மகாசூன்யச் சுழல்

பாகம் – 5 | பாகம் – 6 | பாகம் – 7

பாகம் 6: நிழலற்ற நிஜம்

சிதம்பரத்தின் காலைச் சூரியன் பிரகாசமாக உதித்திருந்தது. ஆனால், அந்த வெளிச்சம் ஆதித்யாவுக்குப் புதியதொரு பயத்தையே தந்தது.

ஆயிரங்கால் மண்டபத்தை விட்டு வெளியே வந்த ஆதித்யாவின் காலடியில், அவனது நிழல் இல்லை. சூரியக் கதிர்கள் அவன் உடலை ஊடுருவித் தரையில் விழுந்தன. அவனுக்குப் பின்னால், ஒரு நீண்ட ஜடை கொண்ட ஒரு பெண்ணின் நிழல் மட்டும் தனியாக, மெல்ல அசைந்து தரை முழுவதும் பரவிக் கொண்டிருந்தது.

“சார்… உங்க… உங்க நிழல்?” மாறன் தன் கண்களைக் கசக்கிக் கொண்டு, பயத்தில் பின்வாங்கினான்.

“நான் இப்போ மனிதன் இல்லை மாறன்… மகாசூன்யத்தின் அச்சாணி!” ஆதித்யாவின் குரலில் முன்னெப்போதும் இல்லாத ஒரு விசித்திரமான கம்பீரமும், கரகரப்பும் கலந்திருந்தது.

அவன் தன் கையில் இருந்த தந்தையின் பழைய மோதிரத்தைப் பார்த்தான். அந்த மோதிரத்தின் நடுவில் இருந்த கருநீலக் கல், இப்போது ஆதித்யாவின் இதயத் துடிப்புக்கு ஏற்ப, உள்ளே ஒரு திரவத்தைப் போல மெல்ல அசைந்து பிரகாசித்துக் கொண்டிருந்தது.

அந்த நள்ளிரவுச் செய்தி

அன்றைய நாள் முழுவதும் ஆதித்யா தன் அறைக்குள்ளேயே அடைந்து கிடந்தான். வெளிச்சம் அவன் உடம்பில் பட்டால், அவனது நிழல் இல்லாத உண்மை உலகிற்குத் தெரிந்துவிடும்.

நள்ளிரவு 1:00 மணி. ஆதித்யாவின் மொபைல் போன் விசித்திரமான அதிர்வுடன் ஒளிரத் தொடங்கியது. திரையில் எந்த எண்ணும் காட்டவில்லை. அதற்குப் பதிலாக, சில நொடிகளில் ஒரு ஆடியோ மெசேஜ் தானாகவே இயங்கியது.

“ஆதித்யா… பஞ்சாட்சரமும், கிருஷ்ண வித்தையும் ஒன்றிணைந்த இடத்தில் நீ பிறந்துவிட்டாய். ஆனால், தில்லையில் சுழன்றது வெறும் ஆரம்பப்புள்ளி மட்டும்தான். இந்த உலகைத் தாங்கி நிற்கும் ஐந்து மகாசூன்யச் சக்கரங்களில் முதலாவது மட்டுமே உனக்குள் ஒடுங்கியிருக்கிறது. அடுத்த சக்கரம்… எகிப்தின் மண்ணுக்குள் துடிக்கத் தொடங்கிவிட்டது. அங்கே, உனக்காக ஒரு மரணக் கியூரேட்டர் காத்திருக்கிறான்!”

குரல் சட்டென நின்றது. அடுத்த வினாடி, அவன் கையில் இருந்த தந்தையின் மோதிரம் பயங்கரமாகச் சூடேறியது. அந்த மோதிரத்தின் கருநீலக் கல்லுக்குள் இருந்து ஒரு மெல்லிய ஒளிக் கீற்று வெளிப்பட்டு, சுவற்றில் ஒரு வரைபடத்தைக் காட்டியது.

அது… எகிப்தின் ‘கெய்ரோ’ (Cairo) நகரின் அடியில் இருக்கும் ஒரு ரகசிய நிலவறைப் பகுதி!

