கதைத்தொகுப்பு: நகைச்சுவை

480 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

எனக்கு இந்த தண்டனையே குடுங்க…

 

 ராமசாமி கல்யாணமே பண்ணிக் கொள்ளாமல் அவன் ஆசைப் பட்டது போல பல இளம் பெண்களுடன் பழகி வந்து சுகம் கண்டு மிகவும் சந்தோஷமாக இருந்தான்.தன் மனதுக்குள் ‘கல்யா ணம் கட்டி கிட்டா ஒத்தி கூட தான் சுகம் அனுபவிக்க முடியும்.கல்யாணம் கட்டிக் கிடாம நாம் இருக் கிறதாலே இப்படி பல பெண்களுடன் சந்தோஷமாக இருந்து வர முடிகிறது’ என்று சொல்லி சந்தோஷ ப் பட்டான். இன்னும் பல பாவங்களை எல்லாம் செய்து வந்தான். ஒரு நாள் அவன்


காவல்

 

 மாலை அலுவலகம் விட்டு அலுத்து சலித்து அறைக்குள் நுழைந்த அந்த மூவரும் அறையின் கட்டிலில் வெங்கட் படுத்திருப்பதைப் பார்த்ததும் துணுக்குறார்கள். அவன் தலைமாட்டிற்கருகில் ‘ தற்கொலை’ என்று கொட்டை எழுத்தில் எழுதி ஒரு கடிதம் இருப்பத்தைப் பார்த்ததும் திடுக்கிட்டார்கள். சேகர் லபக்கென்று அந்த கடித்ததைக் கைப்பற்றி பரபரப்புடன் பிரித்தான். ‘ மனநிலை சரியில்லாத காரணத்தால் நான் தற்கொலை செய்து கொள்வதென்று முடிவெடுத்துவிட்டேன். எனது சாவிற்கு யாரும் காரணமில்லை.’ இப்படிக்கு வெங்கட் படித்து முடித்ததும் அரண்டு போனான் சிலையாகிப்


அந்த பையன் சொன்னது உண்மையா இருக்குமா?

 

 மூன்று ‘ப்லாக்கில்’, பத்து அடுக்குகள் கொண்ட அந்த கட்டிடத்தில் 180 ‘ப்லாட்டு’கள் இருந்தது. அதில் ஒரு ‘ப்லாட்’டில் வசித்து வந்தார் ராமசாமி. அவர் மணைவி இறந்து போய் பத்து வருடங்கள் ஆகி விட்டது.அவர் மகனும் மகளும் வெளி நாட்டில் பிரஜைகள் ஆகி குழந்தைகளுடன் சந்தோஷமாக வாழ்ந்து வந்துக் கொண்டு இருந்தார் கள்.அவர்கள் சொந்த ஊருக்கு வந்து தனியாக வசித்து வரும் அப்பாவை பார்க்க வருவதே இல்லை. ராமசாமிக்கு வயது எழுபத்தைந்து ஆகி இருந்த்து. அவருக்கு தனக்கு வேண்டிய


பிறந்தநாள்!

 

 தொடக்கத்தில் – அதாவது அப்பா கண்ட்ரோலில் இருந்தபோது.. அப்பாவிடம்… “ப்ரூஸ் லீ படம் போட்ட சர்ட்டு வேணும்!” “கபில்தேவ் பேட், அதோட ஒரு ஹீரோ பேனாவும்” “இப்போ நல்லா ஓட்டுறேன். கால் நல்லா எட்டுது. ஒரு பி.எஸ்.ஏ எஸ்.எல்.ஆர் வாங்கித் தரலாமில்லே” அம்மாவிடம்… “கோயிலுக்கு நான் வரலை. பிரண்ட்ஸோட ஜெண்டில்மேன் பார்க்கப் போறேன்” அப்பா அவருடைய அண்ணனிடம்… “இவனும் என்னை மாதிரியே மாசக்கடைசியிலே பொறந்து தொலைச்சிட்டானே? இருந்தாலும் என்னத்தைப் பண்ணுறது? ஒரே புள்ளையா பொறந்துட்டான். எத கேட்டாலும்


சிலுக்கலூர்பேட்டை!

 

 ”சிலுக்கலூர்பேட்டை!” பேரைக் கேட்டதுமே சும்மா கிர்ர்னுன்னு இருக்குல்லே? முதன்முதலாக இப்பேட்டை குறித்த அறிதலை பகவதி என்ற தோழர் வாயிலாக அறிந்துகொண்டேன். அவர் ஒரு அச்சக முதலாளி. எங்களது டிசைனிங் சென்டருக்கு கஸ்டமராக வருவார். அச்சகத் தொழிலில் நேரம் காலமோ, ஓய்வோ கிடைப்பதரிது. ஆனால் இவரோ எப்போதுமே ப்ரெஷ்ஷாக இருப்பார். அவரது ப்ரெஷ்ஷுக்கான காரணத்தை ஒருமுறை கேட்டபோது அவர் சொன்ன பதில்… ”சிலுக்கலூர்பேட்டை!” “அது எங்கே இருக்கு? அங்கே என்ன ஸ்பெஷல்?” ”ரோஜா, நக்மா ரேஞ்சு குஜிலிங்க கூட


யாருக்கு இண்டெர்வியூ?

