கதையாசிரியர் தொகுப்பு: மயாதி

10 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

சரஸாவின் காதல்!

 

 உடம்பெல்லாம் வலித்தது, அயர்ச்சியில் கண்ணைத் திறக்கவே கஷ்டப்பட்டான் அலெக்ஸ். இந்துசமுத்திரத்தில் பயணித்துக்கொண்டிருந்த அவன் கப்பலில் இருந்தவர்களுக்கு என்ன நடந்தது? இப்போது எங்கே இருக்கின்றான் ? கடைசியாக இரவு வேகமாக புயல் அடித்ததும், கப்பல் கட்டுப்பாடில்லாமல் திணறியதும் இறுதியில் கப்பல் கவிழ்ந்தபோது ஒவ்வொருவராக ஒவ்வொரு திசையில் பாய்ந்து நீந்தத்தொடங்கியதும் ,மூச்சு முட்டும்வரை நீந்தியதும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஞாபகம் வந்தது. கடைசியாக எப்போது உணர்வு இல்லாமல் போனதென்று ஞாபகமில்லை. அவன் கண் விழித்தபோது மெதுவாக உடம்பைச் சூடாக்கிக்கொண்டிருந்த வெயில் விடிந்திருந்ததை


உருகிய மெழுகு

 

 இரண்டு கான்ஸ்டபில்கள் யாரையும் கிட்ட நெருங்க விடாமல் தடுத்துக்கொண்டிருந்தனர். ஒருபக்க சுவரிற்குப்பக்கத்திலே இரத்தக்கறையுடன் கிடந்தது கத்தி. வரவேற்பறையின் நடுவிலே கிடந்தது பிணம். அங்கே புதினம் பார்க்க வந்திருந்த சில பக்கத்துவீட்டினர் மார்பில் அடித்தபடி அழுதுகொண்டிருந்த விஷ்னுவை பிணத்துக்குப்பக்கத்தில் போக விடாமல் பிடித்துக்கொண்டனர் . விஷ்னு நல்லையாவின் தங்கை பையன். நல்லையாதான் அங்கே பிணமாகக்கிடக்கின்றார். நல்லையா ஒரு பிரமச்சாரி. பெளதிகவியல் பேராசிரியராக இருந்து ஓய்வுபெற்றவர். ஏராளமான சொத்துக்குச் சொந்தக்காரர். தங்கை மகனான விஷ்னுவை தன் மகனைப்போல வளர்த்துவந்தார். விஷ்னுவும்


கானல் உலகு!

 

 வைத்தியர் மூர்த்தியின் மனதில் ஏற்கனவே புகைந்துகொண்டிருந்தது, பக்கத்துவீட்டுப் பத்மா அக்கா சொன்னதைக்கேட்டு பற்றி எரியத் தொடங்கியது. கொஞ்சநாளாகவே மனைவியின் நடவடிக்கைகளில் நிறைய மாற்றங்களைப்பார்த்து அவருக்குச் சந்தேகமாக இருந்தாலும் ,இன்று பக்கத்துவீட்டுப் பத்மா அக்கா சொன்னதைக் கேட்டபின்பு அவருக்கு அந்தச் சந்தேகம் சந்தேகம் சரியாகத்தான் இருக்கும் என்று தோன்றியது. “அவளுக்கு என்ன குறை வைத்தேன்? லவ் பண்ணின காலத்தில இருந்து அவளுக்குப்பிடிச்சதெல்லாம் செய்தேனே? அப்பா அம்மாவுடன் சண்டைபோட்டு அவளைத் திருமணம்செய்தேனே?….சீ சீ நான் இப்படியெல்லாம் செய்து என்ன பிரயோசனம்,எனக்கே


நான் சாமியாகப்போகின்றேன்!

 

 இருளைத்தோற்கடிக்க தன் கதிர்க்கால்களால் நட்சத்திரம் ஒவ்வொன்றையும் நசுக்கிக்கொண்டு நடந்துவந்தது சூரியன். அடித்த அலாரத்தை அழுப்புடன் அடித்து அணைத்துவிட்டு தூக்கத்தைத்தொடர்ந்தான் நிலவுக்கண்ணன். நல்லவேளை அலைபேசி அழைப்புமணி அவன் தூக்கத்தை மீண்டும் களைத்தது. தெரியாத இலக்கத்தில் இருந்து வந்த அழைப்பினைப்பார்த்ததும் “ஆகா யாரோ ஒரு பெண்தான் தன் அழகில் மயங்கி அழைக்கிறாள் ..” என்ற ஒரு சாதாரண ஆணின் சந்தோஷத்துடன் தூக்கம் களைந்தவனாய் எழுத்தவனுக்கு ஏமாற்றமே மிஞ்சியது.அழைத்தது ஒரு தவறி வந்த அழைப்பு. அதுவும் ஒரு ஆணின் அழைப்பு. நிமிர்ந்து


சேர்ஜிக்கள் ஸ்ரைக்!

 

 10 ஐப்பசிமாதம் 2017. “சரியாக இரவு ஒன்பது மணிக்கு இந்திய இராணுவத்தின் ஐந்து ஹெலிஹொப்டர்களில் இருந்து எழுபத்தியைந்து விஷேட கொமான்டோக்கள் பாகிஸ்தானில் இருக்கும் வாஹா என்ற‌ காட்டுப்பகுத்திக்குள் இறங்கினர். தண்ணீர் கட்டியாகிவிடுமளவுக்கு குளிரிலும் காடுகளினூடாக கொஞ்சம் கொஞ்சமாக முன்னேறி இரண்டு தீவிரவாதிகளில் முகாம்களை சுற்றிவளைத்தது இராணுவம்.ஒரு அணி உள்ளே சென்று தாக்குதல் நடத்த இன்னொரு அணி வெளியில் தப்பிவரும் தீவிரவாதிகளைச் சுட்டுவீழ்த்தினர். சரியாக மூன்று மணிநேரத்தில் தாக்குதலை முடித்துவிட்டு வெற்றிகரமாக நமது இராணுவம் நம் எல்லைக்குள் வந்துவிட்டது.எமது


சுத்தமான மனசு !

 

 ராஜேந்திரனுக்குப் பதட்டமாக இருந்தது. முதல் இன்டர்வியூ என்றால் யாருக்குத்தான் பதட்டம் இருக்காது. காலையில் வழமையை விட நேரத்துக்கே எழும்பி ட்ரெட் மில்லை ஓடவிட்டு அதில் எறி நின்றுகொண்டு ஓடத்தொடங்கினான். ட்ரெட் மில்லில் ஓடிக்கொன்டிருந்தாலும் அவன் மனது எங்கேயோ ஓடிக்கொண்டிருந்தது. கையில் தேநீர்க்கோப்பையுடன் வந்தாள் மனைவி பிரியதர்சனி . “என்னங்க இதுக்குப்போய் எவ்வளவு டென்சனா இருக்கீங்க,இரவு பூரா தூங்கவும் இல்ல ,இப்போ என்னாவென்றா நாலுமணிக்கே வந்து ட்ரெட் மில்லில ஓடிக்கொண்டு இருக்கீங்க?” “என்ன பிரியா இப்படிக்கேட்கிறாய்? முதல் இன்டர்வியூ


நாடு இனி முன்னேறிவிடும்!

 

 போலிஸ் டீஜி ,இன்ஸ்பெக்டர் பாலகுமாரை தொலைபேசியில் அழைத்திருந்தார். “என்ன பாலகுமார் , இப்படிச் செய்திருக்கீங்க? நம்ம டிப்பார்ட்மென்ட் பெயரையே கெடுத்துட்டீங்களே.” “சேர் என்னை நம்புங்க …அது நான் இல்லை” “என்ன பாலகுமார் நீங்க இன்னும் அந்த வீடியோவைப் பார்க்கலையா,சின்னக்குழந்தைகூட அது நீங்கதான் என்று சொல்லிவிடுமே.ஐ எம் வெரி சொரி பலகுமார் ,உங்களை அரெஸ்ட் பண்ணுறதைவிட வேற வழியில்ல..” “இல்ல சேர் என்ன நம்புங்க …எனக்குக் கொஞ்சம் டைம் கொடுங்க” “பாரு பாலகுமார் நீ டான்ஸ் ஆடின அந்தப்பெண்களும்


யூனிபோர்ம்

 

 யோதிராணி வீட்டு வேலை செய்பவள். எட்டு வருட‌மாக‌ ஒரு வீட்டில் வேலை செய்கிறாள். அவள் வேலை செய்யும் வீட்டிலே கணவன், மனைவி ரெண்டு பேரும் நல்ல வேலையில் இருக்கிறார்கள். என்ன வேலை என்றெல்லாம் புரிந்துகொள்ளுமளவுக்கு யோதிராணிக்கு விளக்கமில்லை. வீட்டுகாரம்மாவுக்கு ரெண்டு பிள்ளைகள். பொம்பிளைப் பிள்ளை, லண்டன் கொலேஜ் என்ற இன்டெர்னெஷனல் ஸ்கூலில படிக்கிறாள். ரெண்டாவது பையனுக்கு இப்போதுதான் மூன்று வயது. யோதிராணி காலையிலேயே வேலைக்குப்போய், சமைத்து வீட்டுக்காரம்மாவுக்கும் அவள் கணவனுக்கும் பார்சல் கட்டிக் கொடுத்து அனுப்பிவிட்டு, அவர்கள்


பரிமளத்தின் தாலி

 

 “காடு வா வா என்கிறது வீடு போ போ என்கிறது” “இந்த வயசிளயும் இந்தக் கிழவிக்கு இதெல்லாம் தேவையா ? கமலா பரிமளத்துக்கு விளங்கியும் விளங்காமல் இருக்கும் படியாக அடிக்கடி சொல்லும் வார்த்தைகள் இவை. கமலா பரிமளத்தின் மகள்தான். அந்தக்காலத்தில் அம்பிளாந்துறையில் இருந்த பணக்காரக் குடும்பங்களில் ஒன்றுதான் பரிமளத்தின் குடும்பம். பல வியாபாரம் செய்திருந்தாலும் அதிகம் உழைத்தது நெல் வியாபாரத்தில்தான். சொந்தமா ரெண்டு லொறி வைத்திருந்தார். இந்தப் பாழாய்ப்போன யுத்தம் வந்துதான் எல்லாத்தையும் மாற்றிப்போட்டது. 1986 ம்


உயர் பாதுகாப்பு வலயம்

 

 யோகேஸ்வரி அன்று அவசரமாகவே எழும்பி இருந்தாள். தன்னிடம் இருந்த ஒரே ஒரு புடவையையும் இன்றைக்கு உடுத்தவேன்டுமென்று நேற்றுதான் துவைத்துப்போட்டிருந்தாள்.வழமைக்குமாறாக இரண்டுதடவை சன் லைட் சவர்க்காரம் போட்டுத் துவைத்திருந்தாள். நல்லவேளை நேற்று மழை பெய்யாததால் அது காய்ந்து இன்றைக்கு உடுக்கத் தயராகி இருந்தது. `டக்கென உடுப்ப போட்டுத்து வா பிள்ள‌` என்று ஸ்டெல்லாவை நச்சரித்துக்கொண்டிருந்தாள் யோகேஸ்வரி. ஸ்டெல்லா , யோகேஸ்வரியின் மகள். ஸ்டெல்லா , வயிற்றில இருக்கும்போது முள்ளிவாய்க்காலில் கடைசி யுத்தம் நடந்துகொன்டிருந்தது. யோகேஸ்வரியின் சொந்த இடம் தெள்ளிப்பளை