மாயாவின் மறுபக்கம்

“எகிப்தா? சார்… நாம ஏன் அங்க போகணும்? விசுவநாதன் தான் சிலையா மாறிட்டாரே, அப்புறம் யாரு இதையெல்லாம் செய்யுறது?” மாறன் கைகளைக் கட்டிக்கொண்டு நடுங்கினான்.

“விசுவநாதன் வெறும் துகள்தான் மாறன். இந்தச் சக்கரங்களை இயக்கும் உண்மையான கைகள் வேறு எங்கோ இருக்கின்றன. என் தந்தை தன் உயிரைக் கொடுத்து எதை மூடி வைத்தாரோ, அதை நான் தேடிப் போக வேண்டும்.”

ஆதித்யா சுவரை நோக்கி நடந்தான். அவன் பின்னால் இருந்த அந்த நீண்ட ஜடை நிழல், சுவரில் இருந்த அவனது தந்தையின் புகைப்படத்தின் மேல் படிந்தது. புகைப்படத்தில் இருந்த அவனது தந்தையின் முகம், ஒரு நொடி மாயாவைப் போலக் குரூரமாகச் சிரித்துவிட்டு மீண்டும் பழையபடி மாறியது.

அப்போது ஆதித்யாவுக்குள் ஒரு உண்மை உறைத்தது. மாயா என்பது ஏதோ ஒரு பேயோ, அரக்கனோ அல்ல… அது அவனது சொந்தக் குலத்தின் ரத்தத்தில் தலைமுறை தலைமுறையாகத் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் ஒரு ‘மறைபொருள் ஆற்றல்’. இப்போது அது ஆதித்யாவுக்குள் முழுமையாக விழித்துவிட்டது.

கெய்ரோவின் கருப்பு நிலவறை

மூன்று நாட்களுக்குப் பின்… எகிப்தின் தலைநகரமான கெய்ரோவின் ஒதுக்குப்புறமான ஒரு மியூசியம்.

அமாவாசை இரவு என்பதால் அந்தப் பகுதி முற்றிலும் இருண்டு கிடந்தது. ஆதித்யாவும் மாறனும் அந்தப் பழைய மியூசியத்தின் ரகசியப் பகுதிக்குள் நுழைந்தனர். அங்கே எகிப்தியப் பாணியில் பதப்படுத்தப்பட்ட மம்மிகளும், விசித்திரமான சிலைகளும் வரிசையாக வைக்கப்பட்டிருந்தன.

ஆதித்யா உள்ளே செல்லச் செல்ல, அவனது கை மோதிரம் வேகமாக மின்னத் தொடங்கியது. மியூசியத்தின் மையப் பகுதியில் இருந்த ஒரு பிரம்மாண்டமான ‘அனுபிஸ்’ (Anubis – மரணத்தின் கடவுள்) சிலையின் காலடியில், ரத்தத்தால் ஒரு புதிய வடிவம் வரையப்பட்டிருந்தது.

அது சிதம்பரத்தில் பார்த்த அதே மகாசூன்யச் சக்கரம்! ஆனால், இந்த முறை அதன் எழுத்துக்கள் முற்றிலும் வேறாக இருந்தன.

“யாரது?” ஆதித்யா இருட்டை நோக்கிச் சீறினான்.

இருட்டில் இருந்து ஒரு அரபு நாட்டு உடையில், உடல் முழுவதும் திருநீறும் எகிப்திய மர்மக் குறியீடுகளும் வரைந்த ஒரு வயதான மனிதன் வெளிப்பட்டான். அவன் கண்கள் முற்றிலும் நீல நிறத்தில் இருந்தன.

“வந்தே விட்டாயா, காலச்சக்கரத்தின் புதிய காவலாளியே! என் பெயர் அசிஸ். நான் இந்த இரண்டாவது சக்கரத்தின் நிழல் வேட்டைக்காரன்!” என்று கூறிக்கொண்டே அவன் தன் கையில் இருந்த ஒரு பழைய எகிப்திய வாளை ஓங்கினான்.

