கதையாசிரியர் தொகுப்பு: ஸ்ரீ.தாமோதரன்

340 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஹவுஸ் புல்

 

 இந்த கதையில் உங்களையும் ஒரு கதாபாத்திரமாக்கலாம் என நினைத்துள்ளேன். இந்த சாதாரண எழுத்தாளன் உங்களை கதாபாத்திரமாக்குவதால் சாதாரணமான கதாபாத்திரமாக, ஆக்குவேன் என நினைத்து விடாதீர்கள். பெரிய இடத்து பிள்ளைகள் நீங்கள். உங்களுக்கு வயது இருபத்தி இரண்டு அல்லது ஒன்றாக இருக்கலாம், பெண்ணாக இருந்தால் ஏராளமான அழகை வைத்து இளைஞர்களை கிறங்கடித்து கொண்டிருக்கிறீர்கள், ஆணாக இருந்தால் கட்டுமஸ்தான, “ரொமான்ஸ்” பாய் என்று இளைஞிகளால் செல்லமாக அழைக்கப்படும் இளைஞனாக இருக்கிறீர்கள். இப்படி இருக்கும் நீங்கள் சும்மா இருப்பீர்கள் என்று சொன்னால்


வாசகனும் எழுத்தாளனும்

 

 இடம்: பம்பாய் நாள்: 01.01.1970 எழுத்தாளர் கமலனாதன் அவர்களுக்கு உங்கள் “கற்பனையில் வாழும் மனிதர்கள்” என்னும் சிறு கதையை படித்தேன். மேலாக வாசித்ததில் நன்றாக இருந்தது. ஆனால்.அந்த சிறு கதையில் நீங்கள் என்ன சொல்ல வந்திருக்கிறீர்கள் என்று என்னை போல வாசகர்களுக்கு புரியும்படி இருந்திருந்தால் இன்னும் சிறப்பாக இருந்திருக்கும். நன்றாக இருக்கிறது என்று சொல்லி விட்டு புரியவில்லை என்று எழுதி இருப்பதால் கவலை வேண்டாம். இந்த கதையில் அந்த பெண் தன் கணவனின் ஆடம்பர செலவுகளினாலும், குதிரை


யாருக்கு நிறைவு?

 

 சடக் சடக் என ஓடிக்கொண்டிருந்த அந்த பிரமாண்டமான இயந்திரத்தில் வரிசையாக அமைக்கப்பட்டிருந்த கோனிலிருந்து நூல் செல்வதை பார்த்துக்கொண்டிருந்த கண்ணபிரான் முகத்தில் சோகம் படிந்து கிடந்தது. பையன் ஸ்கூல் பீஸ் கட்ட நாளையோட கடைசி நாள். பணத்துக்கு என்ன பண்ணறது? எல்லாத்து கிட்டயும் கடன் வாங்கியாச்சு, யோசித்து கொண்டிருந்தவன் ஒரு கோனிலிருந்து நூல் பிரிந்து விட்டதை கூட கவனிக்காமல் நின்று கொண்டிருந்தான். அந்த வழியாக வந்த பரமன் சட்டென அந்த கோனிலிருந்த நூலை இணைத்து மீண்டும் இயங்க விட்டான்.


முகம் அறியா எதிரி

 

 தன்னுடைய பர்செனல் வலை தள முகவரியில் வந்திருந்த தகவல்களை அசுவாரசியமாய் பார்த்துக்கொண்டிருந்த பிரபல பணக்காரரான துர்காசேட் சட்டென ஒரு மெசேஜை பார்த்ததும், திடுக்கிட்டார். “You are Watching and Scanning” பின் தன் தோளை குலுக்கிக்கொண்டவர், அந்த மெசேஜை கண்டு கொள்ளாமல் அடுத்த மெசேஜூக்குள் நுழைந்தார். இருந்தாலும், அந்த மெசேஜ் அவர் மனதுக்குள் எங்கோ ஒரு மூலையில் போய் உட்கார்ந்து கொண்டது. இது மாதிரி பல மிரட்டல்கள் வரும்.இதையெல்லாம் கண்டு கொள்ளக்கூடாது. அவருடைய தொழிலில் எத்தனையோ எதிரிகளை


பெற்றோரிடம் அனுமதி கேட்கவேண்டும்

 

 வரிசையாய் அமைக்கப்பட்டிருந்த வீடுகளில் ஒன்றை உற்று நோக்கி கொண்டிருந்தேன் வீட்டுக்குள் போகலாமா? நம்மால் போக முடியுமா? இங்கிருந்து பார்க்கும்பொழுது முன்னறையில் இருந்த நாற்காலியில் அப்பா பேப்பர் படிப்பது கண்களுக்கு தெரிந்தது. கண்ணாடியை கழட்டி கழட்டி துடைத்து படிக்கிறார். பாவம் சாளேஸ்வரம், இந்த வயதுக்கு வருவதுதான். என்னிடம் பணம் கேட்டு இரண்டு முறை மெயில் அனுப்பி இருந்தார், அப்பொழுது எனக்கு பண முடை, அனுப்ப முடியவில்லை. இந்த முறை அவர் கண் அறுவைக்கு தனியாக பணம் எடுத்து வந்திருக்கிறேன்,


