மகாசூன்யச் சுழல்

பாகம் – 2 | பாகம் – 3 | பாகம் – 4

பாகம் 3: காலபைரவனின் ஆட்டம்

கார் பள்ளத்தை நோக்கிப் பாய்ந்த அந்த நொடியில், ஆதித்யாவின் கழுத்தில் இருந்த கறுப்பு நிறமாக மாறியிருந்த தங்கச் சங்கிலி திடீரென ஒரு நீல நிற ஒளியை உமிழ்ந்தது. அந்தக் கார் காற்றில் அப்படியே உறைந்து நின்றது! ஈர்ப்பு விசைக்கு மாறாக, ஒரு בלתי נראה Bil-tee Neez-reh (அத்ருஷ்ய – கண்ணுக்குத் தெரியாத) கரம் காரைத் தாங்குவது போல இருந்தது.

பின் சீட்டில் இருந்த அந்த நீண்ட ஜடை உருவம் பயங்கரமாகக் கத்தியது. அதன் முகம் சிதைந்து, தேள்களின் கூட்டமாக மாறி காரின் ஜன்னல் வழியாக வெளியேறி, இருட்டில் கரைந்தது.

அடுத்த நொடி, கார் மெதுவாகத் தரையிறங்கியது. ஆதித்யா திகைப்புடன் தன் சங்கிலியைப் பார்த்தார். அது மீண்டும் பழையபடி தங்கம் போல மின்னியது. ஆனால், அதில் இருந்த பதக்கத்தில் இப்போது ‘சி’, ‘வ’ என்ற இரண்டு எழுத்துக்களும் மிகச் சிறியதாகச் செதுக்கப்பட்டிருந்தன!

“நேரமில்லை மாறன்… தில்லைக் காளி கோவிலுக்குப் போகணும்!” ஆதித்யா காரை ஸ்டார்ட் செய்தார். கார் இப்போது பறப்பது போலச் சென்றது.

நள்ளிரவு தாண்டிய சிதம்பரம், ஒரு இடுகாடு போல அமைதியாக இருந்தது. தில்லைக் காளி கோவிலை அவர்கள் அடைந்தபோது, கோவில் கதவுகள் திறந்தே கிடந்தன. உள்ளே எந்த வெளிச்சமும் இல்லை. ஒரே ஒரு எண்ணெய் விளக்கு மட்டும் காளி சிலையின் முன்னால் மிதப்பது போல எரிந்து கொண்டிருந்தது.

கான்ஸ்டபிள் மாறன் பயத்தில் நடுங்கிக்கொண்டே வெளியே நின்றான். ஆதித்யா மட்டும் டார்ச் லைட்டுடன் உள்ளே சென்றார்.

காளி சிலையின் முன்னால், ஆதித்யாவின் தங்கை வித்யா மயக்க நிலையில் கிடந்தாள். அவள் கைகள் இரண்டும் பின்புறமாகக் கட்டப்பட்டிருந்தன. அவளைச் சுற்றிலும் தரையில் ரத்தத்தால் ஒரு பெரிய வட்டம் வரையப்பட்டிருந்தது.

அந்த வட்டத்திற்குள், டாக்டர் விசுவநாதன் கொலை செய்யப்பட்ட இடத்தில் பார்த்த அதே மர்மமான சக்கரத்தின் வடிவமைப்பு இருந்தது. இப்போது அந்தச் சக்கரத்தில் ‘சி’ மற்றும் ‘வ’ என்ற எழுத்துக்கள் காய்ந்த ரத்தத்தில் தெரிந்தன. வித்யாவின் தலைக்கு நேரே ‘ய’ என்ற எழுத்து பளபளக்கும் ரத்தத்தில் வரையப்பட்டிருந்தது.

“வித்யா!” ஆதித்யா அலறிக் கொண்டே அவளை நோக்கி ஓடினார்.

ஆனால், அவர் அந்த ரத்த வட்டத்தைத் தொட முயன்றபோது, ஒரு மின்சார அதிர்ச்சி அவரைப் பின்னுக்குத் தள்ளியது.

