இரண்டு இரவு, ஒரு பகல் ! ம்ம்ம்…!

 

பக்கத்து வீட்டுக்காரன் தன்னுடைய மூன்று வயது, ஐந்து வயது பசங்களைக் அழைத்துக் கொண்டு மாமியார் வீட்டில் விட, சென்னைக்கு இன்று காலை 10.00 மணிக்கே பேருந்து ஏறிவிட்டான். ஆள் வர்றதுக்கு எப்படியும் இரண்டு நாட்கள் கண்டிப்பா ஆகும் !

வீட்டுல …அவன் மனைவி மல்லிகா மட்டும் தனி. ஒன்னும் பிரச்சனை இல்லே ! வாழ்க… பள்ளிக்கூட கோடை விடுமுறை !’நினைக்கும்போதே மகேசுக்குள் மனம் துள்ளி, குத்தாட்டம் போட்டது.

‘அதே சமயம் இங்கே…!’ நினைத்த அடுத்த வினாடி…….

ஏறிய குதிப்பும், குத்தாட்டமும் அவனுக்குள் சுர்ரென்று சுதி இறங்கியது.

‘பக்கத்து வீட்டில் தடுப்பு, தொந்தரவு இல்லை. ரூட் கிளியர். இங்கே மனைவியும், இரண்டு வயது குழந்தை விமலும் இருந்து கொண்டு வழி மறைப்பு , தடுப்பு !!

இவர்களையும் இரண்டு நாட்களுக்கு வீட்டை வீட்டுக் கிளப்பி விட்டால்…? இரண்டு இரவு, ஒரு பகல் ! ம்ம்ம்…!!! நினைக்கவேத் தித்திப்பாக இருந்தது.

இவர்களைத் திடுதிப்பென்று கிளப்புவதென்பது குதிரைக்கொம்பு. எப்படிக் கிளப்ப..?? .

பக்கத்து வீட்டுச் சமாச்சாரம் இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பே தெரிந்திருந்தால்…, மனைவி மாலினியை தாஜா செய்து, சாக்கு போக்கு சொல்லி அனுப்பி இருக்கலாம். இப்போது எப்படி அனுப்ப…?! – இப்படி யோசித்து மூளையைப் போட்டுக் கசக்கினான்.

வெகு நேர… கசக்கலில் மூளைதான் குழம்பியதேத் தவிர வழி பிறக்கவில்லை.

“என்னங்க யோசனை…? சாப்பிட வாங்க…”என்று மனைவி அழைத்ததும் பளிச்சென்று மகேஷ் மனசுக்குள் மின்னல்.!!

“ஆ……!! அதான் வழி…!” முகம் பிரகாசம்.

அவ்வளவுதான்…..!!

துள்ளல் நடையுடன் சாப்பிடச் சென் றான்.

சாப்பாட்டு மேசையில் மாலினி ஆசையுடன் சோறு, குழம்பு, கூட்டு என்று பரிமாறினாள்

பிசைந்து ஒரு கவளம் வாயில் வைத்த மகேஷ்….தன் திட்டத்தின் அடுத்தக் கட்ட நடவடிக்கையாக முகம் சுளித்துத்’தூ ’ வென்று துப்பினான்.

“என்னங்க..! ஏதாவது கல்லா…?” மாலினி பட்டென்று பதறினாள்.

“ம்ம்… உன் மூஞ்சி !” உறுமினான்.

“என்ன சொல்லுங்க..?” இவள் முகத்தில் கலவரம்

“உப்பில்லாம ஒண்ணுமில்லாம சப்புன்னு இருக்கு..!” முறைத்தான்.

“ஐயோ ! உப்பு போட்டேன் !” என்று படபத்து அவன் தட்டிலிருந்து ஒரு பிடி எடுத்து ருசி பார்த்துவிட்டு திருப்தியாய்…

“நல்லாத்தானே இருக்கு..!” என்றாள்.

“ஆமா..! நீ சமைச்சதை நீதான் மெச்சிக்கணும்…”கத்தி கோபப்பட்டான்.

‘ம்க்கும். ! மூச்சுக்கு முந்நூறு தரம் வெறும் சிகரெட்டா குடிச்சி வாய் மரத்துப்போக வச்சா ருசி எப்படித் தெரியும்..?” முயக்கினாள்.

‘சக்கிலித்தொடராய்’ புகை பிடிப்பதை அவள் குத்திக்காட்ட அவன் தன்மானம் சுறுசுறுவென்று குதித்தது.

“சமைக்கத் துப்பில்லாம தப்பு செய்துட்டு எதிர்த்தா பேசறே..?”உச்ச பட்ச நடவடிக்கையாய் சடக்கென்று எழுந்து கோபத்தில் பளீரென்று கன்னத்தில் அறைந்தான்.

