க.சிவகுமார்

என்னை பற்றிய சுய குறிப்புகள் இதோ பெயர்: க . சிவகுமார் பிறந்த இடம்: ஆண்டிமடம் , அரியலூர் மாவட்டம் பள்ளிப்படிப்பு: ஆண்டிமடம் கல்லூரிப்படிப்பு: சேலம் தற்போது வசிப்பது: ஓசூர், தமிழ்நாடு தொடர்புக்கு: க .சிவகுமார் , கதவு என் 146 , தில்லை நகர் , பாகலூர் சாலை , ஓசூர் ,கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம் . மின்னஞ்சல்: andiessiva@gmail.com blogger – ஹட்டப்ஸ்://vasikarapriyan .blogspot .com , (kuzhalosai) மேலும் படிக்க...»

வ.அ.இராசரத்தினம்

வ. அ. இராசரத்தினம் (சூன் 5, 1925 – பெப்ரவரி 22, 2001) புகழ் பெற்ற ஈழத்து சிறுகதை, நாவல் எழுத்தாளர். சுருக்கமாக வ. அ. என அறியப்படுபவர். ஈழநாகன், கீழக்கரை தேவநேயப் பாவாணர், வியாகேச தேசிகர் என்னும் பல புனைபெயர்களிலும் எழுதியுள்ளார். திருகோணமலை மாவட்டம், மூதூரைப் பிறப்பிடமாக கொண்ட இவரின் பெற்றோர் வஸ்தியாம்பிள்ளை, அந்தோனியா. தாமரைவில் றோமன் கத்தோலிக்கப் பாடசாலையிலும் பின்னர் மூதூர் புனித அந்தோனியார் பாடசாலையிலும் கல்வி மேலும் படிக்க...»

க.நவசோதி

குழந்தை இலக்கி யத்தை வளர்க்கவேண்டும் என்ற இலட்சியமுடைய இவரது சிறுகதைகள், கவிதைகள், கட்டுரைகள் என்பன சுதந்திரன், வீரகேசரி, தினகரன், சஞ்சிகை, தமிழோசை, விவேகி, கலாநிதி, கலைமதி, வெண்ணிலா, சிறுவர் சுடர், மாணவ முரசு ஆகிய பத்திரிகைகளில் வெளிவந்துள்ளன; வெண்ணிலா, தமிழோசை, என்பன இவர் நடாத்திய பத்திரிகைகள்; இலங்கை வானொலியில் இவரது கட்டுரை, கவிதை, நாடகங்கள் இடம்பெற்றுள்ளன; கொழும்பைச் சேர்ந்த இவரது புனைப்பெயர்-ஆவிகன். மொழி உணர்வும் அறிவும் இலக்கியப் பிரக்ஞையும் மிக்க மேலும் படிக்க...»

நீர்வை பொன்னையன்

நீர்வை பொன்னையன் (மார்ச் 24, 1930 – மார்ச் 26, 2020) ஈழத்து முற்போக்கு எழுத்தாளர்களில் ஒருவர். சிறுகதை, நாட்டார் கதை, இலக்கியக் கட்டுரைகள் எனப் பல எழுதியவர். ஐம்பது ஆண்டுகளாக இடதுசாரி அரசியலில் உறுதியாக நின்றவர். தனது கடைசிக் காலம் வரை எழுதிக் கொண்டிருந்தவர். வாழ்க்கைக் குறிப்பு யாழ்ப்பாணம் நீர்வேலியில் ஒரு விவசாயக் குடும்பத்தில் பிறந்தவர். நீர்வேலி அத்தியார் இந்துக் கல்லூரியில் தொடக்கக் கல்வி கற்று பின்னர் 1951 மேலும் படிக்க...»

செங்கை ஆழியான்

செங்கை ஆழியான் என்ற புனைபெயரால் பரவலாக அறியப்படும் க. குணராசா (சனவரி 25, 1941 – 28 பெப்ரவரி 2016) மிகப்பெருமளவு நூல்களை வெளியிட்ட ஈழத்து எழுத்தாளராவார். புதினங்கள், சிறுகதைகள், புவியியல் நூல்கள், வரலாற்று ஆய்வுகள், தொகுப்பு முயற்சிகள் மற்றும் பதிப்புத்துறை எனப் பல துறைகளிலும் க. குணராசாவின் பங்களிப்பு குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.நீலவண்ணன் என்ற பெயரிலும் ஆக்கங்கள் வரைந்தார். இவர் கந்தையா அன்னம்மா தம்பதிகளின் எட்டாவது குழந்தையாக வண்ணார்பண்ணையில் பிறந்தார். யாழ். மேலும் படிக்க...»

யோ.பெனடிக்ற் பாலன்

பெனடிக்ற் பாலன், யோ. (1939 – 1997) ஓர் எழுத்தாளர். இவர் கல்வித்துறையில் முதுகலைமாணிப் பட்டம் பெற்று உளவியல் விரிவுரையாளராகக் கோப்பாய் ஆசிரியர் பயிற்சிக் கல்லூரியில் 1984 முதல் 8 ஆண்டுகள் பணியாற்றிப் பின்னர் பிரதிக் கல்விப் பணிப்பாளராகப் பணியாற்றினார். இவர் பல சிறுகதைகளையும் நாடகங்களையும் எழுதியுள்ளார். இவரது ‘விபச்சாரம் செய்யாதிருப்பாயா’ என்ற சிறுகதைத் தொகுதிக்கு 1995 இல் சாகித்திய மண்டலப் பரிசு கிடைத்தது. இவரது நீயொரு பெக்கோ என்ற மேலும் படிக்க...»

செம்பியன் செல்வன்

இராஜகோபால் என்ற இயற்பெயருடைய செம்பியன் செல்வன் (சனவரி 1, 1943 – மே 20, 2005) ஈழத்தின் குறிப்பிடத்தக்க எழுத்தாளர். பேராதனைப் பல்கலைக் கழக புவியியல் சிறப்புப்பட்டதாரியான இவர் விவேகி சஞ்சிகையின் இணையாசிரியராக இருந்தவர். செம்பியன் செல்வன் யாழ்ப்பாணம், தின்னவேலியில் பிறந்தவர். இவருக்கு சிறு வயதிலேயே பெற்றோரை இழந்தார். தாய்வழிப் பாட்டி நாகமுத்து இவரையும் இவரது தமையன் கணேசபிள்ளையையும் வளர்ந்தார். நாவல், சிறுகதை, நாடகம், உருவகம், குறுங்கதை, திரைப்படம், சஞ்சிகை மேலும் படிக்க...»

குப்பிழான் ஐ.சண்முகன்

ஐ. சண்முகலிங்கம் (பிறப்பு ஆகஸ்டு 1, 1946, குப்பிழான், யாழ்ப்பாணம்) குப்பிழான் ஐ. சண்முகம் என்ற பெயரில் எழுதும் ஈழத்து எழுத்தாளர். பேராதனைப் பல்கலைக் கழகத்தில் கலைப்பட்டம் பெற்ற இவர் ஓர் ஆசிரியர். சிறுகதையாசிரியராக கவனம் பெற்ற சண்முகன் இசை, சினிமா, ஓவியம் போன்றவற்றிலும் ஈடுபாடுடையவர். அலையின் ஆரம்ப ஆசிரியர் குழுவில் இடம்பெற்றவர். இவரது நூல்கள் கோடுகளும் கோலங்களும் (சிறுகதைகள் – 1976) பதிப்பு விபரம் அலை வெளியீடு 6. மேலும் படிக்க...»

செ.யோகநாதன்

ஈழத்து எழுத்தாளர் செ.யோகநாதன் – எழுதியவர்: முல்லை அமுதன் – 05 February 2008 1942ல் பிறந்த செ.யோகநாதன் அவர்கள் மாரடைப்பால் இறக்கும் வரை நிறையவே எழுதிக்குவித்தவர். 1962ல் தன் முதல் சிறுகதையான ‘மனக்கோலத்தை’ எழுதியது முதல் தொடர்ந்து சிறுகதை, நாவல், குறுநாவல், சிறுவர் இலக்கியம், திரைப்படம், விமர்சனங்கள் என எழுத்தை விரிவுபடுத்தியவர். ஜெயகாந்தனின் ‘வாழ்க்கை அழைக்கிறது’ நாவலை ‘அக்கினிப் பிரவேசம்’ எனும் சிறுகதையை வாசித்தபோது ஏற்பட்ட அதிர்வலைகள் எனக்கு மேலும் படிக்க...»

மருதூர் வாணர்

மன உறுதியோடு நில்லாமல் இலக்கியப் பணி செய்தவர் கலாபூஷணம் மருதூர் வாணர் - கலாபூஷணம் பி.எம்.எம்.ஏ.காதர் -May 9th, 2019 மருதூர் வாணர் தனது எழுபதாவது வயதில் கடந்த 2009.05.08ஆம் திகதி வெள்ளிக்கிழமை மாலை மருதமுனை பிரதான வீதியைக் கடக்க முற்படும் போது விபத்தில் உயிரிழந்தார். மருதூர் வாணர் இலங்கையின் இலக்கியப்பரப்பில் இலக்கியப் படைப்பாளிகளின் வரிசையில் குறிப்பிடத்தக்க பல சாதனைகளை புரிந்துள்ளார்.இலக்கியமே இவர் பேச்சிலும் நடைமுறைச் செயற்பாடுகளிலும் இருந்து வந்ததையாரும் மேலும் படிக்க...»

வாஸந்தி

தமிழ் எழுத்துலகில் தனக்கென தனித்துவமான அடையாளம் கொண்டவர். தமிழ்ப் பெண் எழுத்தாளர்களில் முக்கியமான ஒருவராகக் கருதப்படுபவர். சமூக, மனித உளவியல் கூறுகளை வெகு இயல்பாக எழுத்தில் கையாண்டவர். இயற்பெயர் பங்கஜம். கர்நாடகாவில் உள்ள தும்கூரில் 1941, ஜூலை 26ல் பிறந்தார். பெங்களூரில் வசித்தபோது, ஜேன் ஆஸ்டன், ஜெயகாந்தன், அலெக்ஸாண்டர் டூமாஸ், சார்லஸ் டிக்கன்ஸ் எழுத்துகளைப் படிக்க ஆரம்பித்து, தீவிரமாக வாசிக்க ஆரம்பித்தார். இவருடைய ஆரம்ப கால நாவல்கள் எல்லாமே பெண்களை மேலும் படிக்க...»

நாகரத்தினம் கிருஷ்ணா

நாகரத்தினம் கிருஷ்ணா ஒரு தமிழக எழுத்தாளர். புலம்பெயர்ந்து பிரான்சில் வசித்து வருகிறார். இவர் எழுதிய “நீலக்கடல்” மற்றும் கிருஷ்ணப்ப நாயக்கர் கௌமுதி இரண்டு நாவல்களும் தமிழ்நாடு அரசின் தமிழ் வளர்ச்சித் துறையின் 2005 மற்றும் 2012 ஆம் ஆண்டுக்கான சிறந்த நூல்களில் வெளிநாட்டுத் தமிழ் படைப்பிலக்கியம் எனும் வகைப்பாட்டில் பரிசு பெற்றிருக்கின்றன வாழ்க்கைச் சுருக்கம் இவர் தமிழ்நாடு, விழுப்புரம், கொழுவாரி என்ற ஊரைச் சேர்ந்தவர். கடந்த இருபத்தைந்து ஆண்டுகளாக பிரான்சில் மேலும் படிக்க...»

முல்லைஅமுதன்

எழுத்தாளர் முல்லை அமுதன் கல்லியங்காடு, யாழ்ப்பாணத்தைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்டவர். முல்லைஅமுதன் எனும் பேயரில் 80களில் இருந்து எழுதி வருகிறார். அவர் திருகோணமலை பெருந்தெரு தமிழ்க் கலவன் பாடசாலை, யாழ்/செங்குந்தா இந்துக் கல்லூரி, கனகரத்தினம் மத்திய மகா வித்தியாலயம், மானிப்பாய் இந்துக் கல்லூரி, ஆகியவற்றில் தன் கல்வியைத் தொடர்ந்தார்.புலம்பெயர்ந்து இங்கிலாந்தில் வசித்து வருகிறார். கவிதை, சிறுகதை, நாவல், விமர்சனம் எனப் பல தளங்களிலும் கால் பதித்தவர். வருடந்தோரும் இங்கிலாந்தில் ஈழத்து எழுத்தாளர்களின் மேலும் படிக்க...»

நத்தம்.எஸ்.சுரேஷ்பாபு

திருவள்ளூர் மாவட்டம் பொன்னேரி அருகில் உள்ள நத்தம் கிராமத்தைச் சேர்ந்தவன். படிப்பு இளங்கலை வணிகவியல், பணி நத்தம் கிராமத்தில் உள்ள ஸ்ரீ திருவாலீஸ்வரர் ஆலய குருக்கள். எழுத்தார்வத்தால் 1993 முதல் எழுதி வருகிறேன். முதல் படைப்பு கோகுலம் சிறுவர் இதழில் வெளியானது. கல்கி, குமுதம், பாக்யா, ஆனந்தவிகடன், குங்குமம், இந்து தமிழ் இதழ்களில் நகைச்சுவை துணுக்குகள், குறுங்கதைகள் எழுதியுள்ளேன். தளிர் என்னும் வலைதளம் நடத்தி வருகிறேன். thalirssb.blogspot.com மேலும் படிக்க...»

வாசுகி நடேசன்

வாசுகி நடேசன் யாழ்ப்பாணம், நாயன்மார்கட்டில் கலாநிதி க சொக்கலிங்கம், தெய்வானை ஆகியோருக்கு மகளாகப் பிறந்தார். இவரது தந்தை சொக்கன் என்ற புனைபெயரில் எல்லோராலும் அறியப்படும் சிறந்த தமிழறிஞர், எழுத்தாளர் என்பதும் இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது. வாசுகி யாழ் இந்துக்கல்லூரியில்த மது உயர்கல்வியைக் கற்றார். பின் யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழகத்தில் தமிழைச் சிறப்புப் பாடமாக எடுத்து கலைமாணி பட்டதை பெற்றோர். பேராசிரியர் கா.சிவத்தம்பி, பேராசிரியர் ஆ.சண்முகதாஸ் ஆகியோரின் மேற்பார்வையின் கீழ் “சங்க இலக்கியங்களில் மருதத்திணையின் மேலும் படிக்க...»

சரசா சூரி

இயற் பெயர் சரஸ்வதி சூரியநாராயண்.தற்போது கோயமுத்தூர் வாசியாகிய நான் ‘ சரசா சூரி’ எனும் பெயரில் நான்கு வருடங்களுக்கு மேலாக சிறுகதைகள் எழுதி வருகிறேன்… நுண்ணுயிரியலில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்று, சில காலம் சிறப்புத் தேவை வேண்டும் குழந்தைகளுடன் பணியாற்றியதை , வாழ்வில் எனக்குக் கிடைத்த வரமாகக் கருதுகிறேன்.. பெரிய குடும்பத்தில் பிறந்ததால் உறவுகளின் பெருமை அறிந்தவள்.சிறுவயதிலேயே நான்கு சகோதரிகள் இணைந்து’ ஜாங்கிரி’ எனும் கையெழுத்துப் பிரதியை நடத்தியது மகிழ்ச்சியான மேலும் படிக்க...»

ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் எஸ்.ரமேஷ்

அடியேனின் சொந்த ஊர் விருதுநகர் மாவட்டம், ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர். தொழில் தனியார் பள்ளி ஆசிரியர். இது வரை மொழிபெயர்ப்பு, புனைவு இலக்கியம், குறு நாவல்கள், கட்டுரை நூல்கள், ஆங்கிலக்கவிதை, தமிழ்த்திரைக்கதை, என்று 15 நூல்கள் வெளியிட்டுள்ளேன். எமது 3 நூல்களுக்கு தமிழக அரசின் தமிழ் வளர்ச்சித்துறை நூல் வெளியிட நிதி தந்துள்ளது. தொலைந்து போன கால்டுவெல் ஐயரின் நூல்களை மீட்டெடுத்து, மீள் பதிப்பு செய்யும் முயற்சியில் ஈடுபட்டுள்ளேன்.   ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் எஸ். மேலும் படிக்க...»

தொ.மு.சி.ரகுநாதன்

தமிழ்ப் படைப்பாளி தொ.மு.சிதம்பர ரகுநாதனின் பற்றிய அரிய முத்துக்கள் பத்து: • ‘தினமணி’யில் உதவி ஆசிரியர், வை.கோவிந்தன் நடத்திய ‘சக்தி’ இதழின் ஆசிரியர், ‘சோவியத் நாடு’ இதழின் ஆசிரியர் போன்ற பொறுப்புகளில் செயல்பட்டார். • ‘சாந்தி’ என்னும் முற்போக்கு இலக்கிய மாத இதழைத் தொடங்கி நடத்தியவர், அதன் வாயிலாக டேனியல் செல்வராஜ், சுந்தர ராமசாமி, ஜெயகாந்தன், கி.ராஜநாராயணன் உள்ளிட்ட அன்றைய இளம் எழுத்தாளர்களை தமிழ் இலக்கிய உலகுக்கு அறிமும் செய்தார். மேலும் படிக்க...»

முனைவர் வா.நேரு

முனைவர் வா.நேரு..பிறந்த தேதி 31.05.1964. பெற்றோர்கள் க.வாலகுரு,சு.முத்துக்கிருஷ்ணம்மாள், இருவரும் ஆசிரியராகப் பணியாற்றி, இப்போது நினைவில் வாழ்பவர்கள். சொந்த ஊர் மதுரை மாவட்டம் சாப்டூர்.இப்போது வசிப்பது மதுரையில். தமிழ்நாடு பகுத்தறிவு எழுத்தாளர் மன்றத்தின் தலைவர். பி.எஸ்.என்.எல். நிறுவனத்தில் அதிகாரியாகப் பணியாற்றி சமீபத்தில் விருப்ப ஓய்வு பெற்றவர். 1. பங்குனி உத்திரமும் பள்ளிக்கூடமும் 2. சூரியக்கீற்றுகள் என்னும் இரண்டு கவிதைப்புத்தகங்களும், 3. நெருப்பினுள் துஞ்சல் என்னும் சிறுகதைத்தொகுப்பும் இவரால் படைக்கப்பட்டு வெளியாகி இருக்கிறது. மேலும் படிக்க...»

உதயசங்கர்

கா. உதயசங்கர் (பிறப்பு: 1960) ஒரு தமிழக எழுத்தாளர் ஆவார். இவர் சிறுகதை, கவிதை, மொழிபெயர்ப்பு, சிறார் இலக்கியம், கட்டுரை போன்றவற்றை எழுதி வருகிறார். வாழ்க்கைக் குறிப்பு 1960 ஆம் ஆண்டு தூத்துக்குடி மாவட்டத்திலுள்ள கோவில்பட்டியில் பிறந்தவர். இவர் தந்தை ச. கார்மேகம் மற்றும் தாயார் கமலம். இவர் மல்லிகா என்பவரை ஏப்ரல் 12, 1987 அன்று திருமணம் செய்துக்கொண்டார். இவருக்கு நவீனா, துர்கா என்ற இரு மகள்கள் உள்ளனர், மேலும் படிக்க...»

செய்யாறு தி.தா.நாராயணன்

செய்யாறு தி.தா.நாராயணன் நான் திருவண்ணாமலை மாவட்டம் செய்யாறு என்ற ஊரைச் சேர்ந்தவன். ஓய்வு பெற்ற அரசு ஊழியர். எழுபத்தைந்துக்கு மேற்பட்ட சிறுகதைகளையும், இரண்டு அறிவியல் நாவல்களையும் செய்யாறு தி.தா நாராயணன் என்ற பெயரில் எழுதியுள்ளேன்,எழுதிகொண்டுமிருக்கிறேன். சிறுகதைகள்:— என் கதைகள் குமுதம், தினமணி கதிர், தினமலர், இலக்கியப்பீடம், கலைமகள்,கணையாழி, செம்மலர் ,தாமரை, கிழக்கு வாசல் உதயம், தாராமதி, போன்ற இதழ்களிலும், அவைகள் நடத்திய சிறுகதைப் போட்டிகளிலும், திண்ணை டாட்காம் போன்ற இணையதள மேலும் படிக்க...»

துடுப்பதி ரகுநாதன்

கடந்த 60 ஆண்டுகளில் கதை, கட்டுரை, நாவல்கள், தொடர்கதைகள் என 600-க்கும் மேற்பட்ட படைப்புகளை எழுதியிருக்கும் துடுப்பதி ரகுநாதன், 80 வயதைக் கடந்த நிலையில் இன்னும் சுறுசுறுப்பாய் எழுதிக்கொண்டிருக்கிறார். தற்போது கோவை நஞ்சுண்டாபுரம் சாலை நேதாஜி நகரில் வசித்து வரும் துடுப்பதி ரகுநாதனை சந்தித்தோம். “பூர்வீகம் ஈரோடு மாவட்டம் பெருந்துறை அருகேயுள்ள துடுப்பதி. பெற்றோர் செல்லப்பன்-செல்லம்மாள். ஜவுளி வியாபாரம். பெருந்துறை உயர்நிலைப் பள்ளியில் எஸ்.எஸ்.எல்.சி முடித்துவிட்டு, கோவையில் தங்கி கூட்டுறவில் மேலும் படிக்க...»

பா.அய்யாசாமி

பா.அய்யாசாமி தந்தை பெயர்: கி.பாலசுப்ரமணியன். பிறந்த ஊர்: சீர்காழி. நான் 15/10/1969 ஆம் ஆண்டு சீர்காழி எனும் ஊரிலே பிறந்தவன் என்னுடைய இளங்கலை இயற்பியல் படிப்பினை பூம்புகார் பேரவைக் கல்லூரியிலே 1989 ஆம் ஆண்டு முடித்து , தற்போது முதுகலை தமிழ் படித்துக்கொண்டு இருக்கின்றேன். தில்லி, உத்தர் பிரதேஷ் ,சென்னை என பல இடங்களில் பணிபுரிந்து தற்போது மயிலாடுதுறையிலே வசித்துக் கொண்டு இருக்கின்றேன்.2015 ஆம் ஆண்டு முதல் என்னை ரோட்டரியில் மேலும் படிக்க...»

தாரமங்கலம் வளவன்

சுய விபரக் குறிப்பு: சேலம் மாவட்டம் தாரமங்கலத்தில் 1961 ஆம் ஆண்டு பிறந்த நான், சேலம் அரசு பொறியியற் கல்லூரியில் 1983 ஆம் ஆண்டு பட்டப் படிப்பை முடித்தேன். தந்தை தமிழாசிரியர் மற்றும் கவிஞர். முதலில் தமிழ்நாட்டில் பணி புரிந்த நான், பிறகு பெங்களூர், ஹைதராபாத், திருவனந்தபுரம், மும்பை என்று பணி புரிந்து விட்டு தற்போது தில்லியில் பணி புரிகிறேன். நான் கல்லூரி காலத்தில் இருந்தே சிறுகதைகள், கவிதைகள் எழுதி மேலும் படிக்க...»

ராஜி ரகுநாதன்

ராஜி ரகுநாதன்: ​’கணையாழி களஞ்சியம் பாகம் 3′ ல் திரு என். எஸ். ஜகந்நாதன் அவர்கள் மூன்றாவது பத்தாண்டு காலத் தொகுப்பாக தேர்நதெடுத்து கலைஞன் பதிப்பகம் வெளியிட்ட 80 கதைகளில் ஒன்று ராஜி ரகுநாதன் எழுதி கணையாழி ​,​ செப்டம்பர் 1989ல் வெளிவந்த ‘வேப்பமரத்தை வெட்டிய போது…’ சிறுகதை. பெரிய ஜாம்பவான்களோடு சேர்ந்து இவர் கதையும் சிறந்த கதைகளுக்கான ஆய்வுக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்படுவது குறித்து ​மகிழ்கிறார். கீழ்வேளூரில் பிறந்து ஹைதராபாத்தில் மேலும் படிக்க...»

ஸ்ரீ.தாமோதரன்

பெயர்: ஸ்ரீ.தாமோதரன் எண்.64,பகுதி.1, பி.எல்.எஸ்.நகர், சின்னியம்பாளையம் (அ) கோயமுத்தூர்-641 062 செல் : 9486822851 பணி புரியும் முகவரி: நூலகர், துணை மருத்துவக் கல்லூரி, கோவை மருத்துவ மையம். தபால் பெட்டி.ஏன்.3209, அவிநாசி சாலை, கோயமுத்தூர்-641 062 எழுத்தாளராய் என் பயணம் தொடங்கியது. வலைதளத்தில் : www.sirukathaigal.com முதல் கதை 21 ம் தேதி டிசம்பர் .2014 ல் வெளி வந்தது. அதன் பின்னர் தொடர்ச்சியாக வெளியிட்டு ஊக்கப்படுத்தினர். பின்னர் மேலும் படிக்க...»

ஜே.வி.நாதன்

ஜே.வி.நாதன், பொறுப்பாசிரியர், ‘ஜன்னல்’ மாதமிருமுறை இதழ், சென்னை. ஜே.வி.நாதன் சிதம்பரத்தில் பிறந்தவர். கடந்த 37 ஆண்டுகளாக வேலூரில் வாசம். இவருடைய மனைவி ஜெயா, வேலூர் டி.கே.எம். மகளிர் கல்லூரி முதல்வராகப் பணியாற்றி ஓய்வு பெற்றவர். இந்தத் தம்பதிக்கு ஒரு மகன், ஒரு மகள். ஆனந்த விகடன் குழும ஆசிரியர் இலாகா நிர்வாக செயல் அலுவலர், அதே பத்திரிகையின் மூத்த பத்திரிகை யாளர் (ஸீனியர் கர°பாண்டெண்ட்), விகடன் குழும சேர்மன் திரு மேலும் படிக்க...»

இரா.சந்தோஷ் குமார்

இரா.சந்தோஷ் குமார் எனும் நான் திருப்பூரில் வசிக்கிறேன். உளவியல் இளங்கலை பட்டபடிப்பை பி.எஸ்.ஜி கலை அறிவியல் கல்லூரியில் பயின்றேன். மெடிக்கல் டிரான்ஸ்கிரிப்ஷன் எனும் மருத்து அறிக்கை தயாரிக்கும் கணினி சார்ந்த பணிக்காக சொந்த அலுவகத்தின் நிர்வாக இயக்குநராக இருக்கிறேன். கல்லூரி காலத்திலிருந்து கவிதைகள் எழுதிக்கொண்டிருந்தாலும் .. கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாகதான் தீவிரமாக எழுத்து.காம் உள்ளிட்ட இணையத்தளங்களில் படைப்புகள் சமர்பித்து வருகிறேன். இணையத்தளங்களை தவிர்த்து வேறு எந்த ஊடகத்திலும்… இதழ்களிலும் எனது மேலும் படிக்க...»

இராஜேஸ்வரி பாலசுப்பிமணியம்

இராஜேஸ்வரி பாலசுப்பிமணியம் - கிழக்கு இலங்கையில் பிறந்து லண்டனில் கடந்த 45 வருடங்களாக வாழ்கிறேன். -கல்வி: மானுட மருத்துவ வரலாற்றில் முதமாமணிப்பட்டம்(எம்.ஏ) திரைப்படத்துறையில்பி.ஏ ஹானர்ஸ் பட்டம்.இன்னும் பல பட்டங்களும் தகுதிகளும் -எழுத்துக்கள்: 7 நாவல்கள்,6 சிறுகதைத்தொகுப்புக்கள்,2 மருத்தவ நூல்கள, 1 முரகக் கடவுள் வழிபாடு பற்றிய ஆராய்ச்சி. -இலங்கையிலும் இந்தியாவிலும் பல விருதுகள் கிடைத்திருக்கின்றன. -கோவை ஞானி ஐயாவின் உதவியுடன் பதினொருவருடங்கள் பெண்கள் சிறுகதைப்போட்டி நடத்திப் பல பெண்களை எழுதப்பண்ணியிருக்கிறேன்.அவற்றில் மேலும் படிக்க...»

எஸ்.கண்ணன்

என் பெயர் எஸ்.கண்ணன். இதுவரை நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட சிறுகதைகள் எழுதியுள்ளார். முதல் நான்கு கதைகள் ஆனந்தவிகடனில் வெளிவந்தது. இவரது ‘தாக்கம்’ சிறுகதை கலைமகள் நடத்திய அமரர் கா.கா.ஸ்ரீ.ஸ்ரீ நினைவுச் சிறுகதைப் போட்டியில் 2003 ம் ஆண்டிற்கான முதல் பரிசை பெற்றது. ‘புலன் விசாரணை’ 1990 ம் ஆண்டிற்கான அமரர் கல்கி நினைவுச் சிறுகதைப் போட்டியில் பிரசுரமானது. ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ணவிஜயம் 2015ம் ஆண்டு நடத்திய சிறுகதைப்போட்டியில் இவரது ‘மனிதர்களில் ஒரு மனிதன்’ மேலும் படிக்க...»

வி.ஜே.பிரேமலதா

முனைவர் ஜ.பிரேமலதா, தமிழ் இணைப் பேராசிரியர், அரசு கலைக் கல்லூரி,சேலம் -7. அரசு கல்லூரிப் பேராசிரியர், கட்டுரையாளர், சிறுகதையாசிரியர், மொழிபெயர்ப்பாளர், விக்கிப்பீடியாவில் கட்டுரை எழுதுபவர், 60 ஆய்வியல் நிறைஞர் பட்ட மாணவர்ளையும், 6 முனைவர் பட்ட மாணவர்களையும் உருவாக்கியிருப்பவர். செந்தமிழ்ச்செல்வி போன்ற இலக்கிய இதழ்களில் கட்டுரை எழுதுபவர். தற்போது பெரியார் பல்கலைக்கழகத்தில் ஆய்வு மேற்கொள்ளும் முனைவர் பட்ட மாணவர்களுக்கு நெறிகாட்டுநராக இருப்பவர். திராவிடப் பல்கலைக்கழகங்களில் ஆய்வு செய்யும் முனைவர்பட்ட மாணவர்களுக்கும் மேலும் படிக்க...»

