Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கதையாசிரியர் தொகுப்பு: நப்ளி

8 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

முகமூடிகள்

 

  “தவறுகள் உணர்கிறோம் உணர்ந்ததை மறைக்கிறோம்” மிக மெல்லிய இசையில் அழகான வரிகளுடன் ஏற்ற குரலில் ஓடிக் கொண்டிருந்தது பாட்டு. மீண்டும் மீண்டும் கேட்க வேண்டும் போல் தோன்றியதால் மொபைலில் கூகுள் சேர்ஜூக்குச் சென்று பாடலின் முதல் வரியை டைப் செய்து ‘டவுன்லோட்’ செய்து கொண்டேன். ஏதாவது செய்து கொண்டிருக்க வேண்டுமே எனத் தோன்றினால் ‘இசை கேட்டால் என்ன’ என்ற எண்ணம் வந்தால் கேட்கலாம் என்று தான்.அதனால் நான் ஒன்றும் முழுநேர பாட்டு ரசிகன் அல்ல. என்னுடைய


நரகத்தின் தேவதைகள்

 

  நேரம் இரவு 11.45 மணி புதன் கிழமை 2011.10.12 அன்புள்ள டயரி……..இன்றைய தினம் என்னை மிகவும் காயப்படுத்தி விட்டது. நான் எதைச் செய்து இதை மறக்கவென்று தெரியவில்லை. வாழ்க்கை என்றால் இன்னது தான் என்று இன்பத்தை மட்டும் அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கும் என்னைப்போன்றவர்களைத் தாண்டியும் நிகழும் சில விடயங்கள் மிக துயரம் சுமப்பவையே…..என் வாழ்நாளில் சில விடயங்களை நினைத்துப் பார்க்கவே முடியாதபடி கஷ்டமாக இருக்கும். இனிமேல் இப்படி யாருக்கும் நடந்து விடக் கூடாது என்ற பரிதாபமும், கவலையும்


துயர்…

 

  விடிந்து கனநேரமாகிறது என்பதை மதிவதனனின் படுக்கையறையின் ஓடுகளுக்கு இடுவல்களில் தெரிந்த பிரகாசமான ஒளி காட்டியது. அதற்காக அடித்துப்பிடித்து எழுந்து விட மனமில்லாமல் படுத்திருந்தான் அவன். விழித்த தன் கண்களை ‘மறுபடியும் தூங்கு’ என்று கெஞ்சிக்கொண்டே கூரைக்கு முதுகைக்காட்டி கிடந்தான். ஆனால் கண் வழித்த போதே காதுகளும் விழித்துக் கொண்டது.வீட்டிலுள்ளவர்களின் கூச்சலுடன், பின் வீட்டில் சண்டை போடும் சத்தமும் சேர்த்து மூளைக்குள் இரைந்தது. ‘தூங்க மாட்டேன் விட்டு விடு’ என எச்சரிக்கத் தொடங்கின. ‘கொஞ்ச நேரத்துக்குள் எல்லாம்


இதுவும் ஒரு கதை…

 

  இப்போ…..நேரம் ஆறு மணி.எனக்குப் பதட்டம் கூடிக்கிட்டே இருக்கு. வியர்வை வேற,மின் விசிறியை அழுத்தி விட்டேன். இப்ப கொஞ்சம் பரவாயில்ல. ஒரு பேப்பரையும்,பேனாவையும் கையில் எடுத்துக்கொண்டேன். “எப்படி ஆரம்பிக்கிறது…….?” மனம் சிந்திச்சிக்கிட்டே இருக்கு. ஆனா வருதில்ல. எப்படியோ இன்டக்கி ஒரு முடிவு எடுத்தாயிற்று.எழுதியே ஆகனும். இன்டக்கி ஸ்கூல்ல நடந்தத கொஞ்சம் நினைச்சுப்பார்க்கிறேன். சே……அத்தனை பிள்ளைகளுக்குள்ளயும் எவ்வளவு அவமானம். அவ….வேற இருந்தா, அந்த மனிசன் எப்படி அவமானப் படுத்திட்டாரு. மனம் அதையே சுற்றிச்சுற்றி வந்தது. ‘சிறுகதை எழுதுவது எப்படி’.அந்தப்


சித்திரமும் கைப்பழக்கம்

 

  சித்திரம் கீறிக் கொண்டு வராத காரணத்தினால் சிலர் வகுப்புக்கு வெளியே நிறுத்தப்பட்டிருந்தனர். கையில் நீள் சதுர சித்திரக் கொப்பியும் பென்சிலும் இருந்தது. சிலர் சும்மா நிண்டிருந்தார்கள், சிலர் ஏதோ கிறுக்குவதற்கு முயற்சி செய்து கொண்டிருந்தார்கள். வகுப்புக்குள்ளே சாமிலா டீச்சர் அதே சித்திரப் பாடத்தை இன்னொரு சித்திரத்துடன் கற்பித்துக் கொண்டிருந்தா அல்லது ஏதோ செய்து கொண்டிருந்தா……… பெயர் தெரியாத அந்த மரத்தின் இலைகளும் சிறிய மஞ்சள் பூக்களும் வளாகத்தில் விழுந்து மணல் தரைக்கு அழகு சேர்த்துக் கொண்டிருந்தது.