கதையாசிரியர் தொகுப்பு: ஜி.ஆர்.சுரேந்தர்நாத்

15 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

ஒவ்வொன்றாய்த் திருடுகிறாய்

 

  பின்வரும் குறிப்புகளில் இருந்து, நான் என்ன செய்துகொண்டிருக்கிறேன் என்பதை நீங்கள் அறிந்துகொள்ளலாம்… எஃப்.எம் தொகுப்பாளினிக்கு மதியம் 12 மணி வெயிலில் போன் போட்டு, ‘குளிருதே… குளிருதே… உடம்பெல்லாம் உதறுதே…’ என்ற பாடலை ஒலிபரப்பச் சொல்லி, என் நண்பன் அரவிந்துக்கு டெடிகேட் செய்வேன் (அப்போதுதான் அரவிந்த் மறுநாள், ‘நெஞ்செல்லாம் சிதறுதே… நீ வேணும்னு கதறுதே…’ என்ற பாடலை எனக்கு டெடிகேட் செய்வான்). நீங்கள் நினைப்பது சரிதான். நான் படித்து முடித்துவிட்டு வீட்டில் சும்மா இருக்கிறேன். ஓர் ஆண்,


ஒரு செல்லகதை

 

  செல்லதுரை மிகவும் தெளிவாக எந்தவித பதற்றமும் இல்லாமல், சந்தோஷமாக முகமலர்ச்சியுடன் இருப்பதைப் பார்த்தால் அவனுக்கு இன்னும் திருமணம் ஆகவில்லை எனத் தெரிந்துவிட்டது. இருப்பினும் அதை உறுதி செய்துகொள்ளலாம் என, ”உங்களுக்கு கல்யாணம் ஆகிருச்சா?’ எனக் கேட்டேன். ”இன்னும் இல்லங்க…” என வருத்தமாகச் சொன்ன செல்லதுரையை நாங்கள் பொறாமையுடன் பார்த்ததில் இருந்தே எங்களுக்குத் திருமணம் ஆகிவிட்டதை நீங்கள் அறிந்துகொள்ளலாம். ‘நாங்கள்’ என்றால் மனோஜ் ஆகிய நான் மற்றும் திலீப். நானும் திலீப்பும் சென்னையில் சாஃப்ட்வேர் கம்பெனி ஒன்றில்


ஸ்வப்னத்தை ஸ்வீகரிச்ச சுந்தரிக்குட்டியே…

 

  ‘ம்’ என்ற ஒற்றை எழுத்தில் இருந்தே புதிய நட்பு ஒன்று பிறக்கிறது. அவன் என்னிடம் ”நீ தண்ணியடிப்பியா?” என்று கேட்டான். நான் ”ம்…” என்றேன். ‘ம்’ என்றால், மனைவிகள் பேசும்போது கணவர்கள் டி.வி பார்த்துக்கொண்டே கடனே என்று ஒரு ‘ம்’ கொட்டுவார்களே… அந்த ‘ம்’ அல்ல. இன்றைய இளைஞர்களிடம், ”நீ நடிகை …….ஐ (கோடிட்ட இடத்தில் உங்களுக்குப் பிடித்த நடிகையின் பெயரை நிரப்பிக்கொள்ளவும்) திருமணம் செய்துகொள்கிறாயா?’ என்று கேட்டால், அவர்கள் எவ்வளவு வேகமாக, அழுத்தமாக, சத்தமாக,


பெண் 2014

 

  என் கூந்தலைப் பிடித்து இழுத்த என் கணவன், தனது பலம் முழுவதையும் வலது கையில் திரட்டி என் கன்னத்தில் ஓங்கி அறைய… நான், “”அம்மா…” என்று கன்னத்தைப் பிடித்துக்கொண்டு சுவரில் சரிந்து அமர்ந்தேன். திருமணம் முடிந்த இந்த ஏழு மாதத்தில் அருண் முதல் முறையாக என்னை அடிக்கிறான். அழுது கொண்டிருந்த என் தலைமுடியை இறுக்கமாகப் பிடித்து தூக்கி, “”மரியாதை கொடுத்து மரியாதை வாங்கிக்க” என்ற அருணின் கையை நான் வேகமாக தள்ளிவிட்டேன். தள்ளிவிட்ட வேகத்தில் அவனது


கனா கண்டேனடி..!

 

  அது, வித்தியாசமான ஒரு விடியற்காலை கனவு. கனவிலும் விடியற்காலைதான். மயிலாப்பூர், கபாலீஸ்வரர் கோயில் தெப்பக் குளத்துப் படிக்கட்டில் நான் அமர்ந்திருக்கிறேன். எனக்கு அருகில் ‘பாட்டுப் பாடவா..?’ ஜெமினி கணேசன் உட்கார்ந்து, பொரி உருண்டையை உடைத்து, தெப்பக்குளத்து மீன்களுக்குப் போட்டுக்கொண்டிருக்கிறார். மீன்கள், கூட்டம் கூட்டமாக வந்து பொரிகளைத் தின்னும் காட்சி அற்புதமாக இருந்தது. ‘உன் பேர் என்ன?’ என்றபடி ஜெமினி பொரி உருண்டை ஒன்றை என்னிடம் நீட்டுகிறார். நான், ”ஸ்ரீராம்’ என்றபடி வேகமாகப் பொரி உருண்டையை வாங்கி