சாந்தி ரமேஷ் வவுனியன்

பெயர்: சாந்தி ரமேஷ் வவுனியன் இலங்கையைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்ட ஜேர்மன் பிரஜையான தமிழ்ப்பெண் ஊடகவியலாளர் இவர். ஆஸ்திரேலிய தமிழ் ஒலிபரப்புக் கூட்டுத் தாபனம், ஐரோப்பிய தமிழ் ஒலிபரப்புக் கூட்டுத்தாபனம் (சங்கமம்), தமிழ் இணையத்தள வானொலி மற்றும் பல்வேறு இணையத்தள ஊடகங்கள் ஆகியவற்றுக்காகப் பணியாற்றி வருபவர் சாந்தி ரமேஷ் இவற்றுள் தமிழ் இணையத்தள வானொலி நேரடியாக அவரால் நடத்தப்படுவது. 31 வயதுடைய சாந்தி ரமேஷ் யாழ்ப்பாணம், குப்பிளானைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்டவர். கணவர் மேலும் படிக்க...»

சிவக்குமார் அசோகன்

நான் குமுதத்தில் ஒரு பக்கக் கதைகள்(பல வருடங்கள் முன்பு) எழுதியிருக்கிறேன். ஜோக்ஸ் முயற்சி செய்திருக்கிறேன். குமுதம், கல்கி, குங்குமம் இதழ்களில் பிரசுரமாகியிருக்கின்றன. இணையத்தில் கட்டுரைகள் எழுதி வருகிறேன். sivakumarasokan16.wordpress.com என்ற வலைப்பூவில் என்னுடைய சில கட்டுரைகளைக் காணலாம். ஃபேஸ்புக், ட்விட்டரிலும் சற்று இயங்கி வருகிறேன்.(https://www.facebook.com/sivakumar.asokan.9) ஷேர் மார்கெட்டில் வேலை. தஞ்சாவூர் வாசம். மேலும் படிக்க...»

ரேவதி பாலு

சிறு குறிப்பு சென்னை தொலைபேசி அலுவலகத்தில் பணியாற்றி சமீபத்தில் விருப்ப ஓய்வு பெற்றிருக்கும் ரேவதி பாலு கால் நூற்றாண்டுக்கும் மேலாக சிறுகதை, நாடகம், குறுநாவல், ஆன்மிகம் என்று எல்லா துறைகளிலும் தடம் பதித்து பல்வேறு பரிசுகளை வென்ற்ருக்கிறார். இலைக்கிய பீடம் சிறுகதைப் போட்டியில் இரு முறை பரிசு, கலைமகள் சிறுகதை போட்டி, மற்றும் குறுநாவல் போட்டியில் பரிசு கிடைத்துள்ளது. இலக்கிய சிந்தனை அமைப்பின் மாதப் பரிசினை, இரு முறை வென்றிருக்கும் மேலும் படிக்க...»

இமையம்

கடலூர் மாவட்டம், கழுதூரில் பிறந்த (1966) இமையம் அவர்களின் இயற்பெயர் வெ.அண்ணாமலை. பள்ளி ஆசிரியராகப் பணியாற்றிவரும் இவர், இப்போது விருத்தாசலத்தில் வசித்து வருகிறார். தமிழின் மிக முக்கியமான நாவலாசிரியராக, சிறுகதையாசிரியராக அறியப்படும் இமையத்தின் முதல் நாவலான `கோவேறு கழுதைகள்’ (1994) உடனடியான கவனம் பெற்று, இன்றுவரை பேசப்படும் ஒன்றாக உள்ளது. `கோவேறு கழுதைகள்’ ஆங்கிலத்தில் ‘Beasts of Burden என்ற தலைப்பில் 2001ஆம் ஆண்டில் வெளியாகி இருக்கிறது. `ஆறுமுகம்’ 1999லும், மேலும் படிக்க...»

உஷா அன்பரசு

உஷா அன்பரசு, வேலூர். கல்வி- M.A தமிழ். இத்தளத்தில் வெளியாகியுள்ள என் சிறுகதைகள் பெரும்பாலானவை பல்வேறு பத்திரிக்கைகளில் வெளிவந்தவை. என் கதை, கவிதை, கட்டுரை என என் படைப்புகள் வெளிவந்த பத்திரிக்கைகள் தினமலர்-பெண்கள் மலர், வாரமலர், பாக்யா, தேவதை, காலைக்கதிர், ராணி, கல்கி, தங்கமங்கை. மேலும் http://tamilmayil.blogspot.com என்ற என் வலைப்பக்கத்தில் என் படைப்புகள் அனைத்தையும் வாசிக்கலாம். மின்னஞ்சல்: uavaikarai@gmail.com - உஷா அன்பரசு, வேலூர். மேலும் படிக்க...»

சுதாராஜ்

விபரக்குறிப்பு இயற்பெயர்: சிவசாமி இராஜசிங்கம் புனைபெயர்: சுதாராஜ் கல்வி: பொறியியற் துறை, மொரட்டுவ பல்கலைக்கழகம், இலங்கை. தொடர்புகளுக்கு: முகவரி: சி.இராஜசிங்கம், (சுதாராஜ்) சீ கிறெஸ்ட் அபார்ட்மென்ட், 189/1, 6/1, மகாவித்தியாலய மாவத்த, கொழும்பு 13, இலங்கை. S.Rajasingham (Sutharaj) Seacrest Appartment, 189/1, 6/1, Mahavithyalaya Mawatha, Colombo 13, Srilanka. தொலைபேசி: 0094 112380999 (இலங்கை) தற்போதைய தொலைபேசி தொடர்பு: 00218 913084524 (லிபியா) E mail: rajsiva50@gmail.com மேலும் படிக்க...»

கலைச்செல்வி

பெயர் : கலைச்செல்வி கணவர் பெயர் : சு.கோவிந்தராஜு வீட்டு முகவரி : கே.கே.நகர், திருச்சி 620 021 இமெயில் முகவரி : shanmathi1995@live.com இதுவரை வெளிவந்த படைப்புகள் : “சக்கை“ என்ற இவரின் நாவல் NCBH வெளியீடாக 2015 ஜனவரியில் சென்னை புத்தகக் கண்காட்சியில் வெளியானது. இந்நாவல் நேரு மெமோரியல் கல்லுாரி, புத்தனாம்பட்டியில் தமிழ் இலக்கியத்திற்கான பாடமாக ஆக்கப்பட்டுள்ளது. காந்திகிராம் பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் இருவர் இவரது சக்கை நாவலை மேலும் படிக்க...»

ஜெஸிலா

துபாய் ஊடக நகரத்தில் மேலாளராகப் பணிபுரியும் ஜெஸிலா பிறந்து வளர்ந்தது சென்னையில். பட்டிமன்ற பேச்சாளர். வலையுலகில் கதைகள் கவிதைகள் கட்டுரைகள் படைத்து வரும் இவர் அமீரகத் தமிழ் மன்றத்தின் தூண்களில் முக்கியமானவர். அமீரகத்தில் தமிழ் வானொலியொன்றில் பகுதி நேர அறிவிப்பாளராகவும் செயல்படும் இவருக்கு தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளைத் தொகுத்து வழங்கிய அனுபவமும் உண்டு. பெண்ணியச் சிந்தனையும்,நேர்படப் பேசுவதும் இவரது சிறப்பியல்புகள். மூட நம்பிக்கைகள், பெண்களுக்கெதிரான சிறுமைகளுக்கெதிராக தனது ‘கிறுக்கல்கள்’ வலைப்பதிவில் காரமான மேலும் படிக்க...»

அகணி

அகணி என்ற புனைபெயரில் எழுதி வரும் சி.அ.சுரேஸ் என்ற எழுத்தாளர் கனடாவில் வாழ்ந்து வருகின்றார். இவர் அறிவியல் கட்டுரைகள், விமர்சனக் கட்டுரைகள், மரபுக்கவிதை, புதுக்கவிதை, சிறுகதைகள் என்பவற்றை எழுதி வருகின்றார். இவர் கவிச்சாரல்(புதுக்கவிதைத் தொகுதி), சாயி அமுதம்(மரபுக் கவிதைத் தொகுதி), நினைவாற்றல்(அறிவியல் நூல்) ஆகிய நூல்களைக் கனடாவில் வெளியிட்டுள்ளார். அத்துடன் கனடாவில் “பொதிகைப் புதுமலர்கள்” என்ற மரபுக்கவிதைத் தொகுதியை உருவாக்கிய கவிஞர் எண்மரில் இவரும் ஒருவராவர். இவரது சில தெய்வீகப் மேலும் படிக்க...»

சரஸ்வதி ராஜேந்திரன்

பெயர்: சரஸ்வதி ராஜேந்திரன் புனை பெயர்: மன்னை சதிரா ஊர்: மன்னார்குடி இந்த வலைப்பூவில் எனது சின்ன சிறுகதைகள் வலம் வரப்போகிறது நிண்ட தூரம் நடந்தாலும் பரவாயில்லை என்று குறிப்பிட்ட இடம் தேடிப்போய் காபி குடிப்பார்கள் சிலர். காரணம், அந்த காப்பி இன் தரத்திற்காக. காப்பிஇன் மனம் மனதை மகிழ்விக்கும் சுவை நாக்கில் நிற்கும், அதே போல் இந்த வலைப்பூவில் வலம் வரும் சின்ன சிறுகதைகளில் தரம், மனம், சுவை மேலும் படிக்க...»

பானுரவி

எனது சிறுகதைகள் மங்கையர்மலர், ஆனந்த விகடன், அமெரிக்காவின் தென்றல், கலைமகளில் வெளிவருகின்றன. சிங்கப்பூரிலிருந்து வெளியாகும் தமிழ்முரசில் எனது படைப்புக்கள் வெளிவந்துள்ளன..  மேலும், சிங்கப்பூர் தேசியக் கலைக்கழகத்தார் நடத்தும் தங்க முனை விருதுப் போட்டியில், எனது கவிதைக்கு 2011-ஆம் ஆண்டு முதல்பரிசு கிடைத்தது.  கெளரவத்துக்குரிய அப்பரிசை சிங்கப்பூரின் அமைச்சரிடமிருந்து பெற்றுக் கொண்டேன். (சிங்கப்பூர் வெள்ளி பத்தாயிரம்). அது தவிரவும், சிங்கப்பூர் தமிழ்ச் சங்கம், சிங்கப்பூர் தமிழ் ஆசிரியர் சங்கம் போன்றவை நடத்திய மேலும் படிக்க...»

சந்திரவதனா செல்வகுமாரன்

சந்திரவதனா செல்வகுமாரன் (மேலைப்புலோலியூர், ஆத்தியடி, பருத்தித்துறை, இலங்கை) ஜேர்மனிய, ஈழத்து எழுத்தாளர். இவர் சிறுகதைகள், கவிதைகள், கட்டுரைகள், கவிதைகள் போன்றவற்றை பல்வேறு தளங்களிலும் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார். பல இணைய இதழ்களின் ஆசிரியராகவும் இருக்கிறார். வாழ்க்கைச் சுருக்கம் சந்திரவதனா இலங்கையின் வடபுலத்தில் அமைந்துள்ள மேலைப்புலோலியூர், பருத்தித்துறை, ஆத்தியடியைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்டவர். மு.ச.தியாகராஜா, சிவகாமசுந்தரி தம்பதிகள் பெற்றெடுத்த எண்மரில் இரண்டாமவர். வடமராட்சி இந்து மகளிர் கல்லூரி யில் கல்வி கற்றவர். கணிதத் துறையில் மேலும் படிக்க...»

இராஜன் முருகவேல்

இராஜன் முருகவேல் (சோழியான், பிறப்பு: ஆகஸ்ட் 4, 1960, சுழிபுரம், யாழ்ப்பாணம், இலங்கை) ஒரு ஈழத்து எழுத்தாளர். பல சிறுகதைகள், புதினங்கள் போன்றவற்றை பல்வேறு தளங்களிலும் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார். தமிழமுதம் இணைய இதழின் ஆசிரியராகவும் இருக்கிறார். தற்போது புலம் பெயர்ந்து ஜெர்மனியில் வாழ்ந்து வருகிறார். வாழ்க்கைச் சுருக்கம் இராஜன் முருகவேல் இலங்கையின் பறாளாய் வீதி, சுழிபுரம், யாழ்ப்பாணத்தைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்டவர். முருகவேல் சரோஜியினி தம்பதிகளின் மூத்த புதல்வர். சுழிபுரம் விக்ரோறியாக் மேலும் படிக்க...»

ஸ்ரீஜா வெங்கடேஷ்

இயற் பெயர்: ஸ்ரீஜா வெங்கடேஷ். படிப்பு : M.A ஆங்கில இலக்கியம். சொந்த ஊர்: நெல்லை மாவட்டம் ஆழ்வார்குறிச்சி. தற்போது வசிப்பது சென்னையில். கணவர்: திரு.வெங்கடேஷ். தமிழ் நாடகங்கள்: 1997 முதல் 2007 வரை ஒரிஸ்ஸா புவனேஸ்வரில் வாசம். அந்த வருடங்களில் மொத்தம் ஆறு தமிழ் நாடகங்கள் எழுதி இயக்கிய அனுபவம் உண்டு. அதில் இரு நாடகங்கள் ஒரிஸ்ஸாவின் அப்போதைய ஆளுநர் திரு M . M . இராஜேந்திரன் மேலும் படிக்க...»

மா.பிரபாகரன்

பெயர்: மா.பிரபாகரன படிப்பு: பி.எஸ்.எம்.எஸ் சித்த மருத்துவர் அரசுப்பணியில் இருக்கிறேன் வசிப்பது மதுரையில் எனது முதல் படைப்பு ‘புறக்கணிப்பு’ எனும் சிறுகதை தினமணிகதிரில் வெளியானது. தொடர்ந்து நிறைய படைப்புக்கள் கதிரில் வெளிவந்துள்ளன. தற்போது நான் சிறுவர்களுக்கான படைப்புகளில் மட்டும் எனது கவனத்தைச் செலுத்தி வருகிறேன். சிறுவர்கதைகள் குழந்தை பாடல்கள் சிறுவர்மணியிலும் சுட்டிவிகடனிலும் வெளிவரப் பெற்றுள்ளன. வளரும் இளைய தலைமுறையின் மனங்களில் ஒரு சிறிய நல்ல தாக்கத்தை ஏற்படுத்த முடிந்தால் அதுவே மேலும் படிக்க...»

