கதையாசிரியர் தொகுப்பு: இரா.நாராயணன்

6 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

பெரியவர்

 

  நடராஜ் அவரை பார்க்க சென்ற போது அவர் கொல்லைபுறத்தில் இருப்பதாக தெரிந்தது. அங்கு சென்ற போது அவர் இடுப்பில் ஒரு துண்டை கட்டிக்கொண்டு துடைபத்தால் குப்பையை கூட்டிகொண்டிருந்தார். இவனை பார்த்ததும், ஆச்சிரியமயிருக்கே எப்பிடியோ வந்துட்டியே. வா வா வா, என்று மிகவும் அன்புடன் அழைத்தார். அவருக்கு 76 வயதிருக்கும், சதையில்லாத ஒத்தை நாடி உடம்பு. தோளில் சுருக்கம் இருந்தது. அந்த காலத்து மக்களுக்கு இதுபோன்ற உடல் வாகு சாதாரணம். வயது ஆகா ஆகா சதை குறைந்துவிடும்.


வணிகன்

 

  ஜான் காலை தன் அலுவலகத்திற்கு வந்தான். ஷீலாவை அழைத்து அன்றைய நிகழ்சிகளை பற்றி கேட்டான். இன்னைக்கு எதுவும் முக்கிய சந்திப்புகள் இல்லை, என்றாள் அவள். ஜெம் motorக்கு- நம்ம அனுப்புன கொட்டேஷன் என்ன ஆச்சு? இப்பொது ஷீலா இவனை பார்த்து கேலியாக புன்னகைத்தாள். தெரியாத மாதிரி கேக்றீங்க. அந்த வேலை கே.கே. சாமிக்கு கேடச்சிடிச்சி. அந்த பதிலில் ஒரு அசட்டுத்தனம் தெரிந்தது. ஜான் புதிய தொழில் முனைவோன். அவன் தன்னுடைய தொழிலை தொடங்கி சில வருடங்கள்


கண்ணதாசனின் கல்லறை

 

  முகுந்தனும் அவன் நண்பர்களும் சென்னை புத்தக கண்காட்சிக்கு வந்திருந்தனர். அவர்கள் பள்ளியில் கட்டாயம் கண்காட்சிக்கு செல்லவேண்டும், சென்றதற்கு அடையாளமாக நுழைவு சிட்டை வகுப்பாசிரியரிடம் காட்டவேண்டும் என்று அறிவித்திருந்தனர். அதனால் அவ்வளவாக விருப்பம் இல்லாவிட்டாலும் வந்திருந்தனர். முகுந்தனின் குடும்பம் குடிசை வீட்டில் இருந்து தளம் போட்ட வீட்டிற்க்கு வந்த முதல் தலைமுறையை சேர்ந்தது. அப்பாவிற்கு குடிநீர் வாரியத்தில் தொழிலாளி. அவருக்கு எழுத படிக்க தெரியும்.முகுந்தனை ஐந்தாம் வகுப்பு வரை தனியார் பள்ளியில் படிக்க வைத்தவர், ஆறாம் வகுப்பிலிருந்து


முன்னேற்றம்

 

  அது ஒரு அரசு பள்ளி. மாணவர்களின் படிப்பு சத்தம் கேட்டுக்கொண்டிருந்தது. அந்த பகுதியை சுற்றியுள்ள பல ஊர் மாணவர்களுக்கு அது தான் ஒரே பள்ளி. பெருமாளும், முருகனும் மைதானத்தில் விளையாடிக்கொண்டிருந்தனர் . அவர்களுக்கு அன்று அது கடைசி வகுப்பு. விளையாட்டு வகுப்பு. இருவர் மட்டும் தனியாக விளையாடி கொண்டிருந்தனர். மற்ற மாணவர்கள் அனைவரும் கை பந்து விளையாடி கொண்டிருந்தனர். முருகன் சற்று உயரம் குறைவு. பெருமாள் நல்ல உயரம். கைபந்து விளையாட இரு அணியாக பிரித்தபோது


விரதம்

 

  காலையில் அருண் வேலைக்கு கிளம்பிக்கொண்டிருந்தான். மோகனா எதோ அவனை பற்றி முணு முணுத்கொண்டிருந்தாள். தினமும் நடப்பது தான். இதை பார்த்துக்கொண்டிருந்த மாமியார் கோமளதிற்கு சற்றே கோபம் வந்தாலும் ஒன்றும் சொல்லவில்லை. ரெண்டுபேர்க்கு நடுவில நீ ஏன் வர? அருண் கோபிப்பான். அருண் – மோகனாவிற்கு திருமணமாகி மூன்று வருடங்கள் ஆகின்றன. சற்று பொறுத்து குழந்தை பெற்றுக்கொள்ளலாம் என்று இருவரும் முடிவு செய்து, ஒரு வருடத்திற்கு பிறகு மோகனா கருதரித்தாள். அதனாலோ என்னவோ அருண் மிகவும் ஆவலாக