்கிற பசங்கதானே நீங்க.”

”ப்ளீஸ்!” என்றார் அந்த புரோகிதர் கோபமாக. ”இதற்கு மேலும் ஒரு வார்த்தை நீங்க பேசக்கூடாது.”

”பேசினால்?” என்றார் நண்பர்.

”உங்களால் பேச முடியாது! நான் வேதம் படித்த பிராமணன் நீங்க பேச முடியாது. சொல்றேன்.”

அடுத்த நிமிஷம் அந்த அதிசயம் நடந்தது. ஏதோ திட்ட வேண்டுமென்று வாயைத் திறந்த இந்தி சார் ‘ஆ! என்று தன் தாடையைப் பற்றிக் கொண்டார் – பல் வலிக்கிற மாதிரி துடித்தார்.

”என்னாச்சு?” என்று உதவிக்கு விரைந்தோம். நாற்காலியில் அமர வைத்து ஆசுவாசப்படுத்தினார்கள்.

அவருக்கு அடிக்கடி பல்வலி வருவது உண்டு என்றும் – இவ்வளவு ஸிவியராக, ஸடனாக எப்போதும் வந்ததில்லை,” என்றும் அவருடைய மனைவி கீழேயிருந்து பதறி அடித்து மேலே ஏறி வந்தவள் கூறினாள்.

புரோகிதர் ”அவரைக் கூட்டிக்கொண்டு அடுத்த தெருவிலுள்ள டாக்டர்கிட்டே போங்கள். மீதிப் பேர் அவரவருக்கான சிரார்த்தம் செய்யலாம். எல்லாரும் போய் அவரவர் ஹோம குண்டத்துக்கு எதிரே உட்காருங்கள்’ என்று கூறினார். அதை கட்டளை மாதிரி ஏற்றுப் பரபரப்புடன் அனைவரும் திவசம் செய்ய அமர்ந்தனர்.

இந்தி மாமாவை கைத் தாங்கலாகப் பிடித்து டாக்டரிடம் சிலர் கூட்டிச் சென்றார்கள்.

அன்று மட்டுமல்ல நாங்கள் சென்னை திரும்பும்போதும்கூட ரயிலில் அந்த இந்தி மாமா கப்சிப்.

மோவாயில் கை வைத்து வாயைப் பொத்தியது பொத்தியவாறே இருந்தார்.

அவரது அட்டகாசமான சிரிப்பும் பேச்சும் எங்களுக்குத் திரும்புகையில் கிடைக்கவில்லை.

எதுக்கு இதை நான் சொல்றேன்னா… குரு என்ற ஸ்தானத்துக்கும் அவர் படித்த வேதத்துக்கும் மதிப்பு கொடுத்தே ஆகவேண்டும். அவர் கெட்டிக்காரரோ இல்லையோ. அவர் எப்படிப்பட்டவராக இருந்தாலும் அவரண்டை இடக்கெல்லாம் காட்டினால் நமக்கு அவ்வளவு நல்லதில்லே. எனக்குப் பல்வலி சொஸ்தமாக ஒரு வருஷமே ஆச்சு!” என்று சொல்லிவிட்டு, ”தாங்க்யூ. நான் இறங்கிக்கறேன்” என்று நுங்கம்பாக்கத்தில் இறங்கிவிட்டார்.

”அட! புரோகிதரிடம் சாபம் வாங்கிக் கொண்டவர் இவர்தானோ? கொஞ்சம் முன்பே சொல்லிருந்தால் நன்றாகப் பார்த்திருக்கலாமே” என்று அவர்கள் பேசிக் கொண்டது என் காதில் விழுந்தது.

கிண்டல் கிச்சுவின் அருகே ஏதோ ஒன்று சுருண்டு கிடந்தது.

