கதைத்தொகுப்பு: தின/வார இதழ்கள்

2605 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

மகனுக்குத் தெரிந்தது தந்தைக்குத் தெரியவில்லை

 

 (1980 வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) என்னதான் படித்தாலும் முடிகிறதில்லை. ஒவ்வொரு பரீட்சையின்போதும் ஏதாவது ஒரு சப்ஜெக்டில் இழுத்துக்கொண்டு விடுகிறது. இந்த முறை கணக்கு, குறைந்த பட்சம் பாஸ் மார்க் வாங்குவதற்குக்கூட தங்கராசு வாத்தியார் மனசு வைத்தால்தான் உண்டு. ஏழுமலைக்குக் கலக்கிக் கொண்டு வந்தது பயம். கோபத்தில் கத்துவதற்கென்றே அப்பாவிடம் தனியாக ஒரு குரல் இருந்தது. ”என்ன எழவுக்குன்னு சாம்பார்ல தெனம் இவ்வளவு உப்பைக் கொட்டறே?” என்று அம்மாவை அதட்டுவதற்கும்.


கலியன் மதவு

 

 அத்தியாயம் 7 – 8 | அத்தியாயம் 9 – 10 அத்தியாயம் – 9 “குடலைப் பிரட்டும் துர்நாற்றம். பொறுத்துக் கொள்ள முடியாமல் மூக்கைத் துணியால் மூடிக்கொண்டு பிரேதம் சுமந்தனர். வழக்கமான திக்கில்தான் இறுதியாத்திரை நகர்ந்தது. கண்ணில் விளக்கெண்ணை கொட்டிக்கொண்டு கூர்ந்து கவனித்துக்கொண்டே முன்னே போனார் மாதய்யா. முத்தனூர் எல்லையில் ஜனக்கூட்டம் சற்றே அதிகமாய் இருப்பதாக உணர்ந்தார் மாதய்யா. பிரேதத்தை முன்னே விட்டுப் பின்னே சென்றார். அந்தனூர் எல்லை முடிந்து , முத்தனூர் எல்லைத் தொடக்கத்தில்


அவள் ஒரு அக்கினி புஷ்பம்

 

 (1980 வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) சில நாட்களுக்கு முன் வெளியான பத்திாகை செய்தி :- தம்பதியை வழி மறித்து நான்கு கயவர்கள் மனைவியை மட்டும் இழுத்துச் சென்று அவரை மானபங்கப் படுத்தி அனுப்பி விட்டனர். வீடு திரும்பிய அவள் அவமானத்தில் தற்கொலை செய்து கொண்டாள். இச்செய்தி பின்னால் மறுக்கப்பட்டது. ஆனால் – இதில் ஒரு கதை ‘கரு’ நமக்கு அகப்படுகிறது. இதை ஆதாரமாக வைத்து எப்படி கதையைத் தொடரலாம்


கண்ணாடியின் பின் பக்கம்

 

 (1980ல் வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) மனித வர்க்கம் பரபரப்பான வாழ்க் கையை மேற்கொண்டு விட்டது. இதுவே கலியுகத்தின் முடிவு போலத் தோன்றுகிறது. அடிப்படைப் பண்புகள், அடிப்படை நியாயங்கள் எல்லாம் தொட்டுக்கொள், துடைத்துக்கொள் என்றாகிவிட்டன. தாய்மை தன் பரிபூரண ஆதிக்கத்தையும் இழந்துவிட்டது. குழந்தைக்குத் தாய்ப்பால் கொடுப்பதே குறைந்து விட்டது. கற்பு, அடக்கம். இவையெல்லாம் இலக்கியங்களோடு நின்றுவிட்டன. ஹோட்டல்களிலும், தெருக்களிலும் ஆண்களும் பெண்களும் இனத் தெரியாமல் விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். வாகனங்களின் புகை


கலியன் மதவு

 

 அத்தியாயம் 5 – 6 | அத்தியாயம் 7 – 8 அத்தியாயம் – 7 “நெடிய உருவம். இரட்டை நாடி. தொப்புளுக்குக் கீழ் மடித்துக் கட்டிய லுங்கி… லுங்கியை இடுப்போடு அழுத்திப் பிடித்துக் கொள்ளவும், காசு பணம் வைத்துக் கொள்ளவும் வசதியாகத் துருத்திக்கொண்டுள்ள, பர்ஸ்ஸுடன் கூடிய, சாயம் போன பச்சை கலர் பெல்ட். கழுத்தில் மாலை போலத் தொங்கும் கலர் கலராய்க் கட்டமிட்டத் துண்டு… அய்யனார் சிலை போல வஜ்ரமாய் இறுகிய அகலமான மார்பு… வயிற்றை


