கதையாசிரியர் தொகுப்பு: செ.அகிலாண்டேஸ்வரி

13 கதைகள் கிடைத்துள்ளன.

சித்தியின் தேடல்

 

 (சங்க இலக்கிய பாடலில் சிறுகதை) “வள்ளி, என் மகள் தாமரையைப் பாத்தியா” என்ற கேள்வி கேட்டப்படியே தாமரையைத் தேடி செல்கிறாள் சித்தி துளசியம்மாள். இவள் யாரு எதற்கு தாமரையைத் தேடிகிறாள். தாமரை யாரு? அவளுக்கு என்ன ஆச்சு? என்பதைக் இக்கதையில் காண்போம். துளசியம்மாள், கூலி வேலைக்காரி, அன்றாட தினக்கூலிக்கு செல்பவள். தாமரை தன் அக்கா மகள். அவள் அக்கா யாரையோ காதல் செய்து வயிற்றில் உண்டான குழந்தையை, அழிக்க முடியாமல் பெற்று எடுத்துவிட்டு இறந்து விட்டாள். சொந்தபந்தம்ன்னு


நிலைமை

 

 (சங்க இலக்கிய பாடலில் சிறுகதை) கொராணா வைரஸ் சமீக காலத்தில் அதிகம் பரவி வருகிறது. அதனால் அதிக மக்கள் உயிரிழந்தனர். ஆகையால் அரசு உள்ளிருப்பு சட்டம் கொண்டு வந்தது. இதனால் மக்கள் அனைவரும் வெளியே வராமல் வீட்டிற்குள் அடைந்து கிடந்தனர். கல்லூரி விடுமுறை ஏப்ரல் 15 வரை உள்ளது. விடுதி மாணவர்கள் அனைவரும் அவர்களின் சொந்த ஊருக்கு சென்று விட்டனர். அபிஷேக்யும் தன் சொந்த ஊரான மதுரைக்கு சென்று விட்டான். அவன் ஊரிலும் அனைவரும் வீட்டிற்குள் இருந்தனர்.


காதல் – சாதல்

 

 மூன்று வருடங்கள் கழித்து கலைவாணி கல்லூரி படிப்பை முடித்து விட்டு, தன் ஊரான மேட்டுப்பாளையம் வருகிறாள். அதனால் அவள் அப்பா ரயில்வே ஸ்டேசன்லில் காத்திருக்கிறார். கோயம்புத்தூர் ரயில் சற்று நேரத்தில் மேட்டுப்பாளைத்திற்கு வரும் என்று அறிவித்தனர். அங்கு இருந்த டிவியில், “சாமூத்திரிக்காப் பட்டு சர்வ லட்ஷணம் படைத்தது. உங்கள் சென்னை சில்க்ஸ்யில்” என்ற விளம்பரம் ஓடிக்கொண்டு இருந்தது. அதைப் பார்த்ததும், தன் மனதில் மகளின் கல்யாணம் எண்ணம் ஓடியது. ரயில் வந்தது. தன் மகள் இரண்டு பேக்களை


வேலியே பயிரை மேய்ந்தாற் போல – ஒரு பக்க கதை

 

 ஒரு நகரத்தில் ”மிஸ்டர் விக்னேஷ்” என்ற ஒருவர் இருந்தார். அவர் மின்சாரத் துறையில் அலுவலராக பணிபுரிகிறார். குடும்பத்தலைவர். இரு பெண் பிள்ளைகளைப் பெற்றவர். வயது 45 ஆக இருக்கும். இவரை அவர் தெருக்கார்கள் எல்லாம், மிஸ்டர், சார், என்றே அழைப்பார். அவர் பார்ப்பதற்க்கு பெரிய தொழில் நுட்ப முதலாலி போல் இருப்பவர். ஏனென்றால், தன் ஆடைகள் அவ்வாறு நேர்த்தியாக இருக்கும். ஒருநாள் இவர் மூத்த மகள் கல்லூரி படிப்பிற்காக பணம் தேவைப்பட்டது. வெளியே இவர் கடன் ஏதும்


கினிம்மா – ஒரு பக்க கதை

 

 விக்னேஷ், என்ற ஒரு சிறு வயது சுட்டிப் பையன் ஒருவன் இருந்தான். அவனை எல்லோரும் விக்கி என்று அழைப்பார்கள். அவனுக்கு செல்லப் பிராணிகள் என்றால் ரொம்ப பிடிக்கும். நாய் பூனை எதுவாக இருந்தாலும் எடுத்து வளர்த்துவான். அவனுக்கு வீட்டிலும் தடை இல்லை. ஒருநாள், விடுமுறை அன்று அவன் நண்பன் வீட்டிற்க்கு சென்றான். அங்கு இருந்தப் பனைமரத்தில் ஒரு கிளி இருந்தது. அந்த கிளியின் சத்தம் கேட்டு மேலேப் பார்த்தான். அங்கு மரத்தின் மேல் ஒரு பச்சைக்கிளி, பார்ப்பதற்க்கு