நிலாமகள்

இயற்பெயர்: இரா. ஆதிலட்சுமி புனைப்பெயர்: நிலாமகள் துணைவர் : ச. செந்தில்குமார் (எ) நெய்வேலி பாரதிக்குமார் கல்விச் செல்வம்: முதுகலை தமிழ், இளங்கலை ஆசிரியப் பட்டப்படிப்பு. (M.A., B.Ed.) இருப்பிடம் : (முன்னாள்) குறியாமங்கலம், சிதம்பரம் வட்டம். (இந்நாள்) நெய்வேலி நகரம், கடலூர் மாவட்டம்., தமிழ்நாடு, இந்தியா. எழுத்துலகில் பிரவேசித்த சூழல்: திரு. கோவை ஞானியின் பெண் எழுத்தாளர் சிறுகதைப் போட்டிக்காக பாரதிக்குமாரின் தூண்டுதலின் பேரில். துவக்கம் : 2003 மேலும் படிக்க...»

உஷாதீபன்

உஷாதீபன் தன் குறிப்பு இயற்பெயர்: கி.வெங்கட்ரமணி தகப்பனார் பெயர்:ஆ.ப.கிருஷ்ணய்யர் பிறந்த தேதி: 10.12.1951 கல்வித் தகுதி: பி.யு.சி. பிறந்த ஊர்: திண்டுக்கல் மாவட்டம், வத்தலக்குண்டு பணி: தமிழ்நாடு அரசு வேளாண்மைப் பொறியியல் துறையில் அலுவலகக் கண்காணிப்பாளராகப் பணிபுரிந்து பின்னர் தேனி மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்தில் உதவிக் கணக்கு அலுவலகராகப் பணி புரிந்து ஓய்வு. புனை பெயருக்கான காரணம் திரு. நா. பார்த்தசாரதி, அவர்களின் தீபம் இலக்கிய இதழின் மீதான வாசிப்பு மேலும் படிக்க...»

யுவகிருஷ்ணா

யுவகிருஷ்ணா என்ற பெயரில் எழுதும் கிருஷ்ணகுமார் ஒரு தமிழ் எழுத்தாளர். தொடக்கத்தில் இணைய விவாத தளங்களிலும், வலைப்பதிவுகளிலும் எழுதத் தொடங்கிய இவர் விளம்பரத்துறை குறித்த சுண்டி இழுக்கும் விளம்பர உலகம் என்ற புத்தகம் ஒன்றினை எழுதியிருக்கிறார். குங்குமம், பெண்ணேநீ, ஆனந்த விகடன், குமுதம் ரிப்போர்ட்டர், பில்டர்ஸ் வேர்ல்டு உள்ளிட்ட பத்திரிகைகளிலும்.. திண்ணை, தமிழோவியம் உள்ளிட்ட இணைய இதழ்களிலும் எழுத்துப் பங்களிப்பு அளித்திருக்கிறார். குமுதம் இதழ் கடந்த 2008ஆம் ஆண்டு தொகுத்த மேலும் படிக்க...»

குரு அரவிந்தன்

குரு அரவிந்தன் கனடாவில் வாழ்ந்து வரும் தமிழ் எழுத்தாளர்களில் ஒருவர். சிறுகதை, புதினம் எழுதுவதுடன் கனடாவில் இருந்து வெளிவரும் தமிழ்த் திரைப்படங்களுக்கு திரைக்கதை, வசனங்கள், மற்றும் நாடகங்களும் எழுதி வருகிறார். வாழ்க்கைக் குறிப்பு இலங்கையின் யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தில் காங்கேசன்துறையைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்டவர். தந்தை பெயர் அருணசலம் குருநாதபிள்ளை. காங்கேசன்துறை நடேசுவரா கல்லூரி, தெல்லிப்பளை மகாஜனாக் கல்லூரி ஆகியவற்றின் பழைய மாணவர். எழுத்துத் துறையில் இவரின் சிறுகதைகள், தென்னிந்திய சஞ்சிகைகளான ஆனந்த மேலும் படிக்க...»

பாரததேவி

அடிப்படையில் பாரததேவி ஒரு கதைசொல்லி. ‘ஒரு ஊர்ல ஒரு ராஜகுமாரன்…’ என்று அவர் ஆரம்பித்தால், அவரது சொக்கலிங்கபுரம் கிராமமே (ராஜபாளையம் அருகில் உள்ளது) வந்து கதை கேட்க உட்கார்ந்துவிடும். நாகரிகப் பூச்சு அறியாத வார்த்தைகளும் வர்ணனைகளும் பாரததேவியின் ஸ்பெஷாலிட்டி! களத்துமேடுகளிலும், கண்மாய் கரைகளிலும் சொல்லப்படும் கிராமத்துக் கதைகள் காற்றோடு கரைந்துவிடாமல் சேகரித்து, 6 புத்தகங்கள் வெளியிட்டிருக்கும் பாரததேவி படித்தது, ஐந்தாம் வகுப்பு வரைதான்! சிறுவயதில் மாடுமேய்க்கப் போனபோது கதை கேட்டு மேலும் படிக்க...»

கமலாதேவி அரவிந்தன்

கமலாதேவி அரவிந்தன் பிறப்பால் மலையாளி, எனினும் தமிழ் பால் தணியாத காதல் கொண்டவர். மிக இளம் வயதிலேயே எழுத ஆரம்பித்து இ்ன்று வரை எழுதி வருபவர். தமிழுக்குக் கிட்டிய தவச்செல்வி என தமிழவேள் கோ. சாரங்கபணியால் பாராட்டப்பெற்றவர். தன் தாய்மொழியான மலையாளத்திலும் தமிழிலும், ஏறக்குறைய 120 சிறுகதைகள், 18 தொடர்கதைகள், 142 வானொலி நாடகங்கள், 100க்கும் மேற்பட்ட இலக்கியக்கட்டுரைகளை எழுதியுள்ளார். தமிழிலும் மலையாளத்திலும் 22 மேடை நாடகங்களை எழுதி இயக்கியுள்ளார் மேலும் படிக்க...»

முகில் தினகரன்

பெயர் – முகில் தினகரன் முகவரி – சைட் நெ-3ஃ சாந்தி நகர் ஆவாரம்பாளையம் ரோடு கணபதி அஞ்சல் கோயமுத்தூர் – 641 006. அலை பேசி எண் – 98941 25211 கல்வித் தகுதி – எம்.ஏ.(சமூகவியல்) எம்.காம். பி.ஜி.டி.பி.எம். (மனித வள மேம்பாடு) டி.ஈ.எம். (ஏற்றுமதியியல்) வயது – 49 ஆண்டுகள் தொழில் – மத்திய அரசு சார்பு நிறுவனத்தில் மனிதவள மேம்பாட்டு அதிகாரி சிறுகதைகள் இதுவரை மேலும் படிக்க...»

நிலாரசிகன்

நிலாரசிகன் ஒரு தமிழ்க் கவிஞர் மற்றும் எழுத்தாளர். தூத்துக்குடி மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த இவர் கவிதை, சிறுகதை, கட்டுரை மற்றும் விமர்சனங்களை எழுதி வருகிறார். தகவல் தொழில் நுட்பத்துறையில் பணிபுரிந்து வரும் இவரது படைப்புகள் ஆனந்த விகடன், வார்த்தை, உயிர்மை, கல்கி, புன்னகை, அகநாழிகை, நவீன விருட்சம், உயிர் எழுத்து, கல்குதிரை, கொம்பு போன்ற அச்சிதழ்களிலும், கீற்று, கூடல்திணை, அதிகாலை, உயிரோசை, திண்ணை, தமிழோவியம் போன்ற இணைய இதழ்களிலும் வெளியாகி இருக்கின்றன. மேலும் படிக்க...»

சுப்ரபாரதிமணியன்

சுப்ரபாரதிமணியன் திருப்பூரை சேர்ந்தவர். தமிழ் இலக்கிய உலகில் தனக்கென ஓர் இடம் பெற்றவர். சிறுகதை , நாவல் , கட்டுரைகள், கவிதைகள் என தமிழிலக்கியத்தின் பலதளங்களில் கடந்த பதினைந்து வருடங்களாகத் தீவிரமாக இயங்கி , அனைவராலும் அறியப்பட்ட ஒரு படைப்பாளி.பல்வேறு விருதுகளையும் பரிசுகளையும் பெற்றுள்ளார். நவீன வாழ்க்கையின் பிரச்சனைகளையும், சிதைவுகளையும் பற்றிய நுட்பமான பார்வை இவருக்கு உண்டு. அது இவரது எழுத்துக்களில் விரவி இருக்கும்.156 கதைகளைக் கொண்ட என் தொகுப்பு மேலும் படிக்க...»

சி.பி.செந்தில் குமார்

18 வருடங்களாக ஆனந்த விகடன் , குமுதம் போன்ற ஜன ரஞ்சக இதழ்களில் ஜோக்ஸ், எழுதி வருகிறேன், கதைகள் அப்பப்போ எழுதுவேன் , குமுதம் வார இதழ் நடத்திய கட்டுரை போட்டியில் ரூ 1 லட்சம் பரிசு பெற்றிருக் கிறேன் தீபாவளி மலர் 2000 குமுதம் இதழில் தமிழ் நாட்டின் டாப் டென் ஜோக் ரைட்டர்ஸ் செலக்‌ஷனில் ஒரு வராக தேர்வாகி அது பற்றி கட்டுரை வந்தது. 12 வருடங்களுகுப்பிறகு மேலும் படிக்க...»

வண்ணதாசன்

வண்ணதாசன் என சிறுகதைகள் மூலமும், கல்யாண்ஜி என்று கவிதைகள் மூலமும் தமிழ் இலக்கிய உலகில் அறியப்படும் எஸ். கல்யாணசுந்தரம் (1946) பாரத ஸ்டேட் வங்கியில் பணிபுரிந்து ஓய்வு பெற்றவர். மூத்த எழுத்தாளர் தி.க. சிவசங்கரன் அவர்களின் மகன்.தமிழ் இலக்கியச் சூழலில் அனைவருக்கும் நெருக்கமானவர். மிக எளிய, யதார்த்த மனிதர். திருநெல்வேலிக்காரர். ‘’அடுத்து நான் என்ன எழுதப் போகிறேன் என்பது என் முதல் வரிக்குக் கூடக் தெரியாது. எதையும் திட்டமிட்டு வாழ்பவன் மேலும் படிக்க...»

நீல பத்மநாபன்

நீல பத்மநாபன் (பிறப்பு: சூன் 24, 1938, கன்னியாக்குமரி மாவட்டம்), தமிழகத்தின் ஒரு முன்னணி எழுத்தாளர். புதினம், சிறுகதை, கட்டுரை, கவிதை என பல வகைகளிலும் எழுதுபவர். இலை உதிர் காலம் புதினத்துக்காக 2007ஆம் ஆண்டின் தமிழ் நூல்களுக்கான சாகித்திய அகாதமி விருது விருது பெற்றுள்ள நீல பத்மநாபன், பொறியாளராகப் பணியாற்றி ஓய்வு பெற்று தற்போது திருவனந்தபுரத்தில் வசித்து வருகிறார். இவரின் படைப்புகள் கடந்த 25 ஆண்டுகளாக நவீனத்துவ வடிவ மேலும் படிக்க...»

கி.வா.ஜகந்நாதன்

கி. வா. ஜ என்றழைக்கப்பட்ட கி. வா. ஜகந்நாதன் (ஏப்ரல் 11, 1906 – நவம்பர் 4, 1988) குறிப்பிடத்தக்க தமிழ் இதழாளர், கவிஞர், எழுத்தாளர் மற்றும் நாட்டுப்புறவியலாளர், இருபதாம் நூற்றாண்டின் தலைசிறந்த தமிழறிஞர்களில் ஒருவர் (1906-1988). இவர் தமிழறிஞர் உ. வே சாமிநாதய்யரின் மாணாக்கராவார். கலைமகள் இதழின் ஆசிரியராகவும் பணியாற்றினார். 1967 இல் இவரது வீரர் உலகம் என்னும் இலக்கிய விமர்சன படைப்பிற்கு சாகித்திய அகாதமி விருது வழங்கப்பட்டது. மேலும் படிக்க...»

பெருமாள்முருகன்

கவிதையில் தொடங்கிச் சிறுகதை, புதினம், கட்டுரைகள், அகராதி, பதிப்பு, தொகுப்பு என எதையெதையோ செய்து கொண்டிருப்பவன். மாணவர்களின் மனங்கவர்ந்தவனாக இருக்க விரும்பும் தமிழ் இலக்கியம் பயின்ற அரசுக் கல்லூரி ஆசிரியன். Interests:கற்பித்தல், எழுத்து. பெருமாள்முருகன் http://www.perumalmurugan.com கல்லூரி ஆசிரியன் நாமக்கல், தமிழ்நாடு மேலும் படிக்க...»

மெலட்டூர் இரா.நடராஜன்

பாரம்பரியம் மிக்க இசைக்கும், பரதத்திற்கும் பெயர் போன தஞ்சை மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த மெலட்டூர் என்ற அழகிய கிராமத்தை பூர்வீகமாக கொண்டவர் இந்த நூலின் ஆசிரியர். இவரது சிறுகதைகள் பெரும்பாலான முன்னணி தமிழ் இதழ்களில் வெளியாகி பேரும் புகழும் ஈட்டியிருக்கின்றன. மனித நேயம், உறவுகளின் மேன்மை, நமது கிராமிய கலாச்சாரம் ஆகியவைகளை நுட்பமான உணர்வுகளோடு, எளிய எழுத்துக்களில் வடித்திருக்கிறார். எனவே இவரது கதைகளை படிக்கும் போது, நம் இயல்பு வாழ்க்கையில் எதிர் மேலும் படிக்க...»

அ.முத்துலிங்கம்

1937 ஜனவரி 19 ல் இலங்கை யாழ்ப்பாணம் அருகாமையில் உள்ள கொக்குவில் கிராமத்தில் பிறந்தவர். அ. முத்துலிங்கம், அப்பாத்துரை ராசம்மா தம்பதிகளுக்கு பிறந்த ஏழு பிள்ளைகளில் ஐந்தாவது ஆவார். கொக்குவில் இந்துக் கல்லூரியிலும், யாழ்ப்பாணக் கல்லூரியிலும் பயின்ற இவர் கொழும்பு பல்கலைக்கழகத்தில் விஞ்ஞானப் படிப்பை முடித்தபின் இலங்கையில் சாட்டர்ட் அக்கவுண்டனாகவும், இங்கிலாந்தின் மனேஜ்மெண்ட் அக்கவுண்டனாகவும் பட்டம் பெற்றவர். பணி நிமித்தமாக பல நாடுகளுக்கு பணித்திருக்கும் இவர் ஏறத்தாழ இருபது ஆண்டுகள் மேலும் படிக்க...»

எம்.ஏ.சுசீலா

​எம்.ஏ.சுசீலா-குறிப்பு தமிழ்ப்பேராசிரியர்-பணிநிறைவு, எழுத்தாளர்,மொழிபெயர்ப்பாளர் www.masusila.com 3/217,கிருஷ்ணா நகர்,திருப்பாலை, மதுரை 625014 மின் அஞ்சல் : susila27@gmail.com எம்.ஏ.சுசீலா, மதுரை- பாத்திமாக் கல்லூரியில் தமிழ்த்துறைப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றியவர். எழுத்தாளர்,மொழிபெயர்ப்பாளர். 1979ஆம் ஆண்டு கல்கி வார இதழ் நடத்திய அமரர் கல்கி நினைவுச்சிறுகதைப்போட்டியில் இவரது’ஓர் உயிர் விலை போகிறது’ என்னும் ஆக்கம்,முதற்பரிசு பெற, இவர் அறிமுக எழுத்தாளராக அங்கீகாரம் பெற்றார். தொடர்ந்து தொண்ணூறுக்கும் மேற்பட்ட இவரது சிறுகதைகளும்,கட்டுரைகளும் பல வார மாத இதழ்களில் மேலும் படிக்க...»

