கதைத்தொகுப்பு: நகைச்சுவை

471 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

கோபால் பாகவதரின் சமயோசிதம்

 

 கோபால் பாகவதர் ஒரு முன்னுக்கு வந்துக் கொண்டு இருக்கும் இளம் ‘கர்னாடிக்’ சங்கீத வித்வான். அவருக்கு அவ்வப்போது ஒரு கல்யாணத்திலோ,இல்லை ஒரு ‘ஷஷ்டியப்த பூர்த்திலோ’ இல்லை ஒரு சின்ன சபாவிலோ பாட சான்ஸ் கிடைத்து வந்தது.அவரும் அங்கு எல்லாம் பாடி வந்து கொஞ்சம் சம்பாதித்து வந்து சந்தோஷப் பட்டுக் கொண்டு இருந்தார். வருடத்தில் “சங்கீத சீசன்” இல்லாமல் இருந்து வந்த ஒரு மாசத்தில்,திடீரென்று ஒரு நாள் கோபால் பாகவதருக்கு ரெண்டு மணி நேரம் கச்சேரி பண்ண ‘நாரத


“மொழி” தந்த முழி பிதுங்கல்!!

 

 நம் நாட்டில் எத்தனையோ மொழிகள் பேசப்பட்டு புழகத்தில் இருந்து வருகிறது. நான் என் குடும்பத்துடன் வெளி ஊரில் வசித்து வந்தேன்.அந்த ஊரில் ஒவ்வொரு ஞாயிற்று கிழமையும் ஒரு குடும்பம் பல நண்பர்களீன் குடும்பங்களை மதிய உணவுக்கு அழைத்து சாப்பிட அழைக்க வேண்டும். ஒரு ஞாயிற்றுக் கிழமை சிங்கள நண்பர் ஒருவர் வீட்டிலே மதிய உணவு ஏற்பாடு பண்ணி இருந்தார்கள்.அந்த சிங்கள நண்பருக்கு ஒரு வயது குழந்தை இருந்தது.பல குடும்பங்கள் சாப்பிட வந்து இருந்தார்கள்.ஒரு நண்பர் மட்டும் மணி


ஒரு பேனாதான் சார் கேட்டேன்..!

 

 எக்ஸ்கூயூஸ் மீ ப்ளீஸ் கொஞ்சம் பேனா தரமுடியுமா? இந்த பார்மை பில்லப் பண்ணிட்டு கொடுத்திடறேன் சார் பாத்தா படிச்சவராட்டம் இருக்கறீங்க, வரும்போது பேனா கொண்டு வர மாட்டீங்களா? சார் பேனா கேட்டா தர முடியும், இல்லை முடியாது அப்படீன்னு சொல்லுங்க, இதுக்கு எதுக்கு படிச்சிருக்கியா இல்லையா அப்படீன்னு கேட்கணும். பின்ன எப்படி கேக்கணும்கறீங்க? பாங்குக்கு வர்றொமுன்னு தெரியுதுல்ல, அப்பவே பாக்கெட்டுல பேனாவை எடுத்து சொருகி வச்சுக்க தெரியணும் இல்லை. சாரி மறந்துட்டேன் இப்படி சொல்லி எல்லாம் தப்பிச்சுக்குங்க.


எசமான் தேசத்தின் இரண்டாவது புயல்!

 

 எசமான் தேசத்தின் இந்த ஆண்டில் இது இரண்டாவது புயல். புயல் என்றவுடன் கடலில் வருவது என்று நினைத்துக் கொள்ளாதீர்கள். இது நாட்டில் வரும் புயல். சின்னச் சின்னதாய் நிறைய பிரச்சினைகள் அன்றாடம் வருவது எசமான் தேசத்தில் பழகிப் போன ஒன்றுதான். ஆனால், இது வழக்கமான பிரச்சினை அல்ல – உண்மையிலேயே புயல்தான். இந்த ஆண்டின் முதல் பிரச்சினை ரூபாய் நோட்டு வடிவத்தில் வந்தது. எல்லா குடிமக்களும் நைட் டூட்டி முடித்து விட்டு, பகலில் தூங்கிக் கொண்டிருந்த போது


கண்ணா, லட்டு திங்க ஆசையா ?

 

 2019 ஆண்டின் தீபாவளி நாள் . பேரரசன் நரகாசுரனை வாழ்த்தியும் , தீபாவளி வாழ்த்து சொல்லியும் whatsup செய்திகள் வந்து கொண்டிருக்க , மதியம் ஒரு மணிக்கு , ஒரு கார்கள் கூட இல்லாத பார்க்கிங் லாட்களை பார்த்தபடி , நான்கு நாட்களுக்கு முன் செய்த “காளிபிளார்” குழம்பை சாப்பிடலாமா வேண்டாமா என யோசித்துக்கொண்டிருக்கையில் , லட்டு சாப்பிட வேண்டும் என்று கட்டுக்கடங்காமல் ஒரு வெறி வந்தது “கார்த்திக்” ஆன எனக்கு , கூடவே வந்தது “கீர்த்தனாவும்”


ராம சுப்புவும் அவனது கனவும்!

