இன்றைய இளைஞன்

0
கதையாசிரியர்:
கதைத்தொகுப்பு: சமூக நீதி
இணைய வெளியீடு: November 16, 2026
முதற்பதிப்பு: 2026
பார்வைகள்: 250 
வாசிப்பு நேரம்: 6 நிமிடங்கள்

பெங்களூர் எலக்ட்ரானிக் சிட்டியில் அமைந்துள்ள, பளபளக்கும் ‘சைபர்ஹப் டெக்னாலஜிஸ்’  கட்டிடத்தின் 15 வது மாடியில் , ஐடி துறையில் புதிதாக கால் பதித்திருக்கும் சூர்யா, தனது இருக்கையில்  பல கனவுகளுடன் அமர்ந்திருந்தான். சுவற்றில் தொங்கிய டிஜிட்டல் கடிகாரம் காலை 9.00 மணியைக் காட்டியது.

சூர்யாவுக்கு வயது 23. சென்னை அண்ணா யுனிவர்சிட்டியில்  படித்த கம்ப்யூட்டர் இன்ஜினியர். இப்போது ஒரு ஜூனியர் டெவலப்பராக , பெரிய ஐடி நிறுவனத்தில் காலடி எடுத்து வைத்துள்ள  இளைஞன். அவனது கையில் இருந்த பிரெஞ்சு பிரஸ் காஃபியிலிருந்து எழுந்த ஆவி, அவனின் குளிர்சாதன அறையின்  குளிர்ந்த காற்றை வரவேற்றது. அதன் சுவையை ரசித்து அருந்திய அந்தத் தருணத்தில்,  திடீரென, அவனது லேப்டாப்பில் ஒரு நோட்டிஃபிகேஷன் மின்னியது: மேனேஜர் அனிதாவிடமிருந்து ஒரு மின்னஞ்சல்.

​பொருள்:  அதிமுக்கியம்: ஃப்யூஷன் அல்டிமேட் – கடைசி காலக்கெடு 

​சூர்யா,

ஃப்யூஷன் அல்டிமேட் திட்டத்தின்  (Fusion Ultimate Project)  பீட்டா (Beta) வெளியீட்டுக்கு இன்னும் சரியாக 48 மணி நேரமே உள்ளது. திட்டத்தின் ‘செக்யூரிட்டி லேயர்-7’ மாட்யூல் இன்னும் முடிக்கப்படவில்லை என்பதை அறிகிறேன். இந்த மாட்யூல் சரியாகக் கன்ஃபர்ம் ஆனால் தான், நாம் ப்ராஜெக்ட்டை ரிலீஸ் செய்ய முடியும்.

இன்று மாலை 5 மணிக்குள் அதன் முன்னேற்றம்  குறித்து எனக்கு ஒரு ‘கன்ஃபர்மேஷன்’  கட்டாயம் வேண்டும். 

​– அனிதா (தலைமைத் திட்ட மேலாளர்)

சூர்யாவின் உள்ளங்கைகள் வியர்த்தன.  இது அதிநவீன சிக்கலான மற்றும் மிக முக்கியமான ஒரு மொபைல் அப்ளிகேஷன் உருவாக்கும் திட்டம்.  இந்த செக்யூரிட்டி லேயர்-7 தான் திட்டத்தின் மிகவும் சிக்கலான பகுதி. அதில் ஒரு பக் (Bug) ஒளிந்திருந்தது, எவ்வளவு தேடியும் அது பிடிபடவில்லை.

அதே நேரம், சூர்யாவுக்குப் பக்கத்து இருக்கையில் அமர்ந்திருந்த விவேக் , சூர்யாவைப் பார்த்துக் கேலியான புன்னகையை உதிர்த்துவிட்டு, தனது ஹெட்செட்டை மாட்டிக்கொண்டான். விவேக், மூத்த டெவலப்பர். சூர்யா மீதிருந்த போட்டியால், இந்தத் திட்டத்தில் சூர்யா தோல்வியடைய வேண்டும் என்று அவன் உள்ளூர விரும்பினான்.

