கதையாசிரியர் தொகுப்பு: வி.சிவாஜி

8 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

வழக்கம் – ஒரு பக்க கதை

 

  ”அம்மனுக்கு அர்ச்சனை பண்ணின குங்குமத்தை இட்டுக்கம்மா!’ – மருமகள் ரேவதியிடம் அன்பாகச் சொன்னாள் பார்வதி ”வேண்டாம் அத்தை…வியர்வையில் அழிஞ்சுடும் ஸ்டிக்கர் பொட்டே வெச்சுக்கிறேன்.” ”இல்லம்மா …வெளியே போகும்போது ஸ்டிக்கர் பொட்டு வச்சுக்க…இப்போ வீட்ல தானே இருக்கே? அதோட, அர்ச்சனை குங்குமம் இட்டுக்கறதுதானே நம்ம வீட்டு வழக்கம்!” ”இல்லேம்மா…உங்க வழக்கத்தை என்மேல் திணிக்காங்க! ” – பட்டென்று ரேவதி இப்படிச் சொல்வாள் என பார்வதி எதிர்பார்க்கவில்லை. அன்று ரேவதியின் அம்மா, அப்பா வந்திருந்தார்கள் அவர்கள் புறப்படத் தயாரானபோது,


ராகிங் – ஒரு பக்க கதை

 

  ‘‘இங்கே புதுசா சேர்ந்தவர்களை ராகிங் பண்ணுவாங்களா..?’’ ‘‘சேச்சே! அப்படியெல்லாம் இல்லை… யார் சொன்னது?’’ ‘‘புதுசா சேர்ந்த ஸ்டூடன்ட்ஸ் தலையில் தண்ணி ஊத்துவாங்கன்னு கேள்விப்பட்டேன்…’’ ‘‘அதெல்லாம் எப்போவோ நடந்தது… இப்போ அது மாதிரி இல்லை. ரொம்ப டிசிப்ளினா இருப்பாங்க…’’ ‘‘பேப்பரை கிழிச்சு தலையில் போடுவாங்களாமே?’’ ‘‘அப்படி எல்லாம் இல்லை!’’ ‘‘ஜூனியர்ஸோட லன்ச் பாக்ஸைத் திறந்து மத்தவங்க சாப்பிடுவாங்கன்னு புகார் இருக்காமே?’’ ‘‘மேடம்… யாரோ ஒருத்தன் எப்பவோ செய்ததை வெளியில இருக்குறவங்க பெரிசு பண்ணிப் பேசுறாங்க. எங்க நிறுவனத்துக்கு


மாற்றம் வரும் – ஒரு பக்க கதை

 

  ரேவதி கல்யாணம் முடிந்து புகுந்த வீட்டிற்கு வந்து சில நாட்கள்தான் ஆகியிருந்தன. அந்த வீட்டில் கடைப்பிடிக்கும் சில வழக்கங்கள் அவளுக்கு சரியாகப் படவில்லை. அதற்கு ஏற்ப தன்னை மாற்றிக் கொள்ள அவள் தயாராக இல்லை. ஈகோ இடித்தது. கணவன் ரவியிடம் சொல்லி வருத்தப்பட்டாள். “அது என்ன ரவி… எழுந்தவுடன் குளிக்கணும், பகலில் நைட்டி போட்டுக்கக்கூடாது, தண்ணீரை தூக்கிக் குடிக்கணும். எனக்கு ஒத்து வரலை. உங்க அப்பா, அம்மாகிட்டே சொல்லி புரியவைங்க. காலம் மாறிக்கிட்டு இருக்கு. இல்லே?


போட்டோ

 

  ‘‘நீ காலேஜ்ல படிக்கும்போது எடுத்த போட்டோக்கள் இருக்கா? அதுல நீ எப்படி இருக்கேன்னு பார்க்கணும்!’’ புது மாப்பிள்ளை பாஸ்கர் தன் மனைவி ரேகாவிடம் கேட்டான். அவன் மனதில் ஒரு திட்டம். தன் பர்சனல் ஆல்பத்தை எடுத்து வந்தாள் ரேகா. ஒவ்வொரு போட்டோவாக பார்த்தான் பாஸ்கர். காலேஜ் லைப்ரரியில், கேன்டீனில், வகுப்பறையில், கிரவுண்டில்… இப்படி பல இடங்களில் எடுக்கப்பட்டவை. பல படங்களில் ரேகா தனியாக இருக்க, சிலவற்றில் மட்டும் தோழிகள். பக்கத்தில் எந்தப் பையனும் இல்லை. கோ-எட்


நம்ப முடியுமா?

 

  ‘என்னம்மா… பையனைப் பிடிச்சிருக்கா? பதிலே சொல்லாமல் இருக்கே!’’ – சடகோபன் தன் மகள் மாலதியிடம் மெல்லிய குரலில் கேட்டார்.மாலதி மெளனமாக இருந்தாள். காரணம், இது ரெண்டாந்தார சம்மந்தம். பிரசவத்தின்போது மனைவியை இழந்தவர்தான் மணமகன். கையில் ஒரு பெண் குழந்தை. ‘‘பையனை நல்லா தெரியும்மா! ரொம்ப நல்லவன். அவன் போதாத காலம்… அப்படி ஆகிடுச்சி. கொஞ்சம் யோசிம்மா!’’ – சடகோபன் விடுவதாக இல்லை. ‘‘பையனைப் பத்தி கவலை இல்லேப்பா. நல்லவராவே இருக்கட்டும். அவர் பெண் குழந்தையைப் பத்திதான்