The 361st Degree

இடியுடன் கூடிய மழை பெய்து கொண்டிருந்த அந்த மாலை வேளையில், 12-B பிரிவு மாணவர்கள் மட்டும் பள்ளியில் இருந்தனர். திடீரென மின்சாரம் துண்டிக்கப்பட, வகுப்பறையின்

பழைய கரும்பலகையில் மின்னல் வெளிச்சத்தில் ஒரு புதிய கணிதச் சமன்பாடு தானாகவே ஒளிர்ந்தது:

இது கணித விதிகளுக்கே முரணான, இதுவரை யாரும் கண்டிராத “காலத்தைப் பூஜ்ஜியத்தால் வகுக்கும்” (Division of Time by Zero) ஒரு விசித்திர சமன்பாடு!

மாணவன் முகிலன் பதற்றத்துடன் சுவரிலிருந்த உலக வரைபடத்தைப் பார்த்தான். அந்தச் சமன்பாட்டின் விடை ஒரு குறிப்பிட்ட புவியியல் இடத்தைக் குறித்தது. ஆனால், அது வரைபடத்தில் இல்லாத இடம்! “பூமியின் 361-வது பாகை” (The 361st Degree) – அதாவது வட துருவத்திற்கும் தென் துருவத்திற்கும் இடையில் மறைந்துள்ள, இதுவரை வரைபடங்களில் குறிக்கப்படாத “நிழல் கண்டம்” அது. ஆச்சரியம் என்னவென்றால், அந்த நிழல் கண்டத்தின் மையம் சரியாக அவர்கள் அமர்ந்திருந்த வகுப்பறையின் கீழே இருந்தது.

அப்போது ஒரு விபரீத இயற்பியல் மாற்றம் நிகழ்ந்தது. ஜன்னல் வழியே வந்த மின்னல் வெளிச்சம் தரையில் படாமல், பாதியிலேயே Photonic Stagnation-ஆக உறைந்து நின்றது. அதாவது ஒளியின் வேகம் பூஜ்ஜியமாகி, ஒளி ஒரு திடப்பொருளாக மாறும் நிலை. வகுப்பறையில் இருந்த பெஞ்சுகள் எடையில்லாமல் காற்றில் மிதக்கத் தொடங்கின. புவியீர்ப்பு விசை அங்கே வேலை செய்யவில்லை, மாறாக “கால ஈர்ப்பு விசை” (Time Gravity) அவர்களை இழுத்தது.

கதவு மெதுவாகத் திறந்தது. வெளியே காரிடார் தெரிவதற்குப் பதிலாக, கருமையான விண்வெளி தெரிந்தது. அந்த 361-வது பாகை ஒரு வாசல் என்று புரிந்தது. உள்ளே நுழைந்தது யார் தெரியுமா? நேற்று காணாமல் போன அதே வகுப்பின் மாணவன், ஆனால் அவன் வயது 60-ஐத் தாண்டியிருந்தது. கரும்பலகையில் இருந்த சமன்பாட்டை அழித்தான். “இதை தீர்க்க முயற்சிக்காதீர்கள், விடை கிடைத்தால் உலகம் அழியும்,” என்றான். அடுத்த நொடி, மின்னல் வெட்ட, வகுப்பறை மீண்டும் பழைய நிலைக்குத் திரும்பியது; அவன் வந்ததற்கான தடம் மட்டும் அந்த உறைந்த ஒளியில் பதிந்திருக்க,

சட்டென விழித்தான் மாணவன் முகிலன் . ஏன்டா எருமைமாடு பாடத்தை கவனிக்காம படுத்து தூங்கிக்கிட்டு இருக்க என்று ஆசிரியர் அவனை கடிந்து கொண்டார்.