கதையாசிரியர் தொகுப்பு: பி.சங்கரன்

17 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

மணம் கமழும் மலர்கள்

 

  (இது மெல்லிய மலர் உன் மனது கதையின் தொடர்) ஸ்கூட்டர் ஓடிக் கொண்டிருந்தது. புவனா ! இவ்வளவு நெருக்கமா ஒரு பெண்ணோடு உட்கார்ந்ததே இல்லை! அப்படி இருந்தா எப்படி என்று இப்பதான் புரியறது! உங்க வீடு வரை கூட ஸ்கூட்டர் ஓட்ட முடியாது! இனிமே இப்படிதான் இருப்பாயா? நான் ஆபீஸ் மற்ற வேலை எல்லாம் பார்க்க முடியுமா? வெங்கட்! என்னை ரொம்ப கேலி பண்ணாதே! எதோ நான் நினைச்சபடி யாருக்கும் எளிதில் கிடைக்காத பொருள்போல நீ


மெல்லிய மலர் உன் மனது

 

  சென்ட்ரல் ஸ்டேஷன் ரிசெர்வேஷன் கௌண்டர்!. இப்போல்லாம் ஆன் லயனில் ரிசெர்வேஷன் இருந்தாலும் அன்று வெங்கட் அவன் மாமாவை பெங்களூர் வழி அனுப்ப வந்ததால் அப்படியே அந்த ரிசெர்வேஷன் கௌண்டருக்கு வந்தான் .பாரம் எழுதி ஆகி விட்டது. ஆனால் ரயில் நம்பர் தெரியாது!பேர் தெரியும் ! வரிசையில் புவனாவிற்கு அடுத்தாற்போல் ஒரு பெரியவர்.அதற்க்கு முன்னால் வெங்கட்! சார்! என்ன! இதிலே ரயில் நம்பர் போடணுமா அல்லது ரயிலின் பேர் மட்டும் போட்டாப் போதுமா! அவருக்கு என்ன எரிச்சலோ!


உயிரிலும் உயர்வாகும் உறவுகள்

 

  சிக்னல் அருகே கார்கள் சிகப்பு விளக்குக்காக நின்றன.ஊர்திகளும் பயிக்குகளும் ஓடி நின்ற வேகம் எழுந்த புழுதி லேசாகப் பறந்து மற்ற வண்டிகளில் படிந்தது . அந்த முதியவர் முடியாத நிலையில் இருந்தால் கூட உயிர் வாழும் அந்த ஒரு வேளை உணவிற்காக கால் கடுக்க நின்றார். எத்தனையோ பேர்கள் பார்த்திருப்பார்கள்.அவர்களுக்குள்ளே எத்தனையோ நினைவுகளுக்கு இடையே இவருக்காகப் பரிதவிப்போர் வெகு சிலராகத்தான் இருப்பார்கள். அந்த நல்ல உள்ளங்கள் கூட சூழ்நிலையிலும் ,தொடர்ந்து வேறு எண்ணங்களிலும் பணிகளிலும் இவரைப்


கண்ணீரில் நனைந்த நினைவுகள்

 

  மாலை ஆறு மணி.மாலை நேரம் சிலருக்கு உற்சாகம் கொடுக்கும் .மருத்துவ மனைகளில் அதுவும்ஐசீ யு அருகில் இருப்பவர்கள் வாழ்க்கையின் மறுபக்கம் நினைத்து பார்க்கும் நேரம் .கார்த்திக் அதைத் தான் செய்து கொண்டிருந்தான். உள்ளே ஐ சீயு வில் அவள் மூச்சு மெஷின் தான் சுவாசித்துக் கொண்டிருந்தது.மூடிய அவள் கண்களில் லேசாகக் கண்ணீர்!அந்த மெல்லிய நினைவில் அவனா! அல்லது யாரோ! வெளியில் பெஞ்சின் ஓரத்தில் அவன்.! கண்கள் மூடிக் கொண்டிருந்தாலும் நினைவின் நடுவில் அதே கண்ணீர்! அந்த


பேச நினைத்தேன் பேசுகிறேன்

 

  (இது முந்தய கதையின் தொடர் ) அன்று சென்னை விமான நிலையத்தில் பார்வையாளர் வழி அனுப்பும் இடத்தில் நிறையப் பேர் ! செல்வியும் மாதவனும் சுங்கச் சோதனை போகுமுன் விடை பெற குடும்பத்தினரிடம் வந்தனர் . பார்வையாளர் பகுதியில் சில கல்லூரிப் பெண்களும் இருந்தார்கள் . ‘அதோ பாருடி ! வாட் எ பேர் ! மேட் பார் ஈச் அதர் ! என்ன அருமையான ஜோடி ! புறப்படும் இடத்தில் இத்தனை பேர் இருந்தும்