உணவு உடை உறைவிடம்

முதற் காட்சி

(திரை எழுகிறது. விளக்குகள் ஒளிர்கின்றன. பின்னணியில் பேருந்து நிறுத்தம் போன்ற அமைப்பு . வாட்டசாட்டமான நடுத்தர வயது பெரிய மீசை நபர் ஒருவர் நின்று கொண்டிருக்கிறார். மேடையின் வலப் பக்கத்திலிருந்து ஓர் இளைஞனும் ஒரு நடுத்தர வயது நபரும் வருகிறார்கள்.)

இளைஞன் : வணக்கம் சார்

மீசைக்காரர் : வணக்கம் … என்ன ?

இளைஞன் : என் பேரு ராஜா.. இவுரு எங்க மாமா நடராஜன்.. நாங்க பாரதிநகர் போகணும் பஸ் எப்ப வரும்?

மீசைக்காரர் : ம்ஹும்.. வர்றப்ப வரும்.. ஏதோ விபத்தால வாகன நெரிசலாம் . ஒரு மணி நேரம் ஆகும்ன்னு இப்பதான் ஒரு டூவீலர் காரர் சொல்லிட்டுப் போனாரு

ராஜா : கஜபதி சார்

மீசைக்காரர் : எப்படிய்யா பேரை கரக்ட்டா சொல்லிட்டே ..

ராஜா : குன்சா அடிச்சேன்

கஜபதி : சரி நீ எதுக்கு இப்ப பாரதி நகர் போகணும் ?

ராஜா : அது ஒரு பெரிய கதை சார்

கஜபதி : அப்படின்னா வேணாம் . அதுக்குள்ள பாரதி நகர் போற பஸ் வந்திடும் … யோவ் எங்கேய்யா ஒங்க மாமாவ காணோம் …

ராஜா : அவருக்கு பத்து நிமிசத்துக்கு ஒரு தடவை டீ குடிக்கணும் .. தம் அடிக்கணும் … என் கதையை சுருக்கமா சொல்றேன் ..

கஜபதி : பஸ் வேற வரலை சொல்றதுன்னு முடிவு பண்ணிட்டே சரி சொல்லு

ராஜா : மல்லிகை நகர்ல எங்க வீடு . எங்க தாத்தா , எங்க அப்பா , மாமா நான் எல்லாம் ஒண்ணா இருக்கோம்

கஜபதி : இவுரு எப்படி மாமா … தாய் மாமனா ?

ராஜா : இல்ல சார் இடையில பேசினா எனக்கு ப்ளோ போயிடும் ..

கஜபதி : சரி குறுக்கிடல மேல சொல்லு

ராஜா : எங்க தாத்தா பெரிய அதிகாரியா இருந்தவரு … நிறைய சம்பளம் வாங்கினவரு..

கஜபதி : பென்சன் வருமே

ராஜா : ஆமாம் அதனால தான் எங்க அப்பா , எங்க வீட்டு மாப்பிள்ளையான எங்க மாமா.. நான் யாரும் வேலைக்கு போகலை

கஜபதி : இத்தனை பேருக்கு உட்கார வெச்சு உணவு உடை உறைவிடம் கொடுக்கிற ஒங்க தாத்தா சோமசுந்தரம் சாரைப் பாராட்டணும்யா ..

ராஜா : எப்படி சார் எங்க தாத்தா பேரை கரக்ட்டா சொல்லிட்டிங்க

கஜபதி : எல்லாம் ஒரு யூகம்தான்

ராஜா : எங்க அப்பா சொன்ன பேச்சு கேட்காம ஊதாரியா இருக்காருன்னு எங்க அம்மா , எங்க அப்பாவோட இருக்க மாட்டேன்னு வீட்டை விட்டுப் போயிட்டாங்க

எங்க தாத்தா , எங்க அக்கா கண்மணி , காதலிக்கறான்னு தெரிஞ்சு அவங்க கல்யாணத்தை நடத்தி வெச்சாரு …. அவருதான் நடராஜன் எங்க அக்கா புருசன் . கல்யாணம் முடிஞ்சதும் அவரு எங்க அக்காவை அவங்க வீட்டுக்கும் கூட்டிகிட்டு போகலை . தனிக்குடித்தனமாவும் போகலை . உங்க வீட்லயே இருந்துடறேன்னு எங்க வீட்டுக்கே வந்துட்டாரு .