ஆனால், ஆதித்யா அசையவில்லை. அவனுக்குள் இருந்த அந்த மகாசூன்ய ஆற்றல் இப்போது அவனது கைகளில் நீல நிற ஒளியாகப் பாய்ந்தது.

அசிஸ் குரூரமாகச் சிரித்தான், “ஆதித்யா, நீ என்னை அழித்தால் இந்தச் சக்கரம் தானாகவே வெடிக்கும். இந்தச் சக்கரத்தின் மையத்தில் இருப்பது யார் தெரியுமா? பார்!”

அசிஸ் காட்டிய திசையில் இருந்த ஒரு கண்ணாடிப் பெட்டியைப் பார்த்த ஆதித்யா, அதிர்ச்சியில் அப்படியே உறைந்து போனான்.

அங்கே, எகிப்திய மம்மி போலத் துணிகளால் சுற்றப்பட்டு, கண்கள் மட்டும் திறந்த நிலையில், மயக்கமுற்றுக் கிடந்தது… ஆதித்யாவின் தங்கை வித்யா!

சிதம்பரத்தில் காப்பாற்றப்பட்ட வித்யா, எப்படி இங்கே எகிப்தின் நிலவறைக்குள் வந்தாள்?

மர்மத்தின் அடுத்த சுழற்சி

அசிஸின் கையில் இருந்த வாள் வித்யாவின் கழுத்தை நோக்கி மெல்ல நகர்ந்தது.

“இந்தச் சக்கரத்தின் அடுத்த எழுத்து… ‘ஹ்ரீம்’ (Hreem)! இதற்கு உன் தங்கையின் தியாகம் தேவை!” அசிஸ் கத்தினான்.

அதே சமயம், ஆதித்யாவின் பின்னால் இருந்த அந்த நீண்ட ஜடை நிழல், அவனது உடலை விட்டுப் பிரிந்து, அசிஸை நோக்கிப் பாய்ந்தது. ஆனால், அசிஸ் தன் கையில் இருந்த ஒரு விசித்திரமான ரசாயனப் புகையை வீச, அந்த நிழல் காற்றில் கரைந்தது.

ஆதித்யாவுக்கு இப்போது தன் தந்தையின் மோதிரத்தின் ரகசியம் புரிந்தது. அவன் அந்த மோதிரத்தைக் கழற்றி, அந்த எகிப்திய சக்கரத்தின் நடுவில் இருந்த துளையில் வைக்க முயன்றான்.

“வேண்டாம் ஆதித்யா! அதை அங்கே வைத்தால், உலகத்தின் அழிவுக்கான இரண்டாவது வாசல் திறந்துவிடும்!” – இந்த முறை கேட்ட குரல், அசிஸினுடையது அல்ல… காற்றில் மிதந்து வந்த அவனது தந்தையின் குரல்!

ஆதித்யா என்ன செய்யப் போகிறான்?

தன் தங்கையைக் காக்க மோதிரத்தைச் சக்கரத்தில் வைப்பானா?

அல்லது தந்தையின் எச்சரிக்கையைக் கேட்டு உலகைக் காக்கத் தன் தங்கையை இழப்பானா?

அசிஸின் பின்னணியில் இருக்கும் அந்த மாபெரும் மர்மக் கும்பல் யார்?

நமசிவாய

பாகம் 6 நிறைவுற்றது.

மகாசூன்யம் இன்னும் ஆழமாகச் சுழல்கிறது…

உங்களுக்கான கேள்வி: ஆதித்யா இப்போது எகிப்தில் இருக்கும் இரண்டாவது சக்கரத்தை நோக்கி வந்துவிட்டான். இந்த விறுவிறுப்பான மர்மப் பயணத்தில், அடுத்த பாகத்தில் ஆதித்யா தன் தங்கையைக் காப்பாற்ற எந்த மாதிரியான ஒரு அதிரடி அல்லது ஆன்மீக வித்தையைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று நீங்கள் எதிர்பார்க்கிறீர்கள்?