‘பாவம் !’எதிர்ப்பாராத தாக்குதல் ! அப்படியே ஒரு வினாடி திக் பிரமை பிடித்த மாலினி…. அடுத்த நொடி…உட்கார்ந்து…..’ஓஒ….’வென்று அழ ஆரம்பித்தாள்.

கூடவே அவளுக்கு கோபமும் முசுமுசுவென்று முகத்தில் முட்டியது.

“இப்போ என்ன ஆச்சு, சொல்லிட்டேன்னு என்னை அடிச்சீங்க..?”கத்தினாள்.

இதுதானே அவனுக்கு வேண்டும் !

“வாயைத் திறந்தே…..!” அவன் உறுமி கர்ஜிக்க…

“வாய்க்கு ருசியா பார்த்துப் பார்த்து சமைச்சிப் போடுறதுனாலதானே கொழுப்பு வைச்சி அறையிறீங்க. ரெண்டு நாளைக்குப் பட்னி போட்டாத்தான் கொழுப்பு அடங்கும் !” என்று முணுமுணுத்துக் கொண்டே கோபமாக எழுந்து விடுவிடுவென்று உள்ளே சென்றாள்.

கொடியில் அகப்பட்ட தன் துணிமணிகளை உருவி ஒரு துணிப்பையில் திணித்துக் கொண்டாள்.

தூளியில் தூக்கத்தில் இருக்கும் குழந்தை விமலை அள்ளிக் கொண்டு வாசலைத் தாண்டினாள்.

மகேஷ் படபடத்தது போல் நடித்து, வழியை மறைத்து…

“மாலினி !! நான் முணுக்குன்னா மூட்டையைக் கட்டிக்கிட்டு அம்மா வீட்டுக்குக் கிளம்பிடுறீயே ..! இது நியாயமா..?” – இதுதான் சாக்கு என்று திரும்பிவிடக் கூடாதே ! என்று மனதில் வேண்டிக்கொண்டே….சொன்னான்.

அவள், இவன் மறைப்புக்கு நின்று ஒரு முறைப்பு முறைத்து முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டாள்.

“சரி. சரி. மொறைக்காதே. ! நான் இப்போ என்ன சொன்னாலும் கோபத்துல நீ கேட்க மாட்டே. ரெண்டு நாளைக்கு அம்மா வீட்டுலே இருந்துட்டு கோபம் தணிஞ்சி வா. புள்ளையைத் தூக்கிக்கிட்டு தனியா போறது சிரமம். வேணாம். நானே வந்து பேருந்து ஏத்தி விடுறேன்.” என்று சொல்லி சட்டையை மாட்டிக் கொண்டு புறப்பட்டான்.

நல்ல வேலையாய்ப் பேருந்து நிலையத்தில் இவள் செல்ல வேண்டிய வண்டி தயாராய் இருந்தது.

ஏற்றி அனுப்பி விட்டு நிம்மதியாய் வீடு திரும்பினான்.

‘இன்னும் ஒரு மணி நேரத்தில் மாலினி பத்திரமாய் அம்மா வீட்டிற்குப் போய் சேர்ந்து விடுவாள்!’என்று நினைக்க மனம் துள்ளிக் குதித்தது.

