கதையாசிரியர் தொகுப்பு: பாரததேவி

20 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஆண்களெல்லாம் எப்போதும் மணமகனாக

 

  பவுனு பரிதவித்துக் கொண்டிருந்தாள். இன்றைக்கு இருக்கும் தம்பதிகள் எல்லாம் எவ்வளவோ புத்திசாலியா இருக்காங்க. இல்லாவிட்டா, என்னைப்போல மூணு புள்ளைக, அதுவும் பொம்பள புள்ளைகளா பெத்துப்போட்டு, கண்ணுக்கு உறக்கமும் இல்லாம, நெஞ்சுக்கு நிம்மதியுமில்லாம இருப்பனா? என்று நினைத்து, நினைத்து வேதனைப்பட்டுக் கொண்டிருந்த பவுனுக்கு அவ்வப்போது வரும் புருசனின் நினைவு இப்போதும் வந்தது. மூத்தது இரண்டும் பொண்ணாக பிறந்து விட்டதில் அவளுக்கு மட்டும் இல்லை, அவள் புருசன் சங்கரனுக்கும் வருத்தம்தான். மூணாவதாக அவள் பிள்ளை உண்டாகி இருக்கையில், இந்தப்


சிறகு பிடுங்கிய மனிதன்!

 

  வைத்தி ரொம்ப முரடன். எடுத்ததுக்கெல்லாம் அடிதடிதேன். அதுலயும் பொம்பளைகன்னா அவனுக்கு ஒட்டுன தூசிதேன். எங்கேயாவது பொம்பளைக கொஞ்சம் சத்தமா பேசிட்டா போதும்.. ‘‘ஏய்.. என்னடி வாயீ.. பொம்பளையின்னா ஆம்பளைக சொல்லுக்குக் கட்டுப்பட்டு இருக்கணும்’’னு அவள அதட்டுறதுமில்லாம, அவ புருசன்கிட்ட ‘‘ஏலேய்.. அப்படியே அவள தூக்கிப் போட்டு மிதிடா’’னு ஏவி விடுறதோட சமயத்தில இவனும் கை நீட்டிருவான். இப்படி இவன் பொம்பளைகள கிள்ளுக்கீரையா பேசுறதப் பார்த்து, ஒருத்திகூட இவனுக்கு வாக்குப்பட மாண்டேன்னு பதறிப்போயி ஓடுதாக. இவனுக்கு ஒரு


கரிசல் காட்டு காதல் கதைகள்! – 18

 

  சோலையனுக்கு முப்பத்தி மூணு வயசுக்கு மேல ஆகிடுச்சு. தன்னோட இளமையை தாங்கிக் கிட்டுத்தான் கல்யாணத்துக்கு காத்திருக்கான். ஆனா, அவனுக்கு பொண்ணு கொடுக்க நெனக்கற வங்க எல்லாருமே, அவன் ஆத்தா சங்கம்மாளை நெனச்சு பயந்துபோயி பதினாறு அடிக்கு அந்தப் பக்கம் ஓடோ ஓடுனு ஓடுறாங்க. ‘அய்யய்யோ சங்கம்மா மவனுக்கு பொண்ணு குடுக்கறத விட, அந்தப் பொண்ண கொண்டி இடி கிணத்துக்குள்ள தள்ளிட்டு விசாரமத்து இருக்கலாமே.. அவ பொம்பளயா? உசுரோட கறியப் புடுங்கி திங்கிற, வலுசாரு சாதிய சேந்த


கரிசல் காட்டு காதல் கதைகள்! – 17

 

  விடிய விடிய காடு! தனத்துக்கும் சந்திரனுக்கும் கல்யாணம் முடிஞ்சு ஆறு மாசமாச்சு.. ஆனாலும், சந்திரன் ஒரு நா கூட வீடு தங்கல. வேட்டை வேட்டைனே சுத்திக்கிட்டிருந்தான். அவனயும் வீடு தங்க வெச்சா தனம். எப்படி? அதான் கதை! தனம் எப்பயும்போல சந்திரனைப் பத்தி கனா கண்டுக்கிட்டிருந்தா. அதென்னவோ முறை மாமனுங்க ஆயிரம் பேரு இருந்தும், எந்நேரம் பார்த்தாலும் கையில கவணோட வேட்டை, வேட்டைனு ஒரு நாயையும் கூட்டிக்கிட்டு ராத்திரியெல்லாம் காட்டு வழியில அலையுற இந்த சந்திரனைத்தேன்


கரிசல் காட்டு காதல் கதைகள்! – 16

 

  கொலுசுக்காரி! பெத்த மக ரஞ்சனியை நினைச்சாலே வேதாசலத்துக்கும், அவர் பொண்டாட்டி ராசம்மாவுக்கும் ரொம்பப் பெருமையா இருந்துச்சு. அழகும் அறிவும் ஒரு எடத்துல சேந்தமான இருக்காதுனு சொல்லுவாங்க. ஆனா, ரஞ்சனி பொட்டுவம் கணக்கா அம்புட்டு அழகா இருந்தா. கனிஞ்ச மாம்பழம் கணக்கா நெறமும், மல்லிகைப்பூவ அடுக்கி வச்சாப்பல பல்வரிசையும் உருண்டை முகமுமா அப்படி அழகா இருந்தா. அறிவு அதுக்கும் மேல. அவ ஒரு வார்த்த பேசினாலும் நாலு பேருக்கு பொருந்தும்படியாத்தான். அதோட காடு, கர, நக, நட்டுனு