சூர்யாவுக்கு இன்று மாலை 5 மணிதான் முதல் இலக்கு. பக்-கை கண்டுபிடித்து, முன்னேற்றத்தை அனிதாவுக்கு ‘கன்ஃபர்ம்’ செய்ய வேண்டும்! அவனால் நிச்சயம் இந்தப் “பக்”கை கண்டுபிடிக்க முடியாது என நினைத்து விவேக் மனதிற்குள் மகிழ்ச்சி அடைந்து கொண்டிருந்தான்.ஷஷ

விவேக்கின் கேலியான  புன்னகையை கண்டு, சூர்யாவிற்கு மனதிற்குள் ஒரு சோகம். சூர்யா, உடனடியாக தனது மானிட்டரில் கோட்களைத் திறந்தான். ஆயிரக்கணக்கான வரிகள் (Lines of Code). பக்-கைத் தேடுவது, வைக்கோல் போரில் ஊசியைத் தேடுவது போலிருந்தது.

​பின்னணியில், அவனது சக ஊழியர்களின்  வேடிக்கை நடவடிக்கைகள் அரங்கேறின:

  • ​கார்த்திக்: வீடியோ கான்ஃபரன்ஸ் அழைப்பில், திடீரென மைக்கை மியூட் செய்துவிட்டு, “ஏய், லஞ்சுக்கு பிரியாணி ஆர்டர் பண்ணலாமா?” என்று சைகை காட்டினான்.
  • ​பிரியா: தனது கால் சென்டருக்கு வந்த வாடிக்கையாளர் அழைப்பைப் பாதியில் நிறுத்தி, “மன்னிக்கவும், என் சிஸ்டம் ரீபூட் ஆகிறது” என்று பொய் சொல்லிவிட்டு, ஒரு செல்ஃபி எடுத்து இன்ஸ்டாகிராமில் பதிவிட்டாள்.

​இந்தச் சலசலப்புக்கு மத்தியில், சூர்யா  தனது கோட் மீது முழு கவனத்தையும் செலுத்தினான். 

செக்யூரிட்டி லேயர்-7-ன் மையத்தில் இருந்த பிரச்சனை இதுதான்: ஒரு குறிப்பிட்ட தரவுக் கட்டமைப்பு (Data Structure) அப்டேட் ஆகும்போது, அது சில மில்லிசெகண்டுகளுக்குப் பிறகு, பழைய நிலைக்குத் தானாகவே மாறிவிடுகிறது.

​சூர்யா, விவேக்கின் இருக்கை பக்கம்  திரும்பினான்.

“விவேக் அண்ணா, செக்யூரிட்டி லேயர்-7-ல் ஒரு ‘மெமரி லீக்’ (Memory Leak) ப்ராப்ளம் இருக்கு. ஒரு சின்ன ஐடியா தர முடியுமா?”

விவேக், சூர்யாவைப் ஏற இறங்கப் பார்த்தான். மெல்லிய குரலில், “ஹ்ம்ம்… ஜூனியர்ஸ்கிட்டே வேலை தரதுக்கு முன்னாடி, அவங்க பேஸிக்ஸ் ஸ்ட்ராங்கா இருக்காங்களான்னு பாக்கணும். இது சாதாரண பக் இல்ல. உன் கோட் லாஜிக்கே தப்பு. நீ புதுசா ஆரம்பிக்கிறது தான் நல்லது,” என்றான். அவன் கண்களில் ஒரு  ஏளனம் தெரிந்தது.

சூர்யாவின் முகம் சிவந்தது. விவேக் வேண்டுமென்றே அவனது மன உறுதியைக் குலைக்கிறான் என்று புரிந்தது.

​சூர்யா, விவேக்கிடம் இருந்து விலகி, மீண்டும் தனது மானிட்டரைப் பார்த்தான். விவேக்கின் உதவியை இனி நான் கேட்கப் போவதில்லை ,என முடிவு செய்தான்.

நேரம் சரியாக மதியம் மணி 12:30 .மதிய உணவு இடைவேளை. சூர்யா கேன்டீனுக்கு சென்றான் .அவன் கையில் சாண்ட்விச்சும் ,ஒரு கப் சூடான தேநீரும்.       

அப்போது ,அதே மேஜையில் அனிதாவும், விவேக்கும் பேசிக் கொண்டிருப்பதை கண்டான். சூர்யா அவர்கள் பேசுவதை கேட்காமல் இருக்க முயன்றான் .ஆனாலும் அவர்களின் உரையாடல் அவனது காதுகளை எட்டியது.

“அனிதா மேம், சூர்யாவோட ‘ஃப்யூஷன் அல்டிமேட்’ ப்ராஜெக்ட் ரொம்ப டவுட்டா இருக்கு. செக்யூரிட்டி லேயர்-7-ல் அவன் ரொம்ப தடுமாறுகிறான். ஒருவேளை, நீங்க அந்த மாட்யூலை என்னிடம் மாற்றினால், நான் அதை 24 மணி நேரத்தில் முடித்துவிட முடியும்,” என்றான் விவேக், மிகுந்த நம்பிக்கையுடன்.

அனிதா, அமைதியாகத் தேநீரைக் குடித்தாள். “விவேக், காலக்கெடு நெருங்குகிறது என்பது எனக்குத் தெரியும். ஆனால், இந்தத் திட்டம் சூர்யாவின் திறமைக்கு ஒரு சோதனை. நான் அவனுக்கு மாலை 5 மணி வரைக்கும் நேரம் கொடுத்திருக்கேன். அதுவரைக்கும் வெயிட் பண்ணுவோம்.”

சூர்யா, தனது கோட் பற்றிக் கேன்டீனில் விவாதிக்கப்படுவதைக் கேட்டு அதிர்ச்சியடைந்தான். விவேக் வெளிப்படையாகவே தனது திட்டத்தைப் பறிக்க முயற்சிக்கிறான் என்பதை அவன் உணர்ந்தான்.

​விவேக், அவனைக் கடந்து செல்லும்போது, கிசுகிசுத்தான், “ஐந்து மணி. கவுண்ட்டவுன் ஆரம்பிச்சிருச்சு, சூர்யா.  நீ அதில் ஃபெயிலானா, டீம் லீடர் உன்னை ‘பேசிக் கோடர்’ ரோலுக்கு  மாத்திருவாங்க. நினைவிருக்கட்டும்.”

சூர்யா தனது டீ கப்பை அழுத்திப் பிடித்தான். விவேக்கின் பேச்சு அவனது கோபத்தை அதிகப்படுத்தியது. பொறுத்துக் கொண்டான். அது வெறுமனே ஒரு ப்ராஜெக்ட் மட்டுமல்ல, அது தனது ஐடி வாழ்க்கையின் ஆரம்பம். நான் விவேக்குக்கு என் திறமையைக்  நிரூபித்து காட்ட வேண்டும். நிரூபித்துக் காட்டுவேன்  என மனதிற்குள்  பலமுறை சொல்லிக் கொண்டான் சூர்யா.

மதியம் 2:00 மணி. சூர்யா மீண்டும் தனது இருக்கைக்கு வந்தான். கோட் லாஜிக் அவனைத் தோற்கடித்துவிட்டது. கோபமும், மன அழுத்தமும் அவனது மூளையை  கசக்கி பிழிந்தது.

அப்போது, அவனது மனதிற்குள், கல்லூரி நாட்களின் பேராசிரியர் சொன்ன ஒரு வார்த்தை ஒலித்தது: “பெரிய பிரச்சனைகளைச் சிறியதாக உடை. கோட், ஒரு புதிர். அதை ஒரே நேரத்தில் பார்க்காதே. தனித்தனியாகப் பிரித்துப் பார்த்தால் எளிதாக தவறை கண்டுபிடிக்கலாம்.”

சூர்யா தனது இருக்கையை ஒரு ஒதுக்குப்புறமான அறைக்கு மாற்றினான். விவேக்கின்  அருகில் இருப்பதை அவன் விரும்பவில்லை. அங்கு  அவன் ஒரு புதிய அணுகுமுறையைத் தொடங்கினான்: ஃபயர்ஃபிளை டெக்னிக் (Firefly Technique).

  • ​அவன் லேப்டாப்பின் ஸ்கிரீனை முழுவதுமாக ‘டார்க் மோடு’க்கு மாற்றினான் .
  • ​கோட் வரிகளை ஒரு புதிய தனிப்பட்ட சாளரத்தில் (Separate Window) திறந்தான்.
  • ​சிக்கலான பகுதியில் உள்ள ஒரு பத்து வரிகளை மட்டும் தனிமைப்படுத்தி, மற்றவற்றை மங்கலாக்கினான்.

​’மினிமைஸ் அண்ட் ஃபைண்ட்’ (Minimize and Find) என்ற இந்த டெக்னிக் வேலை செய்தது.

​செக்யூரிட்டி லேயர்-7-ன் சிக்கல், சூர்யா நினைத்தது போல ‘மெமரி லீக்’ அல்ல. அது ஒரு ‘டைம்ஸ்டாம்ப் பிழை’ (Timestamp Error).

ஒரு தரவு அனுப்பப்படும் போது, அது சிஸ்டத்தின் உள்ளூர் நேரத்தைப்  பயன்படுத்துகிறது. ஆனால், அப்டேட் செய்யும்போது, சர்வர் நேரம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இந்த இரண்டு நேரங்களுக்கும் உள்ள சிறிய வித்தியாசம் தான், பழைய தரவு மீண்டும் ஏற்றப்படுவதற்கு காரணமாகிறது.. ஒரு எளிய சாவியைப் போல, இந்த நுட்பமான வித்தியாசம் தான்,  ஒட்டுமொத்தப் பாதுகாப்பையும் உடைத்தது.

மாலை 4 மணி. சூர்யா பிழையை சரி செய்து விட்டான் .இப்போது கோட்களை மீண்டும் மெயின் சிஸ்டத்துடன் ஒருங்கிணைத்து, இறுதி கட்ட சோதனையை நடத்த வேண்டும் .இதற்கு இன்னும் ஒரு மணி நேரம் மட்டுமே உள்ளது.

அவனுக்குத் திடீரென ஒரு சந்தேகம் எழுந்தது: “இந்தச் சிக்கல், என்னால் மட்டும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டதா? அல்லது விவேக்குக்கும் தெரிந்திருக்குமா?”

​அப்பொழுது, கார்த்திக் (லஞ்சுக்கு பிரியாணி கேட்டவன்) சூர்யாவின் இருக்கைக்கு வந்தான்.

“என்ன சூர்யா, செக்யூரிட்டி மாட்யூல் ப்ராப்ளமா? விவேக் ஏதோ உன்னை மட்டம்  தட்டி  பேசி, உன்னை கவுக்க பிளான் பண்றான். உன்னோட டீம் லீடரிடம்  இவன் இந்த ப்ராஜெக்ட்டை உரிய நேரத்தில் முடிக்க போறதில்ல  என்று சொல்லிட்டு இருக்கான். ஜாக்கிரதை,” என்றான் கார்த்திக்.

“கார்த்திக், உனக்கு ‘ஜாவாஸ்கிரிப்ட்-334’ (JavaScript-334) லைப்ரரி பற்றித் தெரியுமா? அது உள்ளூர் நேரத்தையும் சர்வர் நேரத்தையும் டீஃபால்ட்டாக எப்படி ஹேண்டில் பண்ணும்?” சூர்யா நேரடியாகக் கேட்டான்.

கார்த்திக், ஒரு நிமிடம் சிந்தித்தான். “ஓ… அதானே! போன மாசம், எங்களோட சிறிய அப்ளிகேஷன்ல இதே மாதிரி ஒரு பிழை வந்தது. நம்ம ஜூனியர் கோடர்கள் பொதுவாக அந்த லைப்ரரி யூஸ் பண்ணும்போது, நேர வித்தியாசத்தை  கவனிக்க மாட்டாங்க. விவேக்குக்கு அது தெரிஞ்சிருக்கும். அவன் சும்மா விளையாடுறான்.”

சூர்யாவுக்கு விவேக் மீதான கோபம் அதிகரித்தது. விவேக்குக்கு இந்தத் தீர்வு தெரிந்திருக்கிறது, ஆனால் வேண்டுமென்றே  என்னை தோற்கடிக்க நினைத்திருக்கிறான்!

“கார்த்திக், எனக்கு ஒரு உதவி செய்யணும். நான் இப்ப ஃபைனல் டெஸ்ட் பண்ணணும். ஒரு நிமிஷம், என் பின்னாடி யாராவது வராங்களான்னு மட்டும் பாத்துக்கிறியா?” சூர்யா தனது லேப்டாப்பில் ‘டெஸ்ட் ரன்’ பட்டனை அழுத்திக் கொண்டே சொன்னான்.

ஐடி அலுவலகம் என்பது தொழில்முறைப் போட்டியோடும், இதுபோன்ற  நல்ல உதவிடும் நண்பர்களையும் கொண்டதுதான்.

சரியாக மாலை 4:58 மணி.  அனிதா,  தனது அறையில் கையில் ஒரு ஃபைலுடன் காத்திருந்தாள்.  அவள் அறையின் கதவு தட்டப்பட்டது. விவேக், புன்னகையுடன் உள்ளே நுழைந்தான்.

               ​”மேம், சூர்யா இன்னும் வரல. நான் சொன்ன மாதிரியே, ப்ராஜெக்ட் டிலே ஆகப் போகுதுன்னு நினைக்கிறேன். நீங்க சொன்னா, நான் இப்போதே ‘செக்யூரிட்டி லேயர்-7’ கோட்களை மாத்தி எழுத ஆரம்பிக்கிறேன். 24 மணி நேரம் போதும்,” என்று தன் லேப்டாப்பைத் திறந்தான்.

​அனிதா தனது கடிகாரத்தைப் பார்த்தாள். 4:59.

“ஒரு நிமிடம் விவேக். சூர்யாவுக்கு நான் 5 மணி வரைக்கும் தான் நேரம் கொடுத்தேன். இன்னும் ஒரு நிமிஷம் இருக்கு,” என்றாள் அனிதா.

அப்பொழுது, சூர்யா, வியர்வையுடன் அவளது அறைக் கதவைத் திறந்துகொண்டு உள்ளே நுழைந்தான். அவன் கையில், ஒரு மினி டேப்லெட்.

“மேம்… கன்ஃபர்மேஷன். ‘செக்யூரிட்டி லேயர்-7’ வெற்றிகரமாக முடிந்தது. நான், அதன் செயல் விளக்கத்தைக் (Demonstration) காட்டுகிறேன்,” என்றான் சூர்யா.

அவன் டேப்லெட்டை அனிதாவிடம் நீட்டினான். அது ஃப்யூஷன் அல்டிமேட் அப்ளிகேஷனை இயக்கியது.

​அனிதா: “அந்த டைம்ஸ்டாம்ப் பிழையை எப்படிச் சரிசெய்தாய்?”

​சூர்யா: “அது ‘மெமரி லீக்’ இல்லை மேம். அது உள்ளூர் நேரத்துக்கும் சர்வர் நேரத்துக்கும் உள்ள சிறிய வித்தியாசம். நான், கோடில் ஒரு ‘டைம் ஆஃப்செட் லாஜிக்’ (Time Offset Logic) பயன்படுத்தி, இரண்டு நேரங்களையும் ஒத்திசைவு (Synchronize) செய்துவிட்டேன். அதற்கான கோடின் யூனிட் டெஸ்ட் பாஸ் ரிப்போர்ட் இது,” என்று ஒரு ரிப்போர்ட்டைக் காட்டினான்.

​விவேக்கின் முகம் வெளிறியது.

“விவேக்,” என்று அழைத்த அனிதா, அவனைப் பார்த்து. “சூர்யா மிகக் குறைவான நேரத்தில், சிக்கலான ஒரு பிழையைக் கண்டுபிடித்துச் சரிசெய்துவிட்டான். சூர்யா தனது திறமையைக் ‘கன்ஃபர்ம்’ செய்துவிட்டான்.”

அன்று இரவு, சூர்யா, கார்த்திக் மற்றும் பிரியா (செல்ஃபி எடுத்தவள் கூட!) ஆகிய மூவரும், அலுவலகத்தில் ஒன்றாகத் தங்கினர். இறுதிச் சோதனைகள் (Final testing) நடைபெற்றன.

இரவு மணி 11.30 . பிரியா, யூஸர் இண்டர்ஃபேஸ் (User Interface) சோதனையில், ‘பயோமெட்ரிக் லாக்’ சரியாக வேலை செய்யவில்லை என்று கண்டுபிடித்தாள்.

​சூர்யா: “ஐயோ! நான் செக்யூரிட்டி கோட்களை மாத்தினதுல, இந்த லாக் பாதிக்கப்பட்டு இருக்குமோ?”

​கார்த்திக்: “கவலைப்படாதே சூர்யா, நானும் பிரியாவும் ஒரு அரை மணிநேரத்துல அதைச் சரி செஞ்சிட முடியும். நீ தூங்கு.”

சூர்யா, தனது சக ஊழியர்களின் உதவியைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டான். ஐடி அலுவலகத்தில், போட்டி இருப்பது உண்மை. அதே சமயத்தில் ஒரு முக்கிய இலக்கை அடைய ,இரவு பகல் பாராது உதவி செய்யும் நண்பர்களும் உண்டு  என அறிந்தான்.  ஒரு முக்கியமான இலக்கை அடைவதற்கு, டீம் ஸ்பிரிட் (Team Spirit) எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை அனைவரும் உணர்ந்திருந்தனர்.

விவேக், சூர்யாவுக்குப் போட்டியாக இருந்தாலும், மற்ற சக ஊழியர்கள் அவனுக்குத் துணையாக இருந்தனர்.

நள்ளிரவு ரெண்டு மணி: பிரியா, “டாடா! லாக் சரியாகி விட்டது. முழுத் திட்டமும், இறுதியில் ‘பாஸ்’ ஆகிவிட்டது!” என்று கத்தினாள்.

சூர்யாவின் கண்களில் கண்ணீர் வந்தது. இது வெறுமனே ஒரு திட்டம் அல்ல. அது அவனது வாழ்க்கை போராட்டத்தின் வெற்றி. தான் சந்தித்த முதல் சவால். அது வெற்றிகரமாக முடிக்கப்பட்டது அறிந்து கண்களில் ஆனந்த கண்ணீர். சூர்யா …கார்த்திக், பிரியா இருவருக்கும்  நன்றி தெரிவித்துவிட்டு. ,அவன், அனிதாவுக்கு ஒரு மின்னஞ்சல் அனுப்பத் தயாரானான்.​

அதிகாலை மணி மூன்று. பெங்களூர் நகரம் உறங்கிக் கொண்டிருந்தது. சைபர்ஹப் டெக்னாலஜிஸ் அலுவலகத்தின் 15-வது மாடியில் சூர்யா, கார்த்திக், பிரியா மூவரும் காஃபியுடன் அமர்ந்திருந்தனர்.

சூர்யா, தனது லேப்டாப்பில் அனிதாவுக்கு அனுப்பவிருந்த மின்னஞ்சலைக் கார்த்திக்கிடம் காட்டினான்.

​பொருள்:  கன்ஃபர்மேஷன் உறுதி.‌ ஃப்யூஷன் அல்டிமேட் – பீட்டா வெளியீடு தயார்!

​அனிதா மேம்,

​ஃப்யூஷன் அல்டிமேட் திட்டத்தின் அனைத்து மாட்யூல்களும், இறுதிச் சோதனைகளுடன் வெற்றிகரமாக நிறைவு செய்யப்பட்டுள்ளன.

​நாளை காலை 9:00 மணிக்குச் சரியான நேரத்தில் வெளியீடு செய்ய நாங்கள் தயாராக இருக்கிறோம்.

​- சூர்யா (ஃப்யூஷன் அல்டிமேட் டீம்)

கார்த்திக் அதைப் படித்துவிட்டுச் சிரித்தான். “சூப்பர் சூர்யா! இனி நாளைக் காலை 9:00 மணி தான் நம்மளோட அடுத்த இலக்கு. இந்த கன்ஃபர்மேஷன் உன்னோட முதல் வெற்றிக்கு அடையாளம்!”

சூர்யா நிமிர்ந்து பார்த்தான். அவனது இருக்கையில் இருந்து, பிரம்மாண்டமான ஐடி அலுவலகம் அவன் தலை மீது சுழன்று கொண்டிருக்கிறது. பெருமையுடன் சிரித்துக் கொண்டான். அவன் இப்போது வெறுமனே ஒரு ஜூனியர் கோடர் அல்ல. அவன் ஒரு சிக்கலான சவாலைத் தனியாக எதிர்கொண்ட ஒரு இளைஞன். இனி ஐடி  உலகில் எதையும் நம்மால் சாதிக்க முடியும் என்ற நம்பிக்கையுடன் ,கார்த்திக் ,பிரியாவிற்கு தனது மனம் நெகிழ்ந்த நன்றியினை  மீண்டும் தெரிவித்துக் கொண்டான். 

​அவன், அந்த மின்னஞ்சலை அனிதா மெயிலுக்கு அனுப்பி கன்ஃபர்ம் செய்தான்.

காலை 9:00 மணிக்கு  சரியான நேரத்தில்  இறுதி ப்ராஜெக்ட் வெளியீடு கன்ஃபர்மேஷன் செய்யப்பட்டது – இது இந்த திட்டத்திற்கான வெற்றி மட்டுமல்ல, சூர்யா  போன்ற பல  இன்றைய இளைஞனின் ஐடி வாழ்க்கையின் தொடக்கம் .

இன்றைய ஐடி இளைஞர்களுக்கு இரவுகள் பகலாகி போகின. சவால்களும், சிக்கல்களும், போட்டிகளும், மன அழுத்தங்களும் ஒன்றுடன் ஒன்று வாழ்வில் பின்னிப் பிணைந்து விட்டன.

மறுநாள் விவேக் “குட் மார்னிங் சூர்யா .யு ஆர் கிரேட்” எனக்கூறி கைகுலுக்கினான்.

– பொதிகைச்  சாரல் சிறுகதைப் போட்டி

இரா.கலைச்செல்வி இவர் வீரமங்கை வேலு நாச்சியார் அரசாட்சி செய்த, சிவகங்கை சீமையில் பிறந்து, வளர்ந்து, கல்லூரி படிப்பை சிவகங்கையில் முடித்து, திருமணத்துக்குப் பிறகு சென்னை வந்து, தலைமை செயலக அரசு பணியில் அமர்ந்து, பல அரசுத் துறைகளில் பணிபுரிந்து, தற்போது ஓய்வு பெற்றுள்ள ,உயர் அரசு அதிகாரி. இவரது கணவர் மத்திய அரசு  நிறுவனத்தில் , தலைமை விஞ்ஞானியாக பணியாற்றி, ஓய்வு பெற்றவர். ஒரே மகன் மென்பொருள் நிறுவனத்தில் திட்ட மேலாளராய் பணி புரிகிறார்.…மேலும் படிக்க...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *