முதலாளிகள்..!!

 

இன்றைக்கு வேலைக்கு சேர்ந்து முதன் முதலாக புதுக் கம்பெனி முதலாளியை வைத்து இனோவா காரை ஓட்டிக்கொண்டிருந்த கணேசனுக்கு ஹாரனில் கை வைக்கவே நடுக்கமாய் இருந்தது.

அதிலும்…. ‘கம்பெனி அருகில் செல்லும்போது கண்டிப்பாய் ஹாரன் அடிக்கும் சந்தர்ப்பம் வரவேக் கூடாது !’ என்று வேண்டிக்கொண்டு வண்டியை ஓட்டினான்.

இவன் வேண்டுதலுக்குக் காரணம்….அல்லல், அனுபவம்.

ஒருவாரத்திற்கு முன்வரை ஐந்து ஆண்டுகளாக இவனுக்கு நிர்மல்-விமல் கம்பெனியில்தான் வேலை. உண்மை ஊழியன்.

அந்த கம்பெனியில் இவன் வேலைக்குச் சேர்ந்த புதிது. முதல் வாரத்தில் முதல் நாள். வழக்கத்திற்கு மாறாக முதலாளி வீட்டைவிட்டு ஒருமணி நேரத்திற்கு முன்பாக கிளம்ப… எப்போதும் போல் சத்தம் போடாமல் காரைக் கொண்டு கம்பெனி வாசலில் நிறுத்தினான்.

பீடி பிடித்துக்கொண்டிருந்த கூர்க்கா வாயில் புகை. வேலை செய்யாமல் கூடி பேசி இருந்த தோட்டத் தொழிலாளிகள் அலறி அடித்துக் கொண்டு ஓட்டம்.

அவ்வளவுதான் அவருக்கு மூக்கு மேல் கோபம்.

வண்டியை விட்டு இறங்கிய அடுத்த விநாடி அவர்கள் அனைவரையும் கணேசனை விட்டே அழைத்துவரச் செய்தார்.

வந்தவர்களை எதிரில் நிறுத்தி….

”உங்க மொத்தப் பேர்களுக்கும் இந்த மாதம் ஒருநாள் சம்பளம் பிடித்தம் !” – அதிரடியாய் அறிவித்தார்.

”சார்!…” அவர்கள் அலற……

”எந்த மன்னிப்பு, சமாதானமும் கிடையாது. நீங்க போகலாம்.”

கறாராய்ச் சொல்லிவிட்டு உள்ளே சென்றார். அங்கு ஐந்தாறு பேர்கள் மேல் ஒழுங்கு நடக்கை அறிவிக்கை.

அன்றிலிருந்து கம்பெனி கப்சிப். நான்கு நாள் கழித்து தொழிற்சங்கத் தலைவர் இவனைத் தனியே அழைத்தார்.

”தம்பி! தொழிலாளிங்க மேல் குத்தம இல்லே.. மொதலாளி மேலுயும் குறை இல்லே. ஆனா இந்த நடவடிக்கைகளுக்குக் காரணம் நீங்க” வெடியைப் போட்டார்.

”என்ன சார் சொல்றீங்க ?” கணேசன் அதிர்ந்தான்.

”மொதலாளி கார் கம்பெனியை நெருங்கி காம்பௌண்டைத் தொடும் முன் ரெண்டு ஹாரன் அடிங்க. சரி இல்லாத தொழிலாளிகளெல்லாம் சரியாகிடுவாங்க. இப்படித்தான் பழைய டிரைவர் தொழிலாளிகளுக்கு உதவி செய்தார். நீங்களும் உதவுங்க. நாம தொழிலாளிங்க.” சொன்னார்.

தொழிலாளிகள் எப்போதும் சரியாக வேலை செய்வது சாத்தியமில்லை. முதலாளி இல்லா சமயம் அப்படி இப்படி இருக்கத்தான் செய்வார்கள். தலைவர் சொல்வது நூற்றுக்கு றூறு சரி. வேண்டுகோலும் நியாயம்.

தொழிலாளிகளுக்கு ஒரு நாள் கூலி என்பது குடும்பத்திற்குப் பெரிது. அதில் மண்ணைப் போடுவதோ அவர்கள் கஷ்டப்படுவதோ சரி இல்லை. உணர்ந்தான்.

”செய்யுறேன் சார்.” சொன்னான். அப்பயே செய்யவும் செய்தான்.

