கதையாசிரியர் தொகுப்பு: தேவராஜ் விட்டலன்

11 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

சில்லறை

 

  மழை இன்னும் விட்டபாடில்லை, மாடியிலிருக்கும் ஜன்னல்கதவினை திறந்துவிட்டான் குபேரன், மேற்கிலிருந்து வந்த குளிர்க்காற்று அவனது முகத்தை இதமாக வருடிச் சென்றது, அந்த ஸ்பரிசம் அவனுக்கு பிடித்திருந்ததினால் சிறிது நேரம் ஜன்னல் வழியாகத் தெரியும் இருண்ட ஆகாசத்தை பார்த்துக் கொண்டேயிருந்தான். பக்கத்தில் இருக்கும் குளத்திலிருந்து வரும் தவளைகளின் சப்தம் குபேரனின் காதில் தெளிவாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது. மழை ஆக்ரோசமாக விடாமல் “ச்சோ” வென பெய்து கொண்டிருந்தது ஊரே இருளில் மூழ்கியிருந்தது, வானில் இடியும், மின்னலும் மாறி மாறி


முத்துலட்சுமியின் கனவு

 

  டொங்.. டொங் என பள்ளிக்கூட சாப்பாட்டு இடைவேளையின் மணியோசை காதில் விழ தன் குடிசையின் மூலையில் இருக்கும் அலுமினிய தட்டை தூக்கி கொண்டு ஓட்டமாய் ஓடினாள் முத்துலட்சுமி. அவளது கால்கள் சக்கராமாய் சுழன்றது அவ்வளவு வேகம், வயதுக்கு மீறிய வேகம், எல்லாமே பசி என்ற அரக்கன் படுத்தும் பாடு. வழியெங்கும் வெயில் நிறைந்திருந்தது, வீட்டில் காய்ச்சலோடு படுத்து கொண்டிருக்கும் தம்பியின் நினைவுகள் மனதில் எழுந்து வந்தது. முதல் ஆளாக ஓடி வந்து வரிசயில் நின்றாள். எங்கே


இரயிலோசை..

 

  ஜனத்திரள் நிறைந்திருந்தது , தன் உடல் முழுவதும் கடிகாரத்தை சுற்றிக்கொண்டு (“குச்பி லேலோ, பச்சாஸ் ரூபியா” “குச்பி லேலோ, பச்சாஸ் ரூபியா”) எதை எடுத்தாலும் ஐம்பது ரூபாயென சப்தம் போட்டுக் கொண்டிருந்தான் ஒரு நடுத்தர வயதுக்காரன். புழுதி படர்ந்த மேனியுடன் பல குழந்தைகள் நடைபாதையில் நின்று கொண்டிருக்கும் பயணிகளிடம் பணம் கேட்டுக் கொண்டிருந்தனர். நிராகரிப்பின் ஊடே கிடைக்கும் சில சில்லரைகளை வேகமாக ஒரு ரோபோ போல் சென்று, படியின் ஓரத்தில் அமர்ந்திருக்கும் ஒருவனிடம் கொடுத்துவிட்டு வந்து


நவீனின் உலகம்

 

  “பறவைகளின் சப்தத்தில் தன் நித்திரை கலைந்த நவீன், மெதுவாக தன் மேல் படர்ந்திருந்த போர்வையை விலக்கினான். தன் வீட்டு மாடி வரை வந்து தன் கரத்தை நீட்டிக் கொண்டு இருக்கும் வேம்புவில் இருந்து ஜனிக்கும் பறவைகளின் ஒலியை மௌனமாக அவதானித்தான். பின் கண்களை மூடி அவனாக சிரித்தான், தன் டவுசர் பைக்குள் கை விட்டு, ஒரு கைக்குள் அடங்கும் புகைப்படத்தை எடுத்து கண்ணில் ஒற்றிக் கொண்டான். அப்போது தனக்குத் தானே நல்லா டான்ஸ் ஆடி.. எல்லோரட


முகங்கள்

 

  வெயில் ஏறிய பின்பொழுதில் பேருந்து நிறுத்தத்தில் இறங்கி நடக்கத் தொடங்கினான் முத்து. அவனது நிழலும் அவனைப்பின் தொடர்ந்து சென்று கொண்டிருந்தது. சாலையோரங்களில் பதநீர்க் கடைகளும், தர்பூசணிக் கடைகளும் நிறைந்திருந்தன. வழக்கம் போல் வாகனங்கள் அதீதமான ஒலியை எழுப்பிக் கொண்டே சென்று கொண்டிருந்தன. சில மாதங்களுக்கு முன்பு இதே சாலையில்தானே குழப்பமான மன நிலையோடு அலைந்து திரிந்தோம். இப்போது மனதில் தெளிவு பிறந்திருந்தாலும் அப்போது வலியையும், சந்தோசத்தையும் பகிர்ந்து கொள்ள எனக்கிருந்த ஆத்மார்த்தமான உறவு சாலையோரமிருக்கும் இந்த