அவனது வாலோ? 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
சிவபாலனுக்கு மண்டை காய்ந்தது..தடவித் தடவி தலை வழுக்கையானதுதான் மிச்சம்.. "ஏன்யா...இளங்கோ.. இப்படி ஒரு குண்டத்தூக்கி போடுறியே..! போனவாரம் தான் அந்த பாட்டி கேரக்டர் சீரியசாயிருக்குன்னு சொல்லி ஒரு வழியா அவுங்களுக்கு மங்களம் பாடி அனுப்பி வச்சோம்.. இப்ப அப்பா நடிகர் துபாய்க்கு போகப்போறாருன்னு சொன்னா..? "சார்.. நான் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ராமசாமிக்கு கோபம் அதிகமாகிக் கொண்டே போனது. யாராவது அவர்முன் தற்போது போய் நின்றால் அவர் என்ன செய்வார் என்று அவருக்கே தெரியாது. ஒருவேளை கடித்துக்கூட வைத்துவிடலாம். அப்படி என்ன பிரச்சனை! புதிதாக வீட்டிற்குள் நுழைந்திருக்கும் சுமி தான் எல்லாப் பிரச்சனைகளுக்கும் காரணம். ராமசாமிதான் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
எச்சரிக்கை : இப்பதிவின் தலைப்பை யாரும் எம்.ஜி.ஆர் பாணியில் படித்துத் தொலைத்துவிட வேண்டாம். பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பு நடந்த சம்பவம் இது. அப்போது +2 படித்துக் கொண்டிருந்ததாக நினைவு. எங்கள் வீடு மெயின்ரோட்டில் இருந்து சிறிய சந்துக்குள் அமைந்திருந்தது. மெயின்ரோட்டில் எங்கள் வீட்டுக்கு முன்பாக ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"வா வா என் அன்பே என் வாழ்வின் பேரன்பே வந்தாய் கண் முன்பே இது நிஜமா சொல் அன்பே உன் கண்களும் காதல் பேசும் என் தருணம் மலரும் வாசம் உன் தோள்களில் சாயும் நேரம் உயிர் துளிரும் பேரழகா மெஹபூபா மே தேரி மெஹபூபா மெஹபூபா மே தேரி மெஹபூபா" "சங்கீ" "சங்கீ" அடியேய் சங்கீதா... ஹாங்.. என்னடி அபர் எப்ப வந்த?? என்னது ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அப்புசாமி ஒவ்வொரு நகையாக அணிந்து கொண்டார். சங்கிலி, தோடு, புல்லாக்கு, ஒட்டியாணம், கடகம், சடை பில்லை - சுருக்கமாகச் சொன்னால் சர்வாலங்கார பூஷிதனாகிக் கண்ணாடியில் தன் அழகைப் பார்த்துப் பார்த்து வியந்தார். டி.வி.யில் செய்திகளைத் தொகுத்துச் சொல்ல அவ்வப்பொழுது முளைக்கும் சில ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சுமார் 50 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட காலம் அது. சிவாஜி நடிச்ச பாகப்பிரிவினை படம் வந்து ஓடிக்கிட்டிருந்த காலம்னு வச்சுக்கங்களேன். எங்க கிராமத்தில ஒரு ஆரம்பப் பள்ளிக்கூடம் இருந்திச்சு. பள்ளிக்கூடமின்னா இப்ப இருக்கிறமாதிரி இங்கிலீஷ் மீடியத்தில பாடம் நடத்துற பள்ளிக்கூடமில்லை அது. சாதாரண கிராமப் பள்ளிக்கூடம். பள்ளிக்கூடத்தில மொத்த ...
மேலும் கதையை படிக்க...
இன்று மாலை நான்கு மணிக்கு மாப்பிள்ளைப் பார்க்க வருவதாக பெண் வீட்டில் சொல்லியிருந்ததால், மாப்பிள்ளை வீட்டில் 'தட புட' லாக ஏற்பாடு செய்துகொண்டிருந்தார்கள். இந்த வரன் நிச்சயம் முடிந்துவிடும் என்று பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். ஜாதகமெல்லாம் பார்த்தாகிவிட்டது, எட்டு பொருத்தம். இது இரண்டாவது வரன், ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அவன் மகா சாது, மகா பக்தி, மகா உழைப்பு, மகா மகா வினயம், இன்னும் பல மகாக்களுக்கு உரியவன். பொருத்தமில்லாத ஒரு மகாவுக்கும் உரியவன் - மகா குடியன். எங்கள் குவார்ட்டர்ஸில் தோட்டக்காரன், காவல்காரன், அக்கம் பக்கத்துக்கெல்லாம் ஆடி மாசக் கூழ் ஊற்றும்போது ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வடம் பிடிக்க வாங்க ஜப்பானுக்கு!
அத்தியாயம்-4 | அத்தியாயம்-5 "நாலு வீதிக்கும் பேர் வச்சிட்டாப் போதுமா? அங்கெல்லாம் தேர் சுத்தி வரவேணாமா? டர்னிங்ல தேரைத் திருப்பி விடணுமே; அதுக்கெல்லாம் என்ன ஐடியா வச்சிருக்கீங்க?" என்று விழா வேந்தன் முத்து கேட்க, "ஜப்பான்ல புல்லட் ரயில்களையே ரிமோட் கண்ட்ரோல்ல ஓட்றாங்க. ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஏற்கனவே இறந்தவர்களின் எண்ணிக்கை 100 ஐத் தாண்டிவிட்டது. மேலும், நூற்றுக் கணக்கானோர் உயிருக்கு ஆபத்தான நிலையில் பல்வேறு மருத்துவ மனைகளில் சிகிச்சை பெற்றுக் கொண்டிருந்தனர். அதிலும் அந்தத் தாக்குதலில் அதிகமாகப் பாதிக்கப்பட்டது குழந்தைகளும் பெண்களும்தான். இப்படி ஒரு தீவிரமான தாக்குதலை, சற்றும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அவளுக்கு பதில் இவள்…!
ப்ளாக் பாரஸ்ட் கேக்
ஓட்டம்னா ஓட்டம், அப்படி ஒரு ஓட்டம்!
கிரஷ்க்கும் மேல லவ்வுக்கும் கீழ…
கொள்ளைக்கார அப்புசாமி
உலகம் எப்படி இருக்கும் ?
ஸ்மைல் ப்ளீஸ்…! சிரிப்பிற்கு கியாரண்டி…!
ஒரு தோட்டக்காரனின் ‘சத்தியம்’!
வடம் பிடிக்க வாங்க ஜப்பானுக்கு!
பத்ம வியூகம்

குரு மக்குராஜ்! மீது ஒரு கருத்து

  1. rathinavelu says:

    மகா அறுவை

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)