நம்ம ஊர், நம்ம நாடு

 

 பரசுராமருக்கு, வெளி நாட்டு வாழ்க்கை மீது மோகம் அதிகம்.அதுவும் இப்பொழுதெல்லாம் நம்மூரில் இருப்பதற்கே பிடிப்பதில்லை. எங்கு பார்த்தாலும், அழுக்கு, மக்கள் கூட்டம், வாகன நெரிசல், இது போக நட்பு, உறவு அப்படீன்னு யாராவது ஒருத்தர் வீட்டுக்கு வந்து தங்குவது.அதுவும் உத்தியோகத்தில் இருந்து ஓய்வு பெற்ற பின்னால் அடிக்கடி இந்த எண்ணங்கள் தோன்ற ஆரம்பித்து விட்டது. பேசாமல் வெளி நாடு போய் செட்டிலாயிடணும், இப்படி அடிக்கடி பொண்டாட்டி மங்களத்திடமும், அருகில் இருப்பவர்களிடமும் புலம்புவார். மேலும் இதற்கு ஒரு காரணம்


தனி குடித்தனம்

 

 தன் மனைவி கனகு அழுதுகொண்டிருப்பதை பார்த்த ராஜேந்திரனுக்கு மனசு கஷ்டமாக இருந்தது. இங்க பாரு கனகு எதுக்கு அழுகறே? உன் மகன் உனக்கு அனுசரணையா பேசலையின்னு தானே அழுகறே ? விட்டு தள்ளு, அது அவன் வாழ்க்கை, தன்னோட பொண்டாட்டி மனசு கஷ்டப்படக் கூடாதுன்னு நினைக்கிறான்.உனக்கு ஏற்கனவே பி.பி இருக்கு, இதுல வீணா மனசை போட்டு அலட்டிகிட்டா தேவையில்லாம, உடம்புக்குத்தான் தொந்தரவு வரும். அவளை தேற்றினார். அவள் விசும்பலுடன், ஏங்க நியாயமுன்னு ஒண்ணு இல்லையா? சாயங்காலம் அவன்


சாஸ்திரம் சம்பிரதாயம்

 

 என்ன சார் இந்த சண்டே ஊர்வனாவா?பறப்பனவா? சத்தமாய் கேட்டார், வீட்டுக்கு வந்த நண்பர் ஒருவர். சார் சத்தம் போடாதீங்க,வலது பக்கமா இருக்கறவங்க அசைவம் சாப்பிடாதவங்க சார், அது மட்டுமில்லை, சுத்தம், அப்படி இப்படின்னு சொல்றவங்க, அவங்க கேட்டாங்கன்னா, மனசு சங்கடப்படுவாங்க, சொன்னவுடன் என் மீது எகிறி விழுந்தார் அந்த நண்பர். சார் ஒரு தனி மனிதன் விரும்பறதை சாப்பிடறதுக்கு கூட பயப்பட வேண்டியிருக்கு. நாம சாப்பிடறது அவங்களுக்கு பிடிக்கலியின்னா வீட்டை காலி பண்ணிட்டு போக வேண்டியதுதானே. இவரின்


காலங்கள் ஓடிய பின்!

 

 பேருந்தை விட்டு இறங்கி பார்க்கிறேன், ஊர் அப்படியேதான் இருக்கிறது.அதே ஆலமரம், சற்று தள்ளி ஆரம்ப பள்ளிக்கூடம் நடந்துகொண்டிருப்பதற்கு சாட்சியாய் குழந்தைகள் சத்தம். வாத்தியார் சாமிநாதன் இருக்கிறாரா என்று தெரியவில்லை, நான் ஐந்தாம் வகுப்பில் படிக்கும்போது இருந்தார்.அதற்கு பிறகு வழியில் பார்த்து வணக்கம் வைப்பேன், சிரித்துக்கொண்டே வணக்கம் வைப்பார். அதற்கு பின் வெளியூரில் தங்கி படிப்பு. விடுமுறையில் இந்த ஊர் வாசம். அப்படியே டிகிரி வரை முடித்து வந்திருக்கிறேன் மெல்ல நடக்க தொடங்கினேன், கடை வீதிகளில் அதே சத்தங்கள்.


கலை பித்தன்

 

 “இந்த படம் மட்டும் வெளியில வந்து ஓடிடுச்சுன்னா, முதல்ல இவளை வேலைய விட்டு நிக்க சொல்லிடுவேன்” சொல்லிக்கொண்டிருந்தார் மாமன் முருகேசன் கேட்டுக்கொண்டிருந்த முருகனுக்கு சலிப்பாக இருந்தது. பின்ன என்ன? இதோடு நாற்பதாவது தடவையாக சொல்கிறார். அங்கே இவரின் வைத்திய செலவுக்கு அக்கா யாரிடமெல்லாமோ கையேந்திக்கொண்டிருக்கிறாள். நகைய வச்சு கடன் வாங்கலாமென்றாலும் எதாவது இருந்தால்தானே. பெரிய கலை சேவை செய்கிறாராம். அக்காளை கட்டி கொடுக்கும்போதே இந்த அப்பன் விசாரிச்சிருக்கணும். ம்..அவரை சொல்லி என்ன பிரயோசனம், பொண்ணை கொடுக்கும்போது சொந்தமா