சுப்ரஜா

சுப்ரஜா என்கிற புனைப்பெயரை வைத்தவர் மறைந்த மூத்த பத்திரி’கயாளர் சாவி. கல்லூரியில் படித்து கொண்டே அவரின் சாவி வார இதழில் பணிபுரிந்த வேளையில் ‘’’கிரியேடிவாக எழுது ‘என்றார்.அவரிடம் பணி புரிந்த போது மற்ற பத்திரிக’ளுகும் எழுத அனுமதித்தார். ஒரு சிறுகதையை எழுதி எனது உண்மை பெயரான ஸ்ரீதரன் என்கிற பெயரின் முன்னால் எனக்கு பிடித்த எம்.எஸ்.வி.அம்மாவின் சுப்ரபாத பிரியத்தில் சுப்ரஜா ஸ்ரீதரன் என்று எழுதி தர முதலில் அந்த பெயரில் மேலும் படிக்க...»

கலைவேந்தன்

கலைவேந்தன் என்னும் பெயரில் கதைகள் கவிதைகள் எழுதி வரும் என் இயற்பெயர் எஸ் ராமஸ்வாமி. நான் புதுதில்லியில் ஆங்கில ஆசிரியனாக கடந்த 24 வருடங்களாகப் பணியாற்றி வருகிறேன். தமிழிலும் ஆங்கிலத்திலும் முதுகலைப்பட்டமும் கல்வியியல் இளங்கலைப்பட்டமும் பெற்றுள்ள நான் எழுதிய சில கதைகள் விகடனிலும் விகடன் பவளவிழா சிறப்புக் கவிதைப்போட்டியில் 7000 ரூபாய்கள் பரிசுபெற்று முதலிடத்தில் வந்த எனது கவிதையும் எனது சிறு சாதனைகளாகக் குறிப்பிடலாம். மூன்று நான்கு புத்தகத்தொகுப்புக்கு ஏற்ற மேலும் படிக்க...»

ஜெயந்தி சங்கர்

சூழலையும் சமூகத்தையும் துருவி ஆராய்ந்து எளிய நிகழ்வுகளை வாழ்வனுபவமாக சிருஷ்டிக்கும் இவரது ஆற்றலானது உலகளாவிய தமிழிலக்கியப் பெருந்திரையில் இவருக்கென்றொரு நிரந்தர இடத்தைப் பொறித்து வருகிறது. தனது வாழ்விடத்தின் நிகழ்வுகள், நிலப்பரப்பு, பண்பாடு, சமூகம் ஆகியவற்றை சிறுகதைகளாகவும் நெடும் புனைவுகளாகவும் எழுதி அவற்றை உலக அனுபவங்களாக்குவதே இவரது எழுத்தின் வெற்றி. சிங்கப்பூரைக் களமாகக் கொண்ட எளிய எதார்த்த நடைக்காக நன்கு அறியப் பெறும் இவரது சிறுகதைகள் பல்வேறு தொகுப்புகளிலும் இடம் பெற்றுள்ளன. மேலும் படிக்க...»

அறிஞர் அண்ணாதுரை

காஞ்சீபுரம் நடராஜன் அண்ணாதுரை (C. N. Annadurai) (15 செப்டம்பர் 1909 – 3 பெப்ரவரி 1969), தமிழ் நாட்டின் ஆறாவது முதலமைச்சராவார். அண்ணா, காஞ்சீபுரத்தில், மத்திய தர நெசவுத் தொழிலாளர் குடும்பமொன்றில் பிறந்தார். அவர், சென்னை பச்சையப்பன் உயர் நிலைப் பள்ளியிலும், பின்னர் பச்சையப்பன் கல்லூரியிலும் கல்வி கற்றார். பரவலாக அவர் அறிஞர் அண்ணா என்றே அறியப்பட்டார். அரசியலில் காங்கிரசல்லாத திராவிடக்கட்சிகளின் முதல் பங்களிப்பாளராக அண்ணாதுரை விளங்குகின்றார். முதன்முதலில் மேலும் படிக்க...»

அகிலன்

அகிலன் என்று அறியப்படும் பி. வி. அகிலாண்டம் (ஜூன் 27, 1922 – ஜனவரி 31, 1988) புதின ஆசிரியராக, சிறுகதையாளராக, நாடகாசிரியராக, சிறுவர் நூலாசிரியாராக, மொழிப்பெயர்ப்பாளராக, கட்டுரையாளராக சிறப்புப் பெற்ற தமிழ் எழுத்தாளர். சித்திரப்பாவை நூலுக்காக, 1975ஆம் ஆண்டின் ஞான பீட விருது பெற்றார். இவ்விருது பெற்ற முதல் தமிழ் எழுத்தாளர் இவரேயாவார். வேங்கையின் மைந்தன் என்ற நாவலுக்காக, 1963 ஆம் ஆண்டு தமிழுக்கான சாகித்ய அகாதமி விருது மேலும் படிக்க...»

அசோகமித்திரன்

அசோகமித்திரன், தமிழின் சிறந்த எழுத்தாளர்களுள் ஒருவர். தியாகராஜன் என்ற இயற்பெயர் கொண்ட அசோகமித்திரன் 1931 ஆம் ஆண்டு ஆந்திர பிரதேசத்தில் உள்ள செகந்திராபாத் நகரத்தில் பிறந்தவர். தந்தையின் மறைவிற்கு பிறகு தனது 21ஆம் வயதில் சென்னைக்கு குடியேறினார். எளிமையும், மெல்லிய நகைச்சுவையும் கொண்டது இவருடைய எழுத்து. தமிழ் இலக்கியத்துக்கு உலக அளவில் அங்கீகாரம் பெற்றுத் தந்தவை இவரது கதைகள். அமெரிக்க இலக்கியங்களைத் தமிழில் அறிமுகம் செய்த தனிப்பெருமை இவருக்குரியது. இவரது மேலும் படிக்க...»


சிறுகதை எழுத விரும்புவோர்க்கு எனது பட்டறிவுக் குறிப்புகள் – வரதர்

இலக்கியமோ, வேறு எந்த விதக்கலையோ – அது மக்களுக்குப் பயன் செய்ய வில்லை என்றால், அப்படியான ஒன்று வேண்டிய தில்லையென்று கருதுகிறேன்

கதைகளை இரண்டு விதமாகப் பிரிக்கலாம். ஒன்று நாவல்.- பெரியது. மற்றது சிறுகதை- சிறியது. பெரியனவாய், மிக நீண்டனவாய், அநேக பக்கங்களில் இருக்கும் கதைகளையெல்லாம் ‘ நாவல் ‘ என்றும்; சிறியனவாய், சிலபக்கங்களில் மட்டுமே வருவன எல்லாவற்றையும் ‘ சிறுகதை ‘ என்றும் சொல்லி விடலாமா?

தவறு,

ஒரு சிறு நிகழ்வை, ஒரு காட்சியை, ஒரு கருத்தை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு, அதற்குத் தேவையான கதாபாத்திரங்களையும் நிகழ்வுகளையும் கற்பனை செய்து, சொற்செட்டுடன் எழுதப்படுவது சிறுகதை. ஐந்து பக்கங்களுக்குள் வந்தாலும் சரி, ஐந்நூறு பக்கங்களுக்கு மேல் போனாலும் சரி, இது சிறுகதைதான்.

நாவல் அப்படியல்ல. அது ஒரு வரலாறு போன்றது. ஒரு கதாநாயகன், அல்லது கதாநாயகி யையும், அவரைச் சூழ்ந்துள்ள பற்பல பாத்திரங்க ளையும், அவர்கள் சந்திக்கிற அநேக நிகழ்வுகளையும் கோவைப்படுத்தி எழுதப்படுவது நாவல். இருபது பக்கத்திலும் ஒரு நாவல் வரக்கூடும்; இரண்டாயிரம் பக்கங்களுக்கு மேலேயும் போகக்கூடும். (சிறிய நாவல்களை ‘குறு நாவல்’ என்று சொல்கிறோம்.)

சிறுகதைகள் எழுதுவதைப்பற்றியே, எனது பட்டறிவைக் கொண்டு – நான் சில குறிப்புகளை எழுத விரும்புகிறேன்.

varathar-picசிறுகதையையோ, அல்லது வேறு எதையோ எழுதி, ஒரு எழுத்தாளராக வருவதற்கு நீங்கள் ஆசைப்படுகிறீர்களா? – அந்த ஆசை, அந்த ஆவல் தான் உங்களை ஒரு எழுத்தாளராக்குவதற்கு முக்கியமான மூலப்பொருளாகும்.

அது பேராசையாக, இடையிலே வற்றிப்போகாத பேரார்வமாக இருத்தல் வேண்டும்.

இந்த ஆசை உங்களுக்கு இருக்குமானால், நீங்கள் முதலில் செய்ய வேண்டியது: நிறையப் படிக்க வேண்டும்.

நல்ல சிறுகதைகளைத் தேடித் தேடிப் படிக்க வேண்டும், சிறுகதைகளை மட்டுமல்ல, நாவல்கள், கவிதைகள், பல்வேறு துறைசார்ந்த கட்டுரைகள்எல்லாவற்றையும் நிறையப் படிக்க வேண்டும்.

நான் சுமார் பத்துப் பன்னிரண்டு வயதிலேயே கதைப் புத்தகங்களைத் தேடித்தேடிப் படிக்கத் தொடங்கி விட்டேன்.

இப்போது உங்களுக்கு மிகச் சிறந்த எழுத்தாளர்கள் எழுதிய அருமையான நாவல்கள், சிறுகதைகள் படிப்பதற்கு வேண்டிய அளவு கிடைக்கக் கூடியதாக இருக்கிறது.

ஆனால், சுமார் ஐம்பத்தைந்து ஆண்டுகளுக்கு மூன் – நான் கதைகளைப் படிக்க வேண்டுமென்று பேராவலோடு முனைந்த போது, ‘ தரமான இலக்கியம்’ என்று எடுத்துப் படிப்பதற்கு எந்த நூலுமே — நாவல் – சிறுகதை இலக்கியத்தில் இருந்ததாகத் தெரியவில்லை .

தொடக்க காலத்தில் நான் படித்த நூல்கள் எத்தகையன தெரியுமா?

அல்லியரசாணி மாலை, நல்ல தங்காள் கதை, மயில் ராவணன் கதை , மதன காமராசன் கதை, தெனாலி ராமன் கதை, ஸ்ரீமத் கம்பராமாயாண வசனம், ஸ்ரீமத் மகாபாரத வசனம் – இப்படியான நூல்களைத்தான் நான் தொடக்கத்தில் படித்தேன்.

இந்த நூல்களில் எதுவும் உங்களுக்கு இப்போது கிடைக்குமென்று தோன்றவில்லை!

இந்த நூல்களை யெல்லாம் படித்த பிறகு தான், ஆனந்த போதினி, பிரசண்ட விகடன், ஆனந்த விகடன் , கலை மகள் முதலிய தென்னிந்தியச் சஞ்சகைகளை நான் காணவும் படிக்கவும் நேர்ந்தது.

இந்தச் சஞ்சிகைகளில் வந்த கதைகள் என்னை மிகவும் கவர்ந்தன ,

நானும் எழுதவேண்டுமென்ற ஆவல் என் நெஞ்சுக்குள்ளே முளைகொண்டது.

‘இந்தக் கதைகளையெல்லாம் யாரோ எழுதுகிறார்கள் தானே, ஏன் நானும் எழுதக் கூடாது?’ என்று ஒரு எழுச்சி என்னுக்குள்ளே உதயமாயிற்று.

ஒரு கதையை எப்படி எழுத வேண்டுமென்று புத்திமதி கூற எனக்கு யாரும் இருக்கவில்லை. கதை எழுதுகிறவர்கள் யாரையும் நான் சந்திக்கக் கூடியதாயில்லை .

ஆனந்த விகடனில், ஆர்.கே. நாராயணன் எழுதிய ‘சுவாமியும் சினேகிதர்களும்’ என்ற தொடர்கதை அப்போது வந்து கொண்டிருந்தது.

கிட்டத்தட்ட அதே மாதிரி, எங்கள் யாழ்ப்பாணத்துச் சிறுவர்களை வைத்து ஒரு கதையை எழுதி ஆனந்த விகடனுக்கே அனுப்பி வைத்தது ஏதோ கனவு போல நினைவிருக்கிறது. அது போல வேறு சில கதைகளையும் எழுதி அனுப்பியிருப்பேன். அவை எதுவுமே அச்சில் வரவில்லை !

ஆனால், அதைப்பற்றிச் சற்றேனும் மனம் தளராமல், நான் புதிது புதிதாகக் கதைகள் படிப்பதும், இடைக்கிடை எழுதுவதுமாக வளர்ந்து கொண்டிருந்தேன் .

சிறுகதை எழுதி, எழுத்தாளர்களாக வர விரும்புகிறவர்கள் என்னுடைய இந்தப்பட்டறிவை மிகுந்த கவனத்தில் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

இப்போது, நீங்கள் என்னைப்போல ‘அல்லி யரசாணி மாலை’ போன்ற நூல்களையெல்லாம் படித்துப் பொழுதை வீணாக்க வேண்டியதில்லை.

நல்ல எழுத்தாளர்கள், சுவைஞர்களிடம் கேட்டறிந்து, சிறந்த சிறுகதை நூல்களைத் தெரிவு செய்து படிக்கலாம்.

படித்து, மனத்திலே ஒரு தெளிவு தோன்றிய பின், ஒரு சிறுகதையை எழுதிப்பார்க்கலாம். ‘பரவாயில்லை’ அச்சில் வரக்கூடிய கதைதான், என்று ஒரு தகுதியான சுவைஞர் சொல்வாரானால் அதை ஒரு பத்திரிகைக்கு அனுப்பிப் பார்க்கலாம்.

ஆனால், அது அச்சில் வரவில்லை என்றால் — அதற்காக நீங்கள் மனம் தளர்ந்து விடக் கூடாது! – இது மிக முக்கியமானது.

தகுதி வாய்ந்த ஒருவரின் அறிவுரையின்படி அந்தக் கதையையே திருப்பி எழுதிப் பார்க்கலாம். அல்லது அதைப் போட்டுவிட்டு, புதிதாக இன்னொரு கதையை எழுதத் தொடங்கலாம்.

‘சிறு கதைகள் எழுத வேண்டும்; சிறந்த எழுத்தாளராக வரவேண்டும்’ என்ற உங்கள் ஆசைத் தீ ஒருபோதும் அணைந்து விடக்கூடாது!

நல்ல சிறு கதைகளைப் படித்துவிட்டால் மட்டும் சிறுகதைகளை எழுதிவிட முடியுமா?

