கதையாசிரியர் தொகுப்பு: தர்மபுத்ரன்

11 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

பற்றுக பற்றினை

 

  கணித ஆசிரியரான  நான் ஆறு ஆண்டுகளுக்குமுன் மலேசியாவின் சாரவாக் பகுதியில் பணிபுரிய அழைக்கப்பட்டு சென்றேன். மகன் இங்கு கல்லூரியில் சேர்ந்தபின்னர், என் மனைவி கல்யாணியும் அங்கு வந்து  உடனிருந்தாள்.   ஒப்பந்தகாலம் முடிவடைந்தநிலையில் சென்றவாரம் சென்னை திரும்பினோம். இப்போது பெங்களூரில் வேலை பார்க்கும் மகனும் இங்குவந்து பார்த்துச்சென்றான். இடையில் நாங்கள் இங்கு வராததால், சென்னை நிறைய மாறியிருப்பதுபோல் தோன்றியது. எதிர்பாராத இடங்களிலெல்லாம் அடுக்குமாடி குடியிருப்புகள்:மேடும் பள்ளமுமான சாலைகள் எங்கும்:பதட்டத்துடன் பறக்கும் ஒழுங்கற்ற வாகன ஓட்டம்:எதற்கு என்று தெரியாததுபோல


நேர்மைத்திறமுமின்றி

 

  கிராமத்திலிருந்து அப்பா அடுத்தவாரம் சிலவேலைகளை முடிக்க சென்னைக்கு வரவேண்டியிருப்பதாகவும், அப்போது எங்களுடன் வந்து இரண்டு நாட்களாவது தங்கிச்செல்வதாகவும் தொலைபேசியில் தெரிவித்தார். அவரின் சென்ற வருகை ஒன்றரை ஆண்டுகளுக்குமுன் பொங்கலின்போது. அப்போதுதான் ஏதோ ஒரு திருப்புமுனை:அவரிடம் ஏகப்பட்ட மாற்றங்கள், என்று அம்மா அடிக்கடி சொல்வாள். அவர் வந்தபோது நடந்த நிகழ்வுகள் நெஞ்சில் நிழலாடத்தொடங்கின. அலுவலகத்தில் முக்கியவேலை இருந்தாலும், என் வீட்டுக்காரர் பொங்கல் விழாவுக்கு கிராமத்திற்கு அழைத்துச்செல்லத்தவற மாட்டார். என் பிறந்தவீடும் அருகிலுள்ளதால், அங்கு சென்று கொண்டாடும் வழக்கம்


சந்தேகச்சங்கிலி

 

  ஊருக்கு நாட்டாமையான என் வீட்டிலேயே திருட்டா? எப்படி இது நடந்திருக்கும்? என் மூன்று வயது குழந்தை, அபிநவ் அணிந்திருந்த டாலர் சங்கிலியைக்காணவில்லை. வழிவழியாக நான், என் அப்பா, தாத்தா அணிந்திருந்தது. பரம்பரை நகையைக்காணோம் என்றவுடன் பதட்டமாகத்தான் இருந்தது. காலையில் என் மனைவி தூளியிலிருந்து குழந்தையைத்தூக்கும்போதே கழுத்தில் இல்லையாம். எங்கு தேடியும் காணோம் என்றாள். முதல்நாள் முற்பகல் வரை கழுத்தில் இருந்ததை கவனித்த ஞாபகம் இருக்கிறதாம். இது என்ன சோதனை? சாமிபக்தையான அவள் உடனே கிடைக்க பிரார்த்தித்துக்கொண்டாள்.


தாராள மனசு

 

  அம்மா இரண்டு புத்தம்புது லெஹன்கா மாதிரி ஆடைகளைக்கொண்டு வந்திருந்தாள். அளவைப்பார்க்கும்போது எனக்கு கச்சிதமாகப்பொருந்தியது. வண்ணமும், வடிவமைப்பும் மிகவும் அழகாக இருந்தன. பள்ளியில் சில பணக்கார வீட்டுமாணவிகள், விழாக்கள், கொண்டாட்டங்களின்போது, இது போன்ற விலை யுயர்ந்த ஆடம்பரமான ஆடைகளை அணிந்துவரும்போது, என்னால் இதுபோல் வரமுடியவில்லையே என்ற ஏக்கம் எழுவது உண்டு. அடுத்தவாரம் பள்ளியில் ஏற்பாடு செய்திருக்கும் விழாவுக்குப்போட்டுக்கொண்டு போகவேண்டும். விலை சீட்டைப்பார்த்துவிட்டு, “ஏதம்மா பணம்? இவ்வளவு விலை கொடுத்து வாங்கி யிருக்கிறாயே” என்று கேட்டேன். “நம்மால் இவ்வளவு


தாலி பாக்கியம்

 

  காலை ரயிலில்வரும் என் மாமியாரை அழைத்துவர அஸ்வின் காரை எடுத்துக்கொண்டு ஐந்தரை மணிக்கே புறப்பட்டார். நல்லவேளை! திடீரென்று திட்டமிட்டபடி, திருப்பதி சென்று வேண்டுதலை நிறைவேற்றிக்கொண்டு, நேற்றே திரும்பிவிட்டோம். நான் குளித்து விட்டு காலைச்சிற்றுண்டி செய்ய ஆரம்பித்தேன். நேத்ராவும் பள்ளிக்குச்செல்ல கிளம்பிக்கொண்டிருந்தாள். மாலையில் அலுவலகம் சென்று திரும்பியபின்தான் மாமியாரிடம் சாவகாச மாகப்பேசவேண்டும். சட்னியை மிக்சியில் அரைத்துவிட்டு நிமிரும்போது வந்துவிட்டார்கள். நேத்ரா ஓடிச்சென்று பாட்டியைக்கட்டிக்கொண்டாள். வரவேற்ற என்னைக்கவனித்த அத்தை அதிர்ச்சியில் உறைந்து, கோபம் கொப்பளிக்க, “என்ன லாவண்யா இது?