கதைத்தொகுப்பு: நகைச்சுவை

500 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

கதாநாயகி

 

 திடீரென்று ராத்திரி இரண்டு மணிக்கு பாத்திரம் உருளும் சத்தம். சமையலறையில் இருந்ததுதான் வந்தது. பக்கத்தில் படுத்திருந்த பங்கஜத்தைக் காணோம். பகீரென்றது….. ஒரு வாரமாகவே பங்கஜம் சரியில்லை. ஏதோ முணு முணுத்துக் கொண்டும் , குறுக்கும் நெடுக்கும் போய்க்கொண்டும்…… “பங்கஜம். .. பங்கஜம் ..என்று கூப்பிட்டால் காதில் விழாத மாதிரி நடந்தது கொண்டும்…. இன்றைக்கு என்னடாவென்றால்..! ராத்திரி சமயலறையில் என்ன வேலை? அடுப்பில் ஏதோ பாத்திரம். பால் காச்சிக்கொண்டிருக்கிறாளா ??? “பங்கஜம் ! ராத்திரி மணி என்ன தெரியுமா


மப்பு மரியதாஸ்

 

 மணி இப்போது மாலை ஆறுதான். சனிக்கிழமை வேறு… எட்டு மணிக்கு வீட்டில் இருந்தால் போதும். நிறைய நேரம் இருக்கிறது. போகும் வழியில் ஒரு லார்ஜ் விஸ்கி ட்ரிங் போட்டுவிட்டு வீட்டிற்கு சரியாக எட்டு மணிக்குள் போய்விடலாம்… மரியதாஸ் உடனே செயல்பட்டான். போகிற வழியில் ஆதம்பாக்கம் ‘வீனஸ் பார் அண்ட் ரெஸ்டாரண்ட்’ உள்ளே நுழைந்தான். ஒரு லார்ஜ் டீச்சர்ஸ் விஸ்கி ஆர்டர் செய்துவிட்டு காந்திருந்தான். விஸ்கி வந்தது. மடக் மடக் என்று குடித்தான். அட, இன்னும் நேரம் இருக்கிறது.


யாரு சுட்ட தோசை

 

 *யாரு சுட்ட தோசை இது அப்பா சுட்ட தோசை* கைகளில் ஃபோனை வைத்துக்கொண்டு ஃபேஸ்புக்கை நோண்டியபடியிருந்த என்னைப்பார்த்து பெருமூச்சி விட்டபடி சொன்னாள், என் மனைவி கமலா. “‘லாக் டவுன்’ லீவ்ல நீங்கதாங்க லைஃபை என்ஞ்சாய் செய்யறீங்க” “என்னடி இப்படி பொசுக்குன்னு சொல்லிட்டே.? எப்போ இந்த கொரோனா ‘யூ டர்ன்’ அடிச்சி திரும்பி போகும்.எப்போ கார்டு ரீடர்ல ‘பன்ச்’அடிச்சிட்டு கம்பனிக்குள்ள நான் வேலைக்கு போவேன்னு ஆவலா எதிர்பார்த்துக்கிட்டிருக்கிற என்னைப்பார்த்து இப்படி சொல்லிட்டியேடி?!” “நீங்க வேலைக்கு போறப்பவே, நான் காலையில


கொரோனா கிச்சன்..!

 

 இந்தக் கொரோனா எத்தனையோ பேருக்கு உலகம் முழுக்க எத்தனையோ விஷயங்களைக் கற்றுத் தந்து கொண்டிருக்கிறது…! அதற்கு எப்படி பயப்படுவது..? எப்படி கட்டுப்பட்டு நிற்பது..? எப்படி மீறுவது ..? ஏன்..!? எப்படி அதை அலட்சியப் படுத்துவது வரை.. !! எனக்கும் சொல்லித் தந்து கொண்டிருக்கிறது.. எப்படி நாக்கிற்கும் சிறிது ருசியாக சமைப்பது என்று…!! எப்படி வேளா வேளைக்கு வீட்டைப் பெருக்குவது.. ஸிங்க் கில் ரொம்பிக் கிடக்கும் பாத்திரங்களைத் தேய்ப்பது..!! சமையலறை மோடையைத் துடைப்பது.. !நாலஞ்சு நாள் பாத்ரூம் வாஷ்பேஸின்


நடுநிசி நாய்கள்..!

 

 இரவு பனிரெண்டு தாண்டி இரண்டு மூன்று நிமிடங்கள் இருக்கும்…! வழக்கம் போல மொபைலை நோண்டிக்கொண்டிருந்தான் சுரேஷ்..! வாட்ஸப்.. ஃபேஸ்புக் குனு நண்பர்களுடன் ஒரே பிசி..! எப்பவுமே தூங்கரதுக்கு பதினொன்னு பதினொன்னரை ஆகும்.. ஆனா இப்பல்லாம் லீவு ஆனதால தூக்கமே வரதில்ல..! ரெண்டரை மூனு மணி ஆகுது ஃபோனை மூடி வைக்க..! என்ன பண்ரது..?! இன்டர்நெட்டும் ஃபோனும் இல்லன்னா.. நாட்களைத் தள்ரது கொடுமையான விஷயமாத்தான் ஆயிருக்கும் இப்பல்லாம்..! ” லொள்..லொள்..லொள்.. கர். வவ்வூவூவூ…!! ” திடீரென நாய் குலைப்பு


கல்யாண சமையல் சாதம்..!

