கதையாசிரியர் தொகுப்பு: ராம் ஸ்ரீதர்

3 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

சொல்லாதே யாரும் கேட்டால்

 

  விவேக் குமார் காலையில் கண் விழித்தபோது இன்னும் அரை மணிநேரத்தில் தான் கைது செய்யப்படப் போகிறோம் என்று நிச்சயமாக நினைக்கவில்லை. காஃபி குடித்தவாறே அன்றைய டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா பத்திரிக்கையை மேய்ந்து கொண்டிருந்த போது வாசல் மணி அழைத்து. கதவைத்திறந்து, “எஸ்” என்றார் கேள்விக்குறியுடன். உள்ளே இருவர் நுழைந்தனர்; ஒரு ஆண் (சுமார் 50 வயதிருக்கலாம்), ஒரு பெண்மணி (சுமார் 40 வயதிருக்கலாம்). விவேக் குமாரிடம் எதுவுமே கேட்காமல் சுவாதீனமாக இருவரும் சோஃபாவில் அமர்ந்தனர். விவேக்


அம்மாவின் ஹார்ட் அட்டாக்கும், ஏர்ஹோஸ்டஸ் பேயும்

 

  அவசரமாக அலுவலக வேலை நிமித்தம் நியூ யார்க் செல்ல வேண்டும் என அம்மாவிடம் சொன்ன போது ஆரம்பித்தது வினை. “டே கண்ணா, அம்மா அமெரிக்கா போனதே இல்லடா, கூட்டிண்டு போடா,” என்றாள். “என்னமா, நியூ யார்க் என்ன பாம்பே, டெல்லியா, நெனச்ச போது போறதுக்கு, ஏகப்பட்ட செலவு ஆகும்மா, “என்றேன். அம்மா நொடித்துக் கொண்டாள். “நீ நெனச்சா முடியும், போறது போ,” என்றாள். தனக்கென எதுவுமே வேண்டுமென அம்மாஅதுவரை கேட்டதில்லை. எனவே அம்மாவின் அந்த குழந்தைத்தனமான


டைம் ட்ராவல்

 

  தீபாவளி அன்று நண்பன் சேஷாத்ரியின் அழைப்பு வந்தபோது வழக்கமான தீபாவளி வாழ்த்து என்றுதான் எண்ணினேன். “டேய், இன்னைக்கு நீ ஃபிரீயா இருக்கும் போது லாபுக்கு வா” என்று சொல்லி வைத்துவிட்டான். அவ்வளவுதான். வாழ்த்துமில்லை ஒன்றுமில்லை. எனக்கு ஆச்சரியம். இந்த மாதிரி விசேஷ நாளில் கூட லாபில் என்ன வேலை? நாங்கள் சேர்ந்து படித்தபோது, நாங்கள் பெரும்பாலானோர் சினிமா கதாநாயகிகளைப் பார்த்து ஜொள்ளு விட்டுக்கொண்டு அலைந்தபோது ஃபிஸிக்ஸ் புத்தகம் படித்துக் கொண்டிருப்பான் நண்பன் சேஷாத்ரி. ரொம்பவே புத்திசாலி.