இடுக்கண் வருங்கால் நகர்க…

 

 (1990ல் வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) படுத்திருந்த கணவனை எழுப்பினாள் நிரஞ்சனா, “என்னங்க… என்னங்க…உங்களைத்தான். கொஞ்சம் எந்திரிங்க…” குரல் உயர்த்தினாள். மெதுவாக ஓணான் போல் தலை உயர்த்தினான் பரணிவாசன். “என்னடி அவசரம்? தூங்குகிறவனை எழுப்புற?” “அவசரம்தான். கொல்லைப் பக்கமே போக முடியலைங்க, பின்னாடி, அவன் தான் இன்னாசி முத்து – கொட்டகை போட்டுக் கள்ளச் சாராயம் மதுக்கசாயம் வித்துக்கிட்டு இருக்கான். சந்தைக் கடை மாதிரி ஒரே சப்தம், கெட்ட கெட்ட


ஓராண் காணி

 

 (1993 வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) இந்த நாலஞ்சு நாளைக்குள் தேனு இப்படி அன்னியோன்னியப் பட்டுப் போய்விடுவோம் என்று அவன். என்னிக்கும் நினைத்துப் பார்த்தவன் இல்லை. எல்லாம் புதுசாய், க்ஷண நேரத்தில் மனசு அப்படியே ஒட்டிப் போகச் செய்யும் சொகம். அவளுக்கு மட்டுமா? அவள் புருஷன் மனக சில்லாப்பில் குளிர்ந்து போயிருந்தது. அவளிடம் எல்லாத்தையும் தான் எடுத்துக் கொள்ள உரிமை கொடுக்கச் சுண்டு விரல் மொத்தத்தில் மஞ்சக் கயித்தைக் கட்டிக்


கலியன் மதவு

 

 அத்தியாயம் 3 – 4 | அத்தியாயம் 5 – 6 அத்தியாயம் – 5 “மாதய்யாவை விட குந்தலாம்பாள் அரை அடி உயரக் குறைவு… உயரத்திற்கு ஏற்ப உடல்வாகு. மாநிறம். மஞ்சள் பூசிப் பூசிக் கலை பொருந்திய முகம். நெற்றி நடுவிலும், வகிட்டின் தொடக்கத்திலும் அளவாக இட்டுக் கொண்டிருக்கும் அரக்குக் கலர் குங்குமம். காதுகளில் கச்சிதமாக ஜொலிக்கும் கல் தோடு. மூக்கில் மின்னும் எட்டுக் கல் பேசரி. உழைத்து உழைத்து உரமேறிய புஜங்கள். பேச்சில் பிசிர்


தேரை தீங்கு விளைவிக்குமா?

 

 (1996 வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) நம்பி வாழை மரத்தில் கால்வைத்தான். “ஜாக்கிரதை அண்ணா. வழுக்கப் போகிறது. கீழே, மரத்தைச் சுத்தித் தண்ணி, மண்ணு கொள கொளன்னு இருக்கு” என்றாள் திவ்யா. காலை அகட்டி வைத்து, சறுக்கி விழுந்து விடாமல் உறுதியாக நின்று கொண்ட நம்பி, “கத்தியைக் கொடு” என்று கையை நீட்டினான். திவ்யா கத்தியைக் கொடுத்தாள். அம்மா, பூதொடுக்க நார் கேட்டாள். அதற்காகவே அண்ணனும் தங்கையும் தோட்டத்திற்கு வந்திருந்தனர்.


கங்கையில் நெருப்பு

 

 (1982 வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) கங்கா ஸ்டீல் ஃபாக்டரியின் ‘மெயின் கேட்டை’ வாட்ச்மேன் ஓடிவந்து திறந்து சல்யூட் அடித்து நின்றான். ஒரு வெள்ளை நிற ஃபாரின் கார் அன்னம் போல் உள்ளே நுழைந்து ஃபாக்டரியின் ‘மானேஜிங் டைரக்டர்’ அறை வாசலில் ஒரு குலுங்குக் குலுங்கி நின்றது. காரிலிருந்து கங்கா இறங்கினாள். வயது முப்பதிலிருந்து நாற்பதுவரை எடை போட முடியாத தோற்றம், முகத்திலே உணர்ச்சிகள் பிரதிபலிக்காத ஒரு இருக்கம். கங்கா