ஆத்துமக் குருடன்

(1962ல் வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்)

கடவுள் இல்லை என்று வாதிடுகிற ஒருவன் மேடை யில் நின்று கர்ஜித்தான்.

நான் சூரியனைப் பார்க்கிறேன்- எனவே
சூரியன் இருக்கிறது.
நான் மரங்களைப் பார்க்கிறேன்-எனவே
மரங்கள் உண்டு என்று நம்புகிறேன்.
நான் கடவுளைக் காணவில்லை- எனவே
கடவுள் இல்லை” என்றான்-

கூட்டத்தில் உட்கார்ந்திருந்த ஒரு கண்தெரியாத சகோ தரன் மேடைக்குச் சென்றான். அவன் குருடர் பள்ளி யில் நன்கு பயின்றவன்-அவன் சொன்னான்,

“நான் உன்னைப் பார்க்க முடியவில்லை-எனவே
நீ இல்லை” என்றான்-

கூட்டம் சிலிர்த்து நின்றது.

‘நீ குருடன்’ என்றான் நாத்திகன்—

‘நீ ஆத்துமக் குருடன்’ என்றான் கபோதகநண்பன்- நாத்திகன் வெட்கி தலை குனிந்தான்.

‘குருடரான வழிகாட்டிகளே, உங்களுக்கு ஐயோ!’

“கர்த்தருடைய முகம் செம்மையானவனை நோக்கி இருக்கிறது”. [சங்கீதம் 11:7]

”உன் வார்த்தையினாலே குற்றவாளி என்று தீர்க்கப்படுவாய்” [மத்தேயு 12:37]

– குருமாணிக்கம் உவமைக் கதைகள் 101, முதற்பதிப்பு: ஏப்ரல் 1962, ஜெயா நிலையம், பாளையங்கோட்டை.