“ஹாஹாஹா… ஆதித்யா! நீ தாமதித்துவிட்டாய்.” ஒரு குரல் கருவறையிலிருந்து எதிரொலித்தது.

இருட்டிலிருந்து ஒரு உருவம் வெளிப்பட்டது. அது… டாக்டர் விசுவநாதன்! ஆனால், பங்களாவில் கழுத்து அறுபட்டுக் கிடந்தாரே, அதே விசுவநாதன்!

“நீ… நீ எப்படி?” ஆதித்யா அதிர்ச்சியில் உறைந்தார்.

“அங்கே இறந்தது என் உடல் அல்ல ஆதித்யா… அது ஒரு ‘காயகல்ப’ உருவம். நான் தேடுவது சாகாவரம். அது உன் ரத்தத்தில் தான் இருக்கிறது!” விசுவநாதன் குரூரமாகச் சிரித்தார். அவர் கையில் ஒரு கூர்மையான, விசித்திரமான கத்தி இருந்தது.

“என் தந்தை? என் தந்தை எங்கே?” ஆதித்யா கத்தினார்.

“உன் தந்தை ஒரு பலிக்கடா! அவர் உன் குடும்பத்தின் சாபத்தை ஏற்றுக்கொண்டார். இப்போது, இந்தச் சக்கரம் முழுமையடைய, ‘ய’ என்ற எழுத்திற்கு உன் தங்கையின் ரத்தம் தேவை. ‘ந’, ‘ம’, ‘சி’, ‘வ’, ‘ய’ – இந்த ஐந்து எழுத்துக்களும் ஐம்பூதங்களைக் குறிக்கின்றன. ‘ய’ என்பது ஆகாயம். அவளுடைய உயிர் ஆகாயத்தில் கலக்கும்போது, எனக்கு மகாசூன்யத்தின் சக்தி கிடைக்கும்!”

விசுவநாதன் கத்தியை ஓங்கினார்.

ஆதித்யாவுக்கு என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை. அந்த ரத்த வட்டத்தை மீறி அவனால் உள்ளே போக முடியவில்லை. தன் தங்கையை அவ கண் முன்னாலேயே இழக்கப் போகிறாரா?

திடீரென, ஆதித்யாவின் காதில் மீண்டும் அந்த மெல்லிய சலங்கைச் சத்தம் கேட்டது. ‘ஜல்… ஜல்…’

ஆனால் இந்த முறை, அது பயத்தைத் தரவில்லை. ஒரு புதிய தெம்பைத் தந்தது. காளி சிலையின் பின்புறமிருந்து ஒரு நிழல் உருவம் வெளிப்பட்டது. அது ஒரு பெண் உருவம். உடல் முழுவதும் திருநீறு பூசிய, நீண்ட ஜடை கொண்ட, ஆனால் மிகவும் சாந்தமான முகம் கொண்ட ஒரு பெண்.

“அறுபட்ட மந்திரத்தை முழுமையாக்கு ஆதித்யா!” அந்த உருவம் அசரீரியாகப் பேசியது.

ஆதித்யா தன் கழுத்தில் இருந்த சங்கிலியைப் பார்த்தார். அதில் ‘சி’, ‘வ’ இருக்கிறது. வித்யாவின் அருகில் ‘ய’ இருக்கிறது. விசுவநாதன் ‘ந’ மற்றும் ‘ம’ என்ற எழுத்துக்களுக்காகக் காத்திருக்கிறார்.

ஆதித்யாவுக்கு ஒரு பொறி தட்டியது. இது கொலைச் சடங்கு அல்ல… இது ஒரு ‘பந்தனம்’ (கட்டுப்படுத்தும் சடங்கு).

“விசுவநாதன்! நீ நினைப்பது போல இது உனக்குச் சக்தி தராது. இது உன்னைச் சிறைபிடிக்கும்!” ஆதித்யா கத்தினார்.

