Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதையாசிரியர் தொகுப்பு: எஸ்.கண்ணன்

216 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

பத்தினிகள்

 

  அது 1988 ம் வருடம்…. முப்பது வருடங்களுக்கு முன், சுதாகருக்கு சுமதியுடன் கல்யாணம் ஆனது. பெண் பார்த்து, பெரியோர்களின் ஆசியுடன் முறைப்படி நடந்த கல்யாணம். முதலிரவில் சுதாகர் மனைவியிடம் மனம்விட்டு சிரித்துப் பேசிக்கொண்டிருந்தான். அவளை அன்றே கலவிக்கு வற்புறுத்தவில்லை. அதனாலேயே சுமதிக்கு கணவன் மீது ஒரு மரியாதையும் ஏராளமான காதலும் உண்டானது. அவன் அவளிடம் எப்போதும் சிரிக்கச் சிரிக்க பேசினான். சுமதிக்கு தன் கணவன் சிடுமூஞ்சியாக இல்லாமல் ஜோவியலாக இருப்பது ரொம்ப சந்தோஷமாக இருந்தது. அவர்கள்


படுக்கை அழுத்தம்

 

  சந்தானம் விரக தாபத்தில் கட்டிலின் மீது புரண்டு கொண்டிருந்தான். அழகான மனைவி இருக்கும்போதே விரகதாபமா? கஷ்டம்டா சாமி ! மனைவி தேவகி தரையில் படுத்துத் தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள். கடந்த மூன்று மாதங்களாகவே தேவகி தரையில்தான் படுத்துத் தூங்குகிறாள். இரவு நேரங்களில் சந்தானம் தன் மனைவியைப் பார்த்து பார்த்து ஏங்கினான். தூக்கம் வராது படுக்கையில் புரண்டான். நீண்ட பல இரவுகளுக்குப் பிறகுதான் இழப்பின் கனம் அவனுக்குப் புரியத் தொடங்கியது. என்ன இருந்தாலும் தேவகி அவனை இப்படித் தவிக்க


ஜாதிகள் இருக்குதடி பாப்பா

 

  திருநெல்வேலி ஆல் இண்டியா ரேடியோவில் ஏதோவொரு நிகழ்ச்சி மெதுவாக ஒலி பரப்பாகிக் கொண்டிருந்தது… “வணக்கங்க அண்ணாச்சி…” வீட்டில் அமர்ந்து கணக்குப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த கோட்டைசாமி நிமிர்ந்து பார்த்தார் “அடடே ஏகாம்பர அண்ணாச்சியா…வாங்க. சொகமா இருக்கீயளா? மொபைல்ல வாரேன்னு ஒரு வார்த்தை சொல்லியிருக்கலாம்லா…” “நம்ம ஜாதி சங்கம் ஜோலியா தூத்துக்குடி வரை வந்தேன்…வந்த வேலை சீக்கிரம் முடிஞ்சிருச்சு.. உடனே உங்க ஞாபகம் வந்திச்சு.. அப்படியே கிளம்பி இங்கன வாரேன்.” எதிரே அமர்ந்தார் ஏகாம்பரம். “நம்ம சங்கத்து சமாச்சாரம்


முன்னாள் காதலி

 

  திருநெல்வேலி ரயில்வே ஜங்க்ஷன். நெல்லை எக்ஸ்பிரஸ் ரயில் சென்னைக்குப் புறப்படத் தயாரானது. அவசர அவசரமாக ஓடிவந்து S6 கோச்சில் ஏறிக்கொண்டேன். என்னுடைய பர்த் நம்பரைத் தேடிப்போய் அதில் அமர்ந்துகொண்டேன். ஓடி வந்ததில் வியர்வை வழிந்தது. சற்று நிதானமாக சுற்றியுள்ளவர்களை நோட்டமிட்டபோது திடுக்னு நெஞ்சுக்குள் ஏதோ கனமா பரவி அடைக்கிற மாதிரி இருக்கு. திகைத்துப்போய் மறுபடியும் அவளைப் பார்க்கிறேன். ஆமாம் அவளேதான்… என்னுடைய சுமிதாதான். ஒரு நிமிஷம் உச்சந்தலையில் உணர்ச்சியெல்லாம் ஸ்தம்பித்துப்போன மாதிரி இருக்கு. எனக்கு என்ன


கைகள்

 

  பல வருடங்களுக்கு முன் நான் டைட்டான் வாட்சஸ் கம்பெனியின் பெங்களூர் தலைமையகத்தில் வேலை செய்தபோது என்னுடைய  மேனஜராக லெப்டினன்ட் கேனல் ராஜேந்திர குமார் இருந்தார். அவர் கடைசியாக ராணுவத்தில் லே என்கிற உயரமான இடத்தில் பணியாற்றி வாலன்டரி ஓய்வுபெற்று; அதன்பின் டைட்டான் வாட்சஸ் கம்பெனியில் அட்மினிஸ்ட்ரேஷன் மானேஜராகப் பணியாற்றி ஓய்வு பெற்றவர். அவரை நான் சமீபத்தில் பெங்களூர் ப்ரிகேட் ரோடில் சந்திக்க நேரிட்டது. என்னைப் பார்த்ததும் பழைய டைட்டான் நாட்களை  நினைவு கூர்ந்து பிறகு இந்திரா