 

 கல்யாணத்துக்கு போரதெல்லாம் குலு மனாலி க்கோ, சுவிட்சர்லாந்துக்கோ டூர் போற மாதிரி ரொம்ப அனுபவித்து செய்ய வேண்டிய விஷயம்.. ! ஆனா அஞ்சு பைசா செலவில்லாம , சில பல விஷயங்களை கரெக்டா நூல் புடிச்ச மாதிரி செஞ்சிட்டா.. மூனு நாள் கல்யாணமா இருந்தாலும் மண்டப வாசத்தையே அனுபவிச்சு வாழ்ந்துட்டு வரலாம்…! சில கல்யாணத்துக்கு ஒருவேளை ஓடிப்போய் , அரக்க பறக்க தலைய காமிச்சிட்டு வருவோம்…! அப்ப கூட இந்த ரூல்ஸையெல்லாம் கரெக்டா ஃபாலோ பண்ணினா.. மணக்க


ஐயாயிரம் + ஐநூறு = ஏழரை

 

 நாளைக்கு மீட்டிங்கில் பேச வேண்டும்.எதைப்பற்றிப் பேசுவது என்று தெரியவில்லை. நகம், பல் மற்றும் பக்கோடாவைக் கடித்தவாறு யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன்.யோசிக்க விடாமல் பக்கத்து வீட்டுக்குப் புதுசாய்க் குடி வரப்போகிற குடும்பத்தின் உடைமைகள் லாரியில் வந்திறங்கிய சத்தம். சாமான்கள் இறங்க ஆரம்பித்தவுடனேயே ஜன்னல் பக்கத்திலிருந்து பார்த்தவாறு பக்கவாத்தியம்போல் கமென்ட்ரி கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள் என் பெண்டாட்டி. மூன்று கட்டில்கள், இரண்டு ஃப்ரிஜ்கள் என்று ஏகப்பட்ட பொருட்களாம். மூன்று பேர் காரில் இறங்கியதற்கு இத்தனை சாமான்கள் அதிகமாம். குட்டி யானை போதுமாம். வாசலில்


சின்னவன்

 

 புத்தகங்கள் அடங்கிய பையை எடுத்துக் கொண்டு, கடியாரத்தைப் பார்த்தான் முருகன். மணி ஒன்பது அடிக்க ஐந்து நிமிடங்கள் இருந்தன. ”சரியான நேரம்தான். இப்பவே புறப்பட்டு மெது மெதுவாக நடந்தால் ஒன்பதரைக்கு ஸ்கூல் போய் சேர்ந்திரலாம். பையன்களோடு பேசி விளையாட நேரம் இருக்கும் முதல் மணி அடிக்க ஐந்து நிமிஷத்துக்கு முன்னாலே வகுப்புக்குப் போகலாம்” என்று எண்ணவும் அவனுக்க உற்சாகம் ஏற்பட்டது. “அம்மா, நான் ஸ்கூலுக்குப் போறேன்” என்று உரக்கச் சொல்லியபடி வாசல் நடையை அணுகினான் முருகன். அந்த


ஜாலி அண்ணாச்சி

 

 பரமசிவத்துக்கு ஜாலி அண்ணாச்சி என்ற பெயர் பொருத்த மாகத்தான் இருந்தது. அடிக்கடி தமாஷ் பண்ணிக் கொண்டிருக் கும் சுபாவம் அவரிடம் அமைந்திருந்தது. அது சிறு பிராயத்திலிருந்தே வளர்ந்து வந்த குணம். சிறு குறும்புகள் புரிந்து, தன்னோடு இருப்பவர்களை சிரிக்கச் செய்ய வேண்டும் எனும் ஆசையினால் தான் அவர் அநேக காரியங்களை செய்து வந்தார். பரமசிவத்தின் சில்லறை விளையாட்டுகள் பிறருக்குத் தொந்தரவும் வேதனையும் கொடுத்து விடுவதும் உண்டு. ஆனாலும் அதற்காக அவர் மனவருத்தம் கொள்வதுமில்லை; தனது போக்கை மாற்றிக்கொள்ள


கம்பீரஜன்னி

 

 எண்ணங்களிலேயே வாழ்ந்து கொண்டிருந்தான் அவன். அவனைத் தெரிந்து வைத்திருத்தவர் பலரும், “கைலாசம் தானே! ஒரு மாதிரி டைப். முற்றிலும் லூஸ் என்று சொல்ல முடியாது. புத்திசாலித்தனமாகக் காரியங்கள் செய்கிறான் என்றும் சேர்த்துக் கொள்ள முடியாது. அசடு, அப்பாவி என்று தோன்றும் அவனைப் பார்த்தால். அவன் செய்து விடுகிற சில செயல்களைக் கவனிக்கையில், அயோக்கியன் – வீணன் என்றே அவனை மதிப்பிடத் தோன்றும்!” என்று சொல்லுவார்கள். கைலாசம் மற்ற எல்லோரையும் போல நடந்து கொள்வ தில்லை. “உலகத்தோடு ஒட்ட