கதையாசிரியர் தொகுப்பு: முரளி

21 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

இனி

 

 நாம் சில சமயம் வெளியூர் பயணம் செல்லும் பொழுதோ, மலைவாச ஸ்தலங்களுக்கு விடுமுறையில் செல்லும் பொழுதோ அப்படியே அதன் அழகில், அமைதியில், குளிரிச்சியில் சொக்கிப் போய்விடுவோம். போகும் வழியெல்லாம் தோன்றும் வழிகளும், கிளைவழிகளும் நமக்கு ‘அது எங்கே போகும்..?, அதன் முடிவில் என்ன இருக்கும்..?’ என்ற ஆர்வம் நம்மிடையே எழுந்துகொண்டே இருக்கும். நகரங்களிலும் மரங்கள் அசைய காற்றும் (காற்று வர அசையும் மரம்?) மலைவாசத்தில் அடிக்கும் காற்றும் அடிப்படையில் ஒன்றாயினும், அங்கு இருகும்போது அதை ரசிக்கும் மனமும்


பிராக்ஸிமா-பி

 

 ஆகஸ்ட் 24, 2016 இந்திய விஞ்ஞானிகள் அளவில்லா மகிழ்ச்சியில் ஆனந்தக் கூத்தாடினர்.. ஆம், நம் பூமியைப் போல் ஒரு கிரகம் உண்டு என்று அவர்கள் பல ஆண்டுகளுக்கு முன் அறிந்ததை இன்று அமெரிக்க விஞ்ஞானிகள் உறுதிப் படுத்திய நாள். துல்லியமான இலக்கையும் அறிந்தாகி விட்டது.. இஸ்ரோவின்(ISRO) இரகசிய ஆராய்ச்சியில் தூரத்தில் உள்ள கிரகங்களுக்குச் செல்லும் விண்கலம் தயாரிப்பதில் வெகுவாக முன்னேற்றம் அடைந்து கிட்டத்தட்ட தயார் நிலையில் இருப்பதில் கூடுதல் சந்தோஷம்… இது போன்ற தூரப் பயணத்தைத் தாங்கும்


அக்டோபர் 2

 

 இங்கொருவரும் அங்கொருவருமாக நாளைய பண்டிகையைக் கொண்டாட தயாராகிக் கொண்டு இருந்தார்கள். அவர்கள் மொழி சிதைந்து ஒற்றை எழுத்துகளில் இருந்தது…. உங்களுக்காகத் தமிழில்… மலர்களும், வாசனைப் பொருட்களும், திருவுருவப் பொம்மைகளும் கடைவீதியில் கொட்டிக் கிடந்தன… அருகில் உள்ள ஊர்களிலிருந்து வந்தவர்கள் அவரவர் விருப்பப்படியும், வண்ணத்திலும், வடிவத்திலும் வாங்கிக் கொண்டனர்… ழ தன் தாத்தாவின் கைப்பிடித்து அந்தக் கடை வீதியை ஆச்சரியமாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்…. இதுதான் அவள் முதல் முதலாக இவ்வளவு தூரம் தாத்தாவுடன் வெளியே வந்தது…. வயது ஆறு


ஹம்பி

 

 அந்த இரயில் வண்டி மைசூரிலிருந்து ஹூப்ளி சென்றுகொண்டிருந்தது. முன்னிரவில் புறப்பட்ட வண்டி அடுத்த நாள் காலைதான் செல்லுமிடம் சேரும். நானும் எனது மனைவியும் ஒரு அலுவலக நண்பரின் திருமணத்திற்குச் சிர்சி (Sirsi) சென்றுகொண்டிருந்தோம்… அலுவலக நண்பர்களின் திருமணங்களுக்குச் செல்வது என்பது ஒரு கடமையாகவே கொண்டிருந்த காலம்.. அந்தப் பழக்கதினால்தானோ என்னவோ இன்றும் வேலை ஓய்வு பெற்று பலவருடங்கள் பின்னும், என்னைவிட மிக வயது குறைந்தவர்கள் நண்பர்களாகத் தொடர்கின்றனர். அதிர்ஷ்டவசமாக மைசூரிலும் ஒரு முன்னாள் அலுவலக நண்பரின் திருமணம்..