அவர் தன் டார்ச் லைட்டை அணைத்துவிட்டு, தன் கையை ஒரு கூர்மையான கல்லை வைத்து அறுத்துக் கொண்டார். அவர் ரத்தம் தரையில் சொட்டியது. அவர் அந்த ரத்தத்தால் ‘ந’ என்ற எழுத்தை தரையில் எழுதினார்.

விசுவநாதன் திகைத்தார். “நீ என்ன செய்கிறாய்?”

ஆதித்யா நிறுத்தவில்லை. ‘ம’ என்ற எழுத்தையும் எழுதினார்.

இப்போது ஐந்து எழுத்துக்களும் தரையில் இருந்தன: ந, ம, சி, வ, ய.

ஆதித்யா, “பஞ்சாட்சர பந்தனம்… முழுமையடை!” என்று கத்தினார்.

தரையில் இருந்த ஐந்து எழுத்துக்களும் ஒன்றாக இணைந்து, ஒரு பிரம்மாண்டமான நீல நிற ஒளியை உமிழ்ந்தன. அந்த ஒளி விசுவநாதனைச் சூழ்ந்தது. அவர் கையில் இருந்த கத்தி உருகித் தரையில் கொட்டியது.

“இல்லை! இது நடக்கக்கூடாது!” விசுவநாதன் அலறினார். அவர் உடல் மெல்ல மெல்லக் கல்லாக மாறத் தொடங்கியது.

“நீ தேடியது சாகாவரம் அல்ல… காலபைரவனின் தண்டனை!” அந்தப் பெண் உருவம் பேசியது.

சில நொடிகளில், டாக்டர் விசுவநாதன் ஒரு கல் சிலையாக மாறி, தில்லைக் காளி சிலையின் காலடியில் விழுந்தார்.

அந்த ரத்த வட்டம் மறைந்தது. வித்யா மயக்கத்திலிருந்து விழித்தாள். “அண்ணா…” என்று அழுதுகொண்டே ஆதித்யாவைத் தழுவினாள்.

அந்தப் பெண் உருவம் ஆதித்யாவைப் பார்த்து மென்மையாகப் புன்னகைத்துவிட்டு, காளி சிலைக்குள் மறைந்தது.

கோவிலுக்கு வெளியே வந்த ஆதித்யா, வானத்தைப் பார்த்தார். விசித்திரமான ஊதா நிறம் மறைந்து, விடியற்காலைக்கான சாம்பல் நிறம் பரவியிருந்தது.

“சார்… எல்லாம் முடிஞ்சுதா?” மாறன் கேட்டான்.

“இல்லை மாறன்… இது ஆரம்பம் தான்.” ஆதித்யா தன் சங்கிலியைத் தடவிப் பார்த்தார்.

விசுவநாதன் கல்லாக மாறிவிட்டார். தங்கை காப்பாற்றப்பட்டுவிட்டாள். ஆனால், கோவிலில் கண்ட தன் தந்தை யார்? அந்தப் பெண் உருவம் யார்? தன் குடும்பத்தின் சாபம் என்ன? ‘மகாசூன்யச் சுழல்’ இன்னும் சுழன்று கொண்டுதான் இருக்கிறது. அது அடுத்ததாக யாரை விழுங்கப்போகிறது?

ஆதித்யா தன் தங்கையை அணைத்துக் கொண்டார். ஆனால், அவர் கண்களில் ஒரு புதிய மர்மம் குடிசொண்டிருந்தது. விசுவநாதனின் கல் சிலைக்குப் பின்னால், தரையில் ஒரு புதிய எழுத்து மெதுவாக, 아주 மெதுவாக ரத்தச் சிவப்பில் தோன்றத் தொடங்கியது… அது ‘க்ரி’ (Kri) என்ற எழுத்து!

________________________________________

பாகம் 3 முடிந்தது.

நம: சிவாய

அடுத்த பாகத்தில்:

விசுவநாதனின் சிலை என்னவாகும்?

‘க்ரி’ என்ற புதிய எழுத்தின் மர்மம் என்ன?

ஆதித்யாவின் தந்தை எங்கே?

அந்தப் பெண் உருவத்தின் பின்னணி என்ன?

மர்மம் இன்னும் ஆழமாகும்…