பரியாசம் பண்ணவொட்டார்!

(1962ல் வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்)

நிர்விசாரியான பக்தியற்ற ஒரு விவசாயி பத்திரிக்காசிரியருக்கு எழுதிய கடிதம் வருமாறு:

“ஐயா ஆசிரியரே! எனது நான்கு ஏக்கர் நிலத்தில் ஒரு பரீட்சை செய்தேன். ஞாயிற்றுக்கிழமை உழுதேன். ஞாயிற்றுக்கிழமை விதைத்தேன். ஞாயிற்றுக்கிழமை அறுத்தேன். ஞாயிற்றுக்கிழமை களஞ்சியத்தில் சேர்த்தேன்.”

“ஐயா, பத்திரிகாசிரியரே! இதன் முடிவு என்ன தெரியுமா? இந்த அக்டோபரில் பத்து மடங்கு எனக்கு அதிகத் தானியம் கிடைத்திருக்கிறது. இதற்கு என்ன பொல்லுகிறீர்கள்? பக்கத்து நிலத்துக்காரர்களைவிட எனக்குத்தான் அதிக மகசூல்! தயவு செய்து இதனை தங்கள் பத்திரிகையில் பிரசுரியுங்கள்”.

மறுவாரம் பத்திரிகை வந்தது. விவசாய ஆவலோடு பத்திரிகையைத் திறந்தான். அவன் எழுதினபடியே பிரசுரிக்கப்பட்டிருந்தது. ஆனால் அடியில்.. ஒரு சிறு குறிப்யை மாத்திரம் பத்திரிகாசிரியர் சேர்த்திருந்தார். அதாவது:

“கடவுள் எப்பொழுதும் அக்டோபரில் தமது கணக்கு வழக்குகளை முடிக்கிறதில்லையே” என்பது தான்.

“உனது துணிகர செய்கைக்கு நீ எதிர்பாராத வேளையில் கணக்குக் கொடுக்க நேரிடும்; ஜாக்கிரதை யாயிரு” என்பதுதான் அதன் பொருள்.

“ஒவ்வுநாளைப் பரிசுத்தமாய் ஆசரிப்பாயாக” [உபாகமம் 5:12|

“ஒய்வுதாளில் செய்யத்தகாதவை நீங்கள் ஏன் செய்கிறீர்கள்?” (லூக்கா 6:2)

– குருமாணிக்கம் உவமைக் கதைகள் 101, முதற்பதிப்பு: ஏப்ரல் 1962, ஜெயா நிலையம், பாளையங்கோட்டை.