கதையாசிரியர் தொகுப்பு: விக்கி விக்னேஷ்

10 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

விண்கல்லும் வித்தக பெருமாளும்

 

 2103 ஜனவரி 10 காலை ஆறு மணிக்கெல்லாம் அவர் தயாராகிவிட்டார். வழமையாக அணியும் காலின் கால்பங்கை மறைக்கும் பாதணி, அதற்கு மேல் மறைக்க றப்பர் காற்சட்டை, மேலே றப்பர் கோர்ட் என்று எல்லாம் இருளின் நிறத்தில் இருந்தது. அவரின் பெயர் மட்டும்தான் வித்தக பெருமாள்.. சரியாக 150 வருடங்களுக்கு முன்னர் வித்தக பெருமாளுக்கு ஒற்றைப் பிள்ளையாய் பிறந்த செம்பக பெருமாளின் வழியில் வந்த சுத்த தமிழர். இந்த பெருமாள்கள் அந்த காலத்தில் மிகப்பெரிய ஆரூடர்களாக இருந்தார்கள். கலப்படத்


மகன் வருவான்

 

 அந்த நாள் இரவு முழுவதும் அவளுக்கு உறக்கம் இருக்கவில்லை. டுபாயில் இருக்கும் தமது மகன் ரமேஷ் குறித்த சிந்தனையாகவே அவள் இருந்தாள் செல்லம்மா. கணவர் அப்புசாமி, சில வருடங்களுக்கு முன்னர் தேயிலைத் தோட்டத்தில் கண்காணியாக இருந்தவர். வயது இருக்கும்போதே மகனின் வற்புறுத்தலால் பணியில் இருந்து ஓய்வுபெற்றுக் கொண்டார். அவரது ஓய்வுகால நிதியை வைத்தே மகன் ரமேஷ் டுபாய்க்கு சென்றிருந்தான். ரமேஷ் வீட்டின் இரண்டாவது பிள்ளை – 26 வயது. முதல் பிள்ளையான ராஜேஸ்வரி பிறந்து 8 வருடங்களின்


இந்தியா பாகிஸ்தான் 20க்கு20 கிரிக்கட்

 

 இந்தியாவுக்கும் பாகிஸ்தானுக்கும் இடையிலான 20க்கு20 கிரிக்கட் போட்டி ஆரம்பமாவதற்கு இன்னும் ஒன்றரை மணி நேரம் இருந்தது… இப்போது நேரம் 6.30… இரண்டு நாடுகளுக்கும் இடையிலான அரசியல் பிரச்சினையால் இந்தப் போட்டி கொழும்பில் நடத்தப்படுகிறது. போட்டிக்கு பெருந்திரளான மக்கள் பார்வையாளர்களாக கூடி இருந்தார்கள். இலங்கை போட்டிக்கு கூட இந்த அளவுக்கு அரங்கம் நிரம்பியதில்லை… இந்த இடத்தில் ஒரு குண்டு வெடித்தால் எப்படி இருக்கும்? நினைக்கவே அச்சமாக இருந்தது.. சில நிமிடங்களுக்கு முன்னர் ஒருவரின் கையில் இருந்து தவறி விழுந்த


செல்வி

 

 கண்ண மூடினா இந்த ஃபைலோட கலர்தான் கண்ணுக்கு தெரியுது. இதெல்லாம் வீசிட்டு எங்கயாவது போயிடனும் பா…. என் முனுமுனுப்பு என்னோடு மட்டும் இல்லை…. பக்கத்தில் இருந்த ஜானகியும் கேட்டிருந்தாள். இதுகெல்லாம் கஷ்ட்ரப்பட்டா எப்படி சேர்?. உங்களை நம்பிதான் இந்த கம்பனியே இருக்கு. உங்க அப்பா இறந்த பிறகு அத்தனை பொறுப்பும் உங்களுக்குதானே. ஆயிரம் இரண்டாயிரம் சமாச்சாரமா இது? கோடி கணக்கில புரள்ற பிஸ்னஸ். இப்படித்தான் இருக்கும்.” ஜானகி என் பிரத்தியேக செயலாளர் மாத்திரம் அல்ல, என் சிறு


கின்னரப்பெட்டியின் கண்ணாடியில்

 

 கறுப்பு வெள்ளை கட்டைகளைத் தட்டி கின்னரப்பெட்டியிடம்; (பியானோ) பேசிக் கொண்டிருந்தேன். கதவு தட்டும் சத்தம்… பியானோ வைக்கப்பட்டிருக்கும் அறையில் இருந்து எட்டிப் பார்த்தால் முன்னறை ஜன்னல் வழியாக வெளியில் நிற்பது யாரென்று தெரியும்… எழுந்து நின்று எட்டிப்பார்த்தேன்… கதவுக்கு அருகில் கார்திகா.. ரோஜா நிற சேலை, அதற்கு மேல் ஒரு குளிரங்கி… கறுப்பு நிறக் கைப்பை.. செங்கல் அளவில் ஒரு திரன்பேசி.. ஆனால் மெல்லியதாக… திறன்பேசியின் முனையை அவள் கடித்தபடி இருந்தாள்…. ஆறு வருடங்களுக்கு முன்னர் சந்தித்தது.


