கதையாசிரியர் தொகுப்பு: மனோகரன் கிருஷ்ணன்

3 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

அற்றைக்கூலி

 

  “வேண்டா வெறுப்புக்கு பிள்ளையை பெத்துட்டு “காண்ட மிருகமினு” ஏன் பெயர் வச்சுகிறோமே தெரியலை.” கோவம் மண்டைக்கு மேல் ஏறி நின்றது. தன் மகனை நொந்துக்கொண்டார் கோபால். பிள்ளைகள் என்ற பெயரில் பெரும் “தொல்லை” களை பெற்றுவிட்டோமா? “இந்த காலத்து பிள்ளைங்கள நினைச்சா மனசு பதறுது. இதுல அப்பன குறை சொல்றதா இல்லை ஆத்தாளை குறை சொல்றதா? எவ்வளவு சொன்னாலும் நம்ப காதுல பூவ சுத்திடுறானுங்க. முட்டாப்பசங்க” வானத்தை அண்ணாந்து பார்த்து,வாயை கொப்பளித்து துப்பினார். “வேல வெட்டி


வெளியே ஒரு வானம்

 

  பொய்தான் சொன்னான். பொய்யை உண்மையை போல் சொல்லும் திறன் அவனிடம் சற்று அதிகமாகவே இருந்தது. சத்தியமாக அவன் பொய்தான் சொல்கிறான். அவனின் கண்களைப் சற்று உற்று பார்த்தால் பொய்மை எகத்தாலமாக நம்மை பார்த்து சிரிக்கும். இருந்தாலும் அத்தனை பொய்யும் அவனது கவர்ச்சிகரமான புன்னகையில் கரைந்து போகும். சிவன். பார்ப்பதற்கு கருப்பாக இருந்தாலும் கலையாக இருப்பான். நேர்த்தியான பள்ளி உடை… மடிப்புக் களையாமல் ஆடை உடுத்துவதில் அவனுக்கு நிகர் அவன். அமைதியும் நிதானமும் அவனின் உடன் பிறப்பு.


மனச் சடக்கு

 

  பள்ளிவிடுமுறை முடிவதற்கு இன்னும் இரண்டு வாரம்தான் இருக்கிறது. எப்பொழுதும் போல் இப்போழுதும் ஒரே ஒப்பாரி. “மற்றவர்கள் லீவு கிடைத்தால் வெளியூருக்கு போகிறார்கள் நான் மட்டும் ஏன் வீட்டில் அடைந்து கிடக்கவேண்டும்.” என்று முகாரி பாட ஆரம்பித்தாள் என் மனைவி. “இதோ பக்கத்தல இருக்கிற எங்க வீட்டுக்காவது போகக்கூடாதா?” “உனக்கு லீவு இருக்கு; எனக்கு லீவு இருக்கா?” நானும் விடாப்பிடியாக எதிர்க்கேள்வி கேட்டேன்.வேற எதைச் சொல்வது? “எப்பப் பார்த்தாலும் கம்பனியக் கட்டிக்கிட்டு அழுங்க. என்னைப்பத்தி நினைக்க உங்களுக்கு