கதையாசிரியர் தொகுப்பு: பி.என்.பரசுராமன்

18 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

நல்ல ‘நண்ப’ நாய்…

 

 அன்புக்கும் உண்டோ அடைக்கும் தாழ்? ”இது சிறிய உயிர்; அது பெரிய உயிர்! இது படித்தவன் உயிர்; அது படிக்காதவன் உயிர்! இது பணக்காரனின் உயிர்; அது பரதேசியின் உயிர்’ என்றெல்லாம் பாகுபாடு பார்ப்பது சாதாரண மனிதர்களது வழக்கம். எல்லா உயிர்களையும் தன்னுயிர் போல் எண்ணி, போற்றுபவர்கள் மகா ஞானிகள். இதனால்தான் இவர்களை உலகமே புகழ்கிறது. அப்படிப்பட்ட புகழும் பெருமையும் கொண்ட மகாஞானி சுவாமி விவேகானந்தர். அவரது வாழ்வில் நடைபெற்ற சம்பவம் இது! சிறு வயது முதல்,


பீஷ்மர் சொன்ன கதை

 

 தாயா? தந்தையா? சிந்தித்து செயல்பட்ட சிரகாரி! ‘பதறாத காரியம் சிதறாது’ என்பது முன்னோர் வாக்கு. ஆனால் இன்றைய உலகில், எங்கும் பதற்றம்; எதிலும் பதற்றம்! அனைத்தையும் அனுபவித்துவிட வேண்டும்; அதுவும் எப்படி? இப்போதே அனுபவித்துவிட வேண்டும்! இதற்கு நேர்மாறாக யாரேனும் ஏதேனும் சொல்லிவிட்டால் போதும்; உடனே தக்க பதிலடி கொடுக்க வேண்டும்; பழிவாங்க வேண்டும்’ என்று துடிக்கிறது மனது. கணப் பொழுதில் அவசரப்பட்டு, ஆத்திரத்துக்கு ஆட்படுகின்றனர் பலரும்! இதனால் வாழ்க்கையே வீணாகிப் போகும் அவலத்தை எவரும் அறிவதே


அகங்காரம் தீர்த்தான் ஐந்துகரத்தான்!

 

 அருகம்புல்லின் அற்புதம்! வளங்கள் நிறைந்த மிதிலா தேசம். ஜனகனின் அரண்மனை! அவைக்குள் நுழைந்த நாரதரை வணங்கி வரவேற்றனர் அமைச்சர்கள். ஜனகர் மட்டும், ஆசனத்தில் அமர்ந்தபடியே வரவேற்றார்! இதைப் பொருட்படுத்தாத நாரதர், ”நீ விரும்பிய அனைத்தையும் இறைவன் உனக்கு அருள்வான்” என்று ஜனகரை ஆசீர்வதித்தார். இதைக் கேட்டதும் விழுந்து விழுந்து சிரித்த ஜனகர், ”நாரதரே… இறைவன் வேறு; நாம் வேறா? பேதமற்ற அபேத ஞானம் தேவை அல்லவா? அனைத்தையும் கொடுப்பவனும் நானே! கொடுத்ததை அனுபவிப்பவனும் நானே! அவற்றை வெறுப்பவனும்


குருவாயூரில் சிரிக்கும் குழந்தை!

 

 குருவாயூர் கோயில் சந்நிதி! கண்ணனின் பெருமைகளை விவரித்தார் பாகவதர். ஸ்லோகங்களை உச்சரிக்கும் பாங்கு, கிருஷ்ணர் மீதான ஈடுபாடு, இசைப் புலமை ஆகியவற்றால், இவரது பேச்சு அனைவரையும் கட்டிப்போட்டது. வாருங்கள்… அந்தச் சொற்பொழிவை நாமும் கேட்போம்: ”குழந்தை கண்ணன் அவதாரம் செஞ்சு மூணு மாசம் ஆச்சு. அன்னிக்கு ரோஹிணி நட்சத்திரம் உச்சத்துல இருந்துது. அதுவரை நிமிர்ந்து படுத்திருந்த கண்ணன் வலப் பக்கமா திரும்பிப் படுத்த திருநாள் அது. நந்தகோபன் மாளிகையில ஊரே கூடியிருந்தது. எல்லோரும் ஆனந்தத்தில் திளைத்திருந்த நேரம்…


அம்பிகை தந்த அயோத்தி!

 

 பரமனின் பாதியாய், அனைவருக்கும் அன்னையாய் அருள் பாலிக்கும் சக்தியவளின் அருள் சுரக்கும் அற்புத மாதம் ஆடி. இந்த மாதத்தில் அம்மனை வழிபடுவதும் அவளது புகழ் பாடுவதும் எண்ணற்ற பலன்களைப் பெற்றுத் தருமாம். இதோ உங்களுக்காக… அம்பிகையின் மகிமையைச் சொல்லும்- வியாசர் இயற்றிய கதை ஒன்று! அயோத்தியின் மன்னர் துருவசிந்துவுக்கு இரண்டு மனைவிகள். பட்டத்து ராணி மனோரமை குணவதி; இரண்டாமவளான லீலாவதியோ சாமர்த்தியக்காரி. இவர்களில் லீலாவதிக்கு பிறந்தவன் சத்ருஜித். இவன் பிறந்து அடுத்த முப்பதாவது நாளில், மனோரமைக்கு குழந்தை


சிவகாமிக்கு செல்வன் ஆன திருமலைக் குமரன்!

 

 ”அம்மா… சிவகாமி! உனது குறை என்னவென்று எனக்குத் தெரியும். ஆனால், உன் மணி வயிற்றில் மகவு பிறக்க வாய்ப்பு இல்லை. அதோ மேற்கில் மலை மீது இருக்கும் முருகப் பெருமான்தான் உன் குழந்தை. இன்றே அவன் சந்நிதிக்குச் செல். இனி, அவனையும் அவன் உடைமைகளையும் போற்றிப் பாதுகாக்க வேண்டியது உன் பொறுப்பு. நீ கட்டித் தந்த மண்டபத்தில் இருக்கும் நான், உனக்குச் சொல்வது இதுதான். சொன்னதைச் செய்யம்மா!” – இஸ்லாமியத் துறவியான வாலர் மஸ்தானின் இந்த வார்த்தைகள்


கொதிக்கும் சூளைக்குள் சிக்கிய பூனைக் குட்டிகள்!

 

 என்ன ஆயிற்று? ”பக்தர்களுக்கு வசப்பட்டவன் நான். அவர்களுக்கு வற்றாத அருளை வாரி வழங்கவே நான் இங்கு இருக்கிறேன்” என்ற பரந்தாமன், கோயில் கொண்டிருக்கும் இடமே பண்டரிபுரம். இங்கு, வைராக்கிய சீலரான ராக்கா, தன் மனைவி பாக்கா மற்றும் மகள் பங்கை ஆகியோருடன் வாழ்ந்து வந்தார். மண்பாண்டங்கள் தயா ரித்து விற்பதே இவரது தொழில். ஒரு நாள், வழக்கம் போல் சூளை போடும் பணியில் ஈடுபட்டார் ராக்கா. மண்பானைகளை முறையாக சூளையில் அடுக்கிக் கொண்டிருந்தார். பானை ஒன்றில் சில


கண்ணபிரான் யார் பக்கம்?

 

 போருக்கு முன்னால் போட்டி… கண்ணபிரான் யார் பக்கம்? குருஷேத்திரப் போர் நடப்பது உறுதியானது. இதையடுத்து பாண்டவர்களும் கௌரவர் களும் தங்களது படைபலத்தைப் பெருக்கிக் கொள்வதிலும் அரசர்கள் பலரை சந்தித்து ஆதரவு திரட்டுவதிலும் தீவிரம் காட்டினர். இதன் பொருட்டு ஸ்ரீகிருஷ்ணரைச் சந்திக்க துவாரகைக்கு வந்தான் துரியோதனன். அப்போது, கோட்டை மதிலின் மேல் பறந்த கொடிகள் இட வலமாக அசைந்தாடின. இந்தக் காட்சி, ‘துரியோதனா, நீ இங்கு வந்தும் பயனில்லை. மேக வண்ணனான எங்கள் அழகுக் கண்ணன், பாண்டவர்களுக்குத் துணையாக


மரணத்தை வென்ற இல்லறத்தான்!

 

 துரியோதனன் தர்மவான்; அன்பாளன்; இன்சொல் பேசுபவன்; பொறாமை இல்லாதவன்; இரக்க குணம் உள்ளவன்; புலன்களை வென்றவன்; தற்பெருமை பேசாதவன்; எவரையும் அவமதிக்காதவன்; விதிப்படி யாகங்களைச் செய்பவன்; புத்திமான்; வேதங்களை அறிந்தவன்; அந்தணர்களை மதிப்பவன்; வாக்கு தவறாதவன்; எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக பராக்கிரமசாலி. இவனது ஆட்சியில் மழைக்கு பஞ்சமே இல்லை. ரத்தினங்கள், பசுக்கள், உணவு தானியங்கள், செல்வம் என எல்லாமே நிறைந்திருந்தன. கருமி, ஏழை, நோயாளி, உடல் இளைத்தவர் என்று ஒருவர் கூட இவனது தேசத்தில் இல்லை… என்ன, ஆச்சரியமாக


ஆதவருக்கு அருளிய ஆறுமுகக் கடவுள்!

 

 முருகப் பெருமானின் அருள் பெற்ற அடியார்களில் ஒருவர் ஆதவர்; ராமேஸ்வரத்தில் வாழ்ந்த மகான். முருகனை துதித்து ‘திருமலை முருகன் மணங்கமழ் மாலை’ எனும் நூறு பாடல் களைப் பாடியவர். இவரை வணங்கி வாழ்த்துப் பெற வருவோர், பொன்னையும் பொருளையும் இவர் காலடியில் கொட்டி விட்டுப் போவார்கள். ஆனால், அவற்றை ஏழைகளுக்குப் பங்கிட்டுக் கொடுத்து விடுவார் ஆதவர். ஆதவரின் உறவினர்களுக்கு இது தெரிந்தது. ‘என்ன அக்கிரமம்! உதவாக்கரை என்று ஆதவனை ஒதுக்கி வைத்திருந்தோம். இன்று, அவன் ஒரு துறவி