கடவுள் வந்தார்

 

 மூன்று நாட்களாக கடும் சுரம். நான்கு மணி நேரதிற்கு ஒரு முறை மாத்திரையால் கட்டுப் பட்டது இப்போது முன்னேறி ஏழு மணிக்கு ஒரு முறை கட்டுப் படத் தொடங்கி இருந்தது…. சென்னை வெய்யிலின் உக்கிரம் தணியும் மாலை வேளை. மணி 6:30. புழுக்கம் உச்சதில் இருந்தது. கொஞ்சம் வெளியே சென்றால் நான்றாக இருக்கும். செருப்பை மாட்டிக் கொண்டு ஒரு அடி எடுத்து வைத்ததும் தோன்றிய யோசனை ‘இந்த தளர்ந்த நிலையில் ஏன் வெளியே செல்ல வேண்டும், மேலே


திருப்பம்

 

 நண்பனிடம் தொலை பேசியில் பேசும் பொழுது இந்த வாரம் ஒரு சிறுகதை எழுத நல்லதொரு கரு கிட்டவில்லை என்று அங்கலாய்த்த பொழுது அவர்: “நீ ரொம்ப சாதாரணமா ஒரே நேர் கோட்டில் வர்ணித்து எழுதுகிறாய், நல்ல திருப்பங்களுடன் எழுதினால்தான் உன் கதை இன்னும் நன்றாக இருக்கும்” என்றார். என்னடா இது நமக்கு இங்கே கருவே திண்டாட்டமாக இருக்க அதில் வேறு திருப்பங்களுடன் என்றால் என்ன செய்வது. சிந்தித்துக் கொண்டே கைப்பேசியை திருப்பி வைத்து திரும்பினால் FM-ல் கணீரென்று


தடக்… தடக்…., தடக்… தடக்…

 

 ஒரு சீரான கதியில் அந்த இரயில் வண்டி சென்று கொண்டிருந்தது. டூ டயர் குளிர் வசதிப் பெட்டியின் தாராளமும் சொகுசும் இதமாக இருக்க நன்கு காலை நீட்டி ஜன்னல் பக்கம் தலை திருப்பி வேடிக்கைப் பார்க்கத் துவங்கினேன். சென்னையின் நெரிசல்களை வேகமாகப் பின்தள்ளி வண்டி வேகம் பிடித்தது. எல்லாக் கதவுகளும் அடைக்கப் பட்டிருந்ததால் சென்னையின் அவலம் நாசிக்கு எட்ட வில்லை. பார்வையை உள்ளே திருப்பினேன். எதிரே அமர்ந்திருந்தவர் நடுத்தர வயது தாண்டி சற்று தாராளமாக இருந்தார். உள்ளே


இயற்பியல் இரண்டாம் ஆண்டு

 

 களம்: கல்லூரி வளாகம் அல்ல காலம்: 1971-72 சென்னை விமான நிலையம் இருக்கும் ஊரில் இரயில் வண்டி நிலையத்துக்கு மிக அருகில் இருக்கும் கலைக் கல்லூரி. அதோ நம் நாயகன் கல்லூரி முடிந்து வேக வேகமாக வந்து கொண்டிருக்கும் இளைஞன். நல்ல உயரம். மெல்லிய உடல் வாகு. உடலுக்குத் தேவையான எல்லா எலும்புகளும் உள்ளதா என்பதை எந்தவித ஊடுருவிக் கருவியும் இல்லாமல் அறியலாம். மாநிறத் தோலுக்குக் கீழ் சதைக்கு நிறைய பற்றாக் குறை இருந்தது. காற்று பின்


அருகே….! மிக அருகே..!

 

 காலில் அடிபட்டு ஒய்வாக இருந்தார் ராமசாமி. என்ன ஏதென்று பதற வேண்டாம். குளியல் அறையில் வழுக்கி விழுந்து கால் கணுக்காலில் மயிரிழை உடைப்பு. கால் கட்டு போட்டு அசையக் கூடாது என்பது மருத்துவர் கட்டளை. சும்மா இருத்தல் என்றால் என்ன என்பதை இதுவரை அனுபவித் திராததால் அவருக்கு பொழுதே போக வில்லை. எவ்வளவு நேரம் தான் தொலைக் காட்சியைப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பது. அவருக்குப் பிடித்த ஆங்கிலப் பட சானலில் பார்த்த படத்தை திரும்ப திரும்ப பார்த்து கிட்டத்


முதுநிலை மழலையர் இறுதித் தேர்வு

 

 சரியாக பிற்பகல் 3:40-க்கு பள்ளிப் பேருந்தில் அடுக்கு மாடி வளாக வாசலில் வந்திறங்கும் ஐந்து வயதுப் பேத்தியை நான் வாயிலில் சென்று வரவேற்கச் செல்லக் கூடாது. அப்படிச் சென்றால் ஒரு சின்னப் பிரளயமே நடக்கும். “நான் என்ன குட்டிப் பாப்பாவா…. என் ஃப்ரண்டு தனியாத்தானே இறங்கிப் போகிறான்… நீ மட்டும் ஏன் என்னை வந்து கூட்டிண்டு போகிறாய்…..?” “இல்லடா உன்னை வண்டிலேந்து ஜாக்கிரதையா இறக்கணும் இல்ல…. அதான்…” “அதெல்லாம் வேண்டாம், வாட்சுமேன் அங்கிள் இறக்கி விடுவார்… நான்