கதையாசிரியர் தொகுப்பு: தியாகராஜா சுதர்மன்

9 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

துலா(ளை)க் கிணறுகள்

 

  யாழ் குடாநாட்டையும் இலங்கையின் ஏனைய பகுதிகளையும், ஒரு மெல்லிய நிலப்பரப்பே இணைத்துக் கொண்டிருக்கின்றது. நிமிர்ந்து நிற்கும் யாழ் குடாநாட்டின் வடமேல் முனையில் சுரண்டினால் கடலினுள் உதிர்ந்துவிடும் அளவில் உள்ள ஊர் பொன்னாலை. கடல், குளங்கள், வயல்கள், காடு, பிரசித்தமான கோயில் என பல சிறப்புக்களை கொண்டதாக காணப்படுகின்றமை ஊரின் சிறப்பாகும். இலங்கையின் மேல்முனைப்பகுதியில் அமைந்துள்ள பொன்னாலையின் கடலை அண்டி இருப்பது சுடலை. அத்துடன் பெரியவர் என்றழைக்கப்படும் சித்தர் ஒருவரின் சமாதியுடன் கூடிய சிவன் கோயில், அதில்


காலத்தின் வலிகள்?

 

  அலுவலக சுவரில் நாட்காட்டி வார இறுதியை அண்மித்து, வியாழக்கிழமையைக் காட்டியபடி மின்காற்றாடியின் கட்டளைக்கு ஏற்ப ஆடியவண்ணம் இருந்தது. வியாழக்கிழமையாக இருந்தாலும் மக்கள் தத்தமது தேவைகளை நிறைவேற்றுவதன் பொருட்டு வந்துசென்று கொண்டிருந்தனர். ஆயுதப்போர் முடிவடைந்த பின்னர், அரசஅலுவலகமான எமது அலுவலகத்துக்கு மக்கள் வந்துசெல்வது அதிகமாகிக் கொன்டிருக்கிறது. சொத்துக்களுக்கான வரிகள், வியாபார அனுமதிகள், சொத்துப்பெயர் மாற்றங்கள் என பலவிதமான தேவைகளின் பொருட்டு மக்கள் எம்மை நோக்கி வரத்தொடங்கியிருக்கின்றனர். புதிய வீடுகள், புதிய வியாபாரங்கள், அதிலும் எமது புதிய கலாச்சாரமாக


மீளும் மனிதம்…

 

  தாரணியின் வீடு இன்று களைகட்டியிருந்தது. வீடு முழுவதும் உறவினர்கள் நிரம்பியிருந்தனர். வாழ்க்கையின் அசுரவேகத்துக்கு ஈடுகொடுக்கமுடியாமல் உறவினர்களை, சகோதரர்களை மறந்து அவர்களின் அன்றாட வாழ்வில் இருந்து விலகி இயந்திர வாழ்க்கையில் சிக்குண்டிருந்தவர்கள், தாரணியின் தங்கையின் திருமணத்துக்காக தமது அன்றாட வாழ்க்கையில் இருந்து சிறிதுவிலகி திருமணத்துக்காக வந்திருந்தனர். எமது சொந்தங்கள் யார்? என்பதனை தமது பிள்ளைகளுக்கு அறிமுகப்படுத்தும் நிகழ்வுகளாகவே இன்றைய குடும்ப நிகழ்வுகள் அமைந்துவிடுகின்றன. தாரணியின் மூத்த அண்ணாவும், அக்காவும் தத்தமது குடும்பத்துடன் மட்டுமன்றி அவரவர் புகுந்தவீட்டு சொந்தங்களுடன்


பிணை வைத்தவன் நெஞ்சம்?

 

  காலையில் தேநீரை அருந்தியபடி வானொலியில் சூரியன் எப். எம். கேட்டுக்கொண்டிருந்த எனக்கு கிரியின் ஞாபகம் வந்தது. நாங்கள் பல்கலைக்கழகத்தில் படிக்கும்போது ஒன்றாக இருந்து படித்தது. கிரி நன்றாகப் படிக்கக் கூடியவன் இருந்தும் அவனது குடும்ப வறுமை அவனை நிழல்போல் துரத்தியபடி இருந்தது. அவனது நிலையறிந்து எமது நண்பர்கள் எவரும் அவனிடம் இருந்து எந்தவொரு விடயத்துக்கும் பணத்தினை எதிர்பார்ப்பதில்லை. ஆனாலும் கிரி தன்னால் முடிந்தவற்றை எல்லாம் செய்து விடுவான். காலங்கள் சுழல நாமும் பட்டதாரிகளாக பட்டங்களைப்பெற்று ஒவ்வொருவருக்கும்


தேவகியின் கனவு!

 

  காலை நேரக்கடமை மருத்துவர் வைத்தியசாலையின் உள்ளக பெண் நோயாளர் விடுதியில் உள்ள நோயாளிகளை பார்வையிட்டுக்கொண்டிருந்தார். ஒவ்வொரு நோயாளிகளும் தங்களது வருத்தங்களை பயத்துடனும், கவலையுடனும், விரக்தியுடனும் சொல்லிக்கொண்டிருந்தனர் என்பதைவிட, தங்களது வேதனைகளை ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொருவிதமாக பிரதிபலித்துக் கொண்டிருந்தனர். திடீரென மருத்துவரின் குரல் உயர்ந்து ஒலித்ததினால் அனைவரது கவனமும் மருத்துவரிலும், மருத்துவர் அருகில் இருந்த நோயாளி மீதும் விழுந்தது. “அம்மா ஒரு நாளைக்கு எத்தனை தரம் சலம் போறது?” மருத்துவர் மிகவும் அன்பாக கேட்டார். “வழமையாக போறமாதிரித்தான் போகுது…”