தீமையின் வேர்!

(1962ல் வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்)

ஆபத்தான வேளையில் நம் ஆடையை அகற்றி விடலாம. ஆனால் நம் உடலோடு ஒட்டிக்கொண்டிருக் கும் தோலை நீக்கமுடியாது. ஆடிக்கொண்டிருக்கும் பல்லை எளிதில் பிடுங்கிவிடலாம். ஆனால் ஊனோடு ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் பல்லை நோவின்றிப் பிடுங்க முடியாது.

அவ்வாறே பணத்தில் தன் மனதைச் செலுத்தாத வனிடமிருந்து பண ஆசையை நீக்கிவிடலாம். பணத் திலே லயித்துக்கிடப்பவனிடமிருந்து பண ஆசையை நீக்குவது மகா கடினம், இரண சிகிச்சை செய்தா லொழிய பண ஆசை என்ற நோய் நீங்காது.

மேய்ப்பன் ஆடுகளை மேய்த்துக் கொண்டிருக் கிறான். ஓநாயைக் கண்ட ஆடுகளெல்லாம் ஓடிப்போய விட்டன. ஆனால் ஒரு ஆடு மட்டும் வேலியில் சிக்கி ஓநாய்க்குப் பலியானது. ஏன்? அந்த ஆட்டிற்கு மயிர் அதிகம். ஆகவே, வேலியில் சிக்கி மாண்டது. பணத்தை வைத்துக் காத்துக்கொண்டிருப்பவர்களின் முடிவும் இதுவே.

பணம் வேண்டும். ஆனால் புளியம்பழம் அதன் தோட்டிலிருந்து விலகி இருப்பது போல, பண ஆசை யிலிருந்து விலகி இருக்கவும் தெரிய வேண்டும்.

தங்கக் கிரீடம் ஒருபோதும் தலைவலியை நீக்காது. பஞ்சணை மெத்தை ஒருபோதும் பிணியைப் போக்காது

”பணமோ எல்லாவற்றிற்கும் உதவும்”. [பிரசங்கி 10:19]

“பண ஆசை எல்லாத் தீமைக்கும் வேராயிருக்கிறது”. [1 தீமோத்தேயு 6:10]

– குருமாணிக்கம் உவமைக் கதைகள் 101, முதற்பதிப்பு: ஏப்ரல் 1962, ஜெயா நிலையம், பாளையங்கோட்டை.