 

 எந்த தவறை செய்தாலும் தப்பித்துக்கொள்பவனை பற்றி நீ என்ன நினைக்கிறாய்? மரத்தில் உட்கர்ந்துகொண்டிருந்த இரு கிளிகளில் ஒரு கிளி கேட்கவும், அப்படி தப்பித்து கொண்டே இருப்பவனுக்கு அதிர்ஷ்டம் கூடவே இருக்கிறது என்பேன்.நீ என்ன சொல்கிறாய்? உண்மைதான், என்று கொஞ்சம் யோசிப்பது போல் தலையை சாய்த்தது கிளி. அப்படியானால் ஏதோ ஒரு கதை கிளி வாயில் இருந்து வரப்போவதை யூகித்துக்கொண்ட இன்னொரு கிளி தன் காதை தீட்டிக்கொண்டு கவனிக்க ஆரம்பித்தது. கனவு என்னும் மாய லோகத்தில் மேகங்களுக்கிடையில் குதிரையில்


நியூ அட்மிஷன் ஹெட் மாஸ்டர்

 

 மேசை மீதிருக்கும் சுழலும் பூமியை சுழற்றிக்கொண்டிருந்தார் ஹெட் மாஸ்டர் அருகில் இருந்த அலமாரியில் பதிவேடு எடுத்துக்கொண்டிருந்த உதவி ஆசிரியை “சார் சுத்துது…” “ஆமா நான்தான்…” உதாவி ஆசிரியை ஹெட் மாஸ்டரை பார்த்துவிட்டு “சார் நான் பேன் சுத்துறத சொன்னேன்… பவர் வந்துடுச்சு…” “நான் இந்த பூமி சுத்துறத சொன்னேன்…” சற்று நேரத்தில் ஒரு புதிய நபர் ஹெட் மாஸ்டர் அலுவலகத்தில் நுழைய அனுமதி கேட்கிறார். “சார் மே ஐ கம் இன்?” “ப்ளீஸ் கம் ” எதிர்


எனக்கு உடனே வளருணுங்க…

 

 அன்று ஞாயிற்றுக் கிழமை. சுந்தருக்கு வயசு ஏறிக் கிட்டே போய்க் கிட்டு இருந்தது.அவன் கல்யாண பண்ணிக் கொள்ளச் சொல அவன் பெற்றோர் கள் வற்புருத்த ஆரம்பித்தார்கள்.ஆனால் கண்ணாடி முன் தன் தலையைப் பார்த்த அவனுக்கு தூக்கி வாரிப் போட்டது.பின் புறம் கொஞ்சமா இருந்த சொட்டைஇப்போது அதிகமாகி இப்போ முன் தலைக்கும் வந்து விட்டது.‘இந்த மாதிரி இருக்கும் தலை அழ கைப் பாத்தா எந்த வயசு பொண்ணு நம்மை கல்யாணம் கட்டி ப்பாங்க’ என்று வருத்தப்பட்டுக் கொண்டு தன்


ஓட்டம்னா ஓட்டம், அப்படி ஒரு ஓட்டம்!

 

 எச்சரிக்கை : இப்பதிவின் தலைப்பை யாரும் எம்.ஜி.ஆர் பாணியில் படித்துத் தொலைத்துவிட வேண்டாம். பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பு நடந்த சம்பவம் இது. அப்போது +2 படித்துக் கொண்டிருந்ததாக நினைவு. எங்கள் வீடு மெயின்ரோட்டில் இருந்து சிறிய சந்துக்குள் அமைந்திருந்தது. மெயின்ரோட்டில் எங்கள் வீட்டுக்கு முன்பாக ஒரு கன்ஸ்ட்ரக்‌ஷன்ஸ் அலுவலகம். அதற்கு பக்கத்தில் பூசாரிவீடு. பூசாரி வீட்டுக்கு அடுத்ததாக மிஷின்காரம்மா வீடு. அவர்கள் வீட்டுக்கு முன்பாக கடையில் வாடகைக்கு ஒரு ஒயின்ஷாப்பும், பாரும் இருந்தது. அவ்வப்போது குடிகாரர்கள் குடித்துவிட்டு கலாட்டா


பப்பு வீட்டில் ஹெட் மாஸ்டர்

 

 அழைப்பு மணி ஓசை கேட்கிறது. அடுப்படியில் இருந்து பிரேமி, என்னங்க காலிங் பெல் சத்தம் கேட்கலியா… கதவைத் திறந்தா என்ன… ம்… பெல் சத்தம் உனக்கும்தானே கேட்குது… நீ போய் கதவை திறயேன்… அறைக்குள் இருந்து பதில் கொடுத்தான் பிரகாஷ். அழைப்பு மணி மீண்டும் ஒலிக்கிறது. அப்பப்பா… போட்டி போட்டி.. எதுக்கெடுத்தாலும் போட்டி… சொல்லிக்கொண்டே கையில் கரண்டியோடு அறைக்குச்சென்றாள் பிரேமி… இப்போ நீங்க போய் கதவைத் திறக்கலே… திறக்கலே…. திறக்கலே…. ம்… திறக்கலே… சொல்லு சொல்ல வந்ததை