கதைத்தொகுப்பு: நகைச்சுவை

446 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

கண்ணா! காப்பி குடிக்க ஆசையா?

 

 “கண்ணா! செப்புப் பாத்திரத் தண்ணி குடிச்சியா?” ரமா பரபரப்பாக சமையலறையில் காரியம் செய்து கொண்டே அப்போது தான் தூங்கி எழுந்து வந்த பிள்ளையை விசாரித்தாள். பல் தேய்த்து விட்டு ஆசையாக சூடாகக் காப்பி குடிக்கலாம் என்ற நினைப்போடவே எழுந்திருந்த கண்ணன் உடனே சோகமாக ஆனான். ஆஞ்சநேயர் கோவிலிலிருந்து அம்மா தினமும் துளசி கொண்டு வந்து போட்டு செப்புப் பாத்திரத்தில் இரவே ஊற்றி வைக்கும் தண்ணீரில் தன் பங்கான ஒரு டம்ளர் எடுத்துக் குடித்தான். “அப்படியே இரண்டு பூண்டு


தண்ணீர் டேங்கி

 

 பக்ரி; யாராலும் எளிதில் சந்திக்க முடியாத ஒரு பிசியான மனுசன். அப்படியே சந்தித்துதான் ஆகவேண்டுமென்றால் ஊருக்குள் நடக்கும் இரண்டு விசேஷங்களில்தான் ஆளைக் காணாலாம்!. ஒன்று திருமண வீடு, இன்னொன்று எழவு வீடு. இந்த இரு வீடுகளில் ஏதாவது ஒன்றில் ‘உதவி ஒத்தாசை பன்னுவதற்காக போயிருப்பாரு’னு மட்டும் நினைச்சுடாதிங்க அங்கெல்லாம் நடக்கும் பிரியாணி விருந்துக்கு அழையாத ரெகுலர் விருந்தினர் நம்ம பக்ரி. உடல் கட்டுகோப்பின் பிதாமகன்கள் என்றால் ஹொலிவூட்டின் ‘சில்வர்ஸ்டானோ,வொலிவூட்டின் அமீர்கான்’னு சிலரை உதாரணம் சொல்வார்கள் ஆனால் தொந்திக்கு


கும்பிடுசாமி

 

 ‘கும்பிடுசாமி’ என்றதும் ஏதோ ஊர் பக்கம் இருக்கும் காவல் தெய்வம் என்றே பலரும் நினைத்துக் கொள்கின்றனர். கும்பிடுசாமி என்பவர் என்னுடைய சித்தப்பா. அவருடைய உண்மையான பெயர் என்ன என்பது யாருக்கும் நினைவிலில்லை. எனக்கு விபரம் தெரிந்ததிலிருந்து அவரை ‘கும்பிடுசாமி’ என்றே அனைவரும் அழைக்கின்றனர். அதற்கு முன்பிருந்தே அவர் கும்பிடுசாமிதானாம். நாங்களும் அப்படிதான் அழைப்போம். அவரை யாரும் உறவுமுறை சொல்லி, அப்பா என்றோ, மாமா என்றோ, சித்தப்பா என்றோ அழைக்கமாட்டார்கள். அவருடைய மகனே அவரை ‘கும்பிடுசாமி’ என்று தான்


ஆப்பிள் போனும்…நாரதரும்…

 

 திரிலோக சஞ்சாரியான நாரதர் ஆப்பிள் போனை கையில் வைத்து பார்த்து கொண்டே…. தம்பூராவை மீட்டாமலும், நாராயணா பெயரை மறந்தும்… சிவலோகத்தில் நுழைகிறார். பூதகணங்கள் உடனே ஓடிப்போய் சிவனிடம்..வத்தி வைத்து விடுகிறார்கள். சிவனுக்கு கோபம் பொத்துக் கொண்டு வருகிறது.. வரட்டும்..வரட்டும் பார்த்து கொள்ளலாம் என்று உர்ரென்று உறும..பார்வதியோ சற்றே மிரள்கிறார். சிவனின் அருகிலே வந்தும்..ஆப்பிள் போனை பார்த்து கொண்டு சற்று நிலைதடுமாறுகிறார். ”என்ன நாரதரே, பூலோகத்தில்தான் மக்கள் ஸ்மார்ட் போனும் கையுமாய் அலைகிறார்கள். நீரும் மாறி விட்டாயா என்ன


வெள்ளைக்கத்ரி

 

 வெள் விழியை சுற்றிய கரு வெளியைப் போல் இரவின் அழகு இதமாய் ஜொலித்தது. கோபுரகலசத்தின் உச்சி முனையில் வெள்ளிப் பந்தை உருட்டி வைத்தார் போல் பெளர்ணமி நிலா நழுவி விழாமல் நடு நாயமாய் நின்றதை நான் மட்டும் ரசித்தேனா? இல்லை என்னை போல் எந்த சுமையையும் ஏற்றி கொள்ளாமல் முதுகையும், மூளையையும் வெற்றிடமாய் வைத்துக் கொள்ளும் பலரும் ரசித்திருப்பார்களா என்று என்னால் தெளிவாய் சொல்ல முடியவில்லை. வேலை பளு இல்லை என்று நான் பெருமையடித்து கொண்டாலும் எனக்கு