என் அருமை சந்திரிக்கா

 

 கதவுகளை திறந்து கொண்டு படியேறி யாரோ ஓடி வருவது போல ஒரு சத்தம். இரவு 1 மணி படுக்கை அறையில் இருந்து எழுந்து முன்னறை விளக்கை ஏற்றாமலேயே யன்னலில் பார்த்தேன்…. ஒன்றும் தெரியவில்லை… மின்விளக்கை ஏற்றிவிட்டு பார்தேன்… அப்போதும் தெரியவில்லை கதவினைத் திறந்து வெளியில் சென்று பார்த்தேன்… கீழ் வாயிற்கதவு திறக்கப்பட்டிருந்தது.. அதை பூட்டிவிட்டு படியேறும் போது காற்றின் வேகம் கதிகலங்க வைத்தது… எல்லா கதவுகளையும் இறுக்கி மூடி என் படுக்கை அறைக்கு வந்து படுத்துவிட்டேன்…. மீண்டும்


யூஓன்

 

 ‘இன்னும் 10 மணித்தியாலங்களில் என் பூவை சந்திப்பேன்’ யுஓன், 12 மணித்தியாலங்களுக்கு முன்னர் மெசேஞ்சரில் அனுப்பிய செய்தியை இப்போதுதான் பார்த்தேன்… யுஓனுக்காக ஆயிரம் மைல்கள் தாண்டி பூத்த மலர் நான்… ஹுஆ என் பெயர்.. பேஸ்புக்கில் நாங்கள் சந்தித்து இன்றுடன் 3 வருடங்கள். நேருக்கு நேர் சந்தித்ததில்லை. இன்று சந்திப்பதாய் திட்டம். யுஓன், நாஞ்சிங் நகரின் ஒரு முள்… ஹுஆ ஆகிய என்னை பாதுகாக்கவே படைக்கப்பட்டவன். அவனின் பாதுகாப்பிலேயே வளர ஆசைப்பட்ட பூ நான்… யுஓன் ஒரு


ட்ரிசோ எனப்படும் திரீவீலர்

 

 பேருந்தில் ஏறுவதற்கு வீட்டை விட்டு வெளியில் வந்த என்னை ஒரு பெண் அழைத்தாள்.. நேரம் காலை 4.30 இந்த நேரத்தில் யாரிந்த பெண். ‘ஹாய்… குட் மோர்னிங்’ – (நான்) ‘குட் மோர்னிங்.. நீங்க பேஸ்புக்ல இருக்கீங்கதானே? – (அவள்) யார்தான் பேஸ்புக்கில் இல்லை ‘ஆமா… நீங்க எனக்கு ப்ரெண்டா இருக்கிறீங்கதானே… நான் போட்டோ பார்த்திருக்கேன்’ – (நான்….) ‘ம்….’ ‘ இந்த ரைம்ல….?’ ‘ஃபோர்ற்க்கு போகனும், யாராவது வருவாங்களானு பார்த்தேன்… நீங்களே வந்துடீங்க…’ ‘ஓகே.. நானும்


எலிசபத்…

 

 என் வீட்டு யன்னலுக்கும், எதிர்வீட்டு யன்னலுக்கும் இடையில் நேரே 25 அடி துரம் இருக்கும்… எங்கள் வீடுகள் அடுத்தடுத்துள்ள அடுக்குமாடிகளில்…. ஏழாவது மாடியில்…. கட்டிலில் இருந்து மேலே தலையை தூக்கினால் என் யன்னல் வழியாக, எதிர்வீட்டு யன்னல் வரையில் என் கண்கள் செல்லும்… இது கண்டிப்பாக இரவு வேளை இல்லை… சூரியன் மறைகிறதா, உதிக்கிறதா? என்பதும் தெரியவில்லை. அடிவானில் இருப்பது சூரியனா? என்றும் புரியவில்லை…. புரிந்து கொள்ளும் நோக்கில் சற்றே யன்னலை எட்டிப் பார்க்கிறேன்… இரு வீட்டு


ஆய்டா 2015

 

 கோவர்தனின் டயரியாய் இருப்பதே எனக்கு பெருமை.இன்னுமொரு பெருமையும் இருக்கிறது. இந்த அறையில் இருக்கும் எத்தனையோ எண்மான (Digital) இயந்திரங்களுக்கு இடையில் நான் மட்டும்தான் காகித நூல். என் பெயர் “அய்டா 2035” என்னில் எழுத அவர் உபயோகிக்கும் எழுத்தாணிதான் என் காதலி. என்னை கீறி நினைவுகளை பதிப்பதில் ‪#‎அவள்‬ ‪#‎ஆசை‬ அளாதி. கோவர்தன் ஒரு #விஞ்ஞானி. ஆனாலும் அவரின் ஏக்கங்களை நான் மட்டுமே அறிவேன். அவரிடம் எத்தனையோ சாதனங்கள் இருந்தும், தன் எண்ணங்களை பதிக்க இன்னும் என்னைதான்