கஜபதி : பலே ஆளுதான் நல்ல மாப்பிள்ளையைத் தான் ஒங்க அக்காவுக்கு பிடிச்சிருக்கீங்க

ராஜா : இவுரும் பொறுப்பானவரா இல்லாம வேலைவெட்டி பார்க்காம இருந்தாரு … மாமனோரோட சீட்டாடிகிட்டு தண்ணி அடிச்சுகிட்டு பொழுதை ஓட்டினாரு … சொல்லி சொல்லி பார்த்த எங்க அக்கா கணமணி

கஜபதி : அதுவும் சொந்த வீட்டை விட்டு வெளியேறிடுச்சு…

ராஜா : கரெக்ட்டா சொல்லிட்டிங்க சார்

கஜபதி : ஒங்க பாட்டியாவது இருக்காங்களா?

ராஜா : அவங்க போய்ட்டாங்க..

கஜபதி : அவங்களும் கோபிச்சுகிட்டு போய்ட்டாங்களா? ஓ காலமாகிட்டாங்களா?

ராஜா : யாருக்கும் பெண்டாட்டியோட அனுசரிச்சு குடும்பம் நடத்த தெரியலை ன்னு எங்க தாத்தா , எங்க மாமாகிட்டயும் அப்பா கிட்டயும் சத்தம் போட்டாரு

கஜபதி : ஒங்க தாத்தா உனக்கு கல்யாணம் பண்ணனும்னு இறங்கலியா?

ராஜா : அவரோட நண்பர்கள் வட்டாரத்தில் அவங்களோட பேத்திகளை பொண்ணு கேட்டுப் பார்த்தாரு

கஜபதி : ஒங்க வீட்டுக்கும் பெண் பாலாருக்கும் தான் ராசி இல்லையே

ராஜா : அதனால தான் யாரும் பொண்ணு கொடுக்க முன் வரலை மேலும்

கஜபதி : நீயும் ஒண்ணும் சம்பாதிக்க ஆரம்பிக்கல

ராஜா : எங்க தாத்தாவுக்கு நாவுக்கு ருசியா சாப்பாடு வேணும்..

கஜபதி : அதுக்காக தாத்தா இன்னொரு கல்யாணம் பண்ணிகிட்டாரா? இருக்காது . ஒங்க வீடுதான் பெண்களை தங்க விட மாட்டேங்குதே..

ராஜா : அதுக்காகத்தான் எங்க தாத்தா உஷான்னு ஒரு அக்காவை சமையலுக்காக அப்பாயின்ட் பண்ணாரு . அவங்களும் நல்லா சமைச்சாங்க . எங்க தாத்தாவுக்கு அவங்க பக்குவம் பிடிச்சுப் போச்சு…

கஜபதி : அப்புறம் என்ன சாப்பாட்டுக்கு தி்ண்டாட்டம் இல்லாம ஒங்க நாலு பேர் வண்டி ஓடுது இல்ல

ராஜா : நீங்க சொல்றா மாதிரி நல்லா தான் ஓடிகிட்டு இருந்துச்சு..(நடராஜன் வருகிறான்) இதோ வர்றானே எங்க மாமா… அக்கா புருசன்..

கஜபதி : மரியாதை கொடுய்யா..

ராஜா : சரி வர்றாரே இவுரு பண்ண கூத்துல உஷா அக்காவும் போங்கடா நீங்களும் ஒங்க வேலையும்ன்னு போயிடுச்சு

கஜபதி : அது அக்காதானா… அவ்வை சண்முகி மாதிரி பொம்பள வேசத்துல இருக்கிற ஆம்பிளையா இருக்க போவுது ..

ராஜா : பெண்மணி தான் சார்

கஜபதி : அப்படி என்ன பண்ணாரு ஒங்க மாமா … அவங்க கையை பிடிச்சு இழுத்துட்டாரா ?

நடராஜன் : அதெல்லாம் பண்ணல ஐயா .. உறவுக்காரங்க கல்யாணத்துக்கு போகணும் னு அந்த அம்மா ஒரு நாள் லீவு எடுத்துச்சு. தாத்தாவும் அவரோட ப்ரெண்டோட எண்பது விழாவுக்கு போயிட்டாரு. நான் சமையல்ல இறங்கினேன் .