கண்ணோட்டம்

 

 “அண்ணா, அண்ணா” ஸ்கூலுக்கு டைம் ஆச்சு போலய்யா? என்று கனிமொழி அண்ணாவை எழுப்பினாள். அன்பான தங்கை நன்றாகப் படிப்பவள், பத்தாவது படிக்கிறாள். அமைதியான பெண். அண்ணன் மீது பயமும் அன்பும் வைத்திருப்பாள். ஒழுக்கமான பெண். ஆனால், அண்ணன் கதிர் அப்படி இல்லை, அவளுக்கு நேர்மாறாக இருப்பவன். எல்லா கெட்ட விஷயங்களையும் தெரிந்து வைத்து இருப்பவன். பன்னிரண்டாது தான் படிக்கிறான். திருட்டு, மது, தீய நட்பு என வீட்டிற்க்கு தெரியாமல் ஆனந்தமாக வாழ்பவன். ஒருநாள் பள்ளி முடிந்ததும், வரும்


இப்படியும் ஒரு தந்தை

 

 எட்டாம் வகுப்பு படித்துக்கொண்டு இருக்கிறாள் செல்வி. நன்றாக படிப்பவள். அவளுக்கு வீட்டில் சில பிரச்சனைகள், அவள் தந்தை மது அறுந்துபவர். அதைத் தவிற அவளிடம் தவறாகவும் நடந்து கொள்ளக் கூடியவர். அவள் அம்மா வீட்டு வேலைக்கு செல்பவள். அவள் அம்மா தான் வேலைக்கும் சென்று குடும்பத்தையும் கவனித்துக் கொள்கிறாள். செல்விக்கு ஒரு பாட்டி இருக்கிறாள், அவள் பாட்டி வீட்டிற்கு சென்று அம்மா வரும்வரை இருந்து கொள்வாள். தன் அப்பா தன்னிடம் தவறாக நடந்து கொள்வது அவளுக்கு பிடிக்காது,


அந்த இரவு

 

 மூன்று வருடங்களாக அதுல்யாவும், ஹரிஸ்யும் சிறந்த காதலர்கள். வீட்டிற்க்கு தெரியாமல் தான் காதலிக்கிறார்கள். இருப்பினும் இரு குடும்பமும் நன்கு தெரிந்தவர்கள், நண்பர்கள் போல் பழகுபவர்கள். இதனால் வீட்டில் இவர்களின் காதல் தெரிந்தாலும் கல்யாணத்திற்கு அவ்வளவுவாக பிரச்சனைகள் ஏதும் வராது. அதனால் பயமில்லை. ஒருநாள் அதுல்யாவுக்கு கல்லூரி முடிந்தது, அவளை வீட்டிற்க்கு அழைத்து வர கல்லூரிக்கு வந்து இருந்தான் ஹரிஸ். 4 மணி முதல் 5மணி வரை காத்திருந்து அதுல்யா வெளியே வந்தாள். ஹரிஸ், “ஏ இவ்வளவு நேரம்”?


தங்க மீன்

 

 அரசபுரம் என்ற ஊரில் பசுமையான வயல்களும், செல்வ செழிப்போடும் மக்கள் அனைவரும் வாழ்ந்து வந்தனர். அவ்வூரில் உள்ள பெரிய குளத்தில் என்றுமே மீன்கள் நிறைந்து இருக்கும். அந்நாட்டு அரசன் ஒரு நாள் அந்த குளக்கரைக்கு வந்தான். சோர்வு மிகுதியால், அக்குளத்திற்கு சென்று முகம் கழுவினார். உடனே அவன் கையில் ஒரு தங்கமீன் வந்தது. அந்த மீன் பார்ப்பதற்க்கு அவ்வளவு அழகாக இருந்தது. அந்த மீன் அரசனைப்பார்த்து பேசத் தொடங்கியது, “அரசே நான் இங்கு இருக்கப் பயமாக இருக்கிறது,


காய்ந்த மரம்

 

 வயதான கிழவன் ஒருவர் இந்த கல்லூரிக்கு வருகை தந்தார். அந்த கல்லூரி வாயில் இருந்த பாதுகாவலர் அவரை வெளியே துரத்தினார். அந்த வாயில் வழியாகச் சென்ற முதல்வர் அவரைக் கண்டுக்கொள்ளாமல், காரில் கதவை மூடிக்கொண்டு சென்று கொண்டு இருந்தார். அப்போது அங்கு தொடர்ந்து பணிபுரிந்து கொண்டு இருந்தப் பேச்சியம்மாள் வந்து பாதுகாவலரைத் தடுத்தார். அவள் அப்போது கூறுகிறாள். “இந்த முதியவர் இங்கு, இந்த கல்லூரி தொடங்கும் முன் இருந்த முதல்வர். இந்த கல்லூரி உருவாக இவர் தான்