கதையாசிரியர் தொகுப்பு: ஆர்.பரிமளா ராஜேந்திரன்

29 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

கனவு சாம்ராஜ்யம்

 

 “”அம்மா கதவை தாழ் போட்டுக்க. நான் வேலைக்கு கிளம்பறேன்.” பரத் சொல்ல, கட்டு போட்ட காலை தாங்கியபடி நடந்து வந்தாள் அமிர்தம். அம்மாவை பார்த்த பரத்திற்கு மனம் வேதனைப்பட்டது. அப்பாவும், அம்மாவும் எந்த ஒரு ஆசையும், எதிர்பார்ப்பும் இல்லாமல் இருப்பதைக் கொண்டு வாழ்ந்துகொண்டு, பரத்தை படிக்க வைத்து, அவனது ஆசைகளை மட்டும் எப்பாடுபட்டாவது நிறைவேற்றி, வயதானபிறகு வாழ்க்கை வசதிகளை பெருக்கிக் கொள்ள வழியில்லாமல் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தார்கள். “”கால் வலி பரவாயில்லையாம்மா. சாயிந்திரம் டாக்டர்கிட்டே போய்ட்டு வருவோமா?” “”வேண்டாம்


அவமானம்

 

 “”அண்ணே சொல்றேன்னு தப்பா நினைக்காதீங்க. என் மக ஜோதியை, உங்க பிள்ளை பμணிக்குதான் கட்டிக் கொடுக்கணும்னு சின்ன பிள்ளையாக இருக்கும் போதே பேசினதுதான். இருந்தாலும் இப்ப நடைமுறைக்கு ஒத்து வμõதுன்னு தோணுது. எனக்கு இருக்கிறது ஒ÷μ மக. அவ சீரும், சிறப்புமாக வாழணும்னு தானே பெத்தவ மனசு நினைக்கும். பμணிக்கு சரியாக படிப்பு ஏறலை. நிலையான வருமானமும் இல்லை. அவன் சொந்தக்காலில் நிற்கிற தகுதி இல்லாம, உங்களை சார்ந்துதான் வாழ்ந்துட்டு இருக்கான். அவனை நம்பி என் பெண்ணைக்


வேரில்லா மரம்

 

 அடுப்பில் சாம்பார் கொதிக்க தாளித்து இறக்கி வைத்தாள் வத்சலா. ஹாலில் அபியும், அவள் அப்பாவும் சிரிக்கும் சப்தம் கையை டவலால் துடைத்தபடி வந்தாள். “”அப்பா, இந்த ப்ரோக்ராம் இன்னும் ஒரு வாரத்தில் முடித்தாகணும்” லேப்டாப்பைத் திறந்து அதில் தலையைக் கவிழ்த்திருந்தார்கள் எட்டிப் பார்த்தாள். போஸ்ட்கவரில் ஏதோ புள்ளிபுள்ளியாய் ஓடி விழுந்தபடி இருந்தது என்ன பண்றீங்க? “”டவுன்லோடு பண்ணிட்டு இருக்கோம்” கண்களை எடுக்காமல் மாதவன் பதிலளிக்க, “”அப்படின்னா என்னங்க?” “”ஐயோ அம்மா நீ வேற தொணதொணன்னு உனக்கு இதைப்பத்தி


மனமே கடவுள்

 

 பத்து வயது பேரன் அந்த பேட்டரி காரை அழகாக வளைத்து, வளைத்து ஓட்டுவதை சந்தோஷம் மேலிட ரசித்துக் கொண்டிருந்தார் ராம்பிரசாத். “”என்னப்பா பேரனுக்கு இவ்வளவு விலையில் காஸ்ட்லி கார் வாங்கிக் கொடுத்துட்டு அவன் விளையாடுவதை ரசிச்சுட்டு இருக்கிங்களா?” பக்கத்தில் வந்து நிற்கும் மகன் சிவாவைப் பார்த்து புன்னகைத்தார். “”அமெரிக்காவிலிருந்து என் பேரன் வந்திருக்கான். என்னோடு இருக்கிற இந்த ஒரு மாசமும் அவனை சந்தோஷமாக வச்சுக்கணும்னு பார்க்கிறேன்.” “”அதுக்காக இவ்வளவு விலையில் தேவையாப்பா. இதை எடுத்துட்டும் போக முடியாது.


கோபம் தவிர்

 

 தன் நண்பனின் மெக்கானிக் ஷாப்பினுள் நுழைந்தான் சங்கர். நிறைய கார்கள் வேலைக்காக நின்று கொண்டிருந்தன. பானெட்டை திறந்தும், காருக்கு அடியில் படுத்தும் வேலையாட்கள் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருக்க, அவர்களை தாண்டி உள்ளிருந்த அறைக்குள் நுழைந்தான். “”வா சங்கர், என்ன இந்தப் பக்கம் அபூர்வமாக இருக்கு.” “”இங்கே ஆதம்பாக்கத்தில் என் மாமா வீட்டு விசேஷத்திற்கு வந்தேன். அப்படியே உன் ஞாபகம் வந்தது. பார்த்துட்டு போகலாம்னு வந்தேன். எப்படி இருக்கே. பிஸினஸ் நல்லபடியா போய்ட்டு இருக்கு போலிருக்கு.” “”ஆமாம்பா. வேலை


