கதையாசிரியர் தொகுப்பு: நயீம் சையத்

17 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஈவ் டீஸிங்

 

  அநேக மாணவ கண்மணிகள் மாணவியரை கண்டமாத்திரத்தில் பரவசமடைந்து தன்னைத்தானே மறந்து, அவர்களை தமது பார்வையாலும், செய்கைகளாலும், வார்த்தைகளாலும் சீண்டுவதுண்டு. அந்த வீண் விளையாட்டுக்கள் சில நேரம் சீரியஸ் ஆகி ஆபத்தில் முடிவதை நாம் அறிந்து இருக்கிறோம். இம்மாதிரியான வம்பு சமாசாரங்களில் முக்கியத்துவம் பெறுவது சினிமா டயலாக் மற்றும் பாடல்கள். மாணவியரின் உடை, நடை, பாவனைகளின் மீது விமர்சனங்களும், சந்தர்ப்பம் கிடைத்தால், கிள்ளி விடுவதுமான ரசனைகளில் மாணவர்கள் ஈடுபட்டு வருகின்றனர். நாக்கு நுனியில் சிலருக்கு சமய சந்தர்ப்பங்களுக்கு


ஒரு கோலமயில் என் துணையிருப்பு

 

  (இதைப்புரிந்து கொள்ள பாகம்: 1 – ஒரு கோலமயிலின் குடியிருப்பு , பாகம்: 2 – சேற்றில் மலர்ந்த தாமரை, பாகம்:3 – பெண் வீணை, பாகம்: 4 – இலட்சியப் பயணம் , பாகம்: 5 – வீணான பெண் , பாகம்: 6 – சீரான அலங்கோலங்கள் என்ற கதைகளை வாசிக்கவும்) பாகம் – 7 (கடைசி) மழை அடம்பிடிக்க டின்னர் முடிந்து, விட்ட இடத்திலிருந்து பேச்சுக்களைத் தொடர்ந்தோம். 11.00 மணியளவில் அம்மா


சீரான அலங்கோலங்கள்

 

  (இதைப்புரிந்து கொள்ள பாகம்: 1 – ஒரு கோலமயிலின் குடியிருப்பு , பாகம்: 2 – சேற்றில் மலர்ந்த தாமரை, பாகம்:3 – பெண் வீணை, பாகம்: 4 – இலட்சியப் பயணம் , பாகம்: 5 – வீணான பெண் என்ற கதைகளை வாசிக்கவும்) பாகம் – 6 சரியாக காலை 11.50 மணிக்கு தாதர் எக்ஸ்பிரஸ் ஸ்டேஷனுக்குள் நுழைந்து அது ஆடி அசைந்து பிளாட்பாரத்தில் நின்றுவிட்டது. எல்லோரும் இறங்க ஆரம்பித்தனர். என்னுடைய இரண்டு


வீணானப் பெண்

 

  (இதைப்புரிந்து கொள்ள பாகம்: 1 – ஒரு கோலமயிலின் குடியிருப்பு , பாகம்: 2 – சேற்றில் மலர்ந்த தாமரை, பாகம்:3 – பெண் வீணை, பாகம்: 4 – இலட்சியப் பயணம் என்ற கதைகளை வாசிக்கவும்) பாகம் – 5 இரவு சீக்கிரம் தூங்க முயற்சித்தும் முடியவில்லை. இரயில்வே ஸ்டேஷனின் ஆரவாரமே என் காதுகளில் கானம் பாட, மல்லிகா பேசிய பேச்சுக்களும் அவருடைய குறும்புகளும், அவர் என்னை விமர்சித்த விதங்களும், திரும்பத் திரும்ப நினைவில்


இலட்சியப் பயணம்

 

  (இதைப்புரிந்து கொள்ள பாகம்: 1 – ஒரு கோலமயிலின் குடியிருப்பு , பாகம்: 2 – சேற்றில் மலர்ந்த தாமரை, பாகம்:3 – பெண் வீணை என்ற கதைகளை வாசிக்கவும்) பாகம் – 4 நேரம் கழிந்து தூங்கியதால், எழுந்திருக்க கஷ்டமாக இருந்தது. கண்கள் சிவந்திருக்க, 7 மணிக்கு எழுந்து ஃபேக்டரிக்குப் போக மணி 8 ஆகி விட்டது. ஃபேக்டரியிலும் யாரிடமும் சரியாக பேச ஆர்வமின்றி சோகமாக இருந்தது. அடுத்த இரண்டு நாளும் இவ்வாறே கழிந்தன.