கதைத்தொகுப்பு: நகைச்சுவை

438 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

மசால்வடையும் ஒரு சொகுசுக்காரும்

 

 `என்ன கொடுமை சார் இது?’ – சினிமாவில் ஓர் நகைச்சுவை நடிகர் சொல்லும் வசனம் இது. அதை நானும் சொல்ல நேரும் என்று கனவிலும் நினைக்கவில்லை… பேருந்து செல்லும் மெயின் ரோடில் இருந்த பழக்கடைக்காரரிடம், “சார், இங்கே ஒரு மசால்வடை, பஜ்ஜி விக்கிற ஸ்டால் கடை இருந்துச்சே, அது எங்கே?” என்று கேட்டேன். டாஸ்மாக்குப் பக்கத்துல போட்டாத்தான் வெயாபாரம் ஆவும்னு அந்தக் கடையை சார்பனா மேட்டுப் பக்கம் இடம் மாத்திட்டாங்க சார்!”. நண்பரின் இரவல் ஸ்கூட்டரில் சார்பனா


டெங்கு மன்னன் 64-ம் கொசு இராஜ்யம்

 

 முக்கியமான கூட்டத்தில் கலந்து கொள்ளவும். நம்மை அழிக்க திட்டம் போடுகிறார்கள். அதை கிள்ளியெறிய வேண்டும். ஆலோசனைகள் அள்ளி வழங்க தவறாமல் வரவும். பிட் நோட்டிஸ் விநியோகிக்கப்பட்டது. கூட்டம் நடத்தும் அரங்கில் நாற்காலிகள் போடப்பட்டிருந்த து. தலைமை விருந்தினராக “டெங்கு மன்ன ன்64-ஆம் கொசு” கம்பீரமாக மூக்கை முன்னால் துருத்தி கொண்டு அமர்ந்திருக்கிறார். “உறிம், ஆலோசனைகளை அள்ளி வழங்குக” என்று ஆணை பிறப்பிக்கிறார். “இதுதான் நமக்கு சரியான காலம், மழைக்காலத்தில்தான் நம்மினத்தைப் பெருக்கி கொள்ள முடியும், சந்தர்ப்பத்தை வீணாக்கி


ஊருக்குள் ஒரு நாடகம் போட்ட கதை

 

 மாலா இந்த நாடகத்தில் தான் நடிக்கவில்லை என்று முருகேசனிடம் சொல்லிவிட்டாள். முருகேசு ஏன் மாலா திடீருன்னு இப்படி சொல்றே,உன்னைய நம்பித்தானே கதைய மாத்தி உனக்கு இந்த கேரக்டர் கொடுத்தேன், இப்ப திடீருன்னு இப்படி சொன்னா எப்படி, கேட்ட முருகேசுவிடம் ப்ளீஸ் முருகேசு இந்த முறை நான் வரலை, வேற யாரையாவது ஏற்பாடு பண்ணிக்க. மாலா முருகேசனின் நாடக கதாநாயகி, நாளை அவன் புதிதாக தொடங்கப்போகும் நாடகத்தின் ஒத்திகைக்கு அவள் வர முடியாது என்று சொல்லிவிட்டாள். அவள் இல்லாமல்


ராமசுப்புவும் கோர்ட்டும்

 

 “மை லார்ட் என் கட்சிக்காரர் தவறுதலாகத்தான் அந்த மனிதரை அடித்துவிட்டார் என்று பல்வேறு சாட்சிகள் மூலம் நமக்கு தெரிய வருகிறது, அதனால் அவருக்கு தண்டனை வழங்கக்கூடாது என்ற வாதத்தை தங்கள் முன்பு வைக்கிறேன்.’பட பட வென வக்கீல்கள் கை தட்டி தூள் கிளப்பிட்டீங்க சுப்பு என்று கை கொடுத்தனர்.ஒருவர் முதுகில் ஓங்கி தட்டியது வலித்தது, தடவி விடுவதற்காக கையை முதுகின் பின்புறம் கொண்டு போனவர்,மீண்டும் ஒரு கை முதுகில் தட்டுவதை பார்த்து திடுக்கிட்டார், எந்திருங்க, என்று மனைவியின்


அதிரடி ஆட்டக்காரி அபிலாஷா

 

 கதையின் தலைப்பு குறித்த விஷயத்திற்கு முதலில் நீங்கள் சீனுவைப் பற்றி தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். சீனு என்னும் சீனிவாசன், கோயம்புத்தூர் பக்கத்தில் உள்ள சூலூரில் ஒரு நான்கு மாதம் எங்களுடன் பணி புரிந்தவர். எங்கள் என்பதில் நானும் குமாரும் சேர்த்தி. பல்லடம் பக்கத்தில் ஒரு கிராமத்தில் மின் காற்றாலைகள் நிறுவும் ப்ராஜக்ட். காற்றாலைகள் நிறுவ முடிவு செய்த சென்னையைச் சேர்ந்த ஒரு கம்பெனிக்கு முழு பொறுப்பும் ப்ராஜக்ட் கன்சல்டன்ட் ஆக எங்களுக்கு கிடைக்க, முதலில் சூலூருக்கு வந்து


ஐயனுக்கே ஆதார் !

