கதையாசிரியர் தொகுப்பு: ஸிந்துஜா

14 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

சிநேகிதம்

 

  உள்ளே கூடம் அமளிப்பட்டது. வனஜாவின் குரல் வழக்கம் போல் உயர்ந்திருந்தது. இந்த ஒரு வாரத்தில், டோலுவுக்கு லூட்டியடிக்கும் குழந்தைகள், இந்த வீடு, வனஜாவின் வெட வெட உடலுக்குச் சற்றும் பொருந்தாத சன்னமில்லாத குரல் எல்லாம் பழகியிருக்கும். வருஷங்கள் கழித்து டோலுவைச் சந்திப்பேன் என்று ஒருநாளும் நான் கனவு கண்டதில்லை. போன வெள்ளிக்கிழமை ஆபிசிலிருந்து திரும்பி, வனஜா கொடுத்த காப்பியைக் குடித்துக் கொண்டிருந்த போது வனஜா, “”இன்னிக்கி கல்கத்தாலேர்ந்து போன் வந்தது” என்று சிரித்தாள். “”ரொம்ப ஜாலியா


இழப்பு

 

  மரத்தடி மேடையில் உட்கார்ந்திருந்த நாகு, எதிர்மரத்தில் இருந்து அவனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்த குருவியை வியப்புடன் மறுபடியும் பார்த்தான். அவன் அதை விரட்டுவது போல் செய்த சைகைகளால் பாதிக்கப்படாதது போல அது உட்கார்ந்த இடத்தை விட்டு நகராமல் அவனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தது. ஒன்று, அது அவனது சைகைகளை அலட்சியம் செய்து இருக்க வேண்டும். அல்லது அது ஆழ்ந்த சிந்தனையில் இருக்க வேண்டும். அது கண்களை அப்படி இப்படி சுழற்றிக் கொண்டிருந்ததிலிருந்து அதற்குத் தெரிகிற கண்கள்தான் இருக்க வேண்டும்


தடுமாற்றம்

 

  பொழுது இருட்டிக் கொண்டு வந்தது. தெரு விளக்குகள் வழக்கம் போல் இருட்டுக்குத் துணையாக எரியாமல் நின்றிருந்தன. கோயிலுக்குப் போன அம்மா இன்னும் வரவில்லையே என்று வீட்டை விட்டு வெளியே வந்தேன். குளிர் காற்று முகத்தில் அறைந்தது. டிசம்பரில் போனால் போகிறது என்று எப்போதாவது தலை காட்டும் ஈரப் பசை கலந்த காற்று. “”உங்க மதுரைல வருஷத்துக்கு மூணு ஸீசன் தான். ஹாட், ஹாட்டர், ஹாட்டஸ்ட்” என்று என் நண்பன் மூர்த்தி சொல்லிச் சிரிப்பான். மூர்த்திக்கு அப்படி


அடி

 

  பலராமன் உட்கார்ந்து கொண்டிருந்த இடத்துக்கு, இப்போது சூரியன் வந்து விட்டான். சுள்ளென்று உறைக்கும் வெய்யிலில் இருந்து தப்பிக்க நிழல் படும் இடத்தைத் தேடினார். கடந்த ஒரு மணி நேரமாக அவர் அந்தப் பார்க்கில்தான் இருந்தார். காலையில் வாக்கிங் வந்து அந்தப் பார்க்கைச் சுற்றிச் சுற்றி வந்த வயதானவர்கள், யுவர்கள், யுவதிகள், குழந்தைகள் எல்லோரும் இப்போது திரும்பிப் போய் விட்டிருந்தார்கள். அவர் சித்தலிங்கத்துக்காகக் காத்துக் கொண்டிருந்தார். பார்க்குக்கு வலது பக்கம் சென்றால் பதினாறாவது கிராஸில், சித்தலிங்கத்தின் வீடு


கலையும் ஒப்பனைகள்

 

  பங்கஜத்துக்கு ஒரு நிமிஷம் நெஞ்சு நின்றுவிடும் போலிருந்தது. மனதை முகம் காட்டிவிடக் கூடாது என்று பிரயத்தனப்பட்டு ஒரு புன்னகையை நழுவ விட்டாள். அவளுக்கு எதிரே உட்கார்ந்திருந்த பார்வதி பங்கஜத்தின் மனதை அறியாதவளாய் “”என்னமோ போ, கோமதி பொண்ணுக்கு ரொம்ப அதிர்ஷ்டம்தான். பார்த்த முதல் ஜாதகமே ஒத்துப்போய், வர வெள்ளிக்கிழமை அவா நிச்சயதார்த்தம் பண்ண வராளாம் . ஒரு வாரத்திலே எல்லா வேலையையும் எப்படித்தான் கோமதி சமாளிக்கப் போறாளோ?” என்றாள். பங்கஜம் “”கோமதி ரொம்ப கெட்டிக்காரி மாமி.