கடந்து போகும்

 

 அந்த ப்ராஞ்சிலிருந்து டிரான்ஸ்பராகி, ஐந்து வருடம் கழித்து வேலை விஷயமா, மோகனுடன் உள்ளே நுழைந்தார் சிவராமன். தெரிந்த முகங்கள் யாருமே கண்ணில் படவில்லை. எல்லோரும் புதியவர்களாக தெரிந்தார்கள். “”க்ளார்க் சபேசன், சிவராமனை பார்த்துப் புன்னகையுடன் அவரை நோக்கி வந்தார். “”சார், நல்லா இருக்கீங்களா. பார்த்து ரொம்ப நாளாச்சு. இப்ப தர்மபுரி ப்ராஞ்சில்தான் இருக்கீங்களா?” “”ஆமாம் சபேசன். லோன் விஷயமாக என் நண்பர் மானேஜரை பார்க்க வந்தாரு. அவருடன் வந்தேன். எல்லாரும் மாற்றலாகி போயிட்டாங்க போலிருக்கு. புதுமுகங்களாக தெரியறாங்க.”


இருவரும் ஒன்றே

 

 மார்க்கெட்டில் காய்கறிகளை வாங்கிக் கொண்டு வந்தவள் எதிரில் பாங்க் அட்டெண்டர் வருவதைப் பார்த்தாள். “”என்னப்பா… நல்லா இருக்கியா… பார்த்து ரொம்ப நாளாச்சு… நானும் லாக்கருக்கு வரணும், பாங்குக்கு போகணும்னு அவர்கிட்டே சொல்லிட்டு இருக்கேன். நேரம் கிடைக்கலை.” “”போன வாரம் கூட சார் பாங்க் வந்தாரே. டெபாசிட் பணம் அஞ்சு லட்சத்தை ஏதோ அவசரத் தேவைன்னு பாங்க் மானேஜர்கிட்டே பேசி, வாங்கிட்டுப் போனாரு. நான்தான் அவருடன் இருந்தேன்.” ஒரு கணம் துணுக்குற்றவள், “”ம்… ஆமாம். மறந்துட்டேன். சரி… அடுத்த


விலக வேண்டிய உறவு!

 

 ஆட்டோ, கடைத் தெருவில் சென்று கொண்டிருக்க, ஆட்டோவில் உட்கார்ந்திருந்த சாவித்திரி, தன் கணவனிடம், “”என்னங்க அந்த பாம்பே ஸ்வீட் ஸ்டாலில், ஒரு அஞ்சு நிமிஷம் நிறுத்தச் சொல்லுங்க. ரசகுல்லா ஒரு டப்பா வாங்கிட்டு போகலாம். நம்ப சந்துருவுக்கு ரொம்பப் பிடிக்கும். இன்னைக்கு அவன் பிறந்த நாள். அவன் படத்துக்கு முன்னால வச்சு கும்பிடலாம்.” ஆட்டோவை நிறுத்தச் சொல்லி, ரசகுல்லா வாங்கிக் கொண்டு ஆட்டோவில் ஏறினார் சண்முகம். “”என்ன ஐயா, வேறு எங்கேயும் நிறுத்தணுமா. இல்லை, நேரா சுபஸ்ரீ


குரு தெய்வம்!

 

 பத்து நாட்கள் ஜுரத்துல படுத்து, ஸ்கூலுக்கு லீவு போட்டிருந்த ஆனந்தி, அன்று தான் அரைப் பரிட்சை ஆரம்பம் என்பதால், பள்ளிக்கு வந்திருந்தாள். “”ஆனந்தி… தமிழ் பரிட்சைக்கு நல்லா படிச்சுட்டீயா? நம்ப சுகுணா இந்த முறை உன்னை பின்னுக்கு தள்ளி, பர்ஸ்ட் ராங்க் எடுத்துடணும்ங்கிறதில் குறியா இருக்கா. நீயும் உடம்பு சரியில்லாம பத்து நாளா ஸ்கூலுக்கு வரலை. எப்படி படிச்சி இருக்கே?” சகதோழி கேட்டாள். “”ம்… நல்லா படிச்சிருக்கேன், ” சொன்னவள் மனதில் பயம் ஏற்பட்டது. “இவ்வளவு நாள்


நிறைவு

 

 “”சுஜி… துபாயிலிருந்து சங்கர் பேமிலியோடு வர்றதாக போன் பண்ணினான். அவன் பெண் நிமாவை டாக்டர்கிட்டே காட்டணுமாம். ஒரு வாரம் இருப்பாங்கன்னு நினைக்கிறேன்.” கண்களை கசக்கியபடி வரும் மகனை கையில் பிடித்தபடி வந்தாள் சுஜி. “”ஏன்… என்ன ஆச்சு. எதுக்கு அழறான்.” “”ம்… முதுகில் ரெண்டு வச்சேன். சரியா படிக் கிறதில்லை. கணக்கிலே நாற்பது மார்க் தான் வாங்கியிருக்கான். எதிலேயும் சூட்டிகை கிடையாது. இப்படி அசமஞ்Œமாக இருக்கான். இவனை எப்படித்தான் கரைசேர்க்கப் போறோம்ன்னு தெரியலை.” அலுத்துக் கொண்டாள் சுஜி.