முதலில், ‘படிப்பது’ என்பது நூல்களில் படிப்பவற்றோடு மட்டும் நின்று விடாது –

கண்ணால் பார்த்துப் படிப்பவை அநேகம்.

மற்றவர்களிடம் காதால் கேட்டுப் படிப்பவையும் அநேகம் .

எல்லா வழிகளிலும் படிக்க வேண்டும்.

சரி. படித்தால் மட்டும் போதுமா? போதாது!

நீங்கள் படித்தவைகளைப் பற்றிச் சிந்திக்க வேண்டும்.

நீங்கள் நன்றாகவும் சரியாகவும் சிந்திப்பதற்கு பரந்துபட்ட படிப்பறிவே உதவும்.

சிந்தனையின் குழந்தைதான் கற்பனை.

கற்பனை செய்யும் ஆற்றல் இல்லாமல் நீங்கள் கதைகளை எழுதமுடியாது!

‘சிறுகதை என்பது ஒரு சிறந்த இலக்கிய வடிவம்’ என்பது இப்போது எல்லாராலும் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது .

நான் எழுதத் தொடங்கிய காலத்தில் – ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன் -சிறு கதை ஒரு இலக்கியத் தரம் வாய்ந்த பொருளென்று எங்கள் நாட்டு அறிஞர்கள் – பண்டிதர்கள் ஏற்றுக் கொண்டதில்லை.

சங்ககால இலக்கியங்களும், சிலப்பதிகாரம், கம்பராமாயணம் முதலான நூல்களுமே இலக்கியத் தரமுள்ளவை என்று அவர்கள் கருதினார்கள். முக்கியமாக ‘இலக்கியம்’ என்பது செய்யுள் வடிவத்திலேயே இருக்குமென்றார்கள். கதை எழுதுகிறவர்களை இலக்கிய கர்த்தாக்களாக அப்போது ஏற்றுக் கொண்டதில்லை!

நல்லது. இலக்கியம் எப்படியிருத்தல் வேண்டும்?

இதைப்பற்றி முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு – 1960ம் ஆண்டு நான் வெளியிட்ட (கயமை மயக்கம் என்ற) சிறுகதைத் தொகுதியின் முகவுரையில் பின் வருமாறு எழுதியிருக்கிறேன் .

“கவிதையோ, கதையோ, நாடகமோ, கட்டுரையோ — உருவத்தில் அது எப்படியிருந்த போதிலும், அதை ‘இலக்கியம்’ ஒன்று சொல்வதற்கு இரண்டு தகுதிகள் இருக்க வேண்டும் .

“முதலாவது அதில் ஒரு இலக்கு இருக்க வேண்டும். அந்த இலக்கு மனிதனுடைய அகத்தையோ, புறத்தையோ உயர்த்துவதாக அமைய வேண்டும்.

மற்றது, அசைச் சொல்லும்விதம், நடை, கட்டுக்கோப்பு ஆதியவற்றில் சுவையிருக்க வேண்டும். “இந்த இரண்டில் ஏதாவது ஒன்று இல்லாமற் போனாலும் அதை இலக்கியம் என்று சொல்ல முடியாது . பாடப்புத்தகங்களில் நாங்கள் படித்த ‘ நல்லொழுக்கம் ‘ என்ற கட்டுரையில் சிறந்த இலக்கு இருந்த போதிலும்; சமீபத்தில் ஒரு வார இதழில் படித்து விட்டுச் சிரி சிரி என்று சிரித்த விகடத் துணுக்கில் சுவை இருந்த போதிலும் இவற்றை நாம் இலக்கியம் என்று கொள்ளவில்லையல்லவா!”.

முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன் நான் குறிப்பிட்டஇந் தக் கருத்து, இன்றைக்கும் ஏற்றதாகவே இருக்கிறது.

சில கருத்துக்கள் காலத்துக்குக் காலம் மாறக் கூடியவைதான்.

நானே என்னுடைய முந்திய கருக்துக்கள் பல வற்றைப் பின்னால் மாற்றிக் கொண்டதுண்டு, அதில் தவறில்லை. அது வளர்ச்சியின் அறிகுறி.

ஆனால், சில கருத்துக்கள் நிலையானவை. அவை மாறுவதில்லை .

இலக்கியம் பற்றி நான் அன்று குறிப்பிட்ட கருத்துக்களும் நிலையானவைதான் என்று இன்றைக்கும் நினைக்கிறேன் .

சுமார் நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னால், ‘கலை கலைக்காகவே’ என்று சிலர் வாதிட்டார்கள். ‘இலக்கியத்தில் பிரசாரம் இருக்கக் கூடாது. அதற்கு ஒரு இலக்கு முக்கியமல்ல. படித்து, உணர்ந்து, சுவக்கக் கூடியன வெல்லாம் இலக்கியங்களேதான்’ என்ற மாதிரிச் சொன்னார்கள்.

இப்போதும் மிக அருமையாக, ‘உயர்ந்த தரத்தில் இருக்கும் இலக்கிய விமர்சகர்கள் சிலரும் ‘கலை கலைக்காகவே; அதில் கருத்துத் திணிப்பு இருக்கக் கூடாது’ என்று கருதுகிறார்கள் போலிருக்கிறது.

என்னைப் பொறுத்தமட்டில், நான் மிக உயரப் போகவில்லை. அதை விரும்பவுமில்லை .

இலக்கியமோ, வேறு எந்தவிதக் கலையோ அது அநேக மக்களுக்குப் பயன் செய்யவில்லையென்றால், அப்படியான ஒன்று வேண்டியதில்லையென்று கருதுகிறேன் .

நாங்கள் எழுதுவது மக்களுக்குப் பயன்தர வேண்டும். நல்ல இலக்கியம் என்பது அப்படித்தான் இருக்க வேண்டும் .

சிறுகதை இலக்கியமும் இந்தக் கட்டுக்கோப்புக்குள் அடங்கியதுதான் .

நீங்கள் நிறையப் படிக்கிறீர்கள். சிந்திக்கிறீர்கள், எனவே உங்களால் நன்றாகக் கற்பனை செய்யமுடிகிறது.

அப்படிக் கற்பனை செய்து, கதாபாத்திரங்களையும் நிகழ்வுகளையும் திறம்படக்கோத்து கதை எழுதி விடுகிறீர்கள் .

ஆனால், அந்தக் கதையைத் ‘தரமற்றது’ என்று இலக்கியகாரர்கள் ஒதுக்கியே விடுகிறார்கள்.

ஏன் ?

நான் கூட ஆரம்ப காலத்தில் பல கதைகளை இப்படித்தான் எழுதினேன். அவை அச்சிலும் வந்தன.

ஆனால் அவைகளை நானே இன்று ஒதுக்கி விட்டேன். 1960 ல் நான் வெளியிட்ட எனது சிறுகதைத் தொகுதியில் அந்தக் கதைகளைச் சேர்க்கவேயில்லை!

ஏனென்றால், அந்தக் கதைகளில் மற்ற எல்லாம் இருந்த போதிலும், நல்ல கருத்துகளை அவை மையமாகக் கொண்டு அமையவில்லை.

அந்தக்கதைகள் படிப்பதற்குச் சுவையாக இருந்த போதிலும், மனத்தில் ஒரு நிறைவைத் தரவில்லை !

நீங்கள் நிறையப் படிக்கிறீர்கள் அதனால் -

நன்கு சிந்திக்கிறீர்கள். அதனால் -

சிறந்த கற்பனைகளைச் செய்கிறீர்கள்.

ஆனால் -

கற்பனைக்காக மட்டும் நீங்கள் சிந்தித்தால் போதாது.

நல்ல கருத்துகளுக்காகவும் நீங்கள் சிந்திக்க வேண்டும்!

சிறுகதைகளுக்கு அவற்றின் கருத்துக்களே உயிர்.

உயிர் இல்லாத வெறும் சடலங்களைப் படைக்க விரும்புவீர்களா?

எனவே, நீங்கள் முதலில் உங்கள் கதைப் படைப்புக்கான உயிரை – கருத்தைத் தேட வேண்டும்.

நீங்கள் கண்டது, கேட்டது , படித்தறிந்தது, பட்டறிந்தது எதிலிருந்தாயினும் ஒரு கருத்தைக் கண்டு கொள்ளுங்கள் .

அந்த உயிருக்கு நீங்கள் ஓர் உடலைப் படைக்க வேண்டும்.

கதைக்குத் தேவையான கருத்தைத் தெரிந்தெடுப்பதிலேயே நீங்கள் பாதி வெற்றி அடைந்து விடுகிறீர்கள்.

நான் கதை எழுதத் தொடங்கி சுமார் பத்து ஆண்டுகள் கழித்தே கருத்துக்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கத் தொடங்கினேன்.

‘கலைச் செல்வி’ என்ற சஞ்சிகையில் நான் ஒரு சிறுகதையைப் படித்தேன்.

அதில் ஒரு பெண் தனது கற்பைக் காப்பாற்றிக் கொள்வதற்காக தன் உயிரையே துறந்தாள் என்ற கொள்கையைப் பாராட்டி எழுதப்பட்டிருந்தது.

அந்தக் கதாநாயகியை, ஒருவன் பலவந்தமாக உடலுறவு கொண்டு ‘கற்பழிக்க’ முயன்றான். அவள் தற்கொலை செய்து கொண்டதன் மூலம் தன்னுடைய கற்பைக் காப்பாற்றிக் கொண்டாள் !

‘ஒரு பெண்ணின் கற்பு, அவளுடைய உயிரினும் மேலானது’ என்று பரம்பரை பரம்பரையாக எங்கள் நெஞ்சுகளில் இருத்தப்பட்ட கொள்கை இது.

நான் சிந்திக்கத் தொடங்கினேன் .

கற்பு என்றால் என்ன என்று சிந்தித்தேன்.

அந்தச் சிந்தனையால் எழுந்ததுதான் ‘கற்பு’, என்ற கதை.

அதில், அந்தக் கதையைச் சொல்லி வந்த கணபதி ஐயர், கடைசியில் கேட்கிறார்: “இப்பொழுது சொல்லுங்கள் மாஸ்டர், பலாத்காரத்தினால் ஒரு பெண்ணின் உடலுக்கு ஊறு செய்யப்பட்டால் (கற்பழிக்கப்பட்டால்) அவள் மானம் அழிந்து விடுமா? அதற்காக அவள் தன் உடலையும் அழித்து விட வேண்டுமா ? …………. அப்படி உயிரை விட்டவளைப் ‘பத்தினித் தெய்வம்’ என்று கும்பிட வேண்டுமா? கணவன் இறந்தவுடன் உடன்கட்டை எறியவள் – அப்படிச் செய்வதே கற்புடை மகளிரின் கடமை என்ற சமூகக் கருத்தினால் உந்தப்பட்டு ஏற்றப்பட்டவள், பத்தினித் தெய்வமா? அல்லது பகுத்தறிவற்ற சமுதாயத்துக்குப் பலியான பேதையா?… சொல்லுங்கள் மாஸ்டர்!”

இதுதான் என்னுடைய சிந்தனை, இந்தச் சிந்தனையை, கதையைச் சொன்ன கணபதி ஐயர் என்ற பாத்திரத்தில் ஏற்றிச் சொல்லியிருக்கிறேன்.

சாதாரண செய்திகளிலிருந்து கூட நீங்கள் ஒரு கதைக்கான கருத்தை எடுக்க முடியும்.

1950 களில் என்று நினைக்கிறேன். அப்போது பாடசாலை மாணவர்களுக்கு இலவச மதிய உணவாகப் பாண் கொடுத்து வந்தார்கள். அப்படிப் பாண் கொடுத்து வந்த வழக்கத்தை அரசாங்கம் நிறுத்தப் போவதாக ஒரு நாள் பத்திரிகையில் செய்தி ஒன்று வந்தது.

அந்தச் செய்தி என் சிந்தனையில் குத்திற்று.

பல ஏழைப் பிள்ளைகளின் வயிற்றில் இது அடிக்குமே என்று நான் சிந்தித்தேன்.

அதை ஒரு சிறுகதையாக வடிக்க விரும்பினேன்.

எனக்குக் கிடைத்த கருத்தை வெளிப்படுத்துவதற்கு வேண்டிய நிகழ்வுகளைக் கற்பனை செய்தேன்.

அந்தக் கற்பனை நிகழ்வு இது:

பொன்னாலை என்ற கிராமத்தில் தெய்வானை என்ற ஏழைப் பெண் வசித்து வந்தாள்.

அவளுடைய கணவன் சிறிது காலத்துக்கு முன்புதான் இறந்து போனான்.

அவளுக்கு இரண்டு பிள்ளைகள். மூத்தவன் சுந்தரம். பாடசாலையில் மூன்றாம். வகுப்பில் படிக்கிறான். அவனுக்கு இளையவள் கமலம் என்ற மூன்று வயதுச் சிறுமி. அவள் இன்னும் பாடசாலைக்குப் போகவில்லை.

கூப்பன் அரிசி விலை கூடிவிட்டதால் அந்த அரிசியை வாங்குவதற்கே இயலாத நிலை தெய்வானைக்கு.

பாடசாலையில், சுந்தரத்துக்கு இலவச மதிய உணவாக பாண் கொடுப்பார்கள். அதில் பாதியை மறைத்து எடுத்து வந்து, வீட்டிலிருக் கும் தங்கச்சிக்குக் கொடுப்பது சுந்தரத்தின் வழக்கம். தங்கச்சி மீது அவனுக்கு அளவற்ற பிரியம்.

மதிய இலவச உணவை நிறுத்தி விடப் போவதாக அரசு இப்போது தீர்மானித்துள்ளதாகச் செய்தித்தாளில் அறிக்கை ஒன்று வந்திருக்கிறது.

பாவம், சுந்தரம் ! பாவம், கமலம்! – இவர்களெல்லாம் என்ன செய்யப் போகிறார்கள் ?

மேலே நான் எழுதியிருப்பது நான் படித்த ஒரு செய்தியினால் எனக்குள் ஏற்பட்ட சிந்தனை – அதனால் கற்பனை செய்யப்பட்ட ஒரு நிகழ்வு.

ஒரு ஆரம்ப எழுத்தாளர் இந்த நிகழ்வை, கிட்டத் தட்ட நான் மேலே எழுதியிருப்பது போலவே எழுதி விடக் கூடும்.

அப்படி எழுதினால்,

அது ஒரு நல்ல சிறுகதையாகாது.

நான் அதை அப்போது எப்படி எழுதினே னென்று பாருங்கள்:

வாத்தியார் அழுதார்

பள்ளிக்கூடம் விடுகிற நேரம். நாலாம் வகுப்புக்குக் கடைசிப்பாடம் வரைதல். முருகேசு உபாத்தியாயர் கரும்பலகையில் ஒரு பெரிய பூசினிக்காயின் படம் வரைந்திருந்தார். அதைப்பார்த்து மாணவர்கள் கொப்பிகளில் வரைந்து கொண்டிருந்தார்கள்.

