கதையாசிரியர் தொகுப்பு: ஸ்ரீ.தாமோதரன்

110 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

மறைந்து போன மனிதாபிமானமும், தாயின் வைராக்கியமும்

 

  மருத்துவமனையில் டாக்டர் தன்னை சுற்றி உட்கார்ந்திருக்கும் ஐவா¢ன் முகத்தை பார்த்து அவர்களின் அம்மாவின் உடல் நிலையை பற்றி சொல்ல ஆரம்பித்தார். எல்லோர் மனதிலும் ஒரே கேள்வி?அம்மாவை இனி யார் பார்த்துக்கொள்வது? டாக்டர் உறுதியாக சொல்லிவிட்டார், இனி மேல் அம்மாவுக்கு படுக்கையில்தான் எல்லாம். அம்மாவை கவனிக்க ஒரு நர்ஸ் மேற்பார்வையில் இருந்தால் குண்மாக வாய்ப்பு உண்டு.அதுவும் நூறு சதவிகிதம் சொல்ல முடியாது. எல்லோருக்கும் இளையவள் பானு ஏன் டாக்டர் ஹாஸ்பிடலிலேயே வச்சு பாத்தா என்ன? டாக்டர் சிரித்தார்,


தன்னையே நினைத்து கொண்டு

 

  காலை பனி மூட்டம் மூச்சுத்திணறலை ஏற்படுத்தியது நாராயணனுக்கு. கழுத்தில் இருந்த மப்ளரை எடுத்து தலையில் சுற்றிக்கொண்டார். காதில் குளிர் போவது நின்று போனதில் உடல் கொஞ்சம் சூடாய் இருப்பது போல் பட்டது. இருந்தாலும் மூச்சை இழுப்பதில் சிரமம் ஏற்படத்தான் செய்கிறது. இளமை காலத்தில் புகை பிடிக்காவிட்டால் எதுவும் ஓடாது. அந்த பழக்கமே இப்பொழுது குளிர்காலத்தில் வாட்டி எடுத்து விடுகிறது. மனதிற்குள் நினைத்துக்கொண்டார். எதுவுமே அப்படித்தான் போலிருக்கிறது. நான் அன்று செய்த பிடிவாதமே தன்னை இப்படி தனிமையில்


சின்ன பொய்

 

  நாகராஜன் சார் ஆளையே பாக்க முடியல? கடைப்பக்கமே இரண்டு மாசமா காணோம்? முகத்தில் வெளுத்த தாடியும், மீசையும் தெரிய முகத்தில் கவலையுடன் நின்று கொண்டிருந்தவர் கொஞ்சம் உடம்பு சரியில்லை நாராயணா, என்று சொன்னார். அதுக்காக கடைக்கே வராம இப்படி மீசையும் தாடியுமா இருக்கணுமா சார்? மனசு சரியில்ல நாராயணா , என்ன பண்ணி என்ன பிரயோசனம்? தனக்குள் அலுத்துக்கொண்டவர் கிளம்ப ஆயத்தமானார். சார் மனசு கிடக்கட்டும் முதல்ல உட்காருங்க, இவருக்கு சேவிங் மட்டும்தான் முடிச்சவுடனே உங்களுக்கும்


எனக்கு தெரியாமல்

 

  அன்று சேலத்தில் ஒரு கருத்தரங்கில் கலந்து கொண்டிருந்தேன்.முக்கிய விருந்தாளியே நான் தான். கருத்தரங்கில் அவரவர்கள் தங்களுடைய கருத்துக்கக்களை மேடையில் விளக்கிக்கொண்டிருந்தபோது எனக்கு அழைப்பு செல்போனில் வந்தது. எரிச்சலுடன் எடுத்துப்பார்க்க மனைவி. இப்ப மீட்டிங் நடந்துட்டிருக்கு, பத்து நிமிசம் கழிச்சு நானே கூப்பிடுறேன். சொல்லிவிட்டு போனை அணைத்தவன், என்னையே பார்த்துக்கொண்டிருந்த அந்த கருத்தரங்கின் காரியதரிசியிடம் ஒண்ணுமில்லை, வீட்டில இருந்து போன் சமாளித்தேன். காரியதா¢சி நீங்க வேணா பேசிட்டு வாங்க,என்று சொல்லவும் நன்றி சொல்லிவிட்டு மெல்ல மேடையிலிருந்து இறங்கி


இளைஞர்களின் மனசு

 

  பொள்ளாச்சியில் இருந்து கிணத்துக்கடவுக்கு சென்று கொண்டிருந்த பஸ்ஸில் அன்று வழக்கத்தை விட கூட்டம் அதிகமாக இருந்தது. வண்டி திக்கி திணறி செலவ்து போல் தோன்றியது.நிற்க முடியாமல் நின்று கொண்டிருந்தோம். மணி நண்பகல் மூன்று மணி அளவில் இருக்கும். மதியத்தூக்கம் கண்ணைச்சுழற்றியது. பக்கத்தில் நின்று கொண்டிருந்தவர் கம்பியை பிடித்து தூங்கி தூங்கி என் மீது விழுந்து என்னையும் தடுமாற செய்து கொண்டிருந்தார்.சீட்டில் உட்கார்ந்திருந்தவர்களை பார்த்தேன்.அவர்கள் பாடு என்னை விட மோசமாக இருந்தது. ஒருவர் மீது ஒருவர் விழுந்து