 

 சமையற்கட்டில் தேநீர் ஆற்றிக்கொண்டிருந்தான் பிரகாஷ். குடித்துவிட்டு நாளை இன்டெர்வியுவிற்கு நன்றாக தயார் செய்ய வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் ஆற்றிய தேநீரை ஒரு குவளையில் எடுத்துக்கொண்டு தன் அறை நோக்கிச்சென்று கொண்டிருந்தான், எதிர்பாராத விதமாக எதிரில் நண்பன் சினேகன் வரவைப்பார்த்து “வாடா இப்பதான் வறியா ?” “ஆமா… “சற்று நிதானித்துத் தொடர்ந்தான், “சொல்லவே இல்ல …” என்றான் சினேகன். “என்னடா..” “நாளைக்கு இன்டெர்வியூவாம்…” “யாரு சொன்னா…”, கேட்டான் பிரகாஷ். “அம்மாதான்… நேற்று வீட்டிற்கு வந்திருந்தாங்க… அப்ப… சொன்னாங்க…” “முதல்ல


எனக்கும் ரெண்டும் வேணாம்…நான்…

 

 எட்டாவது படிக்கும் போது ரமாவுக்கு ‘மலோ¢யா ஜுரம்’ அடுத்தடுத்து ரெண்டு தடவையாக யாக வந்ததால் அவன் வருடாந்திர பரிக்ஷகளை எழுத முடியவில்லை.அதனால் அவளை அவள் பெற்றோர்கள் மறுபடியும் எட்டாவது சேர்த்து படிக்க வைத்தார்கள். ரமாவின் அம்மா பார்வதி MBBS படித்து விட்டு ஒரு டாக்டராக (doctor) வேலை செய்து வந்தாள். ரமாவின் அப்பா ராமசாமி Law படிப்பு படித்து விட்டு ஒரு சட்ட வல்லுனராக வேலை செய்து வந்தார்.வேலையில் இருந்து இருவரும் தினமும் வீட்டிற்கு வர மணி


அவர் ஆடமாட்டார்…ஆனா…

 

 சென்னையை விட்டு வேலை மாற்றத்தால் நான் கொல்கத்தா வந்தேன். என் குழந்தைகள் சென்னையிலே படிக்க வேண்டும் என்று என் மணைவி ஆசை பட்டதால், நான் என் மணைவி குழந்தைகளை சென்னையில் விட்டு விட்டு கொல்கத்தாவுக்கு தனியாக வந்து தங்கி இருதேன். நான் சென்னையில் இருந்த போது லீவு நாட்களிலும்,ஞாயிற்றுக் கிழமைகளிலும் சீட்டாட் டத்தில் Bridge என்னும் சீட்டாடம் அடி வந்துக் கொண்டு இருந்தேன்.இந்த ஆட்டம் ஆட நான்கு பேர் வேண்டும்.எதிர் எதா¢ல் இருப்பவர்கள் ஒரு கட்சி.இந்த் ரெண்டு


தீராத விளையாட்டு பிள்ளை கண்ணன்…

 

 மூனு வருஷம் எட்டாம் வகுப்பில் பெயில் ஆன கண்ணன் இப்போது மறுபடியும் அதே பள்ளி கூடத்தில் சேர்ந்து எட்டாவதே படித்து வந்தான். எப்போதும் வகுப்புக்கு வரும் வாத்தியார்களை கிண்டல் செய்வதே அவன் வேலை. அவன் படித்து வந்தது பள்ள்க் கூடத்தில் பெண்களும்,பையன்களும் படித்து வந்தார்கள். அன்று சரித்திர பாடம் நடத்தும் விக்கிரம பாண்டியன் வகுப்பில் நுழைந்தார். அவர் பேருக்கு ஏற்றார் போல் ரொம்பவும் கர்ஜனைக் குரலுடன் பாடத்தை நடத்துவார். சரித்திர பாட புத்தகத்தை எடுத்து பிரித்து கஜ்னி


கோபால் பாகவதரின் சமயோசிதம்

 

 கோபால் பாகவதர் ஒரு முன்னுக்கு வந்துக் கொண்டு இருக்கும் இளம் ‘கர்னாடிக்’ சங்கீத வித்வான். அவருக்கு அவ்வப்போது ஒரு கல்யாணத்திலோ,இல்லை ஒரு ‘ஷஷ்டியப்த பூர்த்திலோ’ இல்லை ஒரு சின்ன சபாவிலோ பாட சான்ஸ் கிடைத்து வந்தது.அவரும் அங்கு எல்லாம் பாடி வந்து கொஞ்சம் சம்பாதித்து வந்து சந்தோஷப் பட்டுக் கொண்டு இருந்தார். வருடத்தில் “சங்கீத சீசன்” இல்லாமல் இருந்து வந்த ஒரு மாசத்தில்,திடீரென்று ஒரு நாள் கோபால் பாகவதருக்கு ரெண்டு மணி நேரம் கச்சேரி பண்ண ‘நாரத