ராஜா : சும்மா இல்ல சார்… ஊர்வன பறப்பன கடல்ல வாழ்வது எல்லாத்தையும் கொண்டு வந்து சமையல் பண்ணாரு..

கஜபதி : என்ன தடபுடலா அசைவ உணவு சமைச்சிருக்காரு அதானல என்ன ?

நடராஜன் : அதானே நல்லா கேளுங்க ஐயா

ராஜா : சமையலறையில போட்டது போட்டபடி வெச்சிட்டு எங்க அப்பவோட சேர்ந்து தண்ணி அடிச்சிட்டு போய் தூங்கிட்டாரு…

கஜபதி : ஏன்யா … இவங்க சிகரெட் தண்ணி எல்லாத்துக்கும் ஒங்க தாத்தா ஸ்பான்சர் பண்ணறாரா?

ராஜா : வீட்ல என்னென்ன வீண் பொருட்கள் , நியுஸ் பேப்பர் இருக்கோ அதெல்லாம் விலைக்கு போட்டு அவங்க பாக்கெட் மணிக்கு தேத்திப்பாங்க … கேளுங்க .. மறு நாள் வேலைக்கு வந்த உஷா அக்கா , களேபரமா இருந்த சமையலறையை பார்த்துட்டு தலை சுத்திப் போய் இனிமே நான் வேலைக்கே வர மாட்டேன்னு எங்க தாத்தா கிட்ட சொல்லிட்டு அந்த மாச சம்பளத்தை கூட வாங்காம போய்ட்டாங்க … கிச்சனை நான்தான் ஒழுங்குப்படுத்தினேன் .

நடராஜன் : ஒரு வாரமா நாங்க மூணு பேரும் சேர்ந்து சமைக்கறோம் . பாத்திரம் தேய்க்க வந்த அம்மாவும் வேலைய விட்டு போய்ட்டதால நாங்க தான் பாத்திரமும் தேய்க்கிறோம் .

கஜபதி : மூணு பேருக்கும் தான் வேலை வேலைன்னு ஓடற வேலை இல்லையே… நீங்களே தொடர்ந்து சமைக்க வேண்டியதுதானே ஒங்க தாத்தாவுக்கும் சமையலருக்கு கொடுக்கிற சம்பள பணம் மிச்சமாகுமே…

ராஜா : எங்க தாத்தா நாங்க சமைச்ச உணவு வகைகளை நாய் கூட சாப்பிடாது்னு சொல்லிட்டாரு எங்க மூணு பேருக்கும் அசைன்மென்ட கொடுத்திருக்காரு …

கஜபதி : கேட்டரிங்ல கிராஷ் கோர்ஸ் இருந்தா சேரணுமா?

ராஜா : எங்க அப்பா , எங்க அம்மாவை தேடி கண்டுபிடிச்சு அவங்க கால்ல விழுந்து வீட்டுக்கு அழைச்சுகிட்டு வரணும்..

நடராஜன் : எனக்கும் அதே அசைன்மென்ட் தான் நான் என் மனைவி கண்மணிய பார்த்து கெஞ்சி கூத்தாடி வீட்டுக்கு கூட்டிகிட்டு வரணும்

கஜபதி : வாழ்க்கைத் துணைவி கால்ல விழலாம் தப்பு இல்ல..

நடராஜன் : இல்லேன்னா வீட்டுக்கு வரக் கூடாதுன்னு சொல்லிட்டாரு … நான் தனியா போய் தனிக்குடித்தனம் நடத்த முடியுமா?

கஜபதி : ஒண்டியா இருக்க ஒரு ரூம் பார்த்தாலும் அட்வான்ஸ் கொடுக்கணும் வாடகை கொடுக்கணும் உப்பு புளி மிளகா பால் தயிர் அரிசி காய்கறி வாங்க பணம் வேணும் அதுக்கு வேலைக்கு போகணும் ..

நடராஜன் : அதான் ஐயா அதெல்லாம் நெனச்சா பக்ன்னு இருக்குங்க ஐயா .. சரி நான் வரேன் சார் ….. என் மனைவி வேலை செய்யற எக்ஸ்போர்ட் கம்பெனி பக்கத்துல தான் இருக்கு.. நான் வரேன் ஐயா… வரேன்பா ராஜா

(நடராஜன் போகிறான்)

கஜபதி : உனக்கு என்ன பணி கொடுத்திருக்காரு ஒங்க பாட்டானார்?