கம்பெனிக்கு முதலாளியுடன் எத்தனைத் தடவை, எந்த நேரம் வந்தாலும் ஹாரன் அடிப்பான். எல்லாரும் சரியாய் இருப்பார்கள்.

இதை கவனத்தில் கொள்ளாத முதலாளி ஒரு நாள் விழித்தார்.

”அநாவசியமா இப்படி ஏன் ஹாரன் அடிக்கிறே ? ” கேட்டார்.

”இ…இல்லே சார் காம்பௌன்ட் உள்ளே இருந்து ஆள் வருவாங்க. ஆக்சிடென்ட் ஆகாம இருக்க முன்னெச்சரிக்கை. ” சொன்னான்.

”அதெல்லாம் இல்லே. நான் ஒரு வாரமா கவனிக்கிறேன். நீ தொழிலாளர்களுக்கு முதலாளி வருகையைத் தெரிவிச்சு எச்சரிக்கைக் கொடுக்கிறே ?” குற்றம் சாட்டினார்.

”இ…இல்லே சார்” என்று இவன் எவ்வளவு மன்றாடியும்…… டிஸ்மிஸ்.

ஒரு வாரம் நாயலைச்சல் பேயலைச்சருக்குப் பிறகு இதோ வேலை. வண்டி, முதலாளி., ஹாரன்.! அடிக்க எப்படி மனம் வரும்.???

கம்பெனி நெருங்க நெருங்க…. கணேசனுக்குள் அனிச்சையாகவே உதறல் வந்தது. உள்ளங்கைகள் வேர்த்தது.

”டிரைவர் !” பின்னால் இருந்த முதலாளி அழைத்தார்.

”சார் !” இவன் காதில் வாங்கி வண்டி ஓட்டினான்.

”தொழிலாளிங்க அப்படி இப்படி இருப்பாங்க. நாம கம்பெனிக்குள் நுழையறதுக்கு முன் நாலு முறை ஹாரன் அடிச்சிடுப்பா சரியாகிடுவாங்க.” சொன்னார்.

”சார்ர்ர்….” லேசாய் அதிர்ந்தான். பழசு தெரிந்து விட்டதோ ! பயந்தான்.

”பயப்படாதே ! நமக்கு வேண்டியது வேலை. ஒழுக்கம். அதிகாரிங்க, முதலாளி இல்லாத சமயம் தொழிலாளிங்க கொஞ்சம் அப்படி இப்படி இருக்கிறது சகஜம், மனித இயல்பு. நீ ஹாரன் அடிச்சுடு,” சொன்னார்.

கணேசனுக்கு முதலாளி மகானாகத் தெரிய…மனசு குளிர்ந்தது.

