உனக்கு இஷ்டமானதைக் கொடு என்றது

(2001ல் வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்)

ஓருவன் தன் மரண காலத்திலே தன்னிடத்திலிருந்த பதினாயிரம் வராகன்களையும் தனக்குப் பழக்கமுள்ள ஒரு சாவுக்காரி கையிலே கொடுத்து, “என் புத்திரன் பெரியவ னான பின்பு இந்த வராகன்களில் உனக்கு இஷ்டமானதைக் கொடு” என்று சொன்னான். 

பின்பு சாவுக்காரி அதுகளைத் தன் வீட்டிலே கொண்டு போய் வைத்திருந்தான். பிள்ளை பெரியவனான பின்பு சாவுக்காரி இடத்திற்குப் போய்த் தன் தகப்பன் கொடுத்த பொருளைக் கேட்டான். 

அதற்குச் சாவுக்காரியானவன், “உன் தகப்பன் எனக்கு இஷ்டமானதை உனக்குக் கொடுக்கச் சொன்ன படியினாலே எனக்கு இஷ்டமானதிந்தத் தொகைதான்” என்று ஆயிரம் வராகன் கொடுக்கப் போனான். 

அந்தப் பிள்ளையாண்டான் வேண்டாமென்று விசனத்தை அடைந்துபோய் மரியாதைராமனிடத்திலே பிராது பண்ணினான். மரியாதைராமன் சாவுக்காரியை அழைப்பித்து விசாரித்து அவன் வாய்ச் சொல்லைக் கொண்டே “உனக்கு இஷ்ட மானது ஒன்பதினாயிரம் வராகனாகையால் நீ எடுத்துக்கொள்ள நினைத்தாய். அந்த ஒன்பதினாயிரம் வராகன் இந்தப் பிள்ளைக்குக் கொடுத்துவிடு. இந்தப் பிள்ளைக்குக் கொடுக்க நினைத்த உனக்கு இஷ்டமாகாத ஆயிரம் வராகனை நீ யெடுத்துக் கொள்” என்று தீர்ப்புப் பண்ணினான், 

ஊராருடைமைக்குப் பேயாய்ப் பறந்தால் வருமோ என்கிற பழமொழிப்படிக்குச் சாவுக்காரியினுடைய அதி ஆசை பயன்படாமற் போயிற்று. 

– மரியாதைராமன் கதைகள் (ஆய்வுப் பதிப்பு), இரண்டாம் பதிப்பு: மே 2001, பதிப்பாசிரியர்: முனைவர் ய.மணிகண்டன், சரசுவதி மகால் நூலகம் வெளியீடு, தஞ்சாவூர்.