Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதையாசிரியர் தொகுப்பு: பி.சங்கரன்

17 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

பனி பொழியும் மலை தந்த ஒரு பதுமை

 

  குளிர் காலம் முடிந்து மலர்களும் மரங்களும் பூக்க ஆரம்பித்து விட்டன!இந்த சியாட்டில் நகரத்தின் உண்மை அழகு புடமிட்டு தெரியும் நேரம்!கண்ணனுக்கு பொழுது போகவில்லை!அந்த மலையின் முகப்பில் சென்று உருகும் பனிமலையையும் ,தெளிவான நீரோடை ,நீர்வீழ்ச்சிகளையும் பார்க்க ஆசை! மலை முகப்பு! நிறைய பேர் இருந்தார்கள். மெதுவாக நடந்து அடிவாரத்திற்கு போய்க்கொண்டிருந்தான் . ஒரு கேமரா லென்ஸ் மூடி அவன் முன் விழுந்தது! ஹலோ! அது என்னுது! உங்க கேமராவைப் பார்க்கிறீங்க! கண்ணன் மேலே பார்த்தான் !


வைரங்கள் தெரிவதில்லை

 

  அந்த நாட்கள். என் பணி முடிந்து வீடு திரும்பும்போது வழக்கமாக அந்த முதிய பெண்மணியிடம் தான் காய்கறி வாங்குவது வழக்கம். நான் வருவதற்கு முன் வேண்டிய யவை ரெடியாக வைத்து விடுவாள் . அன்று மிகவும் சோகமாகவும் களைப்பாகவும் இருந்தாள். என்ன ஆயா! சுறுசுறுப்பே இல்ல !ரொம்ப சோகமா உட்கார்ந்து இருக்கே! ஏன்! என்று கேட்டேன் . பொண்ண ஆசுபத்திரிலே சேர்க்கணும் ! பிரசவம் இன்னைக்கோ நாளைக்கோ தெரிலே அப்பா! என்றாள். சட்டென்று ஏன் பையில்


இவள் ஒரு காதம்பரி

 

  கடற்கரையில் காற்று வாங்கி ,மனது குளிர்ந்து செயல்படும் அருமையான மாலை நேரம். இந்த சென்னை பீச்சில் எவ்வளவு பேர் இருந்தாலும் ,அவரவர்களுக்கு உலவுவதற்கும் ஓடுவதற்கும் ,உட்கார்ந்து ரசிப்பதற்கும் தனிமை உண்டு.மாலையின் குளிர்ந்த அந்தப் பொழுதில் சாலை விளக்கொளிகள் சூரியன் மறைவதைப் பொறுத்து மிளிர ஆரம்பித்தன சாலை ஓரப்படியில் அமர்ந்த நானும் நண்பர் சேகரும் “சரி போகலாமா” என்று அப்படியே இரவு உணவு சாப்பிட நல்ல அல்லது வழக்கமான விடுதிக்குக் கிளம்பினோம். பொதுவாக சேகர்தான் கார் ஓட்டுவார்


அனுவும், அவள் விரும்பிய அவனும்

 

  கண்ணாடி முன் நின்று என்னையே நான் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். எப்பொழுதும் வெளியில் போகும்பொழுது பார்த்துக் கொள்ளுவேனே !இன்னைக்கி என்ன இது புதுசான்னு தெரியலே! தனிமை உணர்வு என்னையே மறு முறை பார்க்கத் தூண்டியது!. தனிமையின் மிருதுவான உறுத்தல்களும் ,அதனுடைய உணர்வுகளும் ஏற்படுத்தும் இனிய அசைவுகள் இன்னும் என்னைப் பார்க்கத் தூண்டுகிறது! பார்த்துக் கொண்டேன்.! சற்று திரும்பியதனால், சட்டென்று என் நெற்றியில் பட்டும் படாமல் கண்ணிமைகளை குறுகுறுப்பாக முன்னால் வந்து விழுந்த என் கேசம் ! அதைச்


காற்று, கடல், கண்மணி

 

  மகாலட்சுமி கோயில் மும்பை .மெயின் ரோடு வரைதான் கார் போனது.சற்றே குறுகலான இரு பக்கம் கடைகளும் கூட்டமும் மிகுந்த அந்த வழியில் சென்றோம். அர்ச்சனை தட்டுடன் கடைகளில் வரவேற்றார்கள்.கூட்டம் நெரிசலால் “ஆன்டி! எனக்கு ஒரு தட்டு வாங்குங்கள் ” சற்றே திரும்பினேன். நல்ல லக்ஷணமான தமிழ் பெண்! பார்த்தாலே பேசத் தோணும் முக பாவம் ! நான் வாங்கிய தட்டை அவளிடம் நீட்டினேன்.அவள் கொடுத்த ரூபாய்க்கு சில்லறை வாங்கித் திரும்பினால் அவள் இல்லை ! கோவிலுக்குள்