கதையாசிரியர் தொகுப்பு: வா.மு.கோமு

14 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

சுந்தரேசன் C/O விஜயா

 

  பெருந்துறை சானடோரியத்தில் புறநோயாளிகள் பிரிவில் சுந்தரேசன் நின்றிருந்தான். எந்தப் பக்கம் வரவே கூடாது என்று முடிவெடுத்து மறந்துபோயிருந்தானோ, அங்கேயே வந்து நிற்க வேண்டியதாகிவிட்டதே என்று வேதனையாக இருந்தது. மருத்துவமனை சூழலில் எந்த விதமான புதிய மாற்றமும் இந்த மூன்று வருட காலத்தில் நிகழ்ந்திருப்பதாகத் தெரியவில்லை. இலை உதிர்க்கும் மரங் கள், துப்புரவுப் பணியாளர்கள், மருத்துவமனைத் தாதிகள் எல்லாம் அதே அதே. அப்போது திருமணம் ஆகாமல் சிவந்த நிறத்தில் ‘புன்னகை மன்னன்’ ரேவதியை ஞாபகப்படுத்தும் விதமாக இருந்த


குட்டிக் காதலின் வரலாறு

 

  ‘பிரிய மகேசுவரி, பார்த்தும் பாராததுபோல உதறி நடக்கும் உன்னைப்போய் என் இதயத்தில் நட்டுவைத்தேன் பார், நன்றாக அனுபவிக்கிறேன் கிளை படர்ந்து. என் மனம் எங்கெங்கோ தவித்து அலைந்த தருணத்தில், நீ ஒரு திசைகாட்டியாகத்தானே வந்தாய். திசையைக் காட்டிவிட்டு நீ ஏன் திரும்பிச் சென்றாய்? நாவுகள் நிஜம் பேசும் என்பது நம்பத் தகுந்தது அல்ல என்பதை நல்லவேளை நீயும் நினைவுபடுத்திவிட்டாய். நீ கண்ணீருக்கும் கவிதைக்கும் அடித்தளம் போட்டுவிட்டு, ஒரு கேள்விக்குறியையும் விதைத்துவிட்டுப் போய்விட்டாய். வாழ்க்கை நோக்கிப் பயணித்த


ரகசியங்களை யாரிடமும் சொல்ல வேண்டாம்

 

  ‘அழகான குட்டி தேவதை!’ இப்படி ஒரே வரியில் மீனாகுமாரியை உங்களுக்கு அறிமுகம் செய்துவைப்பது தவறுதான். மன்னிக்கவும். மீனாகுமாரி சிரித்தால், கோபப்பட்டால், குனிந்தால், நடந்தால்… இத்தியாதிகள் பல செய்தாலும் அழகாகப்படுவதால், ஒரே வரியில் சொல்லிவிட்டேன். மீனாகுமாரிக்கு எடுப்பான கண்கள். வலது கையில் மட்டுமே நான்கு வளையல்கள். இடது கையில் சிட்டிசன். பெண்களுக்கான டிசைன். எந்த வண்ண சுடிதாரிலும் எடுப்பாக இருப்பாள். எனவே, உங்களுக்கு மீனாகுமாரியைப் பிடித்துப்போனதில் எனக்கு ஆச்சர்யம் இல்லை. ‘உனக்குப் பிடிக்கலையா ராம்குமார்?’ என்று என்னைக்


காதல் டைரியின் சில பக்கங்கள்

 

  ஜனவரி 1, 1990 புது வருட வாழ்த்துக்களை நண்பர்கள் நாங்கள் எங்களுக்குள் பரிமாறிக்கொண்டோம். தொழில் நிமித்தமாக ஊர் ஊராக அலைந்து திரிந்த எனக்கு, ‘நாய்போல நிற்க நேரம் இல்லாமல் அலைகிறானே’ என்று பெருந்துறையில் ஜெராக்ஸ் கடை வைத்துக்கொடுத்தார் அப்பா. அது ஒரு வருடமாக நட்டம் ஏதும் இல்லாமல், வாடகைக்கும் கரன்ட் பில்லுக்கும், இரண்டு வயிறு நான்கு வேளை நிரம்பும் அளவுக்கு மட்டும் சம்பாதித்துக்கொடுத்தது. கூடவே, இப்போது பள்ளிப் பாட நோட்டுக்கள், பேனாக்கள் என்று அயிட்டங்களைக் கடைக்குள்