கதையாசிரியர் தொகுப்பு: துடுப்பதி ரகுநாதன்

110 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

பருவம் வந்ததும்…

 

  நிலா குழந்தையிலேயே நல்ல அழகு. வீதியில் போவோர் வருவோர் எல்லாம் கொஞ்சிக் கொண்டு போவார்கள். பனிரண்டு வயசில் வயசுக்கு வந்து விட்டாள். பூத்துக் குலுங்கும் அந்த அழகை வர்ணிக்க வார்த்தைகள் இல்லை. நிலாவின் அம்மா அன்னத்திற்கொரு ஆசை! அதற்கு ஒரு விழா எடுத்து அதில் தன் அந்த அழகுப் பெட்டகத்தை மனையில் உட்கார வைத்து உறவுகள் நலங்கு வைப்பதை ஒரு வீடியோ எடுத்து அதை தன் ஆயுசு முழுவதும் வைத்து ரசிக்க வேண்டும் என்று! அன்னத்தின்


அரசியல்வாதி!

 

  படிப்பு, நேர்மையான உழைப்பு எதுவுமே இல்லாமல் ஒரு மனிதன் பணம், பதவி, அதிகாரத்தோடு, தன்னுடைய வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொள்ள ஏற்ற ‘தொழில்’ அரசியல் தான்! அதற்கும் பொய்யை மற்றவர்கள் நம்பும்படி சொல்லும் ஒரு சாமார்த்தியம் வேண்டும்! அது ராமசாமிக்கு இல்லை. அதனால் தான் அரசியல்வாதி அன்பரசுவிடம் எடுபிடியாகவே கடந்த ஐம்பது வருஷங்களைக் கழித்து வருகிறான். ஐம்பது வருஷங்களுக்கு முன்பு ஒரு நாற்சந்தியில் ஒரு புறம்போக்கு நிலத்தில் ஒரு குடிசை போட்டு, அதில் ஒரு டீக்கடை வைத்து


பெருமை!

 

  அது குறைந்த வருவாய் உள்ள ஒண்டுக்குடித்தனங்கள் நிறைந்த தெரு. அங்கிருக்கும் நிறைய பெண்கள் அருகில் உள்ள பங்களாக்கள், அபார்மெண்ட்களில் வீட்டு வேலைகளுக்கு போய் வருபவர்கள். அங்கு தான் ஆறுமுகமும் குடியிருக்கிறான். பக்கத்தில் உள்ள ஒரு பவுண்டரியில் அவனுக்கு வேலை. வேலை நேரம் போக மீதி நேரம் எல்லாம் கஞ்சாக் குடித்துக்கொண்டு போகிற வருபவர்களை எல்லாம் வம்புக்கு இழுத்து சண்டைப் போடுவான். பெண்களிடம் சண்டைப் போடுவதென்றால் அவனுக்கு ரொம்ப குஷி. அவன் பேச ஆரம்பித்தால் அந்த தெருவே


நடிகையின் கோபம்!

 

  பிரபல வாரப் பத்திரிகையின் நிருபர், காவல் துறை தேடிக் கொண்டிருந்த மோசடிக் கம்பெனி விளம்பரங்களில் மக்களுக்கு நம்பிக்கை ஊட்டும்படி பல டி.வி. விளம்பரங்களில் நடித்த அந்த நடிகையிடம் பேட்டி எடுத்தார். “ மேடம்!…கிட்டத்தட்ட ஆயிரம் கோடி ரூபாயை பொது மக்களிடம் ஏமாற்றி மோசடி செய்திருக்கிறது இந்தக் கம்பெனி…இந்தக் கம்பெனி அறிவித்த திட்டங்களைப் பார்த்தாலேயே அது நடைமுறைக்கு சாத்தியம் இல்லாதது என்பது தெரியும்!…உங்க ரசிகர்கள் உங்க மேல ரொம்ப நம்பிக்கை வச்சிருக்காங்க!…..அவங்க மத்தியிலே நீங்க அவங்களுக்கு நம்பிக்கை


கல்லுக்குழி!

 

  “ சித்ரா!….சித்ரா!…ஏண்டி அலாரம் அடிப்பது கூடத் தெரியாமே அப்படி என்னடி தூக்கம்?…எழுந்து வாடி!….”என்ற அம்மா கண்மணியின் சத்தம் கேட்டு திடுக்கிட்டு எழுந்து உட்கார்ந்தாள் சித்ரா. காலை ஐந்து மணி. அதற்குள் அம்மா ஆரம்பித்து விட்டாள் ‘படி!..படி!.’ என்ற ராமாயணத்தை!. முகத்தைக் கழுவிக் கொண்டு, வேறு வழியில்லாமல், பாடப் புத்தகத்தை எடுத்து வைத்துக் கொண்டு உட்கார்ந்தாள் சித்ரா. இந்த வருடம் தான் பத்தாவது வகுப்பிற்கு போயிருந்தாள் சித்ரா. கண்மணிக்கு சித்ரா எப்படியாவது எம்.காம். முடித்து சி.ஏ. பாஸ்