கந்தரம் அந்த வகுப்பிலேயே முதலாம் பிள்ளை. அவனுடைய ‘ஆட்டுப்புழுக்கைப் ‘ பென்சிலாலே ஒருமாதிரி பூசினிக்காய்க்கு உருவம் போட்டு விட்டான். அதன் ஒருபக்கம், மற்றப்பக்கத்திலும் பார்க்க கொஞ்சம் ‘வண்டி’ வைத்துவிட்டாற்போலிருந்தது.

அழித்துக் கீறலாமென்றால் அவனிடம் றப்பர் இல்லை. பக்கத்திலிருந்த ‘தாமோரி’ யிடம் இரவல் கேட்டான். தாமோரி, தன்னுடைய பெரிய ‘ஆர்ட்டிஸ்ற் றோய்ங்’ கொப்பியிலே புத்தம்புதிய வீனஸ் பென்சிலால், பூசினிக்சாயென்று நினைத்து பனங்காய் மாதிரி ஏதோ ஒரு உருவம் போட்டுக் கொண்டிருந்தான். சுந்தரம் வடிவாகக் கீறியிருப்பதைப் பார்க்கப் பார்க்க அவனுக்கு எரிச்சலாக இருந்தது. ஒருபக்கம் கொஞ்சம் வண்டியாக இருப்பதையும் சுந்தரம் அழித்துத் திருத்துவதை அவன் பொறுப்பானா? ‘போடா, என்னுடைய றப்பர் தேஞ்சுபோம்; நான் தரமாட்டேன்” என்றான் .

சுந்தரம் விரலிலே சாடையாக எச்சியைத் தொட்டு பிழையான கோட்டை அழிக்க முயன்றான். இதுகூட பொறுக்கவில்லை தாமோரிக்கு. டக்கென்று எழுந்து, “வாத்தியார்!” என்று பொய சத்தம் போட்டான்.

மத்தியான இலவச போசனத்தை அரசாங்கத்தார் நிறுத்தப் போவதைப்பற்றிப் பத்திரிகையிலே வாசித் நுக்கொண்டிருந்த உபாத்தியாயர் தாமோரி போட்ட சத்தத்தில் நிமிர்ந்து “என்னது?” என்றார்.

“வாத்தியார், இங்கே சுந்தரம் ……… எச்சிலைத் தொட்டுப் படத்தை அழிக்கிறான்!”

முருகேசு உபாத்தியாயர் அந்த ஊர் மனுதர்தான். அவருக்குப் பணக்கார வீட்டுப் பிள்ளையான தாமோ நியையும் தெரியும் ; தந்தையை இழந்தவுடன் ஏழைப்பிள்ளையாகி விட்ட சுந்தரத்தையும் தெரியும். அதோடு இருவரின் குணத்தையும் நன்றாக அறிவார்.

“இங்கே வா சுந்தரம்!” என்றார்.

படபடக்கும் நெஞ்சோடும். அதைப் பிரதி பலிக்கும் முகத்தோடும், இயற்கையாகவே மெலிந்த உடம்போடும் சுந்தரம் வந்தான்.

“நீ எச்சில் தொட்டு அழித்தாயா ?”

சுந்தரம் பதில் சொல்லு முன்பே, தாமோரி எழும்பி , “நான் பார்த்தேன் வாத்தியார்!”, என்றான்.

“நீ இரடா அங்கே! உன்னை யாரடா கூப்பிட் டது?” என்று விழித்துப்பார்த்த உபாத்தியாயரின் கண்ணில் பொறி பறந்தது! அதைப்பார்த்ததும் சுந்தரத்தின் உடம்பு பதறத்தொடங்கிவிட்டது.

ஆனால், திரும்பிச் சுந்தரத்தைப் பார்த்த உபாத்தியாயரின் முகத்தில் கருணை தவழ்ந்தது. “இங்கே வா, சுந்தரம்” என்று அவனைப்பக்கத்தில் கூப்பிட்டு ழுதுகில் லேசாகத் தட்டினார். “நீ எச்சில் போட்டாயா?” என்றார்.

“என்னிடம் றப்பர் இல்லை வாத்தியார்; அம்மாவிடம் காசும் இல்லை!” என்ற சுந்தரத்தின் கண்ணில் நீர் நிறைந்து விட்டது.

“றப்பர் இல்லாவிட்டால் எச்சில் போடக்கூடாது ……….” என்றார் உபாத்தியாயர். ஆனால் வேறு என்ன செய்யச் சொல்லலாம் என்று யோசித்தவருக்கு ஒரு யோசனையும் ஓடவில்லை. குனிந்து பார்த்தவர் சுந்தரத்தினுடைய கால்சட்டைப் பைக்குள்ளே என்னவோ மொத்தமாகத் தள்ளிக்கொண்டு கிடப்பதைக் கவனித்தார்: “கால் சட்டைப் பைக்குள்ளே என்ன வைத்திருக்கிறாய்?”

சுந்தரம் பரிதாபமாக உபாத்தியாயரைப் பார்த்தான். அந்தப் பார்வை அவரை என்னவோ செய்தது. “ஏன் பயப்படுகிறாய்? நீ நல்ல பையன்; பிழையான காரியம் செய்ய மாட்டாய். பயப்படாமல் சொல்லு!” என்றார்.

சுந்தரம் அப்போதும் பதில் சொல்லவில்லை. தலையைக் குனிந்தான். பொலபொலவென்று நாலு சொட்டுக் கண்ணீர் அவன் காலடியில் விழுந்தது. உபாத்தியாயர் அவனை இன்னும் கிட்ட இழுத்து அவன் முதுகைத் தடவிக் கொடுத்து ” அழாதே சுந்தரம். அதற்குள்ளே என்ன, புத்தகமா ?” என்றார்.

கந்தரம் இல்லை என்று தலையசைத்தான். பிறகு துடித்துக் கொண்டிருந்த உதடுகளைக் கஷ்டத்துடன் திறந்து மெதுவாக , “வாத்தியார் …… அது ……. அது …… கொஞ்சப் பாண்!” என்றான்.

“ஏன் நீ சாப்பிட வில்லையா?……. பசிக்கவில்லயா ?”.

“கூப்பன் அரிசி விலை கூடிப்போச்சென்று அம்மா அரிசி வாங்கவில்லை. வீட்டிலே இருக்கிற தங்கச்சிக்கு சாப்பிடக் கொடுக்கத்தான் அதை வைத்திருக்கிறேன்”

“நீ போ சுந்தரம்” என்று உபாத்தியாயர் வாயால் சொல்லவில்லை; அவரால் சொல்ல முடிய வில்லை. ‘அண்ணை பள்ளிக்கூடத்தால் வரும்போது பாண் கொண்டுவருவார் என்று, பசியோடு வழி பார்த்திருக்கும் அந்த மூன்று வயதுக் குழந்தையின் வயிறுமல்லவா இனிமேல் துடிக்கப்போகிறது! சுந்தரத்தைப் போகும்மடி தலையசைத்து விட்டு, உபாத்தியாயர் சால்வைத் தலைப்பினால் தமது கண்களை ஒற்றிக்கொண்டார். “சுந்தரம் !……. உன்னைப்போல எத்தனை சுந்தரங்கள் !”

இதுதான் நான் எழுதிய கதை. கருத்தைச் சிந்தித்தேன். அதற்கு வேண்டிய நிகழ்வுகளையும் , பாத்திரங்களையும் கற்பனை செய்தேன். பொன்னாலை என்ற கிராமத்தின் பெயரும், தெய்வானை, கமலா ஆகிய பாத்திரங்களின் பெயர்களும் வேண்டியிருக்கவில்லை . கருத்தை வெளிப்படுத்துவதற்குத் தேவையான நிகழ்வுகளையும் பாத்திரங்களையும் மட்டுமே எடுத்துக் கொண்டேன். ஓரளவுக்கு வளம் பெற்றிருந்த எனது வசன நடையினால் அதை அழகாகக் கட்டி முடித்தேன்.

இந்தக் கதை அப்போது ‘ஆனந்தன்’ என்ற சஞ்சிகையில் வெளிவந்தபோது, சிலவாசகர்கள் இந்தக் கதையைப் படித்துத் தாங்கள் கண்கலங்கியதாகச் சொன்னார்கள்.

அவர்கள் கண் கலங்கியது எனக்கு மகிழ்ச்சியாக இருந்தது!

சிந்தனை உங்களுக்கு மிக மிக முக்கியம். புதிய புதிய கோணத்தில் சிந்திக்க வேண்டும். எல்லோரும் சொல்கிற கருத்தையே நீங்களும் திருப்பிச் சொல்வதில் பெருமையில்லை.

“சிந்தனையின் எதிரி நம்பிக்கை” என்று அறிஞர் ஜே.கிருஷ்ணமூர்த்தி சொல்கிறார்.

நீங்கள் படித்த, பட்டறிந்தவைகளினால் உங்களுக்கு அநேக ‘நம்பிக்கைகள்’ மனத்திலே இறுக்கப் பட்டிருக்கும், அவைகளுக்கு அடிமைகளாகி விடாதீர்கள்.

உங்கள் சிந்தனைகளுக்கு இந்த ‘நம்பிக்கைகள்’ இடையூறு செய்யாமல் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.

உதாரணமாக, ‘கற்பு’ என்ற பொருள் பற்றி நான் படித்தறிந்த கருத்துக்களில் என்னுடைய நம்பிக்கை உறுதிப்பட்டிருக்குமானால், நான் ‘கற்பு’ என்ற கதையை எழுதியிருக்க முடியாது.

அதற்கு முன் நான் படித்தறிந்த, கற்பைப்பற்றிய நம்பிக்கைகளை உடைத்துக்கொண்டு புறப்பட்ட எனது சிந்தனைதான் ‘கற்பு’ என்ற கதையை எழுத என்னைத் தூண்டிற்று.

இதே மாதிரி எத்தனையோ நம்பிக்கைகளினால் நாங்கள் கட்டுப்பட்டிருக்கிறோம்.

‘தெய்வீகக் காதல்’ என்பது பற்றி கதை கதையாகப்படித்து ஒரு நம்பிக்கை, இதை அடித்து நொருக்கிப் பல கதைகள் எழுதலாம்.

‘கடவுள்’ என்று கற்பனை செய்யப்பட்ட ஒரு பொருளை வைத்து, அப்பப்பா! ஆயிரம் ஆயிரம் நம்பிக்கைகளை மிக இறுக்கமாகக் கட்டி வைத்திருக்கிறோம்! அந்த நம்பிக்கையைப் பற்றி வெளியிலே சொல்வதற்குத் தயங்குகிறோம்.

கடவுள் கொள்கையால் நடக்கும் கொடுமைகளைப் பற்றி நான் சில கதைகள் எழுதியிருக்கிறேன்.

மாதுளம்பழம், உள்ளும் புறமும், பிள்ளையார் கொடுத்தார் – என்ற இந்த மூன்று கதைகளும் ‘கயமை மயக்கம்’ என்ற சிறுகதைத் தொகுதியில் உள்ளன.

கதை எழுதுவதற்காக நல்லதொரு கருத்தை நீங்கள் தெரிவு செய்து கொண்டால்,

கதை வெளிப்படுவதற்கான நிகழ்வுகளை நீங்கள் கற்பளை செய்ய வேண்டும். நிகழ்வுகளுக்குத் தேவையான – தேவையான மட்டும் – பாத்திரங்களையும் கற்பனை செய்து கொண்டு கதையை எழுதத்தொடங்கலாம்.

நிகழ்வுகளையும் பாத்திரங்களையும் கற்பனை செய்யும் போது மிக அவதானமாக இருக்கவேண்டும்

அவை யதார்த்தமானவையா இருக்கவேண்டும். உண்மையான வாழ்க்கையில் நடக்கக்கூடிய நிகழ்வுகளாகவும், காணக்கூடிய பாத்திரங்களாகவும் இருத்தல் வேண்டும்.

நடைமுறைக்கு ஒவ்வாத நிகழ்வுகளையும், இயல் புக்கு மிஞ்சிய பாத்திரங்களையும் கற்பனை செய்தும் நீங்கள் எடுத்துக்கொண்ட கருத்தை விளக்குவதற்காகக் கதை படைக்கலாம். பொதுவாக அத்தகைய கதைகள் வரவேற்கப்படமாட்டா.

கதையை எப்படி ஆரம்பிப்பது, எப்படி நடத்திச்செல்வது, எப்படி முடிப்பது என்பது ஒரு வித்தை.

‘ஒரு ஊரிலே ஒரு இராசா இருந்தார் …………. ‘ என்ற மாதிரிக் கதையை ஆரம்பிக்கக் கூடாதென்பது உங்களுக்குத் தெரியும்.

‘வாத்தியார் அழுதார்’ என்ற கதையைப் பார்த்தீர்கள். அது ஒரு பாடசாலை வகுப்பறையில் ஆரம்பமாகிறது.

நீங்கள் கற்பனை செய்த நிகழ்வை எங்கே தொடங்கினால் நன்றாக இருக்குமென்பதைச் சிந்தித்து அப்படி தொடங்குங்கள்.

உத்தி, கதை சொல்லுகிற விதம் என்று சொல்கிறார்கள்.

எழுத்தாளரே கதையைச் சொல்வது போல் எமுதலாம். (‘வாத்தியார் அழுதார்’ அப்படித்தான் சொல்லப் படுகிறது)

கதையில் வரும் ஒரு முக்கிய பாத்திரமே அந்தக் கதையைச் சொல்வது போல எழுதலாம். எழுத்தாளர் தாமே அந்தப்பாத்திரமாக மாறி உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்துவதற்கு இந்த உத்தி பெரிதும் உதவக் கூடும்.

நான் தொடக்க காலத்தில் எழுதிய கதைகளை இந்த உத்தியில்தான் எழுதினேன்.

அதிலும் ஒரு இடர்ப்பாடு உண்டு.

நான் அப்பொழுது இளைஞன். அநேகமாகக் காதல் கதைகளையே எழுதினேன்.

கதாநாயகனாக நானே உட்கார்ந்து கதை சொல்லுவேன்.

சாதாரண வாசகர்கள் சிலர் அந்தக் கதைகளை என்னுடைய சொந்த அனுபவங்களாக எண்ணிக் கொண்டு என்னைப்பற்றி ஒரு தவறான எண்ணம் கொண்டதுமுண்டு.

ஆனால், அதைப்பற்றி நீங்கள் அஞ்சவேண்டியதில்லை. காலப்போக்கில், நீங்கள் ஓரு நல்ல எழுத்தாளராக வளரும்போது, அத்தகைய தவறான எண்ணங்கள் மறைந்து போகும்.

கதையில் வரும் நாலைந்து பாத்திரங்களே தங்கள் தங்கள் கதைகளைச் சொல்வதாக எழுதிக் கதையைக் கோவை செய்வதும் ஒரு உத்தி.

கதையைத் தொடக்கத்திலிருந்து ஒழுங்காகச் சொல்லலாம். அப்படியின்றி , இடையில் ஒரு சுவையான இடத்தில் ஆரம்பித்து , பிறகு பின்னோக்கிச் சென்று முன்பு நடந்த நிகழ்வுகளைச் சொல்லி, கடைசியில் கதையை முடிப்பதும் ஒரு உத்தி, இப்படிப் டலர் எழுதுகிறார்கள்.