பெரியம்மை வாகனம்

 

 நான் இன்று ஒரு கழுதையைப் பார்த்தேன். ‘அடச்சீ… கழுதை! இதெல்லாம் ஒரு விஷயமா?’ என உங்களுக்குத் தோன்றலாம். ஏதோ ஒரு கிராமத்தில், அன்றாடம் கழுதை அல்லது கழுதைகளைப் பார்ப்பவராகக்கூட நீங்கள் இருக்கலாம். ஆனால், தமிழ்நாட்டின் தலைநகர் சென்னையில், ஒரு மாலை வேளையில், பரபரப்பான போக்குவரத்துக்கு இடையில் ஒரு கழுதையை எதிர்கொண்டால், உங்களுக்கு எப்படி இருக்கும்? அந்த லேசான துணுக்குறச்செய்யும் உணர்வுதான் எனக்கு ஏற்பட்டது. ‘அட… கழுதை!’ எனப் புறந்தள்ளிவிட்டு, உங்களைப்போல என் ஓட்டை மொபெட்டை, அதைத் தாண்டி


ரே…குரசோவா…மற்றும் சில பேய்கள்

 

 இயற்பெயர் குமரேசன். அறையில் இருக்கும் நோட்டுப் புத்தகத்தைப் புரட்டிப்பார்த்தால், ‘அபராஜித் செல்வா’ என பக்கம் பக்கமாக எழுதியிருக்கும். போன வாரம் பெயர் மாற்றியிருக் கிறான். தினமும் முந்நூறு தடவையாவது புதுப்பெயரை எழுத வேண்டும். மனதை ஒருமைப்படுத்தி ‘அபராஜித் செல்வா… அபராஜித் செல்வா’ எனச் சொல்லிக்கொண்டே எழுதவேண்டும் அப்போதுதான் பவர் ஏறி பலன் கிடைக்கும். 14 வருடங்கள் ஓடு ஓடு என ஓடோடிவிட்டன. குமரேசன் என்கிற அபராஜித் செல்வா சென்னைக்கு வந்து… அசிஸ்டென்ட் டைரக்டராக ஒரு பெரிய டைரக்டரிடம்


நல்ல டாக்டர்

 

 டாக்டர், என் ஒடம்பை செக் பண்ணுங்கோ” என்னப்பா ஆச்சு? நடந்தா கூடவே வருது டாக்டர்! எதுப்பா? ஒடம்புதான் டாக்டர் அப்படியா? அப்புறம் கண்ணு மூடுனா தூக்கமா வருது டாக்டர் கண்ணு துறந்தா பார்க்கறதெல்லாம் பளிச்சுன்னு தெரியுது டாக்டர் அப்படியா? என்னை தெரியுதா? நல்லாவே தெரியுது டாக்டர் சரி, யோசிக்க வேண்டிய விஷயம்தான் காலைல பத்து இட்லி சாப்பிட்டா கூட மத்தியானம் ஒரு மணிக்கு பசி எடுக்குது டாக்டர் பத்து இட்லி சாப்பிட்டுமா? ஆமாம் டாக்டர் ! அடடே,


மசால்வடையும் ஒரு சொகுசுக்காரும்

 

 `என்ன கொடுமை சார் இது?’ – சினிமாவில் ஓர் நகைச்சுவை நடிகர் சொல்லும் வசனம் இது. அதை நானும் சொல்ல நேரும் என்று கனவிலும் நினைக்கவில்லை… பேருந்து செல்லும் மெயின் ரோடில் இருந்த பழக்கடைக்காரரிடம், “சார், இங்கே ஒரு மசால்வடை, பஜ்ஜி விக்கிற ஸ்டால் கடை இருந்துச்சே, அது எங்கே?” என்று கேட்டேன். டாஸ்மாக்குப் பக்கத்துல போட்டாத்தான் வெயாபாரம் ஆவும்னு அந்தக் கடையை சார்பனா மேட்டுப் பக்கம் இடம் மாத்திட்டாங்க சார்!”. நண்பரின் இரவல் ஸ்கூட்டரில் சார்பனா


டெங்கு மன்னன் 64-ம் கொசு இராஜ்யம்

 

 முக்கியமான கூட்டத்தில் கலந்து கொள்ளவும். நம்மை அழிக்க திட்டம் போடுகிறார்கள். அதை கிள்ளியெறிய வேண்டும். ஆலோசனைகள் அள்ளி வழங்க தவறாமல் வரவும். பிட் நோட்டிஸ் விநியோகிக்கப்பட்டது. கூட்டம் நடத்தும் அரங்கில் நாற்காலிகள் போடப்பட்டிருந்த து. தலைமை விருந்தினராக “டெங்கு மன்ன ன்64-ஆம் கொசு” கம்பீரமாக மூக்கை முன்னால் துருத்தி கொண்டு அமர்ந்திருக்கிறார். “உறிம், ஆலோசனைகளை அள்ளி வழங்குக” என்று ஆணை பிறப்பிக்கிறார். “இதுதான் நமக்கு சரியான காலம், மழைக்காலத்தில்தான் நம்மினத்தைப் பெருக்கி கொள்ள முடியும், சந்தர்ப்பத்தை வீணாக்கி