வேகமாக வந்து வீட்டிற்குள் நுழைந்து கதவைத் தாழ் போட்டுவிட்டு…

‘பக்கத்து வீடு, தன் வீடு…. பெண்டு, பிள்ளை, குழந்தை குட்டிகள் தொந்தரவில்லாமல் இரண்டு இரவு, ஒரு பகலுக்குள் மனதுக்குள் உதித்த கதையை தட்டச்சு செய்து முடித்து மின்னஞ்சல் செய்துவிட வேண்டும் !’நினைப்பில்… திருப்தியாய் , மகிழ்ச்சியாய் கணனி முன் அமர்ந்தான் மகேஷ். 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
மந்திராலோசனை மண்டபத்தில் நெற்றியில் விரல் வைத்து தலை குனிந்து தனித்து அமர்ந்திருந்த எமதர்மனைப் பார்த்த சித்ரகுப்தனுக்குள் சின்ன திடுக், அதிர்ச்சி. ''மன்னா !'' அழைத்தான். ''என்ன ? '' நிமிர்ந்தார். ''தங்கள் மனைவி, மக்கள், அந்தப்புரத்தில் ஏதாவது சிக்கல், பிரச்சனையா ? '' ''இல்லை.! ஏன் ? ...
மேலும் கதையை படிக்க...
எழிலன் வயது 22. ஒல்லியான உருவம். உருண்டை முகம், எடுப்பான மூக்கு. கூர்மையான கண்கள். கன்னங்களில் கொஞ்சம் தாடி. கொஞ்சம் மீசை. பட்ட படிப்பு முடித்து விட்டு வேலை தேடும் இளைஞன். இவனுக்கு எத்தனை நாட்கள், எப்படி யோசித்தும் மனம் சமாதானமாகவில்லை. ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வீடு…. எல்லாம் முடிந்த மயான அமைதி. படுத்தப் படுக்கையாய் இருந்த அம்மா நாற்காலியில் அமர்ந்து இன்னும் கண்ணீர் விட்டுக் கொண்டிருந்தாள். கொள்ளி வைத்து விட்டு திரும்பியதற்கடையாளமாய் மொட்டை அடித்து தினேஷ் சோபாவில் அமர்ந்து வீட்டின் கான்கிரீட் தளத்தை இலக்கில்லாமல் வெறிக்கப் பார்த்துக் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
என் மனைவி பிரசவித்து மயக்கத்தில் கண் மூடி படுத்திருந்தாள். சொல்லி வைத்தது மாதிரி பெண் குழந்தை. மகிழ்ச்சி. ஆனால் துக்கத்துடன் வார்டை விட்டு வெளியே வந்தேன். காரணம்... 'இது கடன் தீர்க்க வேண்டிய குழந்தை!' - மனதில் கனம் ஏறியது. எங்களுக்கு இரண்டும் ஆண் குழந்தைகள். ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பெண் அலங்கார தேவதையாக சுமதி எதிரில் வந்து நிற்க....தலையைத் தூக்கிப் பார்த்த வெங்கடேசுக்குப் பேரதிர்ச்சி. அரண்டு போனான். குப்பென்று வியர்த்தது. ஒரு சில வினாடிகளில்.... "நீ போம்மா "பெற்றவர் சொல்ல அகன்றாள். "அ....அம்மா.. "அழைத்தான். "என்ன வெங்கிட்டு.."அருகில் அமர்ந்திருந்த மணிமேகலை கேட்டாள். "ஒ.. ஒரு விசயம்.."அவள் காதைக் கடித்து எழுந்தான். மகனின் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கழுத்துவரைபோர்வை போர்த்தி சோர்ந்து, சுருண்டு கயிற்றுக் கட்டிலில் படுத்திருந்த 30 வயது இளைஞன் இனியன் மல்லாந்து படுத்து கண் விழித்தான். மூங்கில், தென்னங்கீற்றுகளிலான கூரை பார்வையில் பட்டது. அப்படியே கண்களை இறக்கி நோட்டமிட்டான். செம்மண் சுவர்களாலான குடிசை புரிந்தது. வாசல் திறந்திருக்க வெளியே.... "லெமூரியாக் கண்டம் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கோர்ட். நீதிபதி ஆசனத்தில் அமர்ந்திருக்க..... குற்றவாளி கூண்டுகளில் எதிரும் புதிருமாக கணவன் மனைவி கணேஷ்; - கமலா. நடுவில்... வக்கீல்கள் வரிசையை ஒட்டி இவர்கள் குழந்தைகள் பத்து வயது பாபு, ஏழு வயது கிருபா. நின்றார்கள். நீதிபதி கணேசைப் பார்த்து...... ''உங்க விவாகரத்துக்கான கடைசி கெடுவு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அதி காலை மணி 5.30. கூப்பிடு தூரத்தில் எதிரே வேகு வேகுவென்று வியர்வை வழிய நடந்து வரும் கதிரேசனைப் பார்க்க எனக்கு அதிர்ச்சி, ஆச்சரியம். ! வயது ஐம்பது. நோஞ்சான் உடம்பு. சதைப் பிடிப்பென்பது எங்கும் கிடையாது. அந்த உடலில் சர்க்கரை, கொழுப்பு, உப்பு, ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அதிகாலை நேரம். கருப்பும் வெளுப்புமான காலம். சூரியக் குழந்தை பிறப்பதற்கான முன்னேற்பாடு. வானமகள் வலியால் வெளுத்துக் கொண்டிருந்தாள். மெரினாவின் கடற்கரை ஓரச் சாலையில்....கருப்பு கண்ணாடிகளை ஏற்றி விட்டுக் கொண்டு அந்த வெள்ளை நிற இன்னோவா கார் பத்துக் கிலோ மீட்டர் வேகத்திற்கும் குறைவான ...
மேலும் கதையை படிக்க...
'' ஜோசியம். .. ஜோசியம். ..! '' தெருவில் குரல் கேட்டதும் வீட்டினுள் அமர்ந்திருந்த ரெங்கநாயகிக்கு ஒரு வினாடிகூட சும்மா இருக்க முடியவில்லை. உடலும் உள்ளமும் சேர்ந்து துடித்தது. உடனே வீட்டை விட்டு வெளியே வந்தாள். கையில் மந்திரக்கோல் மாதிரி ஒன்றை வைத்துக்கொண்டிருந்த ஜோசியக்காரி ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மந்திராலோசனை!
வேர்களைத் தேடி…
அப்பா…!
கடன் பிள்ளை
கழுவாய்
அலைகளால் அழியாத தூசு..!
விவாகரத்து! – ஒரு பக்க கதை
கதிரேசன் கணக்கு
மேடம்..! மேடம்…!! மர்டர்..!!!
தெளிவு…!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)