எந்த உத்தியில் வேண்டுமானாலும் உங்கள் கதையை எழுதுங்கள். உங்கள் கற்பனை ஒவியம் எந்த உத்தியில் வந்தால் நன்றாக அமையுமென்று உங்களுக்குத் தோன்றுகிறதோ, அந்த உத்தியில் எழுதுங்கள்,

நல்லது; நீங்கள் தேர்ந்தெடுத்த கருத்தை விளக்கக் கூடிய நிகழ்வுகளையும் பாத்திரங்களையும் கற்பனை செய்து கொண்டீர்கள். இனி நீங்கள் சிறுகதை ஒன்றை எழுதலாம்.

அதற்கு முன்ன்னொன்றையும் கவனத்தில் கொள் ளவேண்டும்.

‘வசன நடை’ என்று சொல்கிறார்களே, அதுவும் மிக முக்கியமானது.

சில எழுத்தாளர்கள் எதைப்பற்றி எழுதினாலும் படித்துச் சுவைக்கக் கூடியதாக இருக்கும்.

சிலர், நாம் விரும்புகிற ஒரு பொருளைப்பற்றி ஒரு நல்ல கட்டுரை எழுதியிருந்த போதிலும், அதைப் படிப்பதில் அலுப்புத்தட்டும். மருந்து குடிப்பதுபோல அதைப் படித்துத் தொலைக்க வேண்டியிருக்கும்.

இதற்குக் காரணம் அவர்களுடைய வசன நடை தான்!

அந்தக் காலத்தில் ‘கல்கி’ யின் கதைகளை நான் விரும்பிப் படிப்பேன். அவர் எழுதும் கதைகளை மட்டுமல்ல; அரசியல் கட்டுரைகள், எனக்கு முன்பின் தெரியாத கர்நாடக சங்கீத விமர்சனங்களைக்கூட நான் ஆவலோடு படித்ததுண்டு.

காரணம்: கல்கியினுடய வசன நடைதான்!

அவருடைய நடையில் நல்ல தெளிவும், கவர்ச்சியும் இருக்கும்.

கல்கிக்குப் பிறகு ‘புதுமைப்பித்த’ னுடைய வசனங்களை விரும்பிப் படித்தேன். புதுமைப்பித்தனுடைய கதைகளில் நல்ல – புதிய கருத்துக்கள் அமைந்திருப்பதோடு – அவருடைய வாக்கியங்கள், வில்லிலிருந்து புறப்பட்ட அம்பு போல வீச்சாக வந்து படிப்பவரின் நெஞ்சிலே பாயும்!

டாக்டர் மு.வரதராசனாரின் வசனங்கள் அமைதியான ஒரு தெளிந்த நீரோடைபோல், உள்ளத்தைத் தடவிச் செல்லும்.

நல்ல வசன நடையை எவ்வாறு எழுதுவது?

முதலில் நாங்கள் எங்கள் தமிழ் மொழியை ஓரளவு பிழையின்றி எழுதப் பழகிக் கொள்ள வேண்டும்.

எழுத்துப் பிழைகள் ஓரு சொல்லின் கருத்தையே தலை கீழாகப் புரட்டி விடக்கூடும்!

‘அளித்தான்’ என்பதை ‘ அழித்தான்’ என்று எழுதினால் என்ன ஆகும்?

இதற்காக, தமிழ் இலக்கணத்தை முறையாகக் கற்றுத் தேர்ந்தபின்னர்தான் எழுதத்தொடங்க வேண்டுமென்பதல்ல.

நீங்கள் நூல்களைப் படிக்கும் போது சொற்களில் சிறிது கவனம் செலுத்தினீர்களானால், சரியான சொற்கள் உங்கள் மனதுக்குப் பழக்கமாகிவிடும்.

நான் பாடசாலையில் படித்த காலத்தில், தன்னூற் காண்டிகையும், இலக்கணச் சுருக்கமும் படித்த துண்டு .

ஆனால் அவை எதுவும் இன்று எனக்கு உதவுவ தில்லை. இலக்கணச் சூத்திரங்களையும் விதிகளையும் நான் எப்போதோ மறந்து விட்டேன். நான் எழுதும் தமிழுக்கு இலக்கண விதிமுறை சொல்லும் படி கேட்டால் எனக்குத் தெரியாது.

ஆயினும், என்னால் ஓரளவு நல்ல தமிழில் எழுத முடிகிறது. நல்ல நூல்களைக்கற்ற பழக்கத்தினால், என்னால் நல்ல தமிழை எழுத முடிகிறது!

மேலும்,

‘மண்வாசனை’ என்று ஒரு சொல்லை எழுத்தாளர்கள் கூறுவதைக் கேட்டிப்ருபீர்கள்.

தங்கள் எமூத்துக்களில் மண்வாசனை வரவேண்டுமென்பதற்காக, பேச்சு வழக்குச் சொற்களைப்பல எழுத்தாளர்கள் உபயோகிக்கிறார்கள்.

‘மண்வாசனை’ என்பது பேச்சு வழக்குச்சொற்களை உபயோகித்தால் மட்டும் வந்து விடாது!

எங்களுடைய நாகரிகம், பண்பாடு ஆகியவைக ளுக்கமைய எழுதினால்தான் மண்வாசனை வரும்!

இந்த மண்ணில் வாழும் பாத்திரங்களையும், நடக்கும் நிகழ்ச்சிகளையும் இயல்பாக அமைப்பதனால் தான் மண்வாசனை வரும்!

டாக்டர் மு.வரதராசனார், கி, வா.ஜகந்நாதன் மூதவியோர் நல்ல செந்தமிழ் நடையிலேயே உரையாடல்களைக்கூட எழுதினார்கள். அவர்களுடைய கதைகளிலே மண்வாசனை வரவில்லையா?

தமிழ் தெரிந்த அனைவருக்குமாக நாங்கள் எழு துவதென்றால் , ஒரளவு செம்மையான சொற்களி லேயே எழுதவேண்டும்.

மண்வாசனை வரவேண்டுமென்பதற்காக அவரவர் பேச்சுத் தமிழிலேயே எல்லாரும் எழுதினால், ஓரு தமிழ்மொழி போய், முப்பது நாற்பது தமிழ் மொழிகள் உருவாகக்கூடும்.

இந்த இடர்ப்பாட்டைத் தீர்ப்பதற்கு ஒருவழி உண்டு நல்ல தமிழிலேயே எழுதி, முக்கியமான சில இடங் களில் மட்டும் – மண்வாசனையை எடுத்துக்காட்டுவதற்காக பேச்சுவழக்கைக் கையாளலாம். நான் இந்த வழியைத்தான் கையாளுகிறேன்.

பெரிய பெரிய இலக்கிய ஆய்வாளர்களெல்லாம் இது பற்றி கருத்து முரண்பாடு கொண்டிருக்கிறார்கள்.

பரவாயில்லை. கதாபாத்திரங்களின் உரையாடல்களை அவை பேசும் தொனியில் எழுத வெண்டுமென்று நீங்கள் ஆசைப்பட்டால் அப்படியே எழுதுங்கள். (அது லேசான காரியமல்ல. அனுபவம்மிக்க சிறந்த எழுத்தாளர்கள் பலருமே இந்தப்பேச்சு மொழியைச் சரிவர எழுத முடியாமல் திணறுகிறார்கள்!) ஆனால் எழுத்தாளரின் வெளிப்பாடுகளை இயன்ற வரையில் நல்ல தமிழில் எழுதுங்கள்.

தமிழில் பிறமொழிச் சொற்களையும் நீக்கித் தூய தமிழில் எழுதுவதற்கும் நாங்கள் முயற்சிக்க வேண்டும்.

‘அப்படி எழுதினால் , ஒன்று: வாசகர்களுக்கு இலகுவில் விளங்க முடியாமலிருக்கும். மற்றது; வசனங்களில் சரியான தாக்கம் வரமாட்டாது’ என்று சிலர் சொல்லக்கூடும்.

உண்மைதான்.

சிறு வயதிலிருந்தே நாங்கள் பழகிய சொற்களை விட்டு, புதிய சொற்களை உபயோகிப்பது, படிப்ப வருக்கு மட்டுமன்றி, எழுதுபவருக்கும் இடர்ப்பாடு தருவதாக அமையும்.

ஒரே நாளில் நாங்கள் தூய தமிழை எழுத வேண்டாம். அப்படி எழுதுவதால் பயனில்லை.

இயன்றவரையில், வாசகருக்கு விளங்கக்கூடிய அளவில், வழக்கத்திலுள்ள பிற மொழிச்சொற்களுக்குப் பதிலாகத் தூய தமிழ்ச்சொற்களை உபயோகிக்கலாம்:

இப்படிச்செய்து வந்தால்,

மெல்ல, மெல்ல, மெல்ல – யாரிலும் நோகாமல் தூய தமிழ் வந்துவிட வாய்ப்புண்டு. எனது பட்டறிவில் கண்டது:

அக்கிராசனர், காரியதரிசி, பொக்கிஷாதிபர், விவாகம், ஆசீர்வாதம், வருஷம், சந்தோஷம் – இப்படி எங்களோடு ஒட்டிக் கொண்டிருந்த பல வட மொழிச் சொற்கள், இப்போது,

தலைவர். செயலாளர், பொருளாளர் , திருமணம், வாழ்த்து, ஆண்டு, மகிழ்ச்சி என்று தூய தமிழ்ச்செம்களாக மாறிவிட்டதைப் பார்க்கிறேன்,

முன்பெல்லாம் ஒருவரை ஒருவர் சந்திக்கும் போது ‘நமஸ்காரம்’ என்றுதான் சொல்வார்கள். இப்போது அது ‘வணக்கம்’ என்று தூய தமிழில் வந்துவிட்ட தல்லவா!

தொடர்ந்து மெல்ல – மெல்ல முயற்சித்தால் தூய தமிழ் வந்தேவிடும்!

ஏற்ற ஒரு சொல் தமிழில் தோன்றாதபோது, பழக்கப்பட்ட பிறமொழிச் சொல்லை இப்போதைக்கு உபயோகிப்பதில் தவறொன்றுமில்லை .

ஆனால், நல்ல தமிழ்ச்சொல் இருக்கவும், எதற்காகப் பிறமொழிச்சொல்லை உபயோகிக்கவேண்டும்?

எங்களுக்கும் தன்மானம் உண்டல்லவா!

கடைசியாக,

நீங்கள் எழுத்தாளர் – எழுத்தை ஆள்பவராக இருக்கவேண்டும்.

எழுத்தை ஆள்வதற்கு,

அந்த எழுத்துக்களைப் பற்றி,

அந்த எழுத்துக்களாலாகும் சொற்களைப் பற்றி, அந்தச் சொற்களாலாகும் வாக்கியங்கள் பற்றி, நன்கு அறிந்திருத்தல் மிக நல்லது.

மீண்டும் படலையில்

சிறுகதை பற்றிய எனது பட்டறிவுக் குறிப்பு களை இதுவரை மனங்கொண்ட உங்களுக்கு நன்றி.

சிறுகதை எழுதுவது பற்றி இன்னும் பலருடைய கருத்துக்களை நீங்கள் அறியக்கூடும்.

பொதுவாக, சிறுகதை இலக்கணங்களைப் பற்றிக் கூறுவோர் மிக உயர்ந்த நிலையில் நின்று போதனை’ செய்வார்கள்.

இப்போதெல்லாம் வானொலியில் பாடல்களைக் கேட்கும்போது, பாடல்களை விடப் பின்னணி இசைக்கே முக்கியத்துவம் வந்து விட்டதுபோலத் தோன்றுகிறதல்லவா ?

அது மாதிரி, சிறுகதை நாவல்களிலும் கதையை விட, விபரிப்பு முதலிய வெளிப்பாடுகளுக்கே முக்கியத் துவம் கொடுப்பதைச் சிலர் விரும்புகிறார்கள் .

கதையின் முடிவைச் சொல்ல வேண்டாம். கருத்தை வெளிப்படுத்த வேண்டாம். அதை வாசக ரின் கற்பனைக்கே விட்டுவிட வேண்டுமென்கிறார்கள்.

இப்படிப் பற்பல கருத்துக்கள்.

இவைகள் எல்லாவற்றையும் அறித்து வைத்திருங்கள்.

இவை எவையுமே முடிந்த முடிபுகளல்ல. ஒரு கருத்தைச்சொன்னவரே, சில காலத்தின் பின் அதை மாற்றிக்கொள்ளவும் கூடும். ஆகையால், அவற்றை ஓரே பிடியாகப் பிடித்துக்கொள்ளாதீர்கள்.

குழப்பம் வேண்டாம்.

இன்றைக்கு உங்கள் மனத்துக்கு எது சரியென்று தோன்றுகிறதோ அப்படி எழுதுங்கள்.

நாளைக்கு அது சரியில்லையென்று தோன்றினால் அதை விட்டுவிட்டுப் புதிய வழிக்குப் போகத்தயங்காதீர்கள்.

கடைசியாக ஒரு வேண்டுகோள்: இச்சிறுநூலைப் படித்தபின், இதைப்பற்றி எனக்கு ஏதாவது சொல்ல வேண்டுமென்று நீங்கள் விரும்பினால், உங்கள் கருத்துக்களை ஆவலோடு வரவேற்கிறேன்.

எனது முகவரி முன் படலையில் இருக்கிறது.

- வரதர்

முதற்பதிப்பு:- மார்ச், 1992 ஆசிரியர்:- வரதா வெளியீடு:- வரதர் வெளியீடு, யாழ்ப்பாணம்.

அச்சுப்பதிவு:- ஆனந்தா அச்சகம், யாழ்ப்பாணம்

விற்பனை:- ஆனந்தா புத்தகசாலை, 226, காங்கேசன் துறைச்சாலை யாழ்ப்பாணம். விலை:- ரூபா 18/= 

சிறுகதை எழுத விரும்புவோர்க்கு எனது பட்டறிவுக் குறிப்புகள் – வரதர் மீது ஒரு கருத்து

  1. ஐ. ஆர். கரோலின் says:

    மதிப்பிற்குரிய வரதர் ஐயா அவர்களுக்கு வணக்கம்,

    சிறுகதைகள் எழுதுவதுப் பற்றி உங்கள் பதிவில் படித்தேன், தங்களுடைய அறிவுரைகளுக்கு மிக்க நன்றி, என்னைப் போல் புதிதாக எழுதுபவர்களுக்கு, தங்களுடைய அனுபவம் வாய்ந்த பதிவு, எங்கள் திறமையை வளர்த்துக் கொள்ள, எங்களுக்கு நல்ல அறிவுரையை கொடுத்து இருக்கீங்க ஐயா, ஒரு கருத்தை வைத்து கற்பனையோடு கதையை எவ்வாறு எழுத வேண்டுமென்று, “வாத்தியார் அழுதார்” என்ற உங்கள் கதையை உதாரணமாக கொடுத்து கூறியிருப்பதற்கு மிக்க நன்றி ஐயா.

Leave a Reply to ஐ. ஆர். கரோலின் Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)