ஹாரனை நான்கு முறை சந்தோசமாக அழுத்தினான். 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
அந்த கோவிலின் ஓரம் உள்ள இருட்டு பிரகாரத்தில் அருகருகே அமர்ந்திருந்த அந்த இருவரும் ஒருவர் முகத்தை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டனர். இருவருக்குள்ளும் பயம் பந்தாக சுருண்டு , மனதில் உருண்டு தொண்டை வரை வந்து வலியை ஏற்படுத்தியது. அதிகம் பயந்து போன முகத்துடன் தன்னோடு ஒட்டிக்கிடந்த ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அந்த நடு இரவில் நகராட்சி திருமண மண்டபம் திருமண கலகலப்பிறகு மாறாக மயான அமைதியில் இருந்தது. ஆண், பெண் அத்தனை பேர்களும்... சாத்தி , தாழ் போட்டிருந்த மணமகள் அறைக்கு முன் மௌனமாய் நின்று கலவரமாக கதவை வெறித்தார்கள். இவர்களுக்கு முன் மணமகன் வெங்கடேஷ் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
''என்னங்க! சாப்பிட வாங்க.'' அழைத்தாள் மனைவி மரகதம். ''அம்மாவுக்கும் போடு.'' என்றேன். அம்மா காலையில்தான் கிராமத்திலிருக்கும் தம்பி வீட்டிலிருந்து வந்தாள். வந்து இரண்டு நாட்கள் தங்குவாள். நல்லது கெட்டது சாப்பிட்டுவிட்டு கிளம்புவாள். அம்மாவிற்கு இங்கு கக்கூஸ் போகக் கஷ்டம். கிராமத்தில் காற்றாடச் சென்றவள். அடுத்து அவளுக்கு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வீடு…. எல்லாம் முடிந்த மயான அமைதி. படுத்தப் படுக்கையாய் இருந்த அம்மா நாற்காலியில் அமர்ந்து இன்னும் கண்ணீர் விட்டுக் கொண்டிருந்தாள். கொள்ளி வைத்து விட்டு திரும்பியதற்கடையாளமாய் மொட்டை அடித்து தினேஷ் சோபாவில் அமர்ந்து வீட்டின் கான்கிரீட் தளத்தை இலக்கில்லாமல் வெறிக்கப் பார்த்துக் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மயில்சாமிக்கு மனசு சரியில்லை. மகனை நினைக்க வருத்தமா இருந்தது. படிப்பை முடித்து ஐந்து வருடங்களாகியும் இன்னும் வேலை கிடைக்கவில்லை. . துக்கமாக இருந்தது. '' என்ன செய்யலாம்...." தனித்து அமர்ந்திருந்த அவருக்குள் யோசனை. விபத்தில் அப்படி செத்தவனுக்கு ஒரு லட்சம், இப்படி செத்தவனுக்கு ரெண்டு லட்சம் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அழைத்த கைபேசியை எடுத்து காதில் வைத்ததுமே... "யாரு நந்தினியா..?? "- எதிர்முனையில் டாக்டர் சந்திரசேகரனின் குரல் கேட்டது. "ஆமாம் டாக்டர் ! '' "உனக்கும் உன் வீட்டுக்காரருக்கு நல்ல சேதி..'' "சொல்லுங்க டாக்டர் ...? '' "நீங்க.... தத்தெடுக்க பிறந்த பெண் குழந்தை வேணும்ன்னு கேட்டீங்கல்லே. பொறந்த குழந்தை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சரியாய்க் காலை மணி 7.00க்கெல்லாம் அந்த முதியோர் காப்பக வாசலில் ஆட்டோ வந்து நின்றது. பங்கஜம். வயது 82. வற்றிய உடல். சுருக்கங்கள் விழுந்த முகம். நீண்டு தொங்கும் தொல்லைக் காதுகள். சாயம் போன தொளதொள ஜாக்கெட். துவைத்துக் கட்டிய சுமாரான நூல் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஊருக்கு ஒதுக்குப் புறமாய் உள்ள ஆலமரத்திடலுக்கு தன் நண்பர்கள் பட்டாளத்தை அழைத்துச் சென்றான் நட்டு என்கிற நட்ராஜ் ! அந்த ஆலமரத்தடியில் அமர்ந்தான். எதிரில் நண்பர்கள்... சேகர், சிவா, கணேஷ், வெங்கு என்கிற வெங்கடேஷ் அமர்ந்தார்கள். அழைத்து வந்தவன் முகத்தை ஆவலாய்ப் பார்த்தார்கள். "இப்போ நம்ம ஊர்ல ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சென்னையில் நண்பனின் மகளை ஐந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகுப் பார்ப்போம், சந்திப்போமென்று கனவிலும் நினைக்கவில்லை கதிரவன். சின்னக் குழந்தையாய்க் கைகளில் தவழ்ந்தவள். அப்புறம் வளர்ந்து, படித்து... திருமணத்திற்குப் பிறகு தந்தையின் சாவில் சந்தித்ததோடு சரி. அதன் பிறகு இதோ... கதிரவன்… சென்னை தியாகராய நகரில் சாலையோரம் நடந்து ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நான் அண்ணன் வீட்டு வாசல்படி தாண்டி உள்ளே நுழைந்த அடுத்த வினாடி எதிரே தரையில் அமர்ந்திருந்த அண்ணி செண்பகத்தின் கண்கள் குபுக்கென்று கொப்பளித்து.... கண்ணீர் அருவியாகக் கொட்டியது. ' ஏன்...ஏன்....? ' எனக்குள் பதற்றம் பெட்ரோல் மீது பட்ட தீயாய்ப் பற்றியது. நான், அண்ணன் அர்ச்சுனன் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஓடிப்போயிடலாமா..? !
நல்ல மனசு…
தாய்
அப்பா…!
தெளிவு – ஒரு பக்க கதை
பெரிய மனசு..!
மாரி! – முத்து! – மாணிக்கம்!
நாய்க்கு மணி கட்டனும்…!
சம்பாத்தியம்…
கணவன்…!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)