நரிக்குறவி அம்மையாருக்கு செல்…

 

கல்யாண வீட்டில் சகல பேர்களும் செல்போன் வைத்துக் கொண்டு இருந்தார்கள். கல்யா ணப் பெண், மாப்பிள்ளைப் பையன், நடத்திவைக்கிற சாஸ்திரிகள், தலைமை நாகஸ்வரக்காரர், ஜால்ரா இளைஞன், சத்திரத்து வாட்ச்மேன்… பட்டியல் நீளம்! அழுதுகொண்டு இருந்த ஒரு ஆறு மாசக் குழந்தையின் கையில் அதன் அம்மா செல்லைக் கொடுத்ததும், அதன் அழுகை நின்றுவிட்டது என்றால் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்.
கல்யாண வீட்டில் ‘சீர் வரிசையைப் பார்க்கிறது’ என்று ஒரு வழக்கம் உண்டல்லவா? அப்படி, விலை உயர்ந்த வெள்ளிப் பாத்திரங்களிலிருந்து டவுன் கந்தசாமி கோயில் தெரு வெண்கலக் கடாய் வரை அடுக்கி வைக்கப்பட்டு இருந்ததைப் பார்த்து ரசித்துக் கொண்டு இருந்த எனக்கு ஒரே அதிர்ச்சி! ஒரு பெரிய வெள்ளித் தட்டு நிறைய, விதம்விதமான பிராண்ட்களில் மொபைல் போன்கள்! இந்த லட்சணத்தில், நானும் ஒரு செல்போன் வாங்கிக்கொண்டு போயிருந்தேன், மாப்பிள்ளைப் பையனுக்குப் பரிசளிக்க!

இந்த செல் மகா சமுத்திரத்தில், இந்த ஏழையின் செல் அம்பலம் ஏறுமா?

‘‘இப்ப என்னடா பண்ணலாம்?’’ என்றேன், நண்பன் நாராயணனிடம்.

‘‘என்ன கெட்டுப் போச்சு? பணமா மொய் எழுதிட்டு, இதை நீயே வெச்சுக்கோயேன்’’ என்றான்.

‘‘இதை வெச்சிட்டு நான் என்ன பண்றது? ஏற்கெனவே என்கிட்ட மூணு இருக்கு!’‘

நாங்கள் இருவரும் கல்யாண சத்திரத்து வாசலில் ஓர் ஓரமாக பேசிக்கொண்டு இருந்தோம். திடீரென்று ‘‘ஷாமியோவ்!’’ என்ற குரல் மிக அருகில் கேட்டது.

எச்சில் இலை சேகரிக்க வந்த வயசான நரிக்குறவக் கிழவி ஒருத்தி, தன் காவிப் பல் சிரிப்புடன் ஒரு கும்பிடு போட்டாள். நான் சில்லறை தேடினேன்.

‘‘சில்லறை வேண்டாங்கோ… ஷெல்லுபோன் பத்திப் பேசிட்டிருந்தீங்களே… இந்த ஏழைக்குக் கொடுத்திடுங்க ஷாமியோவ்! பொழச்சிப் போறேன்’’ என்றாள்.

ஆஹா… கடையேழு வள்ளல்கள் லிஸ்ட்டில் என் பெயரைச் சேர்க்க அந்த நரிக்குறவியம்மையார் முயற்சி செய்கிறார் என்று தெரிந்தது. ‘நரிக்குறவி அம்மையாருக்கு செல் தந்த நன்னஞ்சேரி நாணுவய்யன் பரம்பரை’ என்று என் எதிர்கால சந்ததியினருக்குப் பட்டம் வராவிட்டால் போகிறது என்று உடனடியாக அந்த இடத்தை காலி செய்தோம். அவள் எங்களைப் பின்தொடர்ந்து வந்து, ‘‘ஷாமியோவ்! நீ ஒண்ணும் சொம்மாத் தரவேணாம். பணத்துக்குதான் கேக்கறேன். ஒரு வெலை சொல்லு ஷாமி!’’ என்றாள்.

‘‘என்னம்மா, விளையாடறியா? நான் எதையும் விக்கிறதா இல்லை. போ போ!’’