ராஜா : அம்மாவும் அக்காவும் அப்பாவோடயும் மாமாவோடயும் வர மாட்டாங்க .. அதனால நீ உஷா மேடம் கால்ல விழுந்து அவங்கள கன்வின்ஸ் பண்ணி வேலைக்கு அழைச்சுகிட்டு வா ன்னு அசைன்மென்ட் கொடுத்திருக்காரு … அவங்க முகவரி இல்ல … பாரதி நகர்ல இருக்காங்கன்னுதான் தெரியும் … அவங்க போன் நம்பரும் இல்ல எப்படி கண்டுபிடிக்கப் போறேன்னு தெரியல சார்..

கஜபதி : தம்பி அதோ பாரதி நகர் பஸ் வருது… வா… பாரதி நகர்ல இறங்கி விசாரிச்சு பாரு …

(இருவரும் செல்கிறார்கள்)

(திரை)

இரண்டாம் காட்சி

( பூங்கா போன்ற பின்னணி . காலை நேரம் . பருமனான தேகம் கொண்ட இளமை மாறாத தோற்றம் உடைய எளிய சேலை அணிந்த ஒரு நடுத்தர வயது பெண்மணி திண்ணையில் அமர்ந்து இருக்கிறார் . அவர் அருகில் சூரிதார் அணிந்த ஒடிசலான , அழகான இளைஞி வருகிறாள் . )

இளைஞி : வணக்கம் குட் மார்னிங் வசந்தா மேம்..

வசந்தா : அட கண்மணி குட் மார்னிங் … எக்ஸ்போர்ட் கம்பெனில நீ மேமேஜரா கல்கறேன்னு கேள்விப்பட்டேன் …. பெண் ஊழியர்களுக்காக கருப்பை வாய் புற்று நோய் பரிசோதனை முகாம் எல்லாம் நடத்தினியாமே …. வாழ்த்துக்கள் .

கண்மணி : தேங்க்ஸ் மேம்

வசந்தா : தாத்தா என்னை வந்து பார்த்தாரு … நானும் உனக்கு கால் பண்ணி பேசணும் நெனச்சேன். வேற வேலைல விட்டுப் போச்சு ..

கண்மணி : (நின்று கொண்டே பேசுகிறாள்) என்ன மேம் தாத்தா என்னை பத்தி கம்ப்ளெயின் பண்ணாரா ?

வசந்தா : சேச்சே உன் மேல கொள்ளை பாசம் ஒங்க தாத்தாவுக்கு .. அவரோட ப்ராப்பர்டிஸ் பிசினெஸ் எல்லாமே ஒன் பேர்ல எழுதி வைக்கணும்னு சொல்லிகிட்டு இருந்தாரு..

கண்மணி : என்ன மேம் சொல்றீங்க … ஒரு வருசமா ஆச்சு நான் வீட்டை வெளியே வந்து … என் கிட்ட போன்ல கூட பேசலை … அவரு …

வசந்தா : நீயும் தான் அவர் கிட்ட பேசலை .. வீட்டு மாப்பிள்ளையா வந்த புருசன் சரியில்லேன்னு நீ சொந்த வீட்டை விட்டு வெளியேறினே … தாத்தா மேல என்ன கோபம் ? நீ அவர்க்கிட்ட பேசணுமா ? அவர் ஒன்கிட்ட பேசணுமா ? வக்கீல் பேசினா நம்பிக்கை வர மாட்டேங்குதா ? என் கூட வீட்டுக்கு வா .. டாகுமென்ட் ட்ராப்ட் வீட்லதான் வெச்சிருக்கேன். …

நீ அவரைப் பார்த்துக்றதுக்காகவாவது வீட்லேயே இருந்துருக்கலாம் … நீ ஒரு பக்கம் ஒங்க அம்மா ஒரு பக்கம் …. தாத்தாவுக்கு கஷ்டமாதானே இருக்கும் … வீட்டுப் பெண்மணிகள் இல்லாத வீடு வீடா இருக்காதே … ஆவதும் பெண்ணாலே அழிவதும் பெண்ணாலேன்னு சொல்வாங்க .. நீ காதலிச்சு கட்டிகிட்ட ஒன் புருசனையும் ஒங்க அம்மா ஒங்க அப்பாவையும் வழிக்கு கொண்டு வந்திருக்கணும் …

சரி பர்சனல் விசயம் நான் பேசக் கூடாது …

கண்மணி : பேசக் கூடாதுன்னு பேசிட்டிங்களே … எங்க குடும்ப கதை தான் உங்களுக்கு தெரியுமே ….

வசந்தா : சரி … நான் கார்ல தான் வந்திருக்கேன் .. எங்க வீட்டுக்கு வர்றியா பிரேக் பாஸ்ட்டுக்கு ..

கண்மணி : ஒரு லீவு நாள்ல வரேன் மேம் … வழில தான் நான் இருக்கிற வுமன்ஸ் ஹாஸ்ட்டல் இருக்கு என்னை விட்டுடுங்க

வசந்தா : சரி வா (எழுந்து நிற்கிறாள்) (இருவரும் செல்கிறார்கள்)

(காட்சி மாற்றம்)

(பூங்காவுக்கு வெளியே வசந்தாவும் கண்மணியும் நிற்கிறார்கள்)

வசந்தா : கண்மணி அங்க எதிரே பார்த்தியா விசாலாட்சி சிறுதானிய உணவகம் ன்னு புதுசா ஆம்பிச்சு இருக்காங்க..

கண்மணி : அதுக்கு என்ன மேம் ?

வசந்தா : அதுக்கு என்னவா ? அங்க யார் இருக்காங்க பாரு ஒங்க அம்மா பேர்ல ஒங்க அப்பாவும் தம்பியும் ஒன் புருசனும் நடத்தறாங்க …. ஒங்க தாத்தா மூணு பேரையும் வெளியில அனுப்பிட்டாரு … எங்க ஹஸ்பெண்ட் … தான் அவங்களுக்கு தங்க ஒண்டு குடித்தன போர்சன் பார்த்து கொடுத்து இந்த பிசினெஸ் நடத்தவும் உதவி செஞ்சு இருக்காரு … போய் பார்க்கறியா அவங்கள ?

கண்மணி : இப்ப வேணாம் மேம் எவ்வளவு நாள் இதுல தாக்கு பிடிக்கறாங்கன்னு பார்ப்போம் …

வசந்தா : பொறுப்பு இல்லாம இருந்தாலும் தாத்தாவுக்கு வீட்ல பேச்சுத் துணையா இந்த மூணு பேரும் இருந்தாங்க திட்டு வாங்கறதுக்காகவாவது … இப்ப ஒங்க தாத்தா ஒண்டியா ஆயிட்டாரு … சமையல் வேலைக்கும் ஆளே கிடைக்காம வரவழைச்சு சாப்பிடவும் பிடிக்காம அவரே சமைச்சு சாப்பிட்டுகிட்டு இருக்கேன்னாரு ஒங்க தாத்தா …

கண்மணி : போங்க மேம் இந்த மேட்டரை தானே நீங்க முதல்ல சொல்லி இருக்கணும் …

வசந்தா : சொல்லி இருந்தா மட்டும் என்ன பண்ணி இருப்பே ?

கண்மணி : ஹாஸ்ட்டல் ரூமை காலி பண்ணிட்டு வீட்டுக்கு போறேன் மேம் .. நான் இருக்கும் போது தாத்தா ஏன் நாதியத்தவரா இருக்கணும் ..

வரேன் மேம் நான் ஆட்டோ பிடிச்சு போய்க்கறேன் ….

வசந்தா : அட இதைப் பாரேன் .. நீ வீட்டுக்கு போய்ட்டேன்னு தெரிஞ்சா ஒங்க அம்மாவும் ஒங்க வீட்டுக்கு வந்திடுவாங்க …. ஆம்பிளைங்கள ரொம்ப நாள் தவிக்க விடாதீங்க … இன்ட்டர் டிபன்டன்ஸ்தான் வாழ்க்கை .. வாழ்த்துக்கள் ..

கண்மணி : தேங்க்ஸ் மேம் … (கண்மணி விரைந்து செல்கிறாள். வசந்தா அவளை வியந்து பார்க்கிறார்.)

(நிறைந்தது)