 

 “சிவபெருமான் ஆழ்ந்த தியானத்திலிருக்கிறார்“ “தம்பூரா இசையோடு “நாராயணா, நாராயணா, நாராயண” நாரதரின் குரல் ஒலிக்கிறது சிவபெருமான் தியானத்திலிருந்து எழவில்லை “விடாமல் தம்பூராவை மீட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்..கடைசியில் கண் விழிக்கிறார் சிவபெருமான். “என்ன நாரதரே சேதி எதுவும் உண்டோ?“ “ஐயனே! நீங்கள் இந்த இடத்தில் தொடர்ந்து தியானத்தில் இருக்க வேண்டுமென்றால், இருப்பிட சான்று வேண்டுமாம். இது அரசாங்கத்தின் கட்டளை அரசாங்கமா? யாம்தானே அரசாங்கம், என்னுடைய ராஜ்யம்தானே நடந்து கொண்டிருக்கிறது. “ஐயனே, நீங்கள் தியானத்தில் மூழ்கி விட்டால்…. விழிப்பதற்கு பல யுகங்கள்


காலாவின் கட்டளை

 

 “எங்க குடும்பம் ரொம்ப பெரிசுங்க நான் “அவளை” இருபத்து நாலுமணி நேரமும் தொட்டுக்கிட்டே இருக்கணும் நினைக்கிறேன், ஆனா அவ படுத்துற பாடு இருக்கே, ஆதாங்க என்னால தாங்க முடியல! “நான் அவளைத் தொடும் அடுத்த நொடியில்… என்னிடமிருந்து விலகி ஓடிறாள்“ இருங்க அவள் பேரைச் சொல்லையே, அதாங்க “சின்னப்பொண்ணு ” “போங்க எனக்கு வாழ்க்கையே வெறுத்து போச்சு, ஓரே வீட்டுல இருந்துகிட்டு. அடிக்கடி சேரக்கூடாதுன்னு சொன்னா யாருக்குத்தான் கோபம் வராதுங்க.”. கோபத்தோடு கவலையும் கூடிகிட்டே போச்சு” “


ஆனைமுகதோனே

 

 அந்த ஊரில் ஒரு அரசமரம் ஒன்று இருந்தது. அதன் அடியில் ஒரு சிறிய பிள்ளையார். அசரமரத்தை சுற்றிக்கொண்டு போனால் பின்புறம் கொஞ்சம் தள்ளி குளம். குளத்தை கடந்து சிறிது தூரம் சென்றால் அரசு பள்ளிக்கூடம். அந்த ஊரில் புதிதாக யாரேனும் வழி கேட்டால் பிள்ளையாரை வைத்துதான் வழி காட்டுவார்கள். அந்த. ஊரை கடந்து சென்றாலும் பிள்ளையாரை தாண்டிதான் செல்லவேண்டும். அதனாலேயே எல்லோரும் அவரை அரசமர பிள்ளையார் என்றே அழைத்தனர். புதிதாக வந்தவர்களுக்கு வழி காட்டுவதோடு பிள்ளையாரின் வேலை


சூரியா……!!?

 

 “எங்களுக்குள் ஏற்பட்டிருப்பது காதலாகயிருக்குமோ என எனக்கு….” “போதும்டா… மூச்சுக்கு முந்நூறு தடவைக்குமேல இதையே சொல்றே…!” அதுவரை பூரிபோலிருந்த பரமுவின் இதயம் பரோட்டாவைப்போலானது. “உன்னோட பைத்தியக்காரத்தனத்துக்கு அளவில்லையா….! இதயத்துக்குள்ள அம்பைவிட்டு ஒட்டி சுவத்தயே நாசமாக்கியிருக்கே, கண்றாவியா எழுதி கவிதைங்கிறே, பஸ்சுல ஒருத்தி பார்த்து சிரிச்சிட்டான்னு என்னைப்போட்டு கொல்றியேடா…! ஓவர்டைம் பாத்துட்டு ரூமுக்குவந்து சமைச்சி சாப்பிட்டுட்டு தூங்கப்போகவே பன்னெண்டாகுது, பேய் பிரேக்பாஸ்ட் எடுத்துக்குற நேரத்துலகூட உனக்குள்ள காதல் பொங்கணுமா….? அதை எங்கிட்ட கொட்டணுமா….?” ‘சே…. என்னவொரு ரசனைகெட்ட மனுஷன்’ போர்வையையிழுத்து


மாமன்னர் அசோக சக்ரவர்த்தி!..பராக்!….பராக்!…

 

 “மாமன்னர் அசோக சக்ரவர்த்தி அவர்களே! ….வருக! வருக!…என் கோரிக்கையை ஏற்று பூலோகத்திற்கு, அதுவும் எங்கள் கோவை மாநகருக்கு வருகை தந்தற்கு மிக்க நன்றி மாமன்னா!..” “தம்பி இளவலே சரவணா! நீயோ ஒரு பள்ளிச் சிறுவன்!……எதற்கு நான் சொர்க்கத்திலிருந்து உங்க கோவை மாநகருக்கு வருகை தந்து எதை நான் பார்த்து ரசிக்க வேண்டுமென்று இவ்வளவு கடுமையான தவம் செய்தாய்?..” “மன்னா!…பரிட்சைக்கு சரித்திரப் பாடம் படித்துக் கொண்டிருந்தேன்!….அழகான சாலைகள்!.. இருபக்கமும் நிழல் தரும் மரங்கள்!..என்றெல்லாம் உங்க ஆட்சியைப் பற்றி வர்ணித்திருந்தார்கள்!….இந்த