கதையாசிரியர் தொகுப்பு: இராஜேஸ்வரி பாலசுப்பிரமணியம்

85 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

மாக் டொனால்டின் மகன்

 

  லண்டன்-11.9.19 துளசி என்னும் மனநல வைத்தியர்,மகாதேவன் என்னும் மனித உரிமை வழக்கறிஞர்; என்பவர்களின்;; மேன்மை மிகு தந்தையும், கலிகாலக் கடவுளாகிய ஸ்கந்தனின் அருளில் அதி மிக பக்தியுள்ள தாட்சாயணியின் கணவருமான திருவாளர் சுந்தரலிங்கம் கடந்த சில நாட்களாக மிகவும் சோர்வாகவிருக்கிறார்.அவருக்கு உடல்நலம்; சரியாக இல்லாமற் போய்க்கொண்டிருக்கிறது என்று பயப்படும் அவரின் அன்பு மனைவி அவரின் மனநிலையைச் சீராக்க என்ன செய்வது என்று தெரியாமற் தவிக்கிறாள். திரு சுந்தரலிங்கம் அவர்கள் கடந்த சில நாட்களாக உண்ண மறுக்கிறார்.உறங்குவதிற்


டார்லிங்

 

  அது ஒரு அழகான காலைநேரம். லண்டனில் வசந்தகாலம் முடிந்து விட்டது.சாடையான இளம் குளிர்காற்றின் தழுவலில் தோட்டத்து செடி கொடிகள் இணைந்து சிலிர்த்துக் கொண்டிருந்தன.பழுத்துக் கொண்டிருக்கும் தக்காளிகள் காலைச்சூரியனின் இளம் சூட்டில் பளபளத்தன. வேலியில் படர்ந்து பூத்துக் கிடந்த சிறுமல்லிகையின் மணம் மனத்திற்கு இதமளித்தது. வசந்த காலம் முடியப்போகிறது. தோட்டத்தில் போட்டிருந்த மரக்கறிவகைகள் தங்கள் சேவையைமுடித்த திருப்தியுடன் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வாடத் தொடங்கி விட்டன. ஒரு சில மாதங்களுக்கு முன் விதைத்த சிறு பயிர்கள் முளைத்து வளர்ந்து


முகநூலும் அகவாழ்வும்

 

  அம்மா வந்திருந்தாள்.அகமும் முகமும் மலர ஆறுமாதக் குழந்தையான என் மகனைத் தூக்கிக் கட்டிக்கொண்டு, அவனுக்கு அள்ளி அள்ளி முத்தம் கொடுத்தாள். அவளை நான் அவதானிப்பதை உணராத உலகில் அவள் எனது குழந்தையுடன்- அவளின் பேரனுடன் உறவாடிக் கொண்டிருந்தாள். அவளை இந்த நிலையிற் கண்டபோது எனக்கு நான் ஆறுமாதக் குழந்தையாகவிருக்கும்போது என்னையும் இப்படித்தான் தன்னோடிணைத்து முத்தங்களைச் சொரிந்திருப்பாள் என்று நினைப்பேன். கொழும்பிலிருக்கும் எங்களைப் பார்க்க அப்பா வருவது கிடையாது. அப்பாவுக்கு அவர் வயதுசார்ந்த பல நோய்களுள்ளன. ஆனால்


காதலுக்கு ஒரு போர்

 

  அந்த ஊரில் கடந்த நான்கு நாட்களாக ஊரிலுள்ள இருகுடும்பங்களுக்கிடையே ஒரு பெரிய போர் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. அதனால் அந்த ஊரின் மட்டுமல்ல அடுத்த ஊர்களிலுள்ள மக்களின் சாதாரண அன்றாட வாழ்க்கையில் பல பிரச்சினைகள் தோன்றியிருக்கின்றன. சமுதாயத்தின் அடிவேர்களான,கல்வி நிலையங்கள் (பாடசாலை,வாசிகசாலை), கோயில்,சில கடைகள் என்பன சாதாரணமாக இயங்க முடியாமற் தடுமாறுகின்றன. போர் புரியும் இரு குடும்பங்களுக்குமிடையே இருக்கும் அந்தப் பொதுத் தெருவைக் கடந்து செல்லும் அரசாங்க ஊழியர்களான தபாற்காரன்,பாடசாலை ஆசிரியர்கள், மாணவர்கள்,வயல்களுக்குச் செல்லும் விவசாயிகள்,அவர்களின் வண்டில்


(காதலைச் சொல்ல) லண்டன்—கோயம்புத்தூர்

 

  ‘என்னடா கண்ணா, இந்தியாவுக்கு வருவேன் என்று இதுவரையும் ஒரு வார்த்தையும சொல்லாமல்; சட்டென்று வந்து குதிக்கிறேன் என்கிறாய், இந்தியாவில யாரும் சொந்தக்காரங்க கல்யாணத்துக்கு வர்றியா?’ ‘அப்படி ஒண்ணும் கிடையாது. ஹொலிடேயில எங்காவதுபோகலாம் என்று யோசித்தேன்,இந்தியாவுக்கு வந்தால் உன்னைப் பார்த்ததுமாயிற்று’ ‘அப்படி ஏன் சட்டென்று வர்ர?’ சென்னையில் வாழும் அரவிந்த் லண்டனிலிருந்து (வடக்கு லண்டனிலிருந்து) வரப்போகும் தனது நண்பனை,மிகவும் ஆச்சரியமான குரலில் பல கேள்விகளால் டெலிபோனிற் துளைத்துக் கொண்டிருந்தான். ‘ஏன் யாரும் இந்தியாவுக்கு லண்டனிலிருந்து சட்டென்று வந்து