கதையாசிரியர் தொகுப்பு: இராஜேஸ்வரி பாலசுப்பிரமணியம்

87 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

பேயும் இரங்கும்

 

  நடுச்சாமத்தைத்தாண்டிய நேரத்தில் அமாவாசை இரவைக் கிழித்துக் கொண்டு ஓடிக்கொண்டிருந்த பஸ் வண்டி,பாதையின் வளைவின் திருப்பத்தில் சட்டென்று நின்றபோது அதில் வந்த பிரயாணிகள் ஒருத்தரை ஒருத்தர் கேள்விக்குறியுடன் பார்த்துக் கொண்டனர். ஏன் இந்த பஸ் வண்டி நின்றது என்று அவர்கள் யோசிக்கும்போது, ‘எல்லோரும் கொஞ்ச நேரம் இறங்கி நின்று களைப்பாறுங்கோ. வண்டியில என்ன பிழை எண்டு பார்ப்பம்’. பஸ் கண்டக்கர் உரத்த குரலிற் சொன்னார். ‘இந்த நேரமா பஸ் முரண்டு பிடிக்கவேணும்’? வண்டியிலிருந்த மற்றவர்களுடன் மாதவன்,வண்டிக்கு அப்பால்


அப்பாவின் இந்துமதி

 

  பின்னேரம் கிட்டத்தட்ட மூன்றுமணியாயிருக்கும். அப்பாவின் அறை மிகவும் அமைதியாயிருக்கிறது. அவரின் கண்கள் மூடியிருக்கிறது. தூங்குகிறார் போலும் என்று ராகவன் தனக்குள்ச் சொல்லிக் கொண்டாலும்,அப்பாவின் வாழ்க்கையின் சட்டென்று வந்த அதிர்ச்சியின்; பிரதிபலிப்புத்தான் அவர் தன்னைமறந்து விட்ட இந்நிலைக்குக் காரணம் என்று அவனின் அடிமனம் முணுமுணுத்தது.அவன் மனம் வலித்தது.அந்த வலியின் நோவை அவனால்ச் சகிக்க முடியாமலிருக்கிறது. தன்னால் முடிந்தவரை தனது குடும்பத்தின் வளர்ச்சிக்கு,குடும்பத்தினரின் திருப்திகளுக்காக,அன்பான நெருக்கமான உறவுக்காகத் தன்னை அர்ப்பணித்து வாழ்ந்த மனிதன் இன்று தன்னைச் சுற்றியிருப்பவர்கள் யாரென்று


மாக் டொனால்டின் மகன்

 

  லண்டன்-11.9.19 துளசி என்னும் மனநல வைத்தியர்,மகாதேவன் என்னும் மனித உரிமை வழக்கறிஞர்; என்பவர்களின்;; மேன்மை மிகு தந்தையும், கலிகாலக் கடவுளாகிய ஸ்கந்தனின் அருளில் அதி மிக பக்தியுள்ள தாட்சாயணியின் கணவருமான திருவாளர் சுந்தரலிங்கம் கடந்த சில நாட்களாக மிகவும் சோர்வாகவிருக்கிறார்.அவருக்கு உடல்நலம்; சரியாக இல்லாமற் போய்க்கொண்டிருக்கிறது என்று பயப்படும் அவரின் அன்பு மனைவி அவரின் மனநிலையைச் சீராக்க என்ன செய்வது என்று தெரியாமற் தவிக்கிறாள். திரு சுந்தரலிங்கம் அவர்கள் கடந்த சில நாட்களாக உண்ண மறுக்கிறார்.உறங்குவதிற்


டார்லிங்

 

  அது ஒரு அழகான காலைநேரம். லண்டனில் வசந்தகாலம் முடிந்து விட்டது.சாடையான இளம் குளிர்காற்றின் தழுவலில் தோட்டத்து செடி கொடிகள் இணைந்து சிலிர்த்துக் கொண்டிருந்தன.பழுத்துக் கொண்டிருக்கும் தக்காளிகள் காலைச்சூரியனின் இளம் சூட்டில் பளபளத்தன. வேலியில் படர்ந்து பூத்துக் கிடந்த சிறுமல்லிகையின் மணம் மனத்திற்கு இதமளித்தது. வசந்த காலம் முடியப்போகிறது. தோட்டத்தில் போட்டிருந்த மரக்கறிவகைகள் தங்கள் சேவையைமுடித்த திருப்தியுடன் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வாடத் தொடங்கி விட்டன. ஒரு சில மாதங்களுக்கு முன் விதைத்த சிறு பயிர்கள் முளைத்து வளர்ந்து


முகநூலும் அகவாழ்வும்

 

  அம்மா வந்திருந்தாள்.அகமும் முகமும் மலர ஆறுமாதக் குழந்தையான என் மகனைத் தூக்கிக் கட்டிக்கொண்டு, அவனுக்கு அள்ளி அள்ளி முத்தம் கொடுத்தாள். அவளை நான் அவதானிப்பதை உணராத உலகில் அவள் எனது குழந்தையுடன்- அவளின் பேரனுடன் உறவாடிக் கொண்டிருந்தாள். அவளை இந்த நிலையிற் கண்டபோது எனக்கு நான் ஆறுமாதக் குழந்தையாகவிருக்கும்போது என்னையும் இப்படித்தான் தன்னோடிணைத்து முத்தங்களைச் சொரிந்திருப்பாள் என்று நினைப்பேன். கொழும்பிலிருக்கும் எங்களைப் பார்க்க அப்பா வருவது கிடையாது. அப்பாவுக்கு அவர் வயதுசார்ந்த பல நோய்களுள்ளன. ஆனால்