‘‘ஏன் ஷாமி வெரட்டறே? நான் பிச்சே போடுன்னு கேட்கலே. ஒரு வெலை வெச்சுக் குடுங்கறேன்! நாங்கெல்லாம் ஏழே ஷாமி! எட்டு நூறு வெச்சுக்கோ!’’ என்றபடி தன் தொப்பையைத் துழாவி, ரூபாய் நோட்டுக்கள் சிலதை எடுத்தே விட்டாள்.

நாராயணன் சத்தமாகச் சொன்னான்… ‘‘பலே! பொருளாதாரத்தில் இந்தியா முன்னேறிப் பீடு நடை போடுகிறது என்று ஆட்சியிலுள்ள தலைவர்கள் அடிக்கடி சொல்றாங்களே, அது நெஜம்தான் போலிருக்கு!’’

நாங்கள் வேகமாக அப்பால் நகர, அந்தக் கிழவியும் எங்களைப் பின்தொடர்ந்து வந்தாள். சத்திரத்து வாட்ச்மேன் ஒரு அதட்டல் போட்டதால், அவள் வாசலோடு நின்றாள். நாங்கள் தப்பினோம். இருந்தும், ‘‘ஏண்டா நாராயணா, அவள் இன்னமும் வெளியே நின்றுகொண்டு இருப் பாளோனு எனக்கு பயமா இருக்குடா’’ என்றேன்.

‘‘அப்போ ஒரு காரியம் பண்ணு. மடியில் கனமிருந் தால்தானே வழியில் பயம்? நம்ம ஒரிஜினல் பிளான்படி, அதைக் கல்யாணப் பைய னுக்கே பரிசாத் தந்துடு!’’ என்றான்.

பரிசளிப்பு கியூவில் நின்றிருந்தபோது, என் பார்வை அனிச்சையாக சத்திரத்து வாசல் பக்கம் செல்ல, அங்கே அந்தக் காவிப் பல் நரிக்குறவி அம்மையார் எனக்கா கவோ, இலைக்காகவோ காத்து நிற்பது தெரிந்தது.

- வெளியான தேதி: 26 பெப்ரவரி 2006 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
அப்புசாமிக்கு அரசாங்கத்திடமிருந்து அழைப்பு வந்திருந்தது. சாதாரண அழைப்பு அல்ல, அவசர அழைப்பு. அடிக்கடி நடக்கும் ரயில் விபத்துகளைத் தடுப்பதற்கு அவர் என்ன திட்டங்கள் தரமுடியும் என்பதை அறியவே அப்புசாமியை டில்லி அழைத்திருந்தது. ரயிலில் ஏர்கண்டிஷன் கோச்சில் அப்புசாமி பிரயாணமானார். முகத்தில் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
உறுத்தறதை அவர்கிட்டே சொல்லிடலாமா? இதுவரைக்கும் அவர்கிட்டே நான் எதையுமே மறைச்சதில்லை. ஆனா, எங்க மாமி ஒருத்தி சொல்லுவா, சிலதை மறைக்கறதிலே தப்பில்லே... சிலதை மறைச்சுத்தான் ஆகணும்னு! அந்த ரெண்டிலே இது எந்த ரகம்னு புரியலே! படவா, அவனைச் செருப்பைக் கழட்டி அடிக்கணும் போல ஆத்திரம் ஆத்திரமா ...
மேலும் கதையை படிக்க...
டிகாக்ஷன் போடுவது அப்படி ஒன்றும் பெரியதொரு காரியமல்ல என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன் - அந்தச் சந்தர்ப்பம் வரும் வரையில். மனைவி பாத்ரூமில் வழுக்கி விழுந்து கணுக்காலில் லேசான (அவள் பாஷையில் பயங்கரமான) வலி. வெறும் ஸ்டெரெய்ன்தான் - இரண்டு நாள் ரெஸ்ட்டாக ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பக்கத்து வீட்டில் ஒரு புரொபசர் இருந்தார். புரொபசர்னா புரொபசரே அல்ல; அசிஸ்டென்ட் லெக்சரர் & ஒரு தனியார் கல்லூரியில்! சென்னையிலிருந்து ரெண்டு பஸ் பிடித்து, ரெண்டு மணி நேரம் பிரயாணம் செய்தால், அவரோட காலேஜ் இருக்கிற கிராமம் தெரியும். அப்புறம் பொடி ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கொலை வெறி! கொலை வெறி! டீ!
"வேண்டாம். ப்ளீஸ். சொன்னாக் கேளுங்க... நான் என்ன சொல்லிட்டேன்னு இப்படிக் கிளம்பறீங்க?'' ""ஏன், கடைத்தெருன்னா மானம் போயிடுமாக்கும்? நீ எப்படி வேண்டுமானால் நடந்துக்கலாம், பேசலாமாக்கும்?'' ""நான் மன்னிப்புக் கேட்டுக்கறேன்...'' ""வேண்டாம். நான் ராத்திரியே தீர்மானிச்சுட்டேன். உன் கையாலே ஒரு டம்ளர் தண்ணிகூட வாங்கிச் சாப்பிடமாட்டேன்..'' ""சாப்பிடாட்டாப் பரவாயில்லே. ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"என்ன ஓர் அலட்சியமிருந்தால் நீ இப்படிச் செய்து இருக்கவேண்டும்? அதை எத்தனை வருஷமாக வைத்திருக்கிறேன் தெரியுமா? உன்னுடைய டைஜஸ்ட் பத்திரிகைகளைப் பதிலுக்குப் பதில் நான் இதே பாய்லரில் போட்டுச் சுடச்சுட வெந்நீர் காயவைத்துக் குளிக்கவில்லையானால் என் பெயர் அப்புசாமி இல்லை" என்று ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வாங்கய்யா வாட்ச் மேனய்யா!
இன்னும் கொஞ்ச நாள் போனால் வேலைக்காரர்களே கிடைக்க மாட்டார்கள்; சமையல்காரர்கள் அகப்பட மாட்டார்கள்; டிரைவர்களைப் பார்க்கவே முடியாது... இப்படியெல்லாம் ஒரு பயம் பரவிக்கொண்டு இருக்கிறது. எங்கள் அடுக்கக வாட்ச்மேன், டியூட்டி என்று எது ஒன்றும் குறிப்பாகப் பார்த்ததாகக் கூற முடியாது. ‘உளன் எனின் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அப்புசாமி ஒவ்வொரு நகையாக அணிந்து கொண்டார். சங்கிலி, தோடு, புல்லாக்கு, ஒட்டியாணம், கடகம், சடை பில்லை - சுருக்கமாகச் சொன்னால் சர்வாலங்கார பூஷிதனாகிக் கண்ணாடியில் தன் அழகைப் பார்த்துப் பார்த்து வியந்தார். டி.வி.யில் செய்திகளைத் தொகுத்துச் சொல்ல அவ்வப்பொழுது முளைக்கும் சில ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அவன் மகா சாது, மகா பக்தி, மகா உழைப்பு, மகா மகா வினயம், இன்னும் பல மகாக்களுக்கு உரியவன். பொருத்தமில்லாத ஒரு மகாவுக்கும் உரியவன் - மகா குடியன். எங்கள் குவார்ட்டர்ஸில் தோட்டக்காரன், காவல்காரன், அக்கம் பக்கத்துக்கெல்லாம் ஆடி மாசக் கூழ் ஊற்றும்போது ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சில கடைகளுக்கு போர்டே தேவையில்லை. அந்த ரகத்தைச் சேர்ந்ததுதான் அந்தப் பட்டாணிக் கடலைக் கடை. ஆனாலும், கடை திறந்த புதிதில் ‘வருகடலை வருத்தகம்’ எனக் கோணாமாணா வென்று, முதலாளியே தனக்குத் தெரிந்த ‘ர’கர ‘ற’கரங்களைப் பிரயோகித்து, பெயின்ட்டால் எழுதியிருந்தார். பின்னர், வருத்தகத்தில் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஸயண்டிஸ்ட் அப்புசாமி
என் இடுப்பில் ஒரு கம்பளிப்பூச்சி!
டிகாக்ஷன் போடும் கலை!
புரொபசர் சகல சந்தேக நிவாரணி!
கொலை வெறி! கொலை வெறி! டீ!
அப்பளம் சதுரமானது
வாங்கய்யா வாட்ச் மேனய்யா!
கொள்ளைக்கார அப்புசாமி
ஒரு தோட்டக்காரனின் ‘சத்தியம்’!
வறுப்பு!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)