Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதையாசிரியர் தொகுப்பு: நிலாரவி

11 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

விவாகரத்து

 

  தமிழ் நாடு எக்ஸ்பிரஸ் டெல்லி யிலிருந்து சென்னை நோக்கி புறப்படத் தயாராக இருந்தது . தில்லி ரயில் நிலையத்தில் பயணிகள் பரபரப்பாக இயங்கிக் கொண்டிருந்தனர் . ஆனந்த் S-7 கோச்சில் தன் ஜன்னலோர இருக்கையைத் தேடி அமர்ந்து கொண்டான் . காலியாக இருந்த தன் பக்கத்து இருக்கையைப் பார்த்தான். எப்போதும் அவனுடன் பயணிக்கும் வர்ஷா இன்று அவனோடு இல்லை. அந்த பக்கத்து இருக்கையை வேறு யாரோ முன்பதிவு செய்திருந்தனர். அவனுக்குக் கொஞ்சம் மன உறுத்தலாக இருந்தது


பௌர்ணமி நிலவில்

 

  “பௌர்ணமி நிலவில் பனி விழும் இரவில் கடற்கரை மணலில் இருப்போமா….”, ‘எப்எம்’ லிருந்து ஒலித்த பழைய பாடல் வரிகள் காற்றில் மிதந்து வர, வங்கக்கடலைப் பார்த்தபடி அமர்ந்திருந்தான் வருண். சுருண்டு சுருண்டு, உருண்டு உருண்டு வந்த வண்ணம் இருந்தன அலைகள். பார்த்துக் கொண்டேயிருக்கலாம் போல் இருந்தது. எவ்வளவு பார்த்தாலும் சலிப்பதில்லை கடல். கட்டாந்தரை போலில்லாமல், மெத்துமெத்தென்றிருக்கும் கடற்கரைமணலில், லேசாக வளைந்தும், நெளிந்தும் நடக்கும் மனிதர்கள். இறுக்கங்கள் சற்றுதளர்ந்த மன நிலையில், மெல்லிய சந்தோசம் பூசிய முகங்கள்.


தலைநகரில் ஒரு காதல்

 

  ஒரு கேள்வியை, கேட்காமலே விட்டுவிட்ட அந்தக் கேள்வியே இத்தனை வருடங்களாக மனதில் சுமந்து கொண்டிருந்தான் செல்வன். பல சமயங்களில் அது அவன் மனதில் ஓரத்தில் எஞ்சிவிட்ட வலியாகவும், ஏக்கமாகவும் மறக்க முடியாத நினைவுகளாகவும் அவஸ்தையாகவும் அவனுக்குள்ளிருந்து வதைத்தது. . விழுங்க முடியாலும் வெளியேற்ற முடியாமலும் தொண்டையில் சிக்கிக்கொண்ட முள்ளாக அவனைத் தவிக்க வைத்தது . தனது அறையில் அமர்ந்து புத்தகத்தின் பக்கங்களை புரட்டிக்கொண்டிருந்த செல்வனின் நினைவுகள் சில வருடங்கள் பின்னோக்கி புரண்டன. தலைநகர் தில்லியில் செல்வன்


நண்பன்

 

  குமார் என் பால்ய சினேகிதன். மறக்க முடியாத எனது பள்ளிக்கூட நண்பர்களில் ஒருவன். நான் சிவகுமார். தனியார் நிறுவனத்தில் தனியாய் கணக்கெழுதுகிற வேலை, எல்லாம்… எந்தச் சங்கிலியும் இல்லாமலேயே நாள் முழுதும் நம்மைக் கட்டிப்போட்டுவிடுகிற அந்தப் பாழாய்ப் போன கணினியில் தான். இருபது வருடங்களுக்கு மேலாகிவிட்டது கடைசியாக நான் குமாரைப் பார்த்து. அடிக்கடி அவனை நினைத்துக் கொள்வேன். நமது சூழல்கள் எவ்வளவு தான் மாறினாலும் இப்படித்தான் சிலர் நமது நினைவுகளிலிருந்து நீங்காது இம்சையாக இருப்பார்கள் சிலர்.


வீடு

 

  அவனது தெருவுக்கு நடுவில் இருந்தது அரண்மனை போன்ற அந்தப் பெரிய வீடு. மூன்று நான்கு வீடுகளின் இடத்தை ஆக்கிரமித்துக் கொண்ட ஒற்றை வீடாக அது இருந்தது. முன்புறத்தில் அழகான தோட்டம் இருந்தது. அழகிய முகப்புடன் பிரம்மாண்டமாக வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தது அந்த வீடு. அந்த வீட்டைக் கட்டியவர் ஒரு கலா ரசிகராகத்தான் இருக்க வேண்டும். அவரின் மறைவுக்குப் பிறகு அவரின் வாரிசுகளுக்கு ஏனோ அந்த வீட்டில் வாழப் பிடிக்கவில்லை. நல்ல விலைக்கு தற்போதைய உரிமையாளரிடம் அவர்கள் விற்று விட்டிருந்தனர்.