கதையாசிரியர் தொகுப்பு: ஜெயந்தி சங்கர்

19 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஒத்திகை

 

  பதினெட்டு பத்தொன்பது வயதுப் பெண்ணென்றால் ஆயிரம் வெள்ளி வாங்குவோம், குறைப்பதற்கில்லை என்று மிகவும் கறாராகச் சொல்லியிருந்தார் தரகர் நேற்றிரவு. “நல்ல வேளை சார் நீங்க இன்னைக்கே ஃபோன் பண்ணீங்க, நாளைக்கி ராத்திரியாச்சும் சொன்னாதான் என்னால ஏற்பாடு செய்யவே முடியும்.’ வேறு பெண்ணென்றால் பரவாயில்லையா என்றதுமே சம்மதம் சொல்லிவிட்டேன். பத்து நிமிடத்துக்கு மேல் பேரம் பேசியும் எழுநூறு வெள்ளிக்கு மேல் என்னால் குறைக்கவே முடியவில்லை. அதுவும் அம்மணி வசிப்பிடத்திலிருந்து கிறம்புவதிலிருந்து மீண்டும் திரும்புவது வரை சேர்த்து மூன்று


சுளுக்கு வலி

 

  காவ் ஸின்ஜியான் தமிழில்: ஜெயந்திசங்கர் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு: மேபல் லீ ஓவியங்கள்: காச வினய்குமார் வலி. அவன் வயிறு முறுக்கி வலிக்க ஆரம்பித்தது. நிச்சயம் தன்னால் மேலும் அதிகத் தொலைவு நீந்திவிட முடியுமென்றே நம்பினான். ஆனால் கரையிலிருந்து ஒரு கிலோ மீட்டர் தொலைவிலேயே அவன் வயிறு வலிக்கத் தொடங்கியிருந்தது. நகர்ந்துகொண்டே இருந்தால் வயிற்றுவலி மறைந்துவிடுமென்றுதான் முதலில் நினைத்தான். ஆனால் மீண்டும் மீண்டும் முறுக்கி வலித்தபோது நீந்துவதை நிறுத்திவிட்டுக் கையால் தொட்டுப் பார்த்தான். வலது புறத்தில் ஏதோ


சுயம்

 

  பாவம் பத்மினி மிகவும் நம்பிக்கையாக நேற்று போனில் என்னோடு பேசியிருந்தாள். வேண்டுமென்றே ப்ரதோஷபூஜைக்கு லக்ஷ்மி கோவிலுக்குப் போயிருந்த நேரமாய்ப் பார்த்து பேசினாள். அவளது குரலைக்கேட்டதுமே டொக்கென்று போனை வைப்பது லக்ஷ்மியின் ஆறுமாதப்புதுப் பழக்கம். அதனால், நான் தனியாக இருந்தால் என்னிடமாவது மனம்விட்டுப் பேசலாமே என்று தான் பத்மினி அப்படிச்செந்திருந்தாள். “அப்பா, மதுரைல நீங்க ரெண்டு பேரும் தனியா இருக்கறதுக்கு இங்க வந்து இருக்கலாம்பா. அம்மாவுக்குப் பிடிக்கல்லன்னா நீங்களாவது வருவேளாப்பா? நா வீடு பாக்கவா? ஏற்கனவே ‘டெம்ரரி


இரண்டாவது கிறுக்கு சித்தப்பா

 

  சீன மூலம்: ஸூ ஷூயாங் | தமிழில்: ஜெயந்தி சங்கர் புதிய வாழ்க்கை நிச்சயம் பழைய வாழ்க்கையின் இடத்தில் ஏறும். ஆனால், பழமையிடம் முற்றிலும் விடை கொடுப்பது என்பது மட்டும் சிரிப்புக்கு உரிய சாதாரண விஷயமில்லை. மிகவும் மனவலியுடையது மட்டுமில்லாது சாத்தியமானதும் இல்லை. உதாரணத்திற்கு, நான் உயர்ந்த அடுக்ககத்திற்கு குடிபெயர விரும்புகிறேன். அதுவும் மிகவும் உயர்ந்த கட்டடத்தில் இருக்கும் அடுக்ககத்திற்கு குடிபெயர வேண்டும். பல குடும்பங்களுடன் பகிர்ந்து புழங்க வேண்டியிருக்கும் இந்த வளவை விட்டுப் போக


தூரத்தே தெரியும் வான் விளிம்பு

 

  வெள்ளிக்கிழமை மாலைகள் குதூகலத்தையும் திங்கட்கிழமை காலைகள் மிகுந்த மனச்சோர்வையும் கொணர்ந்தன. பள்ளிக்குப் போக வேண்டுமென்ற நினைப்பே என் வயிற்றின் அமிலக் கொதிப்பை அதிகரித்தது. பள்ளியை மிகவும் அஞ்சினேன். ஏதோ வேற்று கிரகத்தில் இருப்பது போன்ற அசௌகரிய உணர்வுடனேயே பள்ளியில் எனது ஒவ்வொரு நிமிடமும் கழிந்தது. மூன்று வயதில் முதல் முறையாகப் பள்ளிக்குப் போகும் பாலகனைப் போல எனக்குள் பள்ளியைப் பற்றியேற் பட்டிருந்த இந்தப் பயத்தை யாரிடமும் நான் முழுமையாகப் பகிர்ந்து கொள்